[เนื้อเรื่อง]
เรามีเรื่องอัดอั้นใจมากค่ะ อยากถามความเห็นว่าในสถานการณ์นี้เราผิดมากไหม? เรื่องเกิดจากงานกลุ่มคอมพิวเตอร์ มีสมาชิก 3 คน คือ เรา, A (คนสั่งของ), และ B (คนคอยช่วย) ซึ่งทุกคนเป็นเพื่อนสนิทกันค่ะ
ลำดับเหตุการณ์:
1. จุดเริ่มต้น: ตกลงสั่งอุปกรณ์ออนไลน์ ครูกำหนดส่งวันที่ 12 ที่ผ่านมา เราทักถาม A ตั้งแต่วันที่ 12 ว่าถึงไหนแล้ว A บอกแค่ว่า "กำลังทำ" แล้วก็เงียบหายไปเลย ไม่มีแจ้งความคืบหน้าใดๆ ทั้งสิ้น
2. วันที่ 15 (เกรดออกพรุ่งนี้): งานยังไม่มีวี่แววจะส่ง เราเลยระเบิดกลางกลุ่มยาวมาก:
• เรา: "คอมไม่ทำละเนาะเกรดออกพรุ่งนี้แล้ว... แล้วเงินที่กุจ่ายไปอะ ครูก็บอกไม่ใช่หรอส่งได้ถึงวันที่ 12... กุจะเกรด 4 อยู่แล้วอะจะไม่ใส่ใจอะไรบ้างเลยหรอก็โตกันแล้วนะ... ถ้าเป็นงานเดี่ยวไม่ว่าหรอกแต่นี่มันงานกลุ่มมันส่งผลกระทบต่อทุกคนอะ ขี้เกียจได้นะแต่อย่าขี้เกียจกับงานกลุ่มได้ไหม กุ
ท้อ
ทวงไปแล้วอะไรก็แล้ว... ไม่อยากทำตั้งแต่แรกก็แค่บอกแค่นั้น ม.5 อย่าให้กุเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกนะกุจะไปทำงานกลุ่มกับกลุ่มอื่น"
3. ความจริงที่เพิ่งหลุดออกมา: B เพิ่งมาตอบว่าจริงๆ ของมาส่งตั้งแต่วันที่ 12 บ่ายสาม แต่ส่งไม่ทันเพราะครูปิดระบบรับงานไปแล้ว (A กับ B รู้กันเองแต่ไม่บอกเราเลย)
• เรา: "ทำไมไม่บอกทุกคนวะจะบอกกันส่วนตัวทำไมนี่มันงานกลุ่มนะ... ที่กุถามไปวันนั้นทำไมไม่บอกว่าของมาส่งไม่ทัน ถ้า A บอกคงไม่มีเรื่องบาดหมางกันแบบนี้หรอก กุไม่ใช่คนที่จะรู้ทุกอย่างไหมวะ"
4. เพื่อนเริ่มโจมตีเรื่อง "ภาษา": แทนที่จะขอโทษเรื่องงาน เพื่อนกลับเปลี่ยนประเด็นมาด่าเรื่องที่เราใช้อารมณ์
• B: "ระวังภาษามึ*หน่อยให้เกียรติเพื่อนด้วย... ไม่ควรมาด่าเหี้*ๆ แบบนี้... กุรู้สึกไม่อยากคุยกับมึ*แล้ว กุแค่เหนื่อย... แยกกันอยู่ไหม ม.5 มึ*ลองไปหากลุ่มอื่นดู"
• A: "เธอใช้อารมณ์บ่อยจนเรารู้สึกไม่สบายใจ... ตอนงานศิลปะเธอก็ใช้อารมณ์จนไม่อยากคุยต่อเลย"
5. เราตอบกลับด้วยเหตุผล:
• เรา: "กุต้องคอยบอกคอยจี้คอยถามพวกมึ*ตลอดกุก็เหนื่อยไหมวะ... มึ*เคยช่วยกุตามงานกลุ่มอะไรบ้างไหม... มึ*อย่าเอาเรื่องในอดีตมาเหมารวมกับปัจจุบันได้ไหมมันไม่ตรงประเด็นที่จะเคลียร์"
• ประโยคทิ้งท้าย: "ทนเอาอีก 1-2 ปีเดี๋ยวกุก็ไม่ได้อยู่ในชีวิตพวกมึ*ละ ถือว่าเป็นสีสันชีวิตละกัน ขึ้นมหาลัยไปจะไม่มีเหตุการณ์เหมือนตอนมัธยมอีกแล้ว" (แล้วทุกคนก็เงียบกริบจนถึงตอนนี้ค่ะ)
