เคยไหมรักใครทั้งๆที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้หรือว่ามันผิด

สวัสดีค่ะ จะมาเล่าประสบการณ์ความรักที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้และก็ผิดอย่างร้ายแรง เราแอบชอบนิสิตฝึกสอนคนนึงซึ่งตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรแต่ด้วยความที่ว่าเขาชอบมาแกล้งมาหยอกเราเลยทำให้เราหวั่นไหว แต่ก็พยายามห้ามใจไม่ให้ชอบแล้วนะ แต่ก็ไม่รู้จะต้องทำยังไงช่วงแรกๆก็ยังไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่แต่พอเทอมที่2นี่หนักมากคือได้พูดคุยกับครูเขามากขึ้นถ้าถามว่าครูเขาหน้าตาดีไหม ก็ไม่ เอาง่ายๆคือเขาเป็นคนขี้เก๊กสุดๆแต่หน้าตาก็ไม่ได้ว่าดีมาก เพื่อนก็พากันไม่ชอบแต่เราก็รู้ว่าเราเริ่มมีใจให้เขาบ้างแล้วเพื่อนในกลุ่มหรือในห้องก็ชอบแซวเล่นๆ แต่เฮ้ยคือเราก็คิดจริงจังไงคือนี่ชอบไปแล้วกู้ไม่กลับแล้วด้วยพอจะเลิกชอบเขาก็ชอบทำอะไรให้คิดไปไกลเรานี่ก็เป็นพวกมโนเก่งซะด้วย มีอะไรหลายเรื่องที่เขาชอบทำให้เราคิดบางทีเพื่อนก็มาเล่าให้ฟังว่าเขาก็แอบมองเรา บางทีก็ยิ้ม ยิ่งทำให้เราคิดว่าเขาคิดเหมือนเรารึเปล่าแต่ด้วยความที่ว่าเป็นครูเราเป็นนักเรียนซึ่งมันก็ดูไม่ดี นี่ก็เปิดเทอมใหม่มานานเเล้วก็ยังไม่เคยลืมเขาเลย ก็ยังอยากบอกว่ายังชอบอยู่แหละ และก็ไม่รู้ว่าจะชอบไปอีกนานไหมแต่ก็ดีใจนะถึงแม้จะเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆที่ได้ฟินอยู่คนเดียวได้แอบยิ้มอยู่คนเดียว ก็ถ้ามีโอกาศไว้เรียนจบเเล้วเรามาเจอกันใหม่นะคะ