ไม่พูดไรเยอะเนาะ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน เรื่องนี้บางคนอาจคิดว่ามันตัดสินใจยากขนาดนั่นเลยอ่อถึงต้องมาถามคนอื่นเขาแบบนี้ แต่เราตัดสินใจไม่ได้สักทีอ่ะ มันสับสนมากๆๆๆๆ
.....เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนเรามาจะเข้าปีที่ 4 แล้ว แล้วช่วงหลังๆมาเราทะเลาะกันบ่อยมาก ไม่ใช่เพราะมือที่สามน่ะ แต่เพราะความไม่เชื่อใจบวกกับนิสัยขี้หึงขี้หวงของแฟนเรา เราเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรจุกจิก ไม่ชอบให้ใครมาว่าเราในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ ทีนี้ด้วยความที่เราคบกันแต่ต่างคนต่างอยู่อยู่ห่างกันคนละจังหวัดเลยละห่างกันหลายเดือนด้วย เจอกันทีก็ 1 วันบ้าง 3วันบ้าง ไม่ก็ 2 สัปดาห์อย่างมากสุด เราไม่ได้รู้สึกแย่น่ะที่เรากับแฟนห่างกันไม่คิดจะนอกใจด้วย เราคุยกันทุกวัน แต่เพราะคุยนี้แหละ เรารู้สึกว่าเเฟนเราจะติดเรามากเกินไปแล้วน่ะ ประมาณว่าว่างตอนไหนก็ต้องได้คุยตลอด หรือเวลาที่เขาว่างเขาโทรมาเราก็ต้องรับ ซึ่งบ้างครั้งเราก็ไม่ได้รับมันไง แล้วเเฟนจะชอบคิดว่าเราแค่คนอื่นมากกว่าเขา ไม่อยากคุยกับเขา จนนานๆเข้าเพื่อนที่เราเคยสนิทเขาก็คิดว่าเราคิดอะไรกับเพื่อนตัวเอง บอกเวลาเราอยู่กับเพื่อนแล้วไม่อยากรับสายของเขา เราก็บอกน่ะว่าเพื่อนมันก็คบกันมานานแล้วไหมล่ะ เพื่อนคือเพื่อน เราไม่ได้ไม่อยากรับเวลาอยู่กับเพื่อนน่ะ แค่บ้างครั้งเราเอาโทรสับใส่กระเป๋าแล้วก็เดินบ้างล่ะ โหนรถเมร์บ้างล่ะ หรือคุยนั่นนี้กับเพื่อนในกลุ่มบ้างล่ะ แต่ด้วยความที่เพื่อนสนิทเราคือเราสนิทกันมากอ่ะแบบมาเรียนด้วยกัน ไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยกันซะส่วนใหญ่ เหมือนเพื่อนในกลุ่มจะจับคู่สนิทใครมันอยู่แล้วอ่ะ เพราะเรากับเพื่อนสนิทเรากลับบ้านทางเดียวกันด้วยไง เราถึงสนิทกัน แต่แฟนเราดิชอบคิดอะไรก็ไม่รู พอเราอธิบายไป พูดไป เขาไม่ชอบฟังแต่ชอบเชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิด แล้วมันก็มีหลายๆเรื่อง แฟนเราเหมือนจะเข้ากับเพื่อนเราไม่ค่อยได้รวมทั้งครอบครัวเรา เหมือนบ้างครั้งเขาจะมีอคติกับทุกคนแต่พอเอาเข้าจริงๆเข้าก็ยิ้มก็คุยกับทุกคน แต่เวลาทะเลาะกันเค้าก็จะพูดมันขึ้นมาซึ่งเราเป็นคนกลางจะรู้สึกลำบากใจมากๆเสียใจด้วย เราไม่รู้จะทำยังไงดี ถามว่าเรารักไหม เราว่าเราตอบไม่ได้อ่ะ ณ วันนี้ แต่เราพยายามที่จะเป็นแฟนที่ดีจนบางครั้งเราก็ไม่มีความสุขกับสิ่งที่เขาอยากให้เราทำเหตุแค่เพราะเราอยากให้เขามีความสุข บางเรื่องที่เขาไม่ชอบเราก็พยายามไม่ทำ หรือบ้างครั้งเราก็แอบที่จะทำก็เราชอบอ่ะ มันอึดอัดมากเลยนะ บางครั้งเราก็น้อยใจว่าทำไมเราให้เขาได้เราตามใจเขาเราปล่อย เราไม่ได้ตามหวงเกินเหตุ แต่ทีกับเราทำไมมันตรงข้ามหมดเลย เราเข้าใจในความเป็นห่วงของเขาน่ะ แต่เราอึกอัดอ่ะ เรามีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน เราคิดมาตลอดมาหากได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวันมันคงดีกว่านี่ แต่มันก็ยากและคงต้องใช้เวลาที่นานพอควร
......เราแค่อยากระบาย อยากขอคำแนะนำ เราควรจะคบต่อไปดีไหม ///ลืมบอก เราจะชอบเป็นฝ่ายบอกเลิกก่อนเสมอ เพราะอยากที่บอก มันเป็ฯเเบบนี้มาหลายรอบแล้ว และเขาจะเป็นคนมาขอคืนดีกับเราทุกครั้งเขาร้องไห้ทุกครั้ง สรุปเขารักมากๆเรารู้ แต่เรากลัวเพราะทุกครั้งมันก็กลับมาทะเลาะกันเถียงกันเหมือนเดิม เราแค่เหนื่อย เราแค่ไม่แน่ใจ ว่าการอยู่คนเดียวกับการคบกมีแฟนต่อไป อันไหนคือสิ่งที่เราควรทำดี
ขอบคุณคะ ......