"ขอชี้แจงส่วนงานของเรานะคะ เผื่อคนสงสัยว่าทำไมเราดูเหมือนไม่ได้ทำอะไร"
"ในกลุ่มแบ่งงานกันชัดเจนค่ะ A เป็นคนสั่งของและประกอบบอร์ด ส่วนหน้าที่เราคือ 'ทำสไลด์โครงงานและอัดคลิปนำเสนอในส่วนของเราค่ะ' ค่ะ ซึ่งตามหลักการทำงาน ทุกคนคงรู้ว่าถ้าตัวบอร์ดงานยังไม่เสร็จ เราก็ไม่สามารถถ่ายคลิปพรีเซนต์หรือนำรูปไปทำสไลด์ที่สมบูรณ์ได้เราแสตนบายรอตลอด ทักถามความคืบหน้าเพราะอยากรีบเอามาทำในส่วนของเรา แต่สิ่งที่ได้รับคือความเงียบและการปกปิดข้อมูล จนสุดท้ายงานส่งไม่ทัน เกรดจะออกแล้วเพื่อนก็มาหาว่าเรา 'ใช้อารมณ์' ทั้งที่ต้นเหตุคือเพื่อนกั๊กงานจนเราเริ่มส่วนของเราไม่ได้ค่ะ"
ประเด็นที่อยากปรึกษาชาวพันทิป:
1. เรื่องภาษา: เราใช้คำว่า กุ มึ* เหี้* เพราะมันคือการระบายความรู้สึกที่ "ปลง" กับงานกลุ่มที่พังเพราะความไม่รับผิดชอบของเพื่อน การที่เราพูดความจริงแต่ภาษาไม่สุภาพ มันทำให้เหตุผลทั้งหมดของเรากลายเป็นศูนย์ทันทีเลยหรอคะ?
2. การสื่อสาร: เพื่อนบอกเราใช้อารมณ์จนไม่อยากคุย แต่ในมุมเราคือ "ถ้าพวกคุณทำงานและอัปเดตสถานะตรงๆ เราจะวีนทำไม?" แล้วใครกันแน่ที่ต้องปรับตัว?
3. ทางตัน ม.5: เพื่อนเสนอให้เราแยกไปทำงานกับกลุ่มอื่น ซึ่งเราตกลง แต่ความจริงคือ คนอื่นในห้องเขามีกลุ่มประจำกันหมดแล้ว เราควรทำยังไงต่อดีคะ?
"ทวงงานจนนาทีสุดท้ายแต่เพื่อนเงียบ พอเกรดจะพังแล้วเราวีน ดันโดนหาว่า 'ไม่ให้เกียรติ'?"
เรามีเรื่องอัดอั้นใจมากค่ะ อยากถามความเห็นว่าในสถานการณ์นี้เราผิดมากไหม? เรื่องเกิดจากงานกลุ่มคอมพิวเตอร์ มีสมาชิก 3 คน คือ เรา, A (คนสั่งของ), และ B (คนคอยช่วย) ซึ่งทุกคนเป็นเพื่อนสนิทกันค่ะ
ลำดับเหตุการณ์:
1. จุดเริ่มต้น: ตกลงสั่งอุปกรณ์ออนไลน์ ครูกำหนดส่งวันที่ 12 ที่ผ่านมา เราทักถาม A ตั้งแต่วันที่ 12 ว่าถึงไหนแล้ว A บอกแค่ว่า "กำลังทำ" แล้วก็เงียบหายไปเลย ไม่มีแจ้งความคืบหน้าใดๆ ทั้งสิ้น
2. วันที่ 15 (เกรดออกพรุ่งนี้): งานยังไม่มีวี่แววจะส่ง เราเลยระเบิดกลางกลุ่มยาวมาก:
• เรา: "คอมไม่ทำละเนาะเกรดออกพรุ่งนี้แล้ว... แล้วเงินที่กุจ่ายไปอะ ครูก็บอกไม่ใช่หรอส่งได้ถึงวันที่ 12... กุจะเกรด 4 อยู่แล้วอะจะไม่ใส่ใจอะไรบ้างเลยหรอก็โตกันแล้วนะ... ถ้าเป็นงานเดี่ยวไม่ว่าหรอกแต่นี่มันงานกลุ่มมันส่งผลกระทบต่อทุกคนอะ ขี้เกียจได้นะแต่อย่าขี้เกียจกับงานกลุ่มได้ไหม กุ
3. ความจริงที่เพิ่งหลุดออกมา: B เพิ่งมาตอบว่าจริงๆ ของมาส่งตั้งแต่วันที่ 12 บ่ายสาม แต่ส่งไม่ทันเพราะครูปิดระบบรับงานไปแล้ว (A กับ B รู้กันเองแต่ไม่บอกเราเลย)
