เคยคิดและเคยนับมั้ยว่า ในชีวิตปัจจุบันของเราตั้งแต่เรียนจบหรือออกเรียนมา เราประสบความสำเร็จ ในหน้าที่การงาน การเงิน ความรัก ชีวิตคู่การอยู่ร่วมกันแบบสามีภรรยา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งฉันได้คิดมาเพราะรู้สึกในสภาวะจิตตกชั้วครู่ ว่าตั้งเรียน ฉันได้ลองมองย้อนหลัง ฉันได้ประสบความสำเร็จอะไรบ้างหรือล้มเหลว ฉันลองมองย้อนดูแล้ว ฉันไม่มีอะไรเลยเพราะอาจจะเป็นที่ตัวฉันเอง
ฉันเริ่มทำงานหลังจากเรียนจบงานแรกที่ฉันทำ ATTA ที่สนามบินสุวรรณภูมิทำได้ 6 เดือนมีเหตุจำเป็นต้องออกเพราะเกิดจากสังคมในที่นั่นมีการเเข่งขันและการกลั่นแกล้งกันเสมอ หลังจากนั้นฉันก็ได้ย้ายที่ทำงานแต่ยังคงอยู่ในสนามบินเช่นเดิม มาลองเป็นเด็กเสริ์ฟในร้านอาหารแห้งในซึ่งยุใน Gate Zone ด้านในของอาคารผู้โดยสาร ฉันทำงานได้ซักพักฉันได้รู้สึกว่าตัวฉันเองทำอะไรผิดพลาดในที่ทำงาน จนกดดันตัวเองสมองแทบคลั่งจนได้ออกมา และหลังจากนั้นหยุดทำงาน ชั่วคราวประเดือน 1-2 เดือนเพื่อไปฝึกสมาธิของตนเองให้พร้อม ต่อมาได้เริ่มงานเป็น telesale แถวๆลาดพร้าวทำได้ซักพักเนื่องจากงานนี้เป็นงานที่กดดันสูงพอสมควรต้องหาลูกค้า ให้ลูกค้าอุดหนุนเราและต้องให้ได้ยอดขาย ท่าหากทำไม่ได้ภายใน 3 เดือนแรกไม่ผ่านงานเราก็จะโดนเรียกตัวใหม่อาจจะคุยเรื่องทำงานยุต่อหรืออบรมก่อนเริ่มงานใหม่อีกครั้งทำได้ซักพักได้รู้สึกกับการเหนื่อยล้า จนคล้ายกับไม่รู้จะทำอะไรยังไงเครียดจนปวดหัว จนได้ลาออกมา หลังจากนั้นก็ได้ไปทำงาน PC ของแบรนด์รองเท้าญี่ห้อหนึ่งในห้างเครือ Central ทำช่วงแรกรู้สึกภูมิใจมากปลื้มปิติทำได้ซักพักมีศัตรูที่เป้นรุ่นพี่ในแบรนด์ข้างๆเรา เค้าพยายามจะแกล้งยิ่งช่วงนับสต็อกมักจะเอารองเท้าเราไปซ่อนบางไรบ้าง พอนับในแต่ละเดือนรองเท้าหายเราต้องรับผิดชอบ โดนหักที รองเท้าคู่นึงก็เกือบ3,000บาทและ จนเรามองดูว่าเราได้เงินแค่นี้เราทำแทบได้เราโดนหักไปเยอะเราได้ยื่นใบลาออกมาอีกครั้ง ต่อมาเป็น BA เครื่องประดับแบรนด์ดังที่ฮิตกันในกลุ่ม มัธยมยันผู้ใหญ่แต่อันนี้เป็นช่วงทำงานระยะสั้นเพราะเค้าจ้างเราไม่กี่เดือน และไม่ได้ต่อ ออกมา ในช่วงเวลาทำงานยังไม่ได้มีอะไรเป็นของตัวเอง นอกจากใช้ไปวันๆ เพราะทางบ้านค่อนข้างใช้ตังเยอะพอสมควรจริงๆ หลังจากนั้นก็คิดได้ว่า เราต้องเริ่มทำอะไรเป็นของตนเองแล้วละ เคยคิดอยากจะทำธุรกิจการค้าขายเป็นของตัวเองแต่ด้วยเนื่องเราไม่ได้มีความรุ้อะไรมากนักจึงเลยไม่กล้าที่จะตัดสินใจทำธุรกิจร้านค้าเลย จึงต้องไปทำงานร้านสะดวกซื้อ Lawson 108 แต่ทำงานที่นั่นนานพอสมควรค่ะ ทำงานดีมาตลอดไม่เคยขาดลามาสาย สต๊อกไม่เคยทำช๊อตมีอยู่ช่วงนึงเหมือนฟ้ากลั่นแกล้งคนที่อยู่ตำแหน่งหัวเขตเหมือนเค้าไม่ถูกกับเรา เพราะเค้าเป็นทอม ส่วนเราเป็นสาวประเพศ 2 ด้วยมั้ง เค้าได้ทำการโยกย่ายเปลี่ยนแปลงร้านและผู้จัดการร้านสาขาเรา ผ่านไป 1 สัปดาห์ สต๊อกช๊อต เรากะเพื่อนร่วมงานอีก 1 คนโดนพัก ผ่านไป 2 วันโดนสอบสวนเรื่องสต๊อกเราก็แจ้งว่าเหตุผล อาจจะเกิดจากได้หลายๆทาง ต้องมองย้อนดูอะไรหลายๆอย่างหลายปัจจัย ไม่แค่พนักงานสาขาที่จะมีโอกาศทุจริตร้านฝ่ายเดียวแต่ทุกตำแหน่งของสาขาที่เกี่ยวข้องของการทำงานทุกคนมีสิทธิทุจริตทั้งนั้น เพราะฉะนั้นลองมองมาดูสาเหตุ สุดท้ายนี้คนที่เป็นทอมในตำแหน่งสูงสุด ซึ่งเค้าไม่ชอบเราเค้าได้ เชิญเราออกพร้อมไม่จ่ายเงินเดือน พร้อมปรับสต๊อกสินค้าที่หายโดยหารกันกับเพื่อนสองคน ตอนนั้นร้องไห้รู้สึกอยากฆ่าตัวตาย น้ำตาตกเลยละ และก็หยุดการทำงานยาวๆอีกไปซักพักจนถึงปัจจุบันแล้วทีนี้ ก็ลองมองย้อนดูว่า ตั้งแต่ทำงานมาฉันเหมือนยังไม่ได้ประสบผลสำเร็จด้วยมั้ง รู้สึกล้มเหลวอะไรหลายๆอย่าง รวมทั้งความรัก เพราะบางทีก็ยังสงสัยจนเครียดแต่ก็ทำยังไงได้ ทำได้แค่เพียงทำใจพยายามหาทางออกและนึกคิดเรื่องอนาคตว่าจะทำยังไงต่อไป...................
สำหรับเพื่อนใน PANTIP มีอะไรแนะนำลงในคอมเม้นเลยนะคะ ท่าหากใครสงสัยหรืออยากสอบถามรายละเอียดเพิ่มก็ถามได้เลยไม่ต้องเกรงใจค่ะ
บางครั้งก็รู้สึกล้มเหลวในตัวเรา
ฉันเริ่มทำงานหลังจากเรียนจบงานแรกที่ฉันทำ ATTA ที่สนามบินสุวรรณภูมิทำได้ 6 เดือนมีเหตุจำเป็นต้องออกเพราะเกิดจากสังคมในที่นั่นมีการเเข่งขันและการกลั่นแกล้งกันเสมอ หลังจากนั้นฉันก็ได้ย้ายที่ทำงานแต่ยังคงอยู่ในสนามบินเช่นเดิม มาลองเป็นเด็กเสริ์ฟในร้านอาหารแห้งในซึ่งยุใน Gate Zone ด้านในของอาคารผู้โดยสาร ฉันทำงานได้ซักพักฉันได้รู้สึกว่าตัวฉันเองทำอะไรผิดพลาดในที่ทำงาน จนกดดันตัวเองสมองแทบคลั่งจนได้ออกมา และหลังจากนั้นหยุดทำงาน ชั่วคราวประเดือน 1-2 เดือนเพื่อไปฝึกสมาธิของตนเองให้พร้อม ต่อมาได้เริ่มงานเป็น telesale แถวๆลาดพร้าวทำได้ซักพักเนื่องจากงานนี้เป็นงานที่กดดันสูงพอสมควรต้องหาลูกค้า ให้ลูกค้าอุดหนุนเราและต้องให้ได้ยอดขาย ท่าหากทำไม่ได้ภายใน 3 เดือนแรกไม่ผ่านงานเราก็จะโดนเรียกตัวใหม่อาจจะคุยเรื่องทำงานยุต่อหรืออบรมก่อนเริ่มงานใหม่อีกครั้งทำได้ซักพักได้รู้สึกกับการเหนื่อยล้า จนคล้ายกับไม่รู้จะทำอะไรยังไงเครียดจนปวดหัว