การจากลาโดยต่างคนต่างหายเงียบไป กับการจากลาโดยการบอกลาแต่ไร้คำอธิบาย แบบไหนจะเจ็บกว่ากัน?

เราอยากรู้ว่าการบอกเลิกที่เจ็บสุดสำหรับคุณคืออะไร​ ความเงียบหรือการบอกเลิกตรงๆ

ตามหัวข้อเลยครับ ถ้าเป็นเรืองความรัก สำหรับผมการถูกปฏิเสธแบบตรงๆ เจ็บน้อยกว่าการถูกเงียบใส่ซะอีก

ตอนนี้เราอยู่ในสภาวะที่แย่มากๆ มันแย่แบบไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้ เคยคิดว่าการเจ็บจากความรักแล้วอยากตายเป็นเรื่องไร้สาะระ ตอนนี้มาเจอกับตัวเอง แถมพูดหรือระบายกับใครไม่ได้

สำหรับทุกคนคิดว่าการร้องให้แบบไหนที่ทรมานที่สุด ระหว่างจำเป็นที่ต้องร้องไห้แบบเงียบๆ ไม่ให้มีใครได้ยิน กับ ร้องไห้ปกติทั่วๆไป อยากรู้ว่าทำไมอย่างแรกมันทรมานกว่า?

ทุกคนมีวิธีการรับมือกับ พวก ผช รักสนุกยังไง ให้เราไม่เจ็บเองและรักเขา?

คือเราอยู่ ม.6 ตั้งแต่ขึ้น ม.ปลาย เราก็คุยปกติมีกลุ่มแต่เราเป็นส่วนเกิน คือเราพยายามมันก็เข้าไม่ได้ รู้สึกว่ามันไม่เข้ากันจนท้อ กลายเป็นเราเงียบ เล่นโทรศัพท์ไม่ค่อยคุยกะใคร บางทีอยากสนิทกันนะแต่มันไม่

ขอวิธีกำจัดความเหงาเมื่อเราต้องอยู่คนเดียวหน่อยค่ะ พึ่งแยกทางกับคนที่รัก แต่เหงาและเศร้ามาก ​จะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี😭😭มันอยู่คนเดียวไม่ได้เลยมันดิ่งเกินที่จะไหว เพื่อนก็ไม่มี

รู้นะคะว่า “ ความตายเป็นกฏของธรรมชาติ ที่ไม่มีใครหนีพ้น “ ทุกอย่าง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ทำไมถึงรู้สึกว่าการพบเจอถึงเป็นการนับถอยหลังวันลาจาก เรากำลังจะพบกับความสูญเสียและความเสียใจ

คือตอนนี้ผมคุยกับคนคนนึงอยู่และเราสองคนก็อยู่คนละสถานที่เราสองคนโทรคุยกันทุกวันคือเราบังเอิญเจอกันในเกมผมอยากจะทราบว่าการที่เรารู้สึกดีต่อกันแต่ไม่เคยเจอกันเลยมันจะเป็นความรักได้ไหมเพราะบางครั้งการที่