รักครั้งก่อนมันทำให้เราสร้างกำแพงไว้สูงจนไม่คิดว่าจะเปิดใจให้ใครได้อีกเลย....
...อกหักครั้งนั้นมันเป็นช่วงที่เราเรียนจบได้ทำงานพอดี ตอนแรกๆที่เข้าไปทำงานไม่ดูแลตัวเองปล่อยตัวให้ตัวเองโทรมมาก ดำ อ้วน สิว ชุดที่ใส่ก็ประมาณกางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาว(อ้วนไงเลยใส่แบบนี้สบายตัวดี) เราจะเป็นคนหน้านิ่งๆกับคนไม่สนิท ทุกคนเขาจะมองว่าเราหยิ่ง (ประมาณว่าไม่สวยแล้วยังหยิ่งอีกหรอ) เปล่าเราแค่ไม่สนิท เพื่อนๆพี่ๆที่เป็นผู้ชายเขาไม่กล้าแซวไม่ค่อยกล้าพูดด้วยสักคน ก็จะมีแต่พี่คนหนึ่งท่ีชอบแซวๆพูดกับคนใกล้ตัวเราประมาณว่า "ฝากถามน้องเขาหน่อยมีแฟนยัง" "ชอบคนข้างๆพี่อ่ะ" แต่เราไม่สนใจคิดมาตลอดมันคือการแซวเล่น แซวมาสักระยะหนึ่ง เขาก็เงียบไป
...หลังๆเราก็เริ่มมาดูแลตัวเอง เริ่มจากดัดฟัน ขัดผิวจนกลับมาขาว(เราเป็นคนผิวขาวมาแต่เกิดนะแค่ปล่อยให้มันดำเฉยๆ555) ลดน้ำหนักจาก 78น้ำหนักสูงสุดที่เกิดมาเป็นคนแล้วนะ (ปกติก็ไม่เคยเป็นคนหุ่นดีหรอกนะ น้ำหนักก็ประมาณ 65 กก.สูง 160 ซม.) ก็เหลือ 52 กก. ปีกว่าๆนะกับการดูแลตัวเอง ถามว่าสวยขึ้นไหม??คนอ้วนดำแล้วผอมลงสวยไหมละคะ555 ยิ่งกว่าแปลงร่างเป็นคนละคนอีกนะ การแต่งตัวเราเปลี่ยนใหม่หมดแฟชั่นนิยมฮิตแบบไหนจัดเต็มสวยดูแพง เพื่อนๆพี่ๆผู้ชายที่ทำงานพูดแซวๆกล้าคุยด้วย เราก็ทำงานมานานเป็นปีแล้วไง ก็จะตอบแบบกวนๆคืนบ้าง ตอบคืนไม่ได่ก็จะหัวเราะหรือยิ้มแทน พวกเขาเลยกล้าแซวๆเรามาตลอด แต่มีพี่คนที่เคยแซวเราเขาไม่แซวเราเลยนะ555 คืองงเพราะอะไร แต่ก็ไม่สนใจตั้งแต่แรก(ไม่เคยอยู่ในสายตาเลย) แล้ววววมีคนมาบอกว่าที่พี่เขานิ่งๆเพราะว่าชอบเรา เราก็รับฟังเฉยๆนะย้ำว่าเฉยๆ พอทุกคนในที่ทำงานรู้ว่าเขาชอบเราเท่านั้น555 ยุยงกันเลยทีเดียว เราไม่เขินนะเฉยๆไง มีแต่พี่เขาเท่านั้นแระ เจอเราจะหลบๆเพราะกลัวคนที่อยู่ใกล้แซวเอา สุดท้ายแล้วเราก็ลองไปแอดเฟส เออพี่เขาก็รับ แต่พี่เขามีแฟนแล้วพึ่งจะคบกันไม่ขึ้นสถานะไม่ออกสื่อ แต่เรารู้ไงว่าเป็นแฟนแอบส่องอิอิ ยังๆยังไม่ทันคิดอะไรตอนนี้เฉยๆ จากนั้นเขาก็เริ่มกล้าหยอดๆเรามาตลอด มีอยู่เหตุการณ์หนึ่ง(ขอไม่เล่ามันยาว)กำแพงที่เราสร้างไว้มันร้าวเพราะเราเริ่มหวั่นไหวเพราะความดีของเขา จากนั้นเราก็พยายามนิ่งเฉยๆอย่าคิดอะไรเขามีแฟนแล้ว(ที่สำคัญเขาไม่หล่อ ไม่ใช่สเป๊ค ที่มาชอบๆหยอดๆเรานี้เพราะเราสวยขึ้นแค่นั้นแระที่ผ่านมาไม่เห็นมีใครหยอดใครแซว เตือนใจตัวเองเสมอ) มีคนนอกมาบอกอีกว่าพี่เขาชอบเราชอบมาตลอดชอบมานานชอบตั้งแต่แรก (สุดท้ายเราพลาดเองหรอเราคิดผิดมาตลอดเลยหรอ) นานวันเรายิ่งเจอยิ่งใกล้ทำงานด้วยกันไปด้วยกันบ่อยๆให้เกียรติดูแลห่วงใยช่วยเหลือมีโอกาสลวนลามแต่ไม่เคย ยิ่งใกล้ยิ่งหวั่นไหวขึ้นมาก เคยมีคนถามเราว่าเขามีโอกาสพอที่เราจะชอบไหม เราเลยตอบไปว่า ชอบไปก็ไม่มีประโยชน์เพราะเขามีแฟนแล้ว เราเลยขอไม่พูดอะไร อยู่แบบนิ่งๆเฉย
...ทุกสิ่งไม่ใช่อย่างที่คิดไม่รู้เขาจะเอายังไงกับเรา เขาควรหยุดเขามีแฟนแล้ว จะมาห่วงมาดีมายุ่งกับเราทำไม ทั้งที่เราพยายามหนียิ่งหนีก็ยิ่งเจอ ใจเราก็ได้ไปแล้วทำลายกำแพงไปแล้ว แล้วทำไมเขาถึงมาเหยียบใจเราเล่นเล่นแบบนี้ สรุปแล้วเขาคิดยังไงกับเรา ความรัก ความหวั่นไหว ความผูกผัน...
เราควรทำยังไงดี......
*** เขียนผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ*** พึ่งจะเข้ามาตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก😊
ความรักหรือความหวั่นไหวใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างคะ?
...อกหักครั้งนั้นมันเป็นช่วงที่เราเรียนจบได้ทำงานพอดี ตอนแรกๆที่เข้าไปทำงานไม่ดูแลตัวเองปล่อยตัวให้ตัวเองโทรมมาก ดำ อ้วน สิว ชุดที่ใส่ก็ประมาณกางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาว(อ้วนไงเลยใส่แบบนี้สบายตัวดี) เราจะเป็นคนหน้านิ่งๆกับคนไม่สนิท ทุกคนเขาจะมองว่าเราหยิ่ง (ประมาณว่าไม่สวยแล้วยังหยิ่งอีกหรอ) เปล่าเราแค่ไม่สนิท เพื่อนๆพี่ๆที่เป็นผู้ชายเขาไม่กล้าแซวไม่ค่อยกล้าพูดด้วยสักคน ก็จะมีแต่พี่คนหนึ่งท่ีชอบแซวๆพูดกับคนใกล้ตัวเราประมาณว่า "ฝากถามน้องเขาหน่อยมีแฟนยัง" "ชอบคนข้างๆพี่อ่ะ" แต่เราไม่สนใจคิดมาตลอดมันคือการแซวเล่น แซวมาสักระยะหนึ่ง เขาก็เงียบไป
...หลังๆเราก็เริ่มมาดูแลตัวเอง เริ่มจากดัดฟัน ขัดผิวจนกลับมาขาว(เราเป็นคนผิวขาวมาแต่เกิดนะแค่ปล่อยให้มันดำเฉยๆ555) ลดน้ำหนักจาก 78น้ำหนักสูงสุดที่เกิดมาเป็นคนแล้วนะ (ปกติก็ไม่เคยเป็นคนหุ่นดีหรอกนะ น้ำหนักก็ประมาณ 65 กก.สูง 160 ซม.) ก็เหลือ 52 กก. ปีกว่าๆนะกับการดูแลตัวเอง ถามว่าสวยขึ้นไหม??