พอดีเพิ่งกลับมาจากเกาหลีได้ซักพัก ตั้งแต่ขึ้นเครื่องจนตอนนี้ยังเพ้อและคิดถึงไกค์อยู่เลย 😆
ไกค์เป็นคนเกาหลีค่ะ เรียนนางว่าพี่นานา และกันเนอะ
วันแรกลงจากเครื่องมาเราไม่อะไรกับพี่นานาสักเท่าไร แถบจะไม่ได้มองด้วยซ้ำ พอขึ้นรถนางเนอะนำตัวเราก็ไม่สนใจพี่นานาพูดด้วยซ้ำ แต่ก็พอรู้ว่าพี่นานาเป็นคนที่เล่นมุขได้ฝืดมาก พี่นานาเป็นไกค์ที่แทกแคร์ลูกทัวร์ได้ดีมาก (มันก็เป็นคุณสมบัติของไกท์อยู่แล้วเนอะ)
คุยกันครั่งแรกเหมือนจะไป โซยังกัง สกายวอลค์ คือเราไปซื้อไอติม พี่นานาก็กำลังซื้ออยู่
เรา : ไกค์อันนี้อร่อยไหม (ไม่รู้จักชื่อ ไม่ได้ฟังตอนเนอะนำตัว)
พี่นานา : อร่อยย (ชี้อันไหนก็บอกอร่อยหมด)
เรา: อร่อยหมดเลยย ถ้าไม่อร่อยคือได้ไหม
พี่นานา: ถ้าไม่อร่อยเดียวเลี้ยง อะนี้ๆให้ชิม (นางยืนไอติมให้ชิม)
เรา: ไม่เป็นไรค่ะ (ยิมไอติมมาอันนึง)
ลูกทัวร์คนอื่นๆ: อันไหนอร่อย
พี่นานา: (ยืนจิ้มอยู่หน้าตู้ไอติม) อันนี้อร่อยๆอันนี้ไม่อร่อยๆ
อะไรน่ารัก เริ่มเห็นความน่ารักของพี่นานา
วันที่ 2 ไปพิธิภัณท์ถ้ำควังเมียง พี่นานาเค้ามาคุยกับป้าเรา
พี่นานา:คุณแม่ข้างในมันไกล ไม่ไหวไม่ต้องเข้าก็ได้นะคับ
เราก็หันไปยิ้มให้พี่นานา
พี่นานา: ไม่ต้องเลยเราขึ้นได้ พร้อมตบไหล่เบาๆ
พอมาถึง ป้อมฮวาซอง เราก็เดินไปถ่ายรูปนู้นี้นั้น เจอโอบป้าก็ประมาณช่วงพี่สาวและเราถ่ายรูป พี่นานามีความโอบไหล่เบาๆ (ทำไม่เราเขิน)
พอเราเดินลงมาเราก็เดินเซลฟี่มาเลือยๆ พี่นานาก็เดินตามหลังมา
เรา: เซลฟี่กันน
พี่นานาเดินเข้ามาใกล้พร้อมชู้ 2 นิ้ว (อะไรน่ารัก)
พี่นานา: เดินแค่เนี้ยหรอไม่ขึ้นแล้วหรอ
เรา: ไม่เอาแล้วไกลมาก
ระหว่างรอลูกทัวร์คนอื่นๆเห็นนางยืนอยู่เราจะแอบถ่ายรูป แต่ไม่กล้า 55555 พอเราจะขึ้นรถนางถือกิ่งไม้อยู่นางทำถ้าตีแต่ตีไม่โดน เราก็หันไปยิ้ม
เรา: อะไรรร พร้อมกับหันไปยิ้มให้
พอมาถึงเอเวอร์แลนด์ กำลังออกไปเล่นส่วนสนุกไรงี้ นางกะเอาไม้ที่มีตุ๊กตาเป็นสัญลักษณ์ทัวร์ มาตีหัวเบาๆ เราก็เหมือนเดิม หันไปยิ้มหวานให้ (นี้เราเองก็กำลังคิดอยู่กูพูด
อะไรไม่เป็นหรอ)
พอตกเย็นกลับโรงแรม (ก่อนหน้านี้บนรถพี่นานาจะเอานู้นี้นั้นมาให้ชิมเพื่อให้ลูกทัวร์ออเดอร์)
เรากับพี่และป้าเดินกำลังจะไป 7-11
โอบป้า:ไปไหนกัน
เรา+พี่ : ไป 7-11
ป้า:เออเนียลูกพับแห้งเท่าไรน่ะกล่องนึงมีเท่าไร นู้นี้นั้น
พี่หัวหน้าทัวร์เป็นคนไทย: อธิบาย กล่องนึงมีเท่านี้ราคาเท่านี้
พี่นานาก็หันมายิ้มให้เรา พร้อมกับหยิกแก้ม (เขินมากแต่เราก็ไม่เสดงอาการอะไร ทำตัวไม่ถูกก)
พอป้าสั่งออเดอร์เสร็จ
เราก็ถามพี่นานา
เรา:ไม่ลดหรอออ หัวเราะ
พี่นานาก็หัวเราะพร้อมขยี้ผมเรา
พี่นานา:อยากให้ลดมาอยู่เกาหลีสิ
เขินระดับ 10
ไม่มีใครสอนหรอ ถ้าไม่คิดอะไรกับเค้าอย่าทำแบบนี้!!!