จนได้ลาออกมา หลังจากนั้นก็ได้ไปทำงาน PC ของแบรนด์รองเท้าญี่ห้อหนึ่งในห้างเครือ Central ทำช่วงแรกรู้สึกภูมิใจมากปลื้มปิติทำได้ซักพักมีศัตรูที่เป้นรุ่นพี่ในแบรนด์ข้างๆเรา เค้าพยายามจะแกล้งยิ่งช่วงนับสต็อกมักจะเอารองเท้าเราไปซ่อนบางไรบ้าง พอนับในแต่ละเดือนรองเท้าหายเราต้องรับผิดชอบ โดนหักที รองเท้าคู่นึงก็เกือบ3,000บาทและ จนเรามองดูว่าเราได้เงินแค่นี้เราทำแทบได้เราโดนหักไปเยอะเราได้ยื่นใบลาออกมาอีกครั้ง ต่อมาเป็น BA เครื่องประดับแบรนด์ดังที่ฮิตกันในกลุ่ม มัธยมยันผู้ใหญ่แต่อันนี้เป็นช่วงทำงานระยะสั้นเพราะเค้าจ้างเราไม่กี่เดือน และไม่ได้ต่อ ออกมา ในช่วงเวลาทำงานยังไม่ได้มีอะไรเป็นของตัวเอง นอกจากใช้ไปวันๆ เพราะทางบ้านค่อนข้างใช้ตังเยอะพอสมควรจริงๆ หลังจากนั้นก็คิดได้ว่า เราต้องเริ่มทำอะไรเป็นของตนเองแล้วละ เคยคิดอยากจะทำธุรกิจการค้าขายเป็นของตัวเองแต่ด้วยเนื่องเราไม่ได้มีความรุ้อะไรมากนักจึงเลยไม่กล้าที่จะตัดสินใจทำธุรกิจร้านค้าเลย จึงต้องไปทำงานร้านสะดวกซื้อ Lawson 108 แต่ทำงานที่นั่นนานพอสมควรค่ะ ทำงานดีมาตลอดไม่เคยขาดลามาสาย สต๊อกไม่เคยทำช๊อตมีอยู่ช่วงนึงเหมือนฟ้ากลั่นแกล้งคนที่อยู่ตำแหน่งหัวเขตเหมือนเค้าไม่ถูกกับเรา เพราะเค้าเป็นทอม ส่วนเราเป็นสาวประเพศ 2 ด้วยมั้ง เค้าได้ทำการโยกย่ายเปลี่ยนแปลงร้านและผู้จัดการร้านสาขาเรา ผ่านไป 1 สัปดาห์ สต๊อกช๊อต เรากะเพื่อนร่วมงานอีก 1 คนโดนพัก ผ่านไป 2 วันโดนสอบสวนเรื่องสต๊อกเราก็แจ้งว่าเหตุผล อาจจะเกิดจากได้หลายๆทาง ต้องมองย้อนดูอะไรหลายๆอย่างหลายปัจจัย ไม่แค่พนักงานสาขาที่จะมีโอกาศทุจริตร้านฝ่ายเดียวแต่ทุกตำแหน่งของสาขาที่เกี่ยวข้องของการทำงานทุกคนมีสิทธิทุจริตทั้งนั้น เพราะฉะนั้นลองมองมาดูสาเหตุ สุดท้ายนี้คนที่เป็นทอมในตำแหน่งสูงสุด ซึ่งเค้าไม่ชอบเราเค้าได้ เชิญเราออกพร้อมไม่จ่ายเงินเดือน พร้อมปรับสต๊อกสินค้าที่หายโดยหารกันกับเพื่อนสองคน ตอนนั้นร้องไห้รู้สึกอยากฆ่าตัวตาย น้ำตาตกเลยละ และก็หยุดการทำงานยาวๆอีกไปซักพักจนถึงปัจจุบันแล้วทีนี้ ก็ลองมองย้อนดูว่า ตั้งแต่ทำงานมาฉันเหมือนยังไม่ได้ประสบผลสำเร็จด้วยมั้ง รู้สึกล้มเหลวอะไรหลายๆอย่าง รวมทั้งความรัก เพราะบางทีก็ยังสงสัยจนเครียดแต่ก็ทำยังไงได้ ทำได้แค่เพียงทำใจพยายามหาทางออกและนึกคิดเรื่องอนาคตว่าจะทำยังไงต่อไป...................
สำหรับเพื่อนใน PANTIP มีอะไรแนะนำลงในคอมเม้นเลยนะคะ ท่าหากใครสงสัยหรืออยากสอบถามรายละเอียดเพิ่มก็ถามได้เลยไม่ต้องเกรงใจค่ะ