คนอ้วนดำแล้วผอมลงสวยไหมละคะ555 ยิ่งกว่าแปลงร่างเป็นคนละคนอีกนะ การแต่งตัวเราเปลี่ยนใหม่หมดแฟชั่นนิยมฮิตแบบไหนจัดเต็มสวยดูแพง เพื่อนๆพี่ๆผู้ชายที่ทำงานพูดแซวๆกล้าคุยด้วย เราก็ทำงานมานานเป็นปีแล้วไง ก็จะตอบแบบกวนๆคืนบ้าง ตอบคืนไม่ได่ก็จะหัวเราะหรือยิ้มแทน พวกเขาเลยกล้าแซวๆเรามาตลอด แต่มีพี่คนที่เคยแซวเราเขาไม่แซวเราเลยนะ555 คืองงเพราะอะไร แต่ก็ไม่สนใจตั้งแต่แรก(ไม่เคยอยู่ในสายตาเลย) แล้ววววมีคนมาบอกว่าที่พี่เขานิ่งๆเพราะว่าชอบเรา เราก็รับฟังเฉยๆนะย้ำว่าเฉยๆ พอทุกคนในที่ทำงานรู้ว่าเขาชอบเราเท่านั้น555 ยุยงกันเลยทีเดียว เราไม่เขินนะเฉยๆไง มีแต่พี่เขาเท่านั้นแระ เจอเราจะหลบๆเพราะกลัวคนที่อยู่ใกล้แซวเอา สุดท้ายแล้วเราก็ลองไปแอดเฟส เออพี่เขาก็รับ แต่พี่เขามีแฟนแล้วพึ่งจะคบกันไม่ขึ้นสถานะไม่ออกสื่อ แต่เรารู้ไงว่าเป็นแฟนแอบส่องอิอิ ยังๆยังไม่ทันคิดอะไรตอนนี้เฉยๆ จากนั้นเขาก็เริ่มกล้าหยอดๆเรามาตลอด มีอยู่เหตุการณ์หนึ่ง(ขอไม่เล่ามันยาว)กำแพงที่เราสร้างไว้มันร้าวเพราะเราเริ่มหวั่นไหวเพราะความดีของเขา จากนั้นเราก็พยายามนิ่งเฉยๆอย่าคิดอะไรเขามีแฟนแล้ว(ที่สำคัญเขาไม่หล่อ ไม่ใช่สเป๊ค ที่มาชอบๆหยอดๆเรานี้เพราะเราสวยขึ้นแค่นั้นแระที่ผ่านมาไม่เห็นมีใครหยอดใครแซว เตือนใจตัวเองเสมอ) มีคนนอกมาบอกอีกว่าพี่เขาชอบเราชอบมาตลอดชอบมานานชอบตั้งแต่แรก (สุดท้ายเราพลาดเองหรอเราคิดผิดมาตลอดเลยหรอ) นานวันเรายิ่งเจอยิ่งใกล้ทำงานด้วยกันไปด้วยกันบ่อยๆให้เกียรติดูแลห่วงใยช่วยเหลือมีโอกาสลวนลามแต่ไม่เคย ยิ่งใกล้ยิ่งหวั่นไหวขึ้นมาก เคยมีคนถามเราว่าเขามีโอกาสพอที่เราจะชอบไหม เราเลยตอบไปว่า ชอบไปก็ไม่มีประโยชน์เพราะเขามีแฟนแล้ว เราเลยขอไม่พูดอะไร อยู่แบบนิ่งๆเฉย
...ทุกสิ่งไม่ใช่อย่างที่คิดไม่รู้เขาจะเอายังไงกับเรา เขาควรหยุดเขามีแฟนแล้ว จะมาห่วงมาดีมายุ่งกับเราทำไม ทั้งที่เราพยายามหนียิ่งหนีก็ยิ่งเจอ ใจเราก็ได้ไปแล้วทำลายกำแพงไปแล้ว แล้วทำไมเขาถึงมาเหยียบใจเราเล่นเล่นแบบนี้ สรุปแล้วเขาคิดยังไงกับเรา ความรัก ความหวั่นไหว ความผูกผัน...
เราควรทำยังไงดี......
*** เขียนผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ*** พึ่งจะเข้ามาตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก😊