พอวันที่ 3 มันก็ไม่มีอะไรมากก็มีนิดหนอยๆเหมือนทุกวัน
ไปหมู่บ้านบุกชนฮันอก มันจะมีให้ทำคิมบับ เราทำเสร็จพี่นานาก็มาขอชิม
พี่นานา:หื้อไม่อร่อยเลย แล้วก็ทำหน้ายี้
เรา: (ทำท่าจะตี) อะไร มันก็เหมือนกันหมดป๊ะ
พี่นานา:ไม่เหมือน อันนี้มันไม่อร่อย
เราเดินถ่ายรูป พระราชัวงถ็อกซูกุง นางเดินผ่านและตะโกนถาม
พี่นานา: ที่รักไปไหนนน
เรา: อ่อจะไปถ่ายรูปค่ะ
วันกลับแล้วจะร้องไห้
เช้าเก็บอะไรเรียบร้อยแล้ว กลุ่มเราเป็นกลุ่มแรกที่ลงมา ก็ขึ้นรถเอาของไปเก็บเรียบร้อย นั่งสักพักนึงคนก็ยังไม่คบ เลยจะไป 7-11 พี่นานาก็ขึ้นมาพอดี เราก็เดินผ่านพี่นานาก็ตบไหล่ เราก็ไม่อะไร เพราะเป็นเรื่องปกติ เวลาเจอกันก็ชอบตบไหล่ เราชอบพยายามอยู่ใกล้เค้า แต่อยากคุยด้วยไงเลยถาม
เรา: จะไป 7-11 เอาอะไรไหม
พี่นาน: .......
เรา: (ทำหน้า งง สงสัยไม่อยากคุยกะเรา) ไม่เอานะ
เรากำลังจะเดินลง พี่นานาก็จับแขนไว้ ใจเต้นตุ๊บๆเราก็หันไปถาม
เรา:หนูจะไป 7-11 เอาอะไรไหม
พี่นานา: ........
พี่นานาก็ยิบ พลับแห้งใส่มือกล่องนึง เราก็ทำหน้างง แล้วก็คิดว่าให้กูหรอ
พี่นานาก็ทำมือแบบไล่ (คือไรๆ)
เราก็เลย ขอบคุณค่ะ (ไม่กล้าพูดอะไรนอกจากนี้ นางไม่ยอมคุยด้วย)
แล้วก็เดินหน้า งงๆ ลงจากรถ (เราเอ๋อ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเค้าหรอก 5555)
เมื่อป้าและคนอื่นขอแลกเงิน แต่พี่นานาไม่ให้แลก
พี่นานา: ไม่ใช้ไม่อยากให้แลกน่ะ&฿@$€¥<$€€>
อะไรไม่รู้ลืมยาวมาก)
เราก็ยิ้มม(เราก็ยิ้มตลอดอยู่แล้วเวลาอยู่กับเขา 5555)
พี่นานานางเอากระดาษมาตีหัวเรา
พี่นานา:ยิ้มทำไม ก็พูดความจิงๆนี้น่าา
เรา:เอ๊ายังไม่ได้ว่าอะไรเลยย
เรา: (ก็อยากคุยด้วยไงเลยถาม) มันแลกไม่ได้หรอ พี่ไม่ได้ไปไทยเลยหรอ
พี่นานา:แลกที่ไหนล่ะ ไทย 2-3 ปีไปที่
ก่อนกลับคิดคำมากหมายที่จะบอกลา แต่พูดออกไม่ได้แค่นี้
เรา:สวัสดีคะ บายบ๊าย
โอบป้าโอบไหล่ตบเบาๆนางก็ไม่ได้พูดอะไรเหมือนกัน
#เราคงไม่ได้เจอกันอีกและเนอะโชคดีน่ะคะ
#มันก็เป็นงานและอาชีพเค้า ที่ต้องทำให้ลูกค้าประทับใจ
#เดียวก็ต่างคนต่างลืมกันไปเอง
#แอบปลื้มอยู่นะค่าา
เรื่องเล็กน้อยๆของไกค์ที่ทำให้คนนึงตกหลุมรัก
ไกค์เป็นคนเกาหลีค่ะ เรียนนางว่าพี่นานา และกันเนอะ
วันแรกลงจากเครื่องมาเราไม่อะไรกับพี่นานาสักเท่าไร แถบจะไม่ได้มองด้วยซ้ำ พอขึ้นรถนางเนอะนำตัวเราก็ไม่สนใจพี่นานาพูดด้วยซ้ำ แต่ก็พอรู้ว่าพี่นานาเป็นคนที่เล่นมุขได้ฝืดมาก พี่นานาเป็นไกค์ที่แทกแคร์ลูกทัวร์ได้ดีมาก (มันก็เป็นคุณสมบัติของไกท์อยู่แล้วเนอะ)