• เรา: "ทำไมไม่บอกทุกคนวะจะบอกกันส่วนตัวทำไมนี่มันงานกลุ่มนะ... ที่กุถามไปวันนั้นทำไมไม่บอกว่าของมาส่งไม่ทัน ถ้า A บอกคงไม่มีเรื่องบาดหมางกันแบบนี้หรอก กุไม่ใช่คนที่จะรู้ทุกอย่างไหมวะ"
4. เพื่อนเริ่มโจมตีเรื่อง "ภาษา": แทนที่จะขอโทษเรื่องงาน เพื่อนกลับเปลี่ยนประเด็นมาด่าเรื่องที่เราใช้อารมณ์
• B: "ระวังภาษามึ*หน่อยให้เกียรติเพื่อนด้วย... ไม่ควรมาด่าเหี้*ๆ แบบนี้... กุรู้สึกไม่อยากคุยกับมึ*แล้ว กุแค่เหนื่อย... แยกกันอยู่ไหม ม.5 มึ*ลองไปหากลุ่มอื่นดู"
• A: "เธอใช้อารมณ์บ่อยจนเรารู้สึกไม่สบายใจ... ตอนงานศิลปะเธอก็ใช้อารมณ์จนไม่อยากคุยต่อเลย"
5. เราตอบกลับด้วยเหตุผล:
• เรา: "กุต้องคอยบอกคอยจี้คอยถามพวกมึ*ตลอดกุก็เหนื่อยไหมวะ... มึ*เคยช่วยกุตามงานกลุ่มอะไรบ้างไหม... มึ*อย่าเอาเรื่องในอดีตมาเหมารวมกับปัจจุบันได้ไหมมันไม่ตรงประเด็นที่จะเคลียร์"
• ประโยคทิ้งท้าย: "ทนเอาอีก 1-2 ปีเดี๋ยวกุก็ไม่ได้อยู่ในชีวิตพวกมึ*ละ ถือว่าเป็นสีสันชีวิตละกัน ขึ้นมหาลัยไปจะไม่มีเหตุการณ์เหมือนตอนมัธยมอีกแล้ว" (แล้วทุกคนก็เงียบกริบจนถึงตอนนี้ค่ะ)
"ขอชี้แจงส่วนงานของเรานะคะ เผื่อคนสงสัยว่าทำไมเราดูเหมือนไม่ได้ทำอะไร"
"ในกลุ่มแบ่งงานกันชัดเจนค่ะ A เป็นคนสั่งของและประกอบบอร์ด ส่วนหน้าที่เราคือ 'ทำสไลด์โครงงานและอัดคลิปนำเสนอในส่วนของเราค่ะ' ค่ะ ซึ่งตามหลักการทำงาน ทุกคนคงรู้ว่าถ้าตัวบอร์ดงานยังไม่เสร็จ เราก็ไม่สามารถถ่ายคลิปพรีเซนต์หรือนำรูปไปทำสไลด์ที่สมบูรณ์ได้เราแสตนบายรอตลอด ทักถามความคืบหน้าเพราะอยากรีบเอามาทำในส่วนของเรา แต่สิ่งที่ได้รับคือความเงียบและการปกปิดข้อมูล จนสุดท้ายงานส่งไม่ทัน เกรดจะออกแล้วเพื่อนก็มาหาว่าเรา 'ใช้อารมณ์' ทั้งที่ต้นเหตุคือเพื่อนกั๊กงานจนเราเริ่มส่วนของเราไม่ได้ค่ะ"
ประเด็นที่อยากปรึกษาชาวพันทิป:
1. เรื่องภาษา: เราใช้คำว่า กุ มึ* เหี้* เพราะมันคือการระบายความรู้สึกที่ "ปลง" กับงานกลุ่มที่พังเพราะความไม่รับผิดชอบของเพื่อน การที่เราพูดความจริงแต่ภาษาไม่สุภาพ มันทำให้เหตุผลทั้งหมดของเรากลายเป็นศูนย์ทันทีเลยหรอคะ?
2. การสื่อสาร: เพื่อนบอกเราใช้อารมณ์จนไม่อยากคุย แต่ในมุมเราคือ "ถ้าพวกคุณทำงานและอัปเดตสถานะตรงๆ เราจะวีนทำไม?" แล้วใครกันแน่ที่ต้องปรับตัว?
3. ทางตัน ม.5: เพื่อนเสนอให้เราแยกไปทำงานกับกลุ่มอื่น ซึ่งเราตกลง แต่ความจริงคือ คนอื่นในห้องเขามีกลุ่มประจำกันหมดแล้ว เราควรทำยังไงต่อดีคะ?