แม่เราเกลียดย่าเรา แต่เราเข้าข้างย่าเราอกตัญญูมั้ยคะ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ คือแม่เรามีเราตอนไม่พร้อมค่ะ ตั้งแต่จำความได้จนถึงตอนนี้ 17 ปีแล้วค่ะ แม่ไม่เคยเลี้ยงเรา ไม่เคยส่งเงินมาให้เลย จำได้ว่าตอนนั้ยเราประมาณ ป.1 ค่ะ แม่เราอยากให้เราไปนอนบ้านแม่ แต่ด้วยความที่เราไม่สนิทกับแม่เพราะแม่ไม่เคยเลี้ยงเราเราเลย จู่ๆจะให้ไปหาเค้าก็ยังไงอยู่ เราเลยไม่ยอมไปกับแม่ แม่เราโทรมาด่าย่าเราด้วยถ้อยคำหยาบคาย ซึ่งตอนนั้นเราอยู่กับย่าด้วย ทำให้เรารู้สึกตั้งแต่ตอนนั้นว่าเรารู้สึกไมโอเคกับแม่ตัวเอง แต่ขอบอกไว้ก่อนนะคะ ว่าย่าเราไม่เคยกีดกันเรากับแม่เลย ตั้งแต่เด็กๆจนถึงตอนนี้ ย่าบอกตลอดว่ายังไงเค้าก็เป็นแม่ เราต้องรักเค้าให้มากๆ จนเมื่อ 2 ที่แล้วแม่ติดต่อเรามาผ่านทางเฟสบุ๊คค่ะ เราก็คุยปกติ เรารู้สึกไม่โอเคกับแม่ถึงขนาดไม่อยากคุยกับแม่เลย แต่เราก็ทำตามที่ย่าบอกค่ะ ยังไงเค้าก็แม่เรา เราคุยกับแม่ บอกรักแม่ แบบไม่เต็มใจมาตลอด มีวันนึงแม่โทรมาหาเราค่ะ คุยกันเรื่องทั่วไป จู่ๆแม่ก็พูดว่า เนี่ยรู้มั้ยตอนแม่ท้องหนู ย่าบังคับให้แม่ทำแท้งหนูด้วยนะ เเต่เราก็ไม่คิดอะไรค่ะ ไม่ได้เกลียดย่าหรืออะไรเลย เราคิดแต่ว่าเรื่องนั้นมันผ่านมา 10 กว่าปีแล้ว ถ้าเรื่องที่แม่พูดเป็นเรื่องจริงเราก็ยังรักย่าเหมือนเดิม เพราะย่าเป็นคนเลี้ยงดูเราตั้งแต่เกิด ค่าเทอม ค่าขนมตั้งแต่เด็กย่าเราขายของเอาเงินที่ได้มา จ่ายเองหมดค่ะ ไม่เคยขอใครเลย เราคิดมากมาตลอดอยากถามว่าเราคิดแบบนี้เราอกตัญญูมั้ยคะ รู้สึกอึดอัดมากๆ ไม่กล้าเอาเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย