เรื่องราวมันเป็นงี้ครับ
ตอนนี้ผมมีคนคุยอยู่คนนึง ผมเป็นฝ่ายจีบเขาครับ ก็คุยกันมาได้ระยะนึงแล้ว ผมชอบเค้า และคิดว่าเค้าก็ชอบผมอยู่เหมือนกัน รู้จักกันและกันในหลายๆอย่าง แต่ยังไม่เคยเจอกันครับ
วันนึง มีลูกสาวของคนรู้จักของคนที่ทำงานมา เป็นช่วงปิดเทอมเลยมาบ่อย ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่ไม่เคยมอง ไม่เคยสบตา ไม่สนใจเลยก็ว่าได้
จนเมื่อเปิดเทอม เค้าก็ไม่ค่อยได้มา โอเค
แต่วันนึง ผมจำเป็นต้องไปค้างที่ทำงาน ทีนี้เย็นวันนั้นเค้าตั้งวงกัน (ปกติก็ตั้งแทบทุกวัน) น้องเค้าก็มา ผมก็ทำตัวเฉยๆ แต่ก็ไม่มองหน้า ไม่สบตาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือหลบหน้า หามุมสิงสถิตย์พ้นระยะสายตา บ้างทีก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม
ผมจำได้ว่าน้องชายของเพื่อนผม (เป็นเพื่อนของน้องเค้า) เคยไปบอกน้องเค้าว่าผม [ข้อมูลปกปิด] เก่ง เลยอยากให้สอนให้
ผมก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครขอมา แถมเวลาก็ผ่านไปไม่มีใครติดต่อมา
จนเมื่อเร็วๆนี้
น้องเค้ามีงานที่โรงเรียนมาให้ผมช่วยทำ เพราะผม [ข้อมูลปกปิด] เก่ง แต่มันเย็นแล้วผมต้องกลับบ้าน เลยบอกว่าผมต้องไปทำที่บ้าน เดี่ยวพรุ่งนี้เอามาให้ ระหว่างนั้นผมยังไม่กลับ ผมเลยนั่งทำ่เดโม่ให้น้องเค้าดู ไม่รู้ทำไม่ผมรู้สึกประหม่าแปลกๆแต่ก็ไม่แสดงออก. สังเกตุดูน้องเค้าก็เป็นอยู่เหมือนกัน ก่อนกลับผมนึกได้ว่าต้องมีอะไรไว้ใช้ติดต่อ เลยขอไลน์ไว้ มารู้สึกตัวอีกที อ่าวกรรม กูได้ไลน์น้องมานี่หว่า แต่ก็เเค่นั้น ไม่ได้ทำอะไร
วันต่อมา ผมยังทำไม่เสร็จ แต่ก็ไลน์ไปถามว่าจะมากี่โมง พอรู้เวลาผมก็ทำต่อ จนเสร็จผมก็นัดน้องเค้าไว้ที่ทำงาน ผมไปรออยู่ชั่วโมงนึง ส่งงาน กลับบ้าน คิดว่าจบแค่นี้
เปล่า น้องเค้าไลน์มาขอบคุณ ผมก็บอกว่าไม่เผ็นไร อืม คราวนี้คงจบจริงๆแหละ
เปล่า น้องแกไลน์มาถามเรื่องงาน ผมก็แนะนำไปตามเนื้อ แต่เหมือนน้องเค้าพยายามชวนคุย ผมเลยทดสอบโดยวิธีของผม อ่าว จริงแฮะ แย่ละ เลยจบบทสนธนาโดยรักษาน้ำใจไว้
วันตต่อมาน้องก็ทักมา แต่ผมมาเห็นเอาดึกมากๆเลยตอบแล้วปล่อยไว้งั้น
สรุป ตอนนี้ปัญหาคือตัวผม คือ กับคนคุยผมชอบเค้า คุยกันแทบทุกวัน มีความมรู้สึกดีๆให้กัน
แต่กับน้องเค้า ทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแปลกๆ ผิดปกติ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้วตั้งแต่สมัยเรียน
ผมไม่อยากทรยศคนๆนั้น แต่ก็กังขากับความรู้สึกของตัวเองเหลือเกิน
มีความคิดเเห็นยังไงกันบ้างครับ
ขออภัยที่มีข้อมูลปกปิดนะครับ ผมต้องเซพตัวเองน่ะครับ
