ขอบฟ้าอันนดามัน รีไรท์(36)

กระทู้สนทนา

ขอบคุณผู้ติดตามทุกท่าน ที่เข้ามาเป็นแรงใจให้ผม วันนี้เป็นวันสุดท้ายจนกว่าจะพบกันใหม่ในวันมี่3 ก.ค
ขออนุญาติไปปฎิบัติธรรม ชาร์ตแบตฯครับผม...ยิ้มยิ้มยิ้ม

มอบภาพสวยงามสำหรับทุกท่านครับ
...คุณสมช.3228335
...น้องหญิง
...คุณ tedta
...คุณอ้อม...เพ็ญพิญชา
...คุณซูซี่
...คุณนะ
...น้องดาว
...คุณแอน
...ท่านอ.จี
...ท่าน CAN LIVE
...คุณอุรุเวลา
...คุณคีตมินทร์
...คุณสาวอีสานหนุ่มเมืองเหนือ
...น้องอ้อนคนงามเมืองน่าน
...น้องโจอี้ออออออออ...ที่ปักเข็มไว้จนสนิมขึ้น(อิอิอิ)
.................................................................................................................................................................

References:
https://pantip.com/topic/36553809...บทที่19-21
https://pantip.com/topic/36557099...บทที่22-23
https://pantip.com/topic/36560634...บทที่24-25
https://pantip.com/topic/36564937...บทที่26-27
https://pantip.com/topic/36567761...บทที่28-29
https://pantip.com/topic/36571202...บทที่30-31
https://pantip.com/topic/36574549...บทที่32-33
https://pantip.com/topic/36577799...บทที่34-35
.................................................................................................................................................................

ขอบฟ้าอันดามัน (36)

    
       นายหัววายุและคุณแม่มิดาอยู่ต่ออีกสองวัน นายหัวกัมปนาทพาสองสามีภรรยาแวะไปหานัดดาลูกสาวคนโต
       และครอบครัวพาเข้าไปค้างที่หาดใหญ่ ไปดูสวนปาล์มและสวนยาง ยางที่ได้ทางนายหัวกัมปนาทจะส่งเข้าโรงงานวายุ
       ที่กระบี่ นายหัวไปส่งเพื่อนที่สนามบิน  ก่อนไปนายหัววายุหันมากำชับ

       ”ฝากลูกสาวหน่อยนะ มีอะไรก็ค่อยๆ สอน”

       “มิดาฝากดูแลลูกด้วยนะคะ”
       
    
       หลังอาวุโสทั้งสองกลับกระบี่ไปแล้ว...
       ทั้งคณะจบการดำน้ำทั้งใน และนอกเขตหลีเป๊ะ ที่เหลือคืองานเอกสารและวิเคราะห์ข้อมูล เวลาที่ต้องอยู่ที่นี่มีอีกเพียง
       อาทิตย์เดียว งานที่ทำจึงสะดวกที่จะใช้ห้องปะการังมากกว่าต่างคนต่างทำในห้อง ซึ่งปราการก็อนุญาต
       ส่วนเขาทำงานในออฟฟิศด้านหลังเกือบทุกวัน ยกเว้นวันที่ต้องแวะไปเกาะใหญ่ ช่วงนี้เขาต้องเตรียมตัวสำหรับงานนอก
       ที่กำลังจะเข้ามา มกราคมถึงพฤษภาคมเป็นช่วงคึกคัก...ไฮซีซั่น มีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติ จากนั้นรีสร์อทและ
       สถานที่ท่องเที่ยวก็เข้าช่วงโลซีซั่น
  
       หลายแห่งจะปิดตัวลง ทำการปรับปรุง แต่ที่นี่ยังเปิดบางส่วน และต่อเติม บำรุงทีละส่วนไป ช่วงโลซีซั่น อากาศแปรปวน
       เนื่องด้วยฤดูกาลและพายุตะวันตกเฉียงใต้กำลังพัดเข้าอ่าวไทยและอันดามัน เวลานี้จึงเป็นประโยชน์สำหรับพืชและ
       สัตว์ใต้ทะเลที่จะได้พัก ท้องทะเลดิรับการดูแลและพักฟื้น


       ทุกคนในทีมลันดาเร่งสรุปโครงงาน ช่วงเที่ยงลงไปพักทานอาหารเดินเล่น แล้วกลับมาช่วงบ่ายซึ่งหมึกจะเข้ามาร่วมด้วย
       เพื่อให้รายละเอียดและตอบคำถามที่มีใครสงสัย


       ทุกคนตักอาหารมาจานโตทุกมื้อ

       “ใช้สมองนี่ก็กินแรงเหมือนกันนะ” ครูซเอ่ย

       “กินไปเหอะ ไม่อ้วนหรอก อ้าว! มอลลี่กับโบวี่ไปไหนเคิร์ก” ลันดาถามหาเพื่อนสาว

       “เขากลับไปทำธุระส่วนตัวมังเดี๋ยวคงมา นั้นไงพูดเสร็จก็มาเลย”

    

       ทั้งคู่เดินซอยเท้าหน้าตื่นมาที่โต๊ะ
  
       ”ไม่รู้ใครเข้าไปรื้อห้องเรา ข้าวของเกลื่อนเลย...ลันดา”

       “แปลกเราอยู่มาเกือบเดือนแล้วไม่มีปัญหาเลยนี่ ลันดาเคยถามเรื่องความปลอดภัย...ทางรีสอร์ทก็จัดเวรยามตลอด
       แม้กลางวันไม่มีอะไรแต่ก็มีคนเดินไปมาทั้งคนสวน ม่วงและคนงานที่ช่วยป้าเปลี่ยนทำอาหาร รวมทั้งคนทำความ
       สะอาดห้องด้วย ลืมล็อคห้องหรือเปล่าจ๊ะ”

       “ไม่ลืมนะ...เนอะโบวี่เราเช็คดีทุกครั้งเลย”

       “มีของหายไหม” เคิร์กถาม

        “ไม่มี”

       “งั้นกินอะไรให้เรียบร้อย แล้วเตรียมไปทำงานต่อดีกว่า เราจะดูอีกทีพรุ่งนี้หากยังเป็นเหมือนเดิมคงต้องไปหา
       คุณเข็มอัปสรแล้วล่ะ” ลันดาสรุป
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่