ใครพอจะให้คำแนะนำช่วยบอกหน่อยนะคะ เรื่องนี้เครียดมากเลย พูดถึงพ่อทีไรเราก็ร้องไห้ทุกที เราอยากจะรู้ว่าพ่อรักเรารึป่าวที่พ่อทำแบบนี้
ขอเกริ่นไว้เลยนะคะว่าพ่อเรามีสองครอบครัวค่ะ เราเป็นครอบครัวที่มาก่อน พ่อมีแฟนใหม่ตั้งแต่เรายังไม่เกิดแต่เรื่องนั้นแม่เราก็ไม่เคยรู้ พอแม่คลอดเราได้ประมาณ 2 ปี แม่รู้เรื่องพ่อมีใหม่ก็ตัดสินใจย้ายไปบ้านยายโดยที่เอาเราไปด้วย ตอนแรกพ่อเราก็ไม่ยอมหรอกแต่สุดท้ายเราก็ต้องได้ตามแม่มา เรามาอยู่ที่บ้านยายกับแม่จนตอนนี้อายุ 15 ปีแล้ว
ตลอดเวลาที่อยู่บ้านยายพ่อก็โทรมาหาบ้างส่งเงินมาให้ใช้ทุกเดือน ตอนเราอยู่ประถมต้นพ่อก็ไปทำงานที่เกาหลีใต้ พ่อส่งของใช้อะไรทุกอย่างที่เกาหลีมาให้เรา เสื้อผ้าบ้าง ขนมบ้าง เราชอบนะแบบนี้แต่ก็ชอบที่พ่อจะกลับมาหาเราที่ไทยมากกว่า
ตอนประถมปลายพ่อก็กลับไทยและช่วงปิดเทอมเราก็ขอแม่มาหาพ่อ พ่อก็อนุญาต เรามีความสุขดีนะที่ได้อยู่กับพ่อเรา แฟนใหม่ของพ่อเราก็ใจดีกับเรามาก เธออายุน้อยกว่าพ่อเราเป็นสิบปี เราอยากได้อะไรเธอก็หามาให้ เธอเป็นคนรักเด็ก เธออยากมีลูกแต่เธอมีไม่ได้มั้งถ้าเราจำไม่ผิด แต่ก็ไม่รู้ว่ามาจากสาเหตุอะไรที่เธอมีลูกไม่ได้
จนตอนเราอยู่มัธยมต้น พ่อเราก็ไปรับเด็กมาเลี้ยง คือแม่ของเด็กเสียชีวิตไป พ่อเรากับแม่ใหม่เลยขอรับมาเลี้ยง พ่อโกหกเราว่าเด็กคนนี้คือน้องของเรา เป็นลูกของพ่อกับแม่ใหม่ เรารู้ว่าไม่จริงแต่ก็มีคนพยายามโกหกเรา เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องโกหกทั้งๆที่เราก็รู้ความจริงทุกอย่าง
พ่อเริ่มห่างเราเรื่อยๆ เริ่มให้ความสนใจกับเด็กน้อยมากกว่าเรา เรื่องนี้เราโอเคเพราะเด็กแรกเกิดเค้าต้องการความเอาใจใส่เป็นพิเศษ เรารักน้อง น้องน่าตาน่ารักมาก ปิดเทอมเราก็อยากมาหาน้อง อยากมาเลี้ยงน้องช่วยพ่อ
*และปัจจุบันพ่อเราก็ได้ไปทำงานที่ออสเตรเลีย เรากับพ่อไม่ได้เจอกันแต่ก็โทรคุยกันทางไลน์ พ่อสัญญากับเราว่าถ้าเกรดเราขึ้นพ่อจะซื้อมือถือให้ใหม่ และในที่สุดเราก็ทำเกรดได้เราทำได้เยอะนะ เราเลยทักไลน์ไปถามพ่อว่าเราจะเอามือถือเครื่องนี้นะ พ่อก็บอกว่าที่สัญญาทำให้ได้ก่อนแต่เราทำเกรดขึ้นได้ไง เราก็บอกพ่อว่าเกรดขึ้นแล้วๆ พอเราบอกไปแบบนั้นพ่อก็อ่านไลน์เราไม่ตอบเลย เราก็นึกว่าพ่อทำงานหนักเราเลยไม่ได้ส่งไปอีก