คุยกันครั่งแรกเหมือนจะไป โซยังกัง สกายวอลค์ คือเราไปซื้อไอติม พี่นานาก็กำลังซื้ออยู่
เรา : ไกค์อันนี้อร่อยไหม (ไม่รู้จักชื่อ ไม่ได้ฟังตอนเนอะนำตัว)
พี่นานา : อร่อยย (ชี้อันไหนก็บอกอร่อยหมด)
เรา: อร่อยหมดเลยย ถ้าไม่อร่อยคือได้ไหม
พี่นานา: ถ้าไม่อร่อยเดียวเลี้ยง อะนี้ๆให้ชิม (นางยืนไอติมให้ชิม)
เรา: ไม่เป็นไรค่ะ (ยิมไอติมมาอันนึง)
ลูกทัวร์คนอื่นๆ: อันไหนอร่อย
พี่นานา: (ยืนจิ้มอยู่หน้าตู้ไอติม) อันนี้อร่อยๆอันนี้ไม่อร่อยๆ
อะไรน่ารัก เริ่มเห็นความน่ารักของพี่นานา
วันที่ 2 ไปพิธิภัณท์ถ้ำควังเมียง พี่นานาเค้ามาคุยกับป้าเรา
พี่นานา:คุณแม่ข้างในมันไกล ไม่ไหวไม่ต้องเข้าก็ได้นะคับ
เราก็หันไปยิ้มให้พี่นานา
พี่นานา: ไม่ต้องเลยเราขึ้นได้ พร้อมตบไหล่เบาๆ
พอมาถึง ป้อมฮวาซอง เราก็เดินไปถ่ายรูปนู้นี้นั้น เจอโอบป้าก็ประมาณช่วงพี่สาวและเราถ่ายรูป พี่นานามีความโอบไหล่เบาๆ (ทำไม่เราเขิน)
พอเราเดินลงมาเราก็เดินเซลฟี่มาเลือยๆ พี่นานาก็เดินตามหลังมา
เรา: เซลฟี่กันน
พี่นานาเดินเข้ามาใกล้พร้อมชู้ 2 นิ้ว (อะไรน่ารัก)
พี่นานา: เดินแค่เนี้ยหรอไม่ขึ้นแล้วหรอ
เรา: ไม่เอาแล้วไกลมาก
ระหว่างรอลูกทัวร์คนอื่นๆเห็นนางยืนอยู่เราจะแอบถ่ายรูป แต่ไม่กล้า 55555 พอเราจะขึ้นรถนางถือกิ่งไม้อยู่นางทำถ้าตีแต่ตีไม่โดน เราก็หันไปยิ้ม
เรา: อะไรรร พร้อมกับหันไปยิ้มให้
พอมาถึงเอเวอร์แลนด์ กำลังออกไปเล่นส่วนสนุกไรงี้ นางกะเอาไม้ที่มีตุ๊กตาเป็นสัญลักษณ์ทัวร์ มาตีหัวเบาๆ เราก็เหมือนเดิม หันไปยิ้มหวานให้ (นี้เราเองก็กำลังคิดอยู่กูพูด
พอตกเย็นกลับโรงแรม (ก่อนหน้านี้บนรถพี่นานาจะเอานู้นี้นั้นมาให้ชิมเพื่อให้ลูกทัวร์ออเดอร์)
เรากับพี่และป้าเดินกำลังจะไป 7-11
โอบป้า:ไปไหนกัน
เรา+พี่ : ไป 7-11
ป้า:เออเนียลูกพับแห้งเท่าไรน่ะกล่องนึงมีเท่าไร นู้นี้นั้น
พี่หัวหน้าทัวร์เป็นคนไทย: อธิบาย กล่องนึงมีเท่านี้ราคาเท่านี้
พี่นานาก็หันมายิ้มให้เรา พร้อมกับหยิกแก้ม (เขินมากแต่เราก็ไม่เสดงอาการอะไร ทำตัวไม่ถูกก)
พอป้าสั่งออเดอร์เสร็จ
เราก็ถามพี่นานา
เรา:ไม่ลดหรอออ หัวเราะ
พี่นานาก็หัวเราะพร้อมขยี้ผมเรา
พี่นานา:อยากให้ลดมาอยู่เกาหลีสิ
เขินระดับ 10
ไม่มีใครสอนหรอ ถ้าไม่คิดอะไรกับเค้าอย่าทำแบบนี้!!!
พอวันที่ 3 มันก็ไม่มีอะไรมากก็มีนิดหนอยๆเหมือนทุกวัน
ไปหมู่บ้านบุกชนฮันอก มันจะมีให้ทำคิมบับ เราทำเสร็จพี่นานาก็มาขอชิม
พี่นานา:หื้อไม่อร่อยเลย แล้วก็ทำหน้ายี้
เรา: (ทำท่าจะตี) อะไร มันก็เหมือนกันหมดป๊ะ
พี่นานา:ไม่เหมือน อันนี้มันไม่อร่อย
เราเดินถ่ายรูป พระราชัวงถ็อกซูกุง นางเดินผ่านและตะโกนถาม
พี่นานา: ที่รักไปไหนนน
เรา: อ่อจะไปถ่ายรูปค่ะ
วันกลับแล้วจะร้องไห้
เช้าเก็บอะไรเรียบร้อยแล้ว กลุ่มเราเป็นกลุ่มแรกที่ลงมา ก็ขึ้นรถเอาของไปเก็บเรียบร้อย นั่งสักพักนึงคนก็ยังไม่คบ เลยจะไป 7-11 พี่นานาก็ขึ้นมาพอดี เราก็เดินผ่านพี่นานาก็ตบไหล่ เราก็ไม่อะไร เพราะเป็นเรื่องปกติ เวลาเจอกันก็ชอบตบไหล่ เราชอบพยายามอยู่ใกล้เค้า แต่อยากคุยด้วยไงเลยถาม
เรา: จะไป 7-11 เอาอะไรไหม
พี่นาน: .......
เรา: (ทำหน้า งง สงสัยไม่อยากคุยกะเรา) ไม่เอานะ
เรากำลังจะเดินลง พี่นานาก็จับแขนไว้ ใจเต้นตุ๊บๆเราก็หันไปถาม
เรา:หนูจะไป 7-11 เอาอะไรไหม
พี่นานา: ........
พี่นานาก็ยิบ พลับแห้งใส่มือกล่องนึง เราก็ทำหน้างง แล้วก็คิดว่าให้กูหรอ
พี่นานาก็ทำมือแบบไล่ (คือไรๆ)
เราก็เลย ขอบคุณค่ะ (ไม่กล้าพูดอะไรนอกจากนี้ นางไม่ยอมคุยด้วย)
แล้วก็เดินหน้า งงๆ ลงจากรถ (เราเอ๋อ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเค้าหรอก 5555)
เมื่อป้าและคนอื่นขอแลกเงิน แต่พี่นานาไม่ให้แลก
พี่นานา: ไม่ใช้ไม่อยากให้แลกน่ะ&฿@$€¥<$€€>
เราก็ยิ้มม(เราก็ยิ้มตลอดอยู่แล้วเวลาอยู่กับเขา 5555)
พี่นานานางเอากระดาษมาตีหัวเรา
พี่นานา:ยิ้มทำไม ก็พูดความจิงๆนี้น่าา
เรา:เอ๊ายังไม่ได้ว่าอะไรเลยย
เรา: (ก็อยากคุยด้วยไงเลยถาม) มันแลกไม่ได้หรอ พี่ไม่ได้ไปไทยเลยหรอ
พี่นานา:แลกที่ไหนล่ะ ไทย 2-3 ปีไปที่
ก่อนกลับคิดคำมากหมายที่จะบอกลา แต่พูดออกไม่ได้แค่นี้
เรา:สวัสดีคะ บายบ๊าย
โอบป้าโอบไหล่ตบเบาๆนางก็ไม่ได้พูดอะไรเหมือนกัน
#เราคงไม่ได้เจอกันอีกและเนอะโชคดีน่ะคะ
#มันก็เป็นงานและอาชีพเค้า ที่ต้องทำให้ลูกค้าประทับใจ
#เดียวก็ต่างคนต่างลืมกันไปเอง
#แอบปลื้มอยู่นะค่าา