ช่วยแปลประโยคนี้ให้หน่อยครับ

บทประพันธ์นี้เป็นร้อยกรอง แปลตรงๆตามตัวอักษรไม่ได้เพราะจะไม่ตรงเจตนารมณ์ผู้แต่ง จริงๆแล้วจะให้เหมาะภาษาไทยต้องเป็นร้อยกรองเช่นเดียวกัน ตอนนี้เอาเป็นร้อยแก้วไปก่อน

พวกท่านจะไม่มีวันชรา ทว่าเราผู้เหลืออยู่ล้วนล่วงโรย
ยุคสมัยไม่อาจทำให้ท่านถดถอย
หรือจะกี่ปีก็ไม่เสื่อมซึ่งเกียรติศักดิ์
เราจักจดจำท่านเหล่านั้นไว้นานเท่านาน
ตราบเท่าที่ดวงอาทิตย์ยังอัศดงในยามเย็นและทอแสงในยามเช้า

They shall grow not old, as we that are left grow old;
Age shall not weary them, nor the years condemn.
At the going down of the sun and in the morning
We will remember them.