ไม่นานไลน์ครอบครัวเราก็เด้งขึ้นปรากฎรูปของน้องเราที่รับมาเลี้ยง เราขอย่อชื่อน้องว่าน้องฟอนะคะ แม่ใหม่เราส่งรูปน้องฟอเข้ามาในไลน์ครอบครัวที่ไม่มีแม่จริงๆของเราอยู่ แม่ใหม่ส่งมาไม่ทันถึงนาทีพ่อเราก็รีบไปส่งข้อความกลับในทางคิดถึง เราก็งงว่าทำไมพ่อไม่ตอบไลน์เรา เราเลยทักไลน์พ่อไปพ่อก็ไม่อ่านเหมือนเดิม แต่พ่อไปตอบแชทในไลน์ครอบครัวได้ที่เอาแต่ส่งรูปน้องได้ พ่อเอ็นดูน้องมากถึงแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ และเราก็ไม่ได้ทักพ่อไปอีก
*ป้าเราส่งข้อความชวนเรากับน้องฟอและพี่ๆที่เป็นลูกๆของป้าไปเที่ยวทะเลในช่วงปิดเทอม เราก็อยากไปแต่เราต้องดูก่อนว่าเราจะเปิดเทอมก่อนรึป่าว ไม่นานพ่อเราก็ตอบไลน์ครอบครัวว่าไม่ให้น้องฟอไป เพราะอะไรเราก็ไม่รู้ แต่คำพูดของพ่อเหมือนกับไม่สนใจคำตอบที่เราพิมพ์ตอบไปเลยว่าเราจะต้องติดเรียนรึป่าว เรามีเรื่องไม่สบายใจเราก็ไปบอกป้า เรารู้ว่าพ่อรู้เพราะป้าไปบอกพ่อแต่พ่อก็ไม่เคยจะสนใจจะทักมาหาเราเลยว่าเราเป็นอะไรรึป่าว
ปกติพ่อจะส่งเงินมาให้เราทุกเดือน แต่พอมาคราวนี้พ่อก็ไม่ส่งมาประมาณ 3 เดือนแล้ว เราทักไปบอกพ่อให้ส่งเงินมาให้หน่อยแม่จะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมแล้ว พ่อก็ไม่ตอบแต่พ่อไปตอบไลน์ครอบครัวที่ส่งแต่รูปน้องมาได้
เราน้อยใจนะเราพึ่งพาพ่อมาตลอดแต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเราจะพึ่งพาพ่อได้อีกรึป่าว พ่อทำเหมือนกับเราไม่มีตัวตน เราโทรไปหาพ่อพ่อก็ไม่รับสาย เรารู้ว่าพ่อส่งเงินไปให้แม่ใหม่เลี้ยงน้องแต่ส่งมาให้เราได้ใช้จ่ายการเรียนหน่อยก็ไม่ได้
เราเพิ่งอายุ 15 เอง เรายังเด็กอยู่เลย หาเงินเองก็ไม่ได้ อยากได้อะไรก็อดข้าวอดน้ำแล้วเก็บเงินที่อดข้าวไปซื้อของที่อยากได้เอา เราเคยมีความสุขที่พ่อพาเราไปซื้อไปกินทุกอย่างที่เราอยากได้ก่อนที่น้องฟอจะเกิดมา
เราคิดว่าเป็นน้องที่แย่งความรักไปจากเรา แต่เราก็ไม่ได้เกลียดน้อง แค่เราไม่เข้าใจพ่อ ทำไมพ่อต้องเย็นชาทำเหมือนกับเราไม่ใช่ลูกแบบนี้ เราไม่เข้าใจ เราเสียใจมากนะ แม่บอกให้เราไปบอกพ่อว่าส่งเงินมาให้หน่อยไม่มีเงินใช้จ่ายแล้วนะ ตอนนั้นเราร้องไห้เลยเราบอกแม่ว่าเราไม่อยากคุยกับพ่อแต่จะทำยังไงได้ล่ะ บอกพ่อก็เหมือนไม่บอกเพราะพ่อรับรู้แต่ไม่ยอมทำ
เรานอนคิดเรื่องพ่อเราร้องไห้ วูบหนึ่งเราก็เกลียดพ่อ เราคิดกับตัวเองว่าไม่น่าเกิดมามีพ่อแบบนี้เลย การกระทำพ่อมันบั่นทอนความรู้สึกเรามาก
เราควรจะทำอย่างไรดีหรอคะ เราควรจะเพิกเฉยหรือเราควรทำอะไรสักอย่างช่วยบอกเราหน่อยนะคะ เราใจไม่ดีเลยที่มันเป็นแบบนี้
รู้สึกเหมือนพ่อไม่รักเราแล้ว ขอคำแนะนำหน่อยนะคะได้โปรด
ขอเกริ่นไว้เลยนะคะว่าพ่อเรามีสองครอบครัวค่ะ เราเป็นครอบครัวที่มาก่อน พ่อมีแฟนใหม่ตั้งแต่เรายังไม่เกิดแต่เรื่องนั้นแม่เราก็ไม่เคยรู้ พอแม่คลอดเราได้ประมาณ 2 ปี แม่รู้เรื่องพ่อมีใหม่ก็ตัดสินใจย้ายไปบ้านยายโดยที่เอาเราไปด้วย ตอนแรกพ่อเราก็ไม่ยอมหรอกแต่สุดท้ายเราก็ต้องได้ตามแม่มา เรามาอยู่ที่บ้านยายกับแม่จนตอนนี้อายุ 15 ปีแล้ว
ตลอดเวลาที่อยู่บ้านยายพ่อก็โทรมาหาบ้างส่งเงินมาให้ใช้ทุกเดือน ตอนเราอยู่ประถมต้นพ่อก็ไปทำงานที่เกาหลีใต้ พ่อส่งของใช้อะไรทุกอย่างที่เกาหลีมาให้เรา เสื้อผ้าบ้าง ขนมบ้าง เราชอบนะแบบนี้แต่ก็ชอบที่พ่อจะกลับมาหาเราที่ไทยมากกว่า
ตอนประถมปลายพ่อก็กลับไทยและช่วงปิดเทอมเราก็ขอแม่มาหาพ่อ พ่อก็อนุญาต เรามีความสุขดีนะที่ได้อยู่กับพ่อเรา แฟนใหม่ของพ่อเราก็ใจดีกับเรามาก เธออายุน้อยกว่าพ่อเราเป็นสิบปี เราอยากได้อะไรเธอก็หามาให้ เธอเป็นคนรักเด็ก เธออยากมีลูกแต่เธอมีไม่ได้มั้งถ้าเราจำไม่ผิด แต่ก็ไม่รู้ว่ามาจากสาเหตุอะไรที่เธอมีลูกไม่ได้
จนตอนเราอยู่มัธยมต้น พ่อเราก็ไปรับเด็กมาเลี้ยง คือแม่ของเด็กเสียชีวิตไป พ่อเรากับแม่ใหม่เลยขอรับมาเลี้ยง พ่อโกหกเราว่าเด็กคนนี้คือน้องของเรา เป็นลูกของพ่อกับแม่ใหม่ เรารู้ว่าไม่จริงแต่ก็มีคนพยายามโกหกเรา เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องโกหกทั้งๆที่เราก็รู้ความจริงทุกอย่าง
พ่อเริ่มห่างเราเรื่อยๆ เริ่มให้ความสนใจกับเด็กน้อยมากกว่าเรา เรื่องนี้เราโอเคเพราะเด็กแรกเกิดเค้าต้องการความเอาใจใส่เป็นพิเศษ เรารักน้อง น้องน่าตาน่ารักมาก ปิดเทอมเราก็อยากมาหาน้อง อยากมาเลี้ยงน้องช่วยพ่อ
*และปัจจุบันพ่อเราก็ได้ไปทำงานที่ออสเตรเลีย เรากับพ่อไม่ได้เจอกันแต่ก็โทรคุยกันทางไลน์ พ่อสัญญากับเราว่าถ้าเกรดเราขึ้นพ่อจะซื้อมือถือให้ใหม่ และในที่สุดเราก็ทำเกรดได้เราทำได้เยอะนะ เราเลยทักไลน์ไปถามพ่อว่าเราจะเอามือถือเครื่องนี้นะ พ่อก็บอกว่าที่สัญญาทำให้ได้ก่อนแต่เราทำเกรดขึ้นได้ไง เราก็บอกพ่อว่าเกรดขึ้นแล้วๆ พอเราบอกไปแบบนั้นพ่อก็อ่านไลน์เราไม่ตอบเลย เราก็นึกว่าพ่อทำงานหนักเราเลยไม่ได้ส่งไปอีก
