ทฤษฎีลิเก อรัมภบทที่4 ยา

พอเราป่วยเราก็ต้องรักษา
จริงๆแล้วเรารักษาหรือแค่บรรเทาอาการ
ทั้งหมดเรียกว่า เยียวยา
การรักษาเป็นการทำให้หายกลับมาเป็นปกติ
การบรรเทาทำให้อาการดีขึ้น
เราใช้คำจำพวกนี้จนชินจนทำให้เราเข้าใจต่างกัน
อนึ่งคำว่า หาย ไม่ได้ว่าจะไม่เป็นอีก
คำว่า บรรเทา ไม่ได้แปลว่าจะไม่หาย
บรรเทาอาการไอจนหายไอ เป็นต้น
แต่อย่างไรก็ตาม
การพึ่งยามากไปก็ไม่ดี
รักษาสุขภาพบ้าง
ร่างกายของคนเราต้องได้เจอเชื้อโรคบ้าง
เชื้อโรคอ่อนๆ
ร่างกายจะได้สร้างภูมิ
เชื้อโรคแข็งๆใหม่ๆมีขึ้นใหม่ทุกปี
แต่ส่วนมากจะระบาดเป็นบริเวณจำกัด
อาจจะเป็นเพราะว่าเชื้อโรคจากที่หนึ่ง
ที่ที่คนบริเวณนั้นคุ้นชินและรับมือได้
เดินทางมากับคนจากที่นั้นมายังที่ใหม่
ถ้าเชื้อที่มาใหม่แข็งแรงกว่าเชื้อเจ้าถิ่น
หรือว่าร่างกายคนแถวนั้นไม่มีภูมิเชื้อนี้
คนนั้นก็จะป่วย
หรือเชื้ออาจเพาะ ผสม หรือกลายพันธุ์
ยาจึงต้องคิดใหม่อยู่เรื่อยๆ
แต่สำหรับบางคน
ยาตัวเก่าอาจจะได้ผลกว่า
เพราะเชื้อพัฒนามาสู้ยาทันสมัย
แต่ไม่ได้สู้ยาเก่าๆ
อาจจะเกิดขึ้นได้สำหรับบางคน
สุดท้ายแล้ว
อโรคยา ปรมา ลาภา