[แก้ไข/อัพเดต] ผมและเธอสองคน สองความรู้สึก กับความสับสนของผมเอง
ตอนนี้ผมมีคนคุยอยู่คนนึง ผมเป็นฝ่ายจีบเขาครับ ก็คุยกันมาได้ระยะนึงแล้ว ผมชอบเค้า และคิดว่าเค้าก็ชอบผมอยู่เหมือนกัน รู้จักกันและกันในหลายๆอย่าง แต่ยังไม่เคยเจอกันครับ
วันนึง มีลูกสาวของคนรู้จักของคนที่ทำงานมา เป็นช่วงปิดเทอมเลยมาบ่อย ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่ไม่เคยมอง ไม่เคยสบตา ไม่สนใจเลยก็ว่าได้
จนเมื่อเปิดเทอม เค้าก็ไม่ค่อยได้มา โอเค
แต่วันนึง ผมจำเป็นต้องไปค้างที่ทำงาน ทีนี้เย็นวันนั้นเค้าตั้งวงกัน (ปกติก็ตั้งแทบทุกวัน) น้องเค้าก็มา ผมก็ทำตัวเฉยๆ แต่ก็ไม่มองหน้า ไม่สบตาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือหลบหน้า หามุมสิงสถิตย์พ้นระยะสายตา บ้างทีก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม
ผมจำได้ว่าน้องชายของเพื่อนผม (เป็นเพื่อนของน้องเค้า) เคยไปบอกน้องเค้าว่าผม [ข้อมูลปกปิด] เก่ง เลยอยากให้สอนให้
ผมก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครขอมา แถมเวลาก็ผ่านไปไม่มีใครติดต่อมา
จนเมื่อเร็วๆนี้
น้องเค้ามีงานที่โรงเรียนมาให้ผมช่วยทำ เพราะผม [ข้อมูลปกปิด] เก่ง แต่มันเย็นแล้วผมต้องกลับบ้าน เลยบอกว่าผมต้องไปทำที่บ้าน เดี่ยวพรุ่งนี้เอามาให้ ระหว่างนั้นผมยังไม่กลับ ผมเลยนั่งทำ่เดโม่ให้น้องเค้าดู ไม่รู้ทำไม่ผมรู้สึกประหม่าแปลกๆแต่ก็ไม่แสดงออก. สังเกตุดูน้องเค้าก็เป็นอยู่เหมือนกัน ก่อนกลับผมนึกได้ว่าต้องมีอะไรไว้ใช้ติดต่อ เลยขอไลน์ไว้ มารู้สึกตัวอีกที อ่าวกรรม กูได้ไลน์น้องมานี่หว่า แต่ก็เเค่นั้น ไม่ได้ทำอะไร
วันต่อมา ผมยังทำไม่เสร็จ แต่ก็ไลน์ไปถามว่าจะมากี่โมง พอรู้เวลาผมก็ทำต่อ จนเสร็จผมก็นัดน้องเค้าไว้ที่ทำงาน ผมไปรออยู่ชั่วโมงนึง ส่งงาน กลับบ้าน คิดว่าจบแค่นี้
เปล่า น้องเค้าไลน์มาขอบคุณ ผมก็บอกว่าไม่เผ็นไร อืม คราวนี้คงจบจริงๆแหละ
เปล่า น้องแกไลน์มาถามเรื่องงาน ผมก็แนะนำไปตามเนื้อ แต่เหมือนน้องเค้าพยายามชวนคุย ผมเลยทดสอบโดยวิธีของผม อ่าว จริงแฮะ แย่ละ เลยจบบทสนธนาโดยรักษาน้ำใจไว้
วันตต่อมาน้องก็ทักมา แต่ผมมาเห็นเอาดึกมากๆเลยตอบแล้วปล่อยไว้งั้น
สรุป ตอนนี้ปัญหาคือตัวผม คือ กับคนคุยผมชอบเค้า คุยกันแทบทุกวัน มีความมรู้สึกดีๆให้กัน
แต่กับน้องเค้า ทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแปลกๆ ผิดปกติ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้วตั้งแต่สมัยเรียน
ผมไม่อยากทรยศคนๆนั้น แต่ก็กังขากับความรู้สึกของตัวเองเหลือเกิน
มีความคิดเเห็นยังไงกันบ้างครับ
ขออภัยที่มีข้อมูลปกปิดนะครับ ผมต้องเซพตัวเองน่ะครับ