รุ่นพี่ที่ชอบ"ไม่อ่านเมสเสจความในใจ"ที่ส่งให้ทำยังไงค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่าเราแอบชอบรุ่นพี่ม.6คนนึงเขาไม่รู้หรอกค่ะว่าเราชอบ(เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เราชอบ)เราอยู่แค่ม.2เอง เราเป็นคนชอบคนยากมากถ้าชอบใครแล้วเราจะชอบมากๆและตัดใจยากมาก เวลาไปโรงเรียนแล้วเจอพี่เขาเพื่อนก็จะล้อแล้วบังคับให้เราไปบอกพี่เขาเราก็ไม่กล้าบอกเขาหรอกเพราะอะไรไม่รู้เหมือนกัน พอมาสักพักเริ่มเจอพี่เขาบ่อยขึ้นเพื่อนก็พยายามจะบอกพี่เขาให้รู้ทุกครั้ง จนมาวันนึงเรานั่งเรียนยุพี่เขาเดินผ่านที่เราเรียนเพื่อนคนนึงเลยเดินไปบอกพี่เขาแล้วพี่เขาก็เลยมองหาว่าใคร?? เราก็ได้แต่หลบพี่เขาเพราะไม่อยากให้รู้ เราเขินและตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เราเคยทักไปคุยกับพี่เขาแต่พี่เขาดูไม่อยากคุยกับเราเท่าไหร่หรอกเราทักไปเขาก็ตอบตามมารยาท ตอนแรกเราเห็นพี่เขาตอบช้าเราก็คิดว่าเขาคงคุยกับแฟนหรือเพื่อนเขารึเปล่าเราก็พยายามเผื่อใจไว้ให้มากจนสืบได้ว่าเขาโสดด้วยความที่เราไม่ได้รู้จักกันหรือสนิทกันมั้งพี่เขาเลยตอบเราช้ามาก ตอนคุยกับพี่เขาเราตื่นเต้นมากคิดว่าเขาจะตอบหรือไม่ตอบ พอคุยมาสักพักเขาเริ่มไม่ค่อยอ่านไม่ค่อยตอบ เราเป็นฝ่ายทักไปทุกครั้งบางครั้งเราทักไปตอนเย็นตอบเราเช้าก็มี บางครั้งทักไปไม่อ่านไม่ตอบเราก็ทักไปอีก(บอกเลยรู้สึกว่าเราเป็นตัวป่วนชีวิตเขามากทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย)พอมาวันนึงพี่เรารู้เลยช่วยด้วยการทักไปบอกความในใจกับพี่เขาแต่พี่เขาดันไม่อ่านเลย(เรารู้สึกเสียใจมากแต่ก็เข้าใจเพราะพี่เขาคงไม่ได้คิดอะไรกับเราและอีกอย่างเราเป็นฝ่ายชอบเขาเองเราก็ต้องทำใจเอง)พอถึงวันปัจฉิมเราก็เอาช่อดอกไม้ไปให้พี่เขา วันนั้นเป็นวันแรกที่ได้อยู่ไกล้ได้ยินเสียงได้เจอเขาไกล้ๆ เราตื่นเต้นและเขินจนไม่ได้ถ่ายรูปไม่ได้พูดอวยพรให้เขาเลย ใจเราเต้นแรงมากและคิดว่ารีบให้แล้วรีบไปเพราะมันไม่ไหวแล้วตื่นเต้นมากกกก!! ต่อมาไม่นานก็เป็นวันแข่งกีฬาสีเราก็เจอพี่เขาอีกพอดีพี่เขาเป็นนักีฬาโรงเรียนเราก็เลยได้ไปนั่งเชียร์พี่เขาวันนั้นเรเราก็เลยได้ไปนั่งเชียร์พี่เขาวันนั้นเราใส่แม็ททั้งวันเลยไม่คิดว่าพี่เขาจะจำเราได้เพราะพี่เขามองหน้าเราบ่อยมากเราสบตากันบ่อยมากแต่ในใจเราไม่ได้คิดไรมากหรอกเพราะเจ็บที่เขาไม่อ่านแชทเราเลยพอเวลาเที่ยงเป็นการแข่งบาสสีเราลวแข่งด้วยพี่เขาก็เลยไปนั่งเชียร์เพื่อนที่ลงแข่งอยู่แสตนเราก็ได้ไปเชียร์ด้วยเพราะเพื่อนชวนไปเรานั่งชั้นบนถัดจากพี่เขานั่ง2ชั้นความรู้สึกตื่นเต้นก็กลับมาีกครั้งพอแข่งบาสเสร็จเรากำลังจะลงจากแสตนพี่เขากลับมองขึ้นมาดูหน้าเราเราก็เฉลียวดูหน้าพี่เขาแวบเดียวเราก็เห็นน่ะว่าพี่เขามองหน้าเรา เราก็ตื่นเต้นขึ้นมากอีกระดับล้านเลย พอถึงวันพิธีแข่งกีฬาจริงเราก็เจอพี่เขาบ่อยอีกครั้งวันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่เราได้เจอกันเพราะพี่เขาต้องไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยเราเศร้ามากและพยายามทำใจเพราะทุกอย่างมันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วเราแอบมองพี่เขาบ่อยมากเพราะจะไม่มีวันได้นั่งมองอีกแล้วเราก็เศร้าอีกระดับล้าน พอกีฬาสีเสร็จทางโรงเรียนก็จะให้นักกีฬาทุกคนมาจับมือกับแล้วร้องเพลงสามัคคีชุมนุมเราร้องไห้หนักมากเพราะเป็นวันของการจากลาแล้วเราก็ปิดเทอมเราเศร้าทั้งจะไม่ได้เจอพี่เขาอีกและไม่ได้เจอเพื่อน จนตอนนี้เรื่องราวผ่านมาเกือบ5เดือนแล้วระหว่างปิดเทอมไป3เดือนเราก็ตัดใจจากพี่เขาได้แล้วล่ะแต่ก็ยังคิดถึงอยู่และคิดว่าถ้าเปิดเทอมจะมีรุ่นพี่ให้แอบมองอีกมั้ย55 จนถึงวันเปิดเทอมความรู้สึกเก่ามันก็เริ่มกลับมาปั่นป่วนเราทำให้เราคิดถึงพี่เขามากเราพยายามควบคุมอารมณ์นั้นแต่ก็ได้บ้างไม่ได้บ้างโดยเฉพาะเวลาที่ไปที่ที่เคยเจอพี่เขาเราก็ยิ่งคิดถึงมากเท่านั้นแต่ถ้าถามว่าตัดใจได้มั้ยเราตัดได้แล้วแต่ยังชินกับการที่เหมือนกับพี่เขายังอยู่ยุเลยเราควรทำไงดีเราอยากคุยกับพี่เขาน่ะแต่เราไม่กล้าทักไป #ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