ไม่นานไลน์ครอบครัวเราก็เด้งขึ้นปรากฎรูปของน้องเราที่รับมาเลี้ยง เราขอย่อชื่อน้องว่าน้องฟอนะคะ แม่ใหม่เราส่งรูปน้องฟอเข้ามาในไลน์ครอบครัวที่ไม่มีแม่จริงๆของเราอยู่ แม่ใหม่ส่งมาไม่ทันถึงนาทีพ่อเราก็รีบไปส่งข้อความกลับในทางคิดถึง เราก็งงว่าทำไมพ่อไม่ตอบไลน์เรา เราเลยทักไลน์พ่อไปพ่อก็ไม่อ่านเหมือนเดิม แต่พ่อไปตอบแชทในไลน์ครอบครัวได้ที่เอาแต่ส่งรูปน้องได้ พ่อเอ็นดูน้องมากถึงแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ และเราก็ไม่ได้ทักพ่อไปอีก
*ป้าเราส่งข้อความชวนเรากับน้องฟอและพี่ๆที่เป็นลูกๆของป้าไปเที่ยวทะเลในช่วงปิดเทอม เราก็อยากไปแต่เราต้องดูก่อนว่าเราจะเปิดเทอมก่อนรึป่าว ไม่นานพ่อเราก็ตอบไลน์ครอบครัวว่าไม่ให้น้องฟอไป เพราะอะไรเราก็ไม่รู้ แต่คำพูดของพ่อเหมือนกับไม่สนใจคำตอบที่เราพิมพ์ตอบไปเลยว่าเราจะต้องติดเรียนรึป่าว เรามีเรื่องไม่สบายใจเราก็ไปบอกป้า เรารู้ว่าพ่อรู้เพราะป้าไปบอกพ่อแต่พ่อก็ไม่เคยจะสนใจจะทักมาหาเราเลยว่าเราเป็นอะไรรึป่าว
ปกติพ่อจะส่งเงินมาให้เราทุกเดือน แต่พอมาคราวนี้พ่อก็ไม่ส่งมาประมาณ 3 เดือนแล้ว เราทักไปบอกพ่อให้ส่งเงินมาให้หน่อยแม่จะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมแล้ว พ่อก็ไม่ตอบแต่พ่อไปตอบไลน์ครอบครัวที่ส่งแต่รูปน้องมาได้
เราน้อยใจนะเราพึ่งพาพ่อมาตลอดแต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเราจะพึ่งพาพ่อได้อีกรึป่าว พ่อทำเหมือนกับเราไม่มีตัวตน เราโทรไปหาพ่อพ่อก็ไม่รับสาย เรารู้ว่าพ่อส่งเงินไปให้แม่ใหม่เลี้ยงน้องแต่ส่งมาให้เราได้ใช้จ่ายการเรียนหน่อยก็ไม่ได้
เราเพิ่งอายุ 15 เอง เรายังเด็กอยู่เลย หาเงินเองก็ไม่ได้ อยากได้อะไรก็อดข้าวอดน้ำแล้วเก็บเงินที่อดข้าวไปซื้อของที่อยากได้เอา เราเคยมีความสุขที่พ่อพาเราไปซื้อไปกินทุกอย่างที่เราอยากได้ก่อนที่น้องฟอจะเกิดมา
เราคิดว่าเป็นน้องที่แย่งความรักไปจากเรา แต่เราก็ไม่ได้เกลียดน้อง แค่เราไม่เข้าใจพ่อ ทำไมพ่อต้องเย็นชาทำเหมือนกับเราไม่ใช่ลูกแบบนี้ เราไม่เข้าใจ เราเสียใจมากนะ แม่บอกให้เราไปบอกพ่อว่าส่งเงินมาให้หน่อยไม่มีเงินใช้จ่ายแล้วนะ ตอนนั้นเราร้องไห้เลยเราบอกแม่ว่าเราไม่อยากคุยกับพ่อแต่จะทำยังไงได้ล่ะ บอกพ่อก็เหมือนไม่บอกเพราะพ่อรับรู้แต่ไม่ยอมทำ
เรานอนคิดเรื่องพ่อเราร้องไห้ วูบหนึ่งเราก็เกลียดพ่อ เราคิดกับตัวเองว่าไม่น่าเกิดมามีพ่อแบบนี้เลย การกระทำพ่อมันบั่นทอนความรู้สึกเรามาก
เราควรจะทำอย่างไรดีหรอคะ เราควรจะเพิกเฉยหรือเราควรทำอะไรสักอย่างช่วยบอกเราหน่อยนะคะ เราใจไม่ดีเลยที่มันเป็นแบบนี้