คบกับแฟนผู้หญิงมาจะ 4 ปีแหละ แต่กำลังจะเลิก
.....เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนเรามาจะเข้าปีที่ 4 แล้ว แล้วช่วงหลังๆมาเราทะเลาะกันบ่อยมาก ไม่ใช่เพราะมือที่สามน่ะ แต่เพราะความไม่เชื่อใจบวกกับนิสัยขี้หึงขี้หวงของแฟนเรา เราเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรจุกจิก ไม่ชอบให้ใครมาว่าเราในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ ทีนี้ด้วยความที่เราคบกันแต่ต่างคนต่างอยู่อยู่ห่างกันคนละจังหวัดเลยละห่างกันหลายเดือนด้วย เจอกันทีก็ 1 วันบ้าง 3วันบ้าง ไม่ก็ 2 สัปดาห์อย่างมากสุด เราไม่ได้รู้สึกแย่น่ะที่เรากับแฟนห่างกันไม่คิดจะนอกใจด้วย เราคุยกันทุกวัน แต่เพราะคุยนี้แหละ เรารู้สึกว่าเเฟนเราจะติดเรามากเกินไปแล้วน่ะ ประมาณว่าว่างตอนไหนก็ต้องได้คุยตลอด หรือเวลาที่เขาว่างเขาโทรมาเราก็ต้องรับ ซึ่งบ้างครั้งเราก็ไม่ได้รับมันไง แล้วเเฟนจะชอบคิดว่าเราแค่คนอื่นมากกว่าเขา ไม่อยากคุยกับเขา จนนานๆเข้าเพื่อนที่เราเคยสนิทเขาก็คิดว่าเราคิดอะไรกับเพื่อนตัวเอง บอกเวลาเราอยู่กับเพื่อนแล้วไม่อยากรับสายของเขา เราก็บอกน่ะว่าเพื่อนมันก็คบกันมานานแล้วไหมล่ะ เพื่อนคือเพื่อน เราไม่ได้ไม่อยากรับเวลาอยู่กับเพื่อนน่ะ แค่บ้างครั้งเราเอาโทรสับใส่กระเป๋าแล้วก็เดินบ้างล่ะ โหนรถเมร์บ้างล่ะ หรือคุยนั่นนี้กับเพื่อนในกลุ่มบ้างล่ะ แต่ด้วยความที่เพื่อนสนิทเราคือเราสนิทกันมากอ่ะแบบมาเรียนด้วยกัน ไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยกันซะส่วนใหญ่ เหมือนเพื่อนในกลุ่มจะจับคู่สนิทใครมันอยู่แล้วอ่ะ เพราะเรากับเพื่อนสนิทเรากลับบ้านทางเดียวกันด้วยไง เราถึงสนิทกัน แต่แฟนเราดิชอบคิดอะไรก็ไม่รู พอเราอธิบายไป พูดไป เขาไม่ชอบฟังแต่ชอบเชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิด แล้วมันก็มีหลายๆเรื่อง แฟนเราเหมือนจะเข้ากับเพื่อนเราไม่ค่อยได้รวมทั้งครอบครัวเรา เหมือนบ้างครั้งเขาจะมีอคติกับทุกคนแต่พอเอาเข้าจริงๆเข้าก็ยิ้มก็คุยกับทุกคน แต่เวลาทะเลาะกันเค้าก็จะพูดมันขึ้นมาซึ่งเราเป็นคนกลางจะรู้สึกลำบากใจมากๆเสียใจด้วย เราไม่รู้จะทำยังไงดี ถามว่าเรารักไหม เราว่าเราตอบไม่ได้อ่ะ ณ วันนี้ แต่เราพยายามที่จะเป็นแฟนที่ดีจนบางครั้งเราก็ไม่มีความสุขกับสิ่งที่เขาอยากให้เราทำเหตุแค่เพราะเราอยากให้เขามีความสุข บางเรื่องที่เขาไม่ชอบเราก็พยายามไม่ทำ หรือบ้างครั้งเราก็แอบที่จะทำก็เราชอบอ่ะ มันอึดอัดมากเลยนะ บางครั้งเราก็น้อยใจว่าทำไมเราให้เขาได้เราตามใจเขาเราปล่อย เราไม่ได้ตามหวงเกินเหตุ แต่ทีกับเราทำไมมันตรงข้ามหมดเลย เราเข้าใจในความเป็นห่วงของเขาน่ะ แต่เราอึกอัดอ่ะ เรามีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน เราคิดมาตลอดมาหากได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวันมันคงดีกว่านี่ แต่มันก็ยากและคงต้องใช้เวลาที่นานพอควร
......เราแค่อยากระบาย อยากขอคำแนะนำ เราควรจะคบต่อไปดีไหม ///ลืมบอก เราจะชอบเป็นฝ่ายบอกเลิกก่อนเสมอ เพราะอยากที่บอก มันเป็ฯเเบบนี้มาหลายรอบแล้ว และเขาจะเป็นคนมาขอคืนดีกับเราทุกครั้งเขาร้องไห้ทุกครั้ง สรุปเขารักมากๆเรารู้ แต่เรากลัวเพราะทุกครั้งมันก็กลับมาทะเลาะกันเถียงกันเหมือนเดิม เราแค่เหนื่อย เราแค่ไม่แน่ใจ ว่าการอยู่คนเดียวกับการคบกมีแฟนต่อไป อันไหนคือสิ่งที่เราควรทำดี
ขอบคุณคะ ......