สวัสดีเพื่อนๆครับ พอดีว่าเกิดความไม่เเน่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างชีวิตคู่ครับ (ผมเป็นเกย์นะครับ)
เรื่องราวเริ่มจากเราเจอกันทางโซเซียลนี่เเหละครับ และลงเอยด้วยการใช้ชีวิตคู่แต่ไม่วายก็เจอเรื่องหลายอย่างด้วยผม้ป็นคนที่ค่อนข้างมีนิสัย
ผัหญิงเยอะด้วยละมั้งครับ แต่ผมไม่ชอบวี๊ดว๊ายหรือออกสาวครับเป็นผู้ชายธรรมดาแต่ว่าชอบทำงานของผู้หญิงประมาณนี้ครับ
ปีเเรกหลังจากตกลงคบกัน ก็พบว่าเค้ายังไม่เลิกกับแฟนเก่า รู้ตอนที่เค้าบอกว่าเข้าห้องน้ำเเล้วหายไปก็เลยตามไปฟังว่าแอบคุยกะใครแต่สุดท้ายเค้าก็เลือกเรา
ปีที่สอง พบว่าเคัาเเอบนัดเจอคนนั้นคนนี้ จากเบอร์โทรที่จดไว้หลายๆที่ แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการขอโทษและสัญญาว่าจะไม่ทำอีก
ปีที่สาม พบว่าเค้าแอบคบกับอีกคนมานานกว่าห้าเดือนแต่เลิกกันไปไม่นานครั้งนี้รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก และเริ่มโวยวาย ระเเวงทุกอย่าง ค้นทุกอย่างที่เค้าเล่นและเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข จนพักหลังๆเริ่มเหนื่อย และมาพบกับกระทู้โลกสวยของเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าคนรักกันต้องเอาใจจริงเข้าสู้ เลยเลิกล้มการหาคำตอบอื่นๆปล่อยเค้าให้ใช้ชีวิตตามสบายก็รู้สึกมีความสุขมากขึเนนะครับ สบายใจขึ้น
ปีที่สี่ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้วันครบรอบสี่ปีที่มีสายแปลกโทรมาพรัอมกับคำถามที่ว่า"เเฟนเราอยู่กับเธอเหรอ"ด้วยความอยากรู้จึงคุยกับเขาดีๆเค้ามีหลักฐานชัดเจนทั้งภาพทั้งเสียง นั่นเป็นช่วงที่เค้าบอกว่าเค้าจะกลับบ้านไปเยี่ยมแม่แตีเค้ากลับไปหาคนอื่น พอจับได้ครั้งนี้ถึงกับลงไม้ลงมือกัน
#เราตัดสินใจเลิกกัน โดยครั้งนี้เราไม่ฟังเหตุผล คำขอโทษ หรือคำแก้ตัวใดๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไป เค้าได้กลับมาพร้อมกับคำว่า "คิดถึง" ทั้งๆที่เดือนเเรกเราทนไม่ไหวโทรไปส่งข้อความไปแต่ก็ไม่เคยได้รับตอบกลับมา
ครั้งนี้เค้าโทรกลับมาบอกว่าเกณฑ์ทหารเเล้วได้ใบเเดง ไม่เหลือใครไม่มีใคร กลับมาคบกันได้มั๊ย
ด้วยความสงสาร และเวลาคิดมีน้อยเพราะเค้าจะต้องเริ่มรายงานตัวเช้าวันต่อไปก็เลยตัดสินใจว่าจะให้เวลาพิสูจน์อีกปีนึง
แต่คิดไปคิดมาแล้วเริ่มลังเลว่า. มันมากไปหรือเปล่า ในค่ายมีผู้ชายตั้งเยอะใช่ว่าจะเป็นชายเเท้ทั้งหมด
เราควรรอ หรือควรพอ ทำไงต่อไปดี???
เลือกยังไงให้เจ็บใจน้อยที่สุด
เรื่องราวเริ่มจากเราเจอกันทางโซเซียลนี่เเหละครับ และลงเอยด้วยการใช้ชีวิตคู่แต่ไม่วายก็เจอเรื่องหลายอย่างด้วยผม้ป็นคนที่ค่อนข้างมีนิสัย
ผัหญิงเยอะด้วยละมั้งครับ แต่ผมไม่ชอบวี๊ดว๊ายหรือออกสาวครับเป็นผู้ชายธรรมดาแต่ว่าชอบทำงานของผู้หญิงประมาณนี้ครับ
ปีเเรกหลังจากตกลงคบกัน ก็พบว่าเค้ายังไม่เลิกกับแฟนเก่า รู้ตอนที่เค้าบอกว่าเข้าห้องน้ำเเล้วหายไปก็เลยตามไปฟังว่าแอบคุยกะใครแต่สุดท้ายเค้าก็เลือกเรา
ปีที่สอง พบว่าเคัาเเอบนัดเจอคนนั้นคนนี้ จากเบอร์โทรที่จดไว้หลายๆที่ แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการขอโทษและสัญญาว่าจะไม่ทำอีก
ปีที่สาม พบว่าเค้าแอบคบกับอีกคนมานานกว่าห้าเดือนแต่เลิกกันไปไม่นานครั้งนี้รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก และเริ่มโวยวาย ระเเวงทุกอย่าง ค้นทุกอย่างที่เค้าเล่นและเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข จนพักหลังๆเริ่มเหนื่อย และมาพบกับกระทู้โลกสวยของเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าคนรักกันต้องเอาใจจริงเข้าสู้ เลยเลิกล้มการหาคำตอบอื่นๆปล่อยเค้าให้ใช้ชีวิตตามสบายก็รู้สึกมีความสุขมากขึเนนะครับ สบายใจขึ้น
ปีที่สี่ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้วันครบรอบสี่ปีที่มีสายแปลกโทรมาพรัอมกับคำถามที่ว่า"เเฟนเราอยู่กับเธอเหรอ"ด้วยความอยากรู้จึงคุยกับเขาดีๆเค้ามีหลักฐานชัดเจนทั้งภาพทั้งเสียง นั่นเป็นช่วงที่เค้าบอกว่าเค้าจะกลับบ้านไปเยี่ยมแม่แตีเค้ากลับไปหาคนอื่น พอจับได้ครั้งนี้ถึงกับลงไม้ลงมือกัน
#เราตัดสินใจเลิกกัน โดยครั้งนี้เราไม่ฟังเหตุผล คำขอโทษ หรือคำแก้ตัวใดๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไป เค้าได้กลับมาพร้อมกับคำว่า "คิดถึง" ทั้งๆที่เดือนเเรกเราทนไม่ไหวโทรไปส่งข้อความไปแต่ก็ไม่เคยได้รับตอบกลับมา
ครั้งนี้เค้าโทรกลับมาบอกว่าเกณฑ์ทหารเเล้วได้ใบเเดง ไม่เหลือใครไม่มีใคร กลับมาคบกันได้มั๊ย
ด้วยความสงสาร และเวลาคิดมีน้อยเพราะเค้าจะต้องเริ่มรายงานตัวเช้าวันต่อไปก็เลยตัดสินใจว่าจะให้เวลาพิสูจน์อีกปีนึง
แต่คิดไปคิดมาแล้วเริ่มลังเลว่า. มันมากไปหรือเปล่า ในค่ายมีผู้ชายตั้งเยอะใช่ว่าจะเป็นชายเเท้ทั้งหมด
เราควรรอ หรือควรพอ ทำไงต่อไปดี???