ทะเลาะกับแม่เรื่องการฝึกงาน ทำยังไงดีคะ ?

คือ เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากำลังอยู่ในช่วงฝึกงาน ปวช.2 ขึ้น ปวช. 3 แล้วที่ที่เราไปฝึกงานตั้งแต่วันแรกที่เราไปฝึกงานจนถึงทุกวันนี้ เค้าชอบด่าเรา นินทาเรา แทบทุกวันเลยค่ะ เราก็เล่าให้แม่ฟังตลอด แม่เราก็ชอบพูดมาเสมอว่าให้ "อดทน" เราก็พยายามค่ะ เราพยายามไปทุกวัน เราคิดเสมอว่าทุกที่ที่ทำงานก็มักจะมีคนแบบนี้ เราต้องถูกว่าบ้าง นินทาบ้างเป็นธรรมดา ช่วงแรกๆเราก็พยายามไปทำทุกวันเพื่อที่จะให้ครบ ชม. แต่พอเค้าเริ่มด่า หนักขึ้น เรื่อยๆ เราก็เริ่มจะหมดความอดทนแล้วค่ะ ช่วงแรกๆก็จะมีงานให้ทำหนักหน่อย นั่งทำหลายอาทิตย์อยู่เหมือนกันกว่าจะเสร็จแล้วเราทำคนเดียว เพราะคนอื่นเค้ามีงานกันหมด ตอนที่ทำก็ไม่ใช่ว่าจะนั่งทำอย่างเดียวนะคะ โดนเรียกไปส่งงานบ้าง ถ่ายเอกสารบ้าง เอาง่ายๆก็คือ นั่งตูดยังไม่ทันติดเก้าอี้คือเรียกอีกแล้ว เหมือนในห้องมีเด็กฝึกงานคือเราคนเดียว แล้วตอนที่เค้าใช้ไปทำอะไร เค้าชอบบอกเราไม่ละเอียด แล้วเราคือคนที่ไม่ค่อนข้างเข้าใจยาก แบบเช่น เค้าสั่งให้ไปถ่ายเอกสาร คือ ยื่นมาให้โดยที่บอกแค่ว่าเอากี่ชุด นอกนั้นก็ไม่บอกอะไรเลย แล้วเอกสารที่เค้าเอามาให้ถ่ายเป็นของราชการซึ่งเราไม่รู้เลยเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ ชุดนึงก็จะมีประมาณ 20-30 แผ่น เราก็งงเวลาถ่ายออกมาแต่ละแผ่น เราชอบเรียงต้นฉบับที่เค้าให้มามั่ว เพราะเราไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ (จริงๆเราเรียนด้านคอมมาค่ะ แต่เค้าให้มาทำเกี่ยวกับงานเอกสารไม่ได้แตะคอมเลยแม้แต่นิดเดียว เราเลยไม่ถนัดทำงานแบบนี้ ) แล้วพอเราเอาเอกสารไปให้เค้า เค้าก็แบบ " ดูมันเรียงมาให้ฉัน" แล้วเค้าก็หันไปหัวเราะกับเพื่อนข้างๆ แต่มันไม่ใช่การหัวเราะแบบขำๆสนุกๆค่ะ มันเหมือนหาว่าเราไม่รู้เรื่อง แล้วเค้าก็บอกว่า "จะไปไหนก็ไป" แล้วพอตอนพักกินข้วเราก็รู้นะคะว่าเค้าเอาเรื่องเราไปนินทา แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ เป็นแค่เด็กฝึกงาน นี่คือส่วนนึงที่เค้าว่าเรานะคะ แล้วนี่ยังไม่ค่อยแรงด้วยอันนี้แค่เบาๆเพราะพึ่งมา2-3วันแรก บางวันเค้าก็ให้เรายกหนังสือหนักๆบ้างเดินขึ้นลงบันได โดยที่เค้าไม่ให้ใครมาช่วยเลย แล้วหนังสือก็มีประมาณ 50 กว่ากองได้ กองนึงก็ประมาณ 20-30 เล่ม ห่อใส่ซองสีน้ำตาลไว้ โดยที่เค้าชี้สั่งนู่นสั่งนี่ให้เรายกขึ้นไปโดยที่ไม่ให้ใครมาช่วยเลย พอผ่านมาช่วงหลังๆเริ่มจะว่าง ไม่มีงานให้ทำ เราก็เริ่มเบื่อ เพราะว่าตั้งแต่ 8 โมงเช้า ถึง 4 โมงเย็น เรานั่งเฉยๆตลอดเลย ยกเว้นตอนพักกลางวัน เป็นแบบนี้จนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ เพราะว่ามีเด็กมาฝึกใหม่ 2-3 คน เค้าเลยไม่ค่อยจะใช้เราแล้ว เพราะเหมือนเราไม่ค่อยรู้เรื่อง แล้วมีการมาแควะเราอีกนะคะ "ดีเนอะน้องมาทำไม่กี่วัน ช่วยงานพี่เยอะเลย ทำงานดีดี๊ " แล้วเค้าก็หันมามองเรา เราก็คิดในใจแล้วแหละว่า กูเองแหละ พอผ่านมาเรื่อยๆเราก็เริ่มหยุดบ่อยขึ้นเช่น อาทิตย์นี้มาทั้งอาทิคย์ อาทิตย์หน้า  มาจันทร์ อังคารหยุด พุธมา พฤหัสหยุด แล้วบางวันเราก็จะขอกลับครึ่งวัน แต่อันนี้ขอกลับไม่บ่อย เพราะมันไม่มีอะไรทำจริงๆ เหมือนเราไม่มีตัวตนในห้องนั้น ล่าสุดอาทิตย์นี้ เวลามีของกิน เค้าไม่เคยจะเรียกเราเลยสักครั้งตั้งแต่มาฝึกงาน เรียกแต่เด็กใหม่ ซื้อลิปสติกให้คนละแท่ง พูดจาดีกว่า ไม่เคยว่าเลย(อันนี้เราก็รู้นะว่าเค้าอาจจะทำงานดีกว่าจริง) เราไม่ได้ห่วงเรื่องกินหรอก แต่เรานั่งหัวโด่อยู่อะ แล้วคือเวลาซื้อของมาแจกเด็กใหม่ทีละคน แต่ไม่เคยให้เรา แล้วงานหนักๆเช่นยกหนังสือไรงี้ไม่มีให้เด็กใหม่ทำ คือ เด็กใหม่นั่งสบายวันๆอยู่แต่ในห้องแอร์ นั่งปั้มเอกสารเวลาคนมาส่ง พูดง่ายๆคือมีงานให้ทำเรื่อยๆแล้วงานสบายไม่ได้หนักอะไร แล้วพี่ที่ทำงานซื้อของกินให้เด็กใหม่ตลอด เวลามีอะไรชอบถาม ว่า กินไหม โดยที่ไม่ถามเราสักคำทั้งๆที่ก็นั่งอยู่ในห้อง เมื่อวาน เราก็นั่งเฉยๆปกติของเราทุกวันรอเค้าใช้งานแต่ก็ไม่มีใครใช้เลย นั่งเฉยๆมาเป็นเดือน ก็มีพี่คนนึงเค้าบอกให้เราหยิบแฟ้มให้หน่อย แล้วเค้าพูดเบามาก เราไม่ได้ยินเลยถามเค้าใหม่ว่าอะไรนะคะ ? เค้าตะโกนกลับมาเลย เหมือนไม่พอใจ ประมาณว่า หูตึงหรอ "แฟ้มมมมมมม !!! อะ แฟ้มมมมม !!!" เค้าก็ทำหน้าไม่พอใจ เราก็ไม่อะไรเอาไปให้เค้าแล้กลีบไปนั่งที่ต่อ สักพักนึง เรานั่งของเราเฉยๆ พี่ที่ทำงานเดินมา " หัดช่วยอะไรบ้างนะ ไม่ใช่วันๆนั่งเฉยๆ ไม่ทำไรเลย ทีหลังก็ไม่ต้องมา '' แล้วดึงหน้าใส่เรา เราก็ทนไม่ไหวแล้วเพราะเป็นแบบนี้บ่อยมาก เราพยายามอดทนอย่างที่แม่บอกแต่ทำไม่ได้ วันนั้นเราเลยขอกลับครึ่งวัน แล้ววันนี้เราทะเลาะกับแม่ เพราะวันนี้เราหยุดอีก เราหยุดไปหลายครั้งแล้วแต่หยุดช่วงหลังๆเพราะว่า ก็ใกล้จะทำครบแล้ว เค้าด่าเราว่า ขี้เกียจ งานการไม่เอา แต่จริงๆเราชอบทำงานมากกว่าการมานั่งอยู่เฉยๆนะ เราเบื่อที่วันๆ ตื่นมาแต่เช้าถึงตอนเย็นเพื่อมานั่งเฉยๆ แล้วยังโดนด่า เราอธิบายให้แม่ฟังทุกอย่าง เค้าก็ด่าว่า "จะเรียนจบไหม วันๆไม่ทำห่าอะไร แค่ไปฝึกงานแค่นี้ยังขี้เกียจ ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเรียกกูว่าแม่เลยนะ จะไปไหนก็ไป กูไม่สนใจแล้ว" เราก็รู้นะว่าตัวเองกำลังหนีปัญหาอยู่ ความอดทนไม่มากพอ แต่เราทนไม่ไหวแล้ว เราไม่ชอบให้ใครมานั่งด่า งานก็ทำให้ฟรี เวลาเค้าด่าอะไรมาเราไม่เคยดึงหน้าหรือด่ากลับเลยสักครั้ง  
เราคาดว่าแม่เราคงจะไม่คุย ไม่ยุ่งกับเราไปอีกสักพัก เราบอกแม่ว่าจะไปทำต่อพรุ่งนี้ แต่เค้าไม่เชื่อเราแล้ว เพราะเราชอบโกหกบ่อย เราว่าจะหนีออกจากบ้านไปสักพักแต่ก็คงต้องไปฝึกงานต่อหรือเราไม่ควรไปไหนดี  

เราควรทำยังไงดีคะ ?????? เราเครียดมากกก!!!!