เหมือนมีก้อนความทุกข์อยู่ในจิต

จากกระทู้ที่แล้ว (เป็นกระทู้ ที่ชื่อว่าชอบคิดลามกกับพระพุทธเจ้า ในกระทู้นั้น เราอาจจะเป็นอาการย้ำคิดย้ำทำ แต่กระทู้นี้คือตั้งใจว่าค่ะ แต่กระทู้นั้นถูกลบเนื่องจากมีคนมาทะเลาะกันในกระทู้เราค่ะ) จากไม่ตั้งใจว่ามันก็ตั้งใจว่า จากที่หยาบคายกับพระพุทธเจ้า(คือถ้าได้ยินคำอะไรที่มันลามก หยาบคาย หรือคำที่สามารถคิดลึกต่อให้ลามกได้) อยู่แล้ว มันก็หยาบคายขึ้นมากอีก แล้วแต่ก่อนเราจะดีใจมากและภูมิใจมากที่พวกผู้ใหญ่ใช้งานหนูให้ทำนู่นนี่นั่น แต่ตอนนี้เวลาเราถูกใช้หนูจะชอบคิดในใจว่า ใช้เราอีก แล้วมันก็คิดอย่างนี้ไปทุกๆครั้ง เวลาผู้ใหญ่ใช้ แต่ก่อนเราชอบฟังเวลาผู้ใหญ่เล่าเรื่อง แต่ตอนนี้เวลาเราได้ยินเค้าเล่าให้ฟังหนูกลับคิดว่า ใครถาม ตลอดเลย ตอนที่หนูเป็นแบบกระทู้แรก เราก็ชอบทำความดี แต่ตอนนี้ใจมันคิดว่า ทำความดีแล้วได้อะไร มันไม่ได้มีประโยชน์อะไร คือเห็นอะไรดีๆแล้วแต่ก่อนเราจะชอบมาก แต่ตอนนี้หนูกับตั้งคำถามในใจกับมันว่า ทำแล้วได้อะไร มาวันหนึ่ง มันก็เกิดก้อนทุกข์ในใจขึ้น คือเราไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นตัวอักษรยังไง แต่ในใจเราตอนนี้คือมันเหมือนมีก้อนของความทุกข์ติดอยู่ในหัวใจ ซึ่งคิดว่าถ้าไปเอ็กซ์เรย์คงไม่เห็นหรอกค่ะ ซึ่งมันหนักในหัวใจมากๆ ถ้าเทียบกับคนที่ไม่ทุกข์แล้วเอาหินหนักๆไปวางบนอก เราว่ามันเทียบไม่ได้เลยกับใจเราตอนนี้ คือในใจมันจะเหมือนเป็นก้อนๆอยู่ในอกในใจอ่ะค่ะ ถ้าใครยังนึกไม่ออกก็ให้นึกคำว่า 'สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ' หายใจเข้าก็ทุกข์ หายใจออกก็ทุกข์ เป็นมา3-4วันแล้วค่ะ สมมุตินะคะว่าถ้าเราตายในขณะที่ยังเป็นแบบนี้อยู่ เราคงได้เสวยบาปในนรกแน่ เราไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้ซะหน่อย ตั้งแต่เด็กจนปัจจุบัน เหมือนเราเป็นคนจิตไม่ปกติ แต่ว่าจำได้ทุกเหตุการณ์เลยค่ะ ประมาณ4ขวบ พ่อพาดูหนังผีเรื่องนึง แล้วเอาแผ่นซีดีไปเก็บไว้ในลิ้นชัก แล้วเราก็ชอบไปเปิดเอาออกมาดู แล้วก็กลับมาที่เดิม แล้วก็ทำแบบนี้ไปช่วงหนึ่ง แต่ทำบ่อยมากๆค่ะ คล้ายกับโรคย้ำคิดย้ำทำ จากนั้นหนูก็ชอบว่าในหลวงพระพุทธเจ้าเหมือนในกระทู้ที่แล้ว พอหายจากการว่าท่านทั้งสอง หนูก็ชอบกัดลิ้นตัวเอง แล้วเห็นหนังฝรั่งเรื่องนึงเค้าเอามือสองข้างแหวกปากออกมา หนูก็เลยทำตาม ทำจนเครียด จนทุกข์ แต่ไม่สามารถบังคับตัวเองให้หยุดทำได้ ต่อมาหนูก็ปกติค่ะ จนมาปัจจุบัน มันกลับมาอีกครั้ง ในรูปแบบที่มันหนักขึ้นเรื่อยๆ และคำว่าท่านทั้งสองก็เยอะไปตามอายุเราที่เริ่มโตขึ้น อาการนี้ก็จะโตขึ้นเช่นกัน หนูอยากรู้ว่า ชาติที่แล้วเราไปทำกรรมอะไรไว้ หนูถึงต้องทุกข์แบบนี้  คือถ้าก่อนตายเราไม่หายจากโรคนี้คือตกนรกแน่ๆอ่ะ อยากรู้ว่าให้เราเกิดมาทำไม เกิดมาเสวยความทุกข์บนโลกแล้วตายไปตกนรกเหรอ เราไม่เข้าใจจริงๆค่ะ
ปล.ขอวิธีแก้หน่อยค่ะ เรารู้สึกทุกข์มากๆ เหมือนใครเอานรกมาตั้งไว้ในอก มันหนักมากๆ แต่อธิบายเป็นทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้ เลยไม่รู้ว่าชาวพันทิปจะเข้าใจหรือเปล่า เราว่ามันไม่น่าจะเกี่ยวกับโรคย้ำคิดย้ำทำแล้วค่ะ แต่จิตมารมันจะเริ่มโจมตีเราเรื่อยๆ ขนาดตอนกำลังพิมพ์อยู่มันยังมาก่อกวนเราเลยค่ะ คิดว่าถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ มันจะไม่คิดในใจแล้วสิ มันจะพูดออกมา แล้วถ้ามันหนักจริงๆ ก็จะกลายเป็นการกระทำ
ปล.2เนื่องจากกระทู้แรกถูกลบ เลยขอเล่าแบบรวมๆนะคะ เพราะอันนี้เป็นกระทู้ต่อ ไม่เข้าใจขอโทษด้วยค่ะ (ขออนุญาตแท็กห้องศาสนานะคะ)