ความเบื่อเมื่อไหร่จะหายไป??

ชีวิตคนเรา พอโตขึ้นมา มันจะว่างเปล่าได้มากขนาดนี้เลยหรอ ผมเป็นคนเรียนต่างประเทศ แล้วที่ผมอยู่ไม่ค่อยมีคนไทยเลย อาจจะทำให้พอเรากลับมาไทยแล้ว ไม่มีเพื่อนไทยเลย วันๆชีวิตไม่มีอะไรเลย ทำงาน กลับบ้าน มีแค่

รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเสพติดความเศร้า.. ไม่รู้ว่าเศร้าเพราะลืมไม่ได้ หรือเศร้าเพราะความเคยชิน ทุกเช้าที่ตื่นนอน จะต้องคว้าหาโทรศัพท์ พอเห็นการแจ้งเตือน จะตื่นเต้น เอามาเลื่อนดูว่ามีชื่อคนนั้นทักมารึเ

xxx

1. จมกับบาดแผล จนกว่าจะชินกับมันแล้วหายเจ็บไปเอง 2. ออกไปเที่ยว....ฆ่าเวลาให้ผ่านไปวันๆ เพื่อลืมความเศร้า 3. ตัดขาดจากโลก สังคม ผู้คน ทบทวนความผิดพลาดของตัวเอง จนกว่าจะปรับตัวเองได้ 4. ออกไปเจอเพื่

ใครพอจะมีอะไรน่าสนใจหรืออะไรที่ฆ่าเวลาได้บ้างครับ คือเบื่อๆเซ็งๆไม่ค่อยอยากทำอะไรอะครับ ทำงานก็ผ่านไปวันๆตื่น6โมงกลับบ้าน2ทุ่มนิดๆ อยู่บ้านคนเดียวต่างจังหวัด จากเเต่ก่อนเล่นเกมส์pcกับเพื่อนตอนนี้เพื่อ

ตอนนี้กำลังจะเข้าใกล้ปีใหม่ แต่เราเป็นคนนึงที่รู้สึกว่าท้อแท้กับชีวิตมากๆช่วงนี้ รู้สึกมีงานก็ทำไปวันๆนึง ให้มันผ่านไป ไม่ได้รู้สึกอยากตื่นไปทำงาน ไม่มีpassion อะไรทั้งนั้น รวมกับสิ่งแวดล้อมสังคมที่เจ

เนื่องด้วยสถานการณ์ตอนนี้ ที่ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำนอกจากอยู่บ้าน แต่ก่อนเคยอยู่แล้วเบื่อบ้านนะครับ ตอนนี้บ้านน่าจะเบื่อเรากันแล้ว โอเคครับตามหัวข้อ เลย มีใครจะอยากระบาย หรือสนทนา อะไรได้หมดนะครับ ผมพร้อ

เมื่อเราเติบโตขึ้น สิ่งที่ต้องการที่สุด อาจเป็นแค่ " ความธรรมดา " ชีวิตธรรมดา ที่ไม่น่าเบื่อ และไม่หวือหวา ไม่ต้องเครียด ในวันที่ควรจะได้พักผ่อน เสื้อผ้าธรรมดา เน้นใช้งาน ดูดีบ้างตามโอกาส อ