เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่ ม.3 จนตอนนี้เราสองคนอยู่ปี 2 แล้วคะ แต่ ช่วงที่เราคบกัน ตั้งแต่ ม3 ถึง ม6 เขาไม่ดื่มเหล้าเขาไม่ค่อยสนมจอะไรพวกนี้เลยคะ เราก็ทะเลาะกันนนิดหน่อย เป็นปกติแต่ไม่เคย เป็นเรื่องใหญ่โตเลยคะ
แต่พอเขาเข้าปี 1 มา เขาก็เปลี่ยนไป และมีคุยกับคนอื่น ละเขาก็ทิ้ง เราไป เราก็เสียใจคะ และเราก็ใช้เวลาเยียวยา ให้ตัวเองดีขึ้น และยอมรับคะว่ามีคนมา คุยด้วย และเขาก็รักเรามาก แต่แฟนเรากลับมา เราเลยกลับไปคบแฟนเราคะ
แต่แฟนเราดีมากนะเรากลับมาคบกันได้สักพักเราเข้าใจเขาทุกอย่างที่เขาเปลี่ยนและเป็นอยู่ตอนนี้ แต่เรื่องไม่เข้าใจก็เกิดขึ้นอีกคะ เพราะเขาเปลี่ยนไปจน ชนิดที่แบบว่า เรารับไม่ได้เลยจริงๆ เขาติดเพื่อน ติดเหล้า บอกเราจะกลับเที่ยงคืน แต่กลับ ตี5 ชอบเอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยเข้าใจอะไรทำให้เรารู้สึกรำคาญ
ที่แย่กว่านั้น คือ มีวันหนึ่งที่ไปสอบ ที่มหาลัยคะ เขาสอบอยู่เราเลยไม่โทรหา เรานั่งรอเขา 4ชัวโมงเต็มเพื่อรอเขาสอบเสร็จ พอถึงเวลาหมดเวลาสอบ เราก็โทรหาโดยยืมโทรศัพท์เพื่อนเพราะโทรศัพท์เราหาย แต่เขาบอกว่ากินข้าวแป๊บนึงแล้วจะรีบมารับ เพื่อนเราเลยกลับก่อน แล้วเราก็ไม่มีโทรศัพท์ นั่งรอเขาครึ่งชั่วโมง เขาก็ไม่มา เราเลยเดินไปที่ตู้โทรศัพท์โทรหาเขาไม่รับ เราเลย โทรหาเพื่อนเขา และเขาบอกว่า เล่นสนุ๊กอยู่ เรารอเขาจน มหาลัยจะปิด รวมๆ 6 ชั่วโมงที่นั่งรอ เราหมดความอดทนในหลายๆเรื่องมาก เวลากินเบียร์บอกจะกินแค่1ลัง แต่พอหมด ก็ติดลมไม่ยอมหยุด เรามีงานตอนตี5 เขากินจนตี3 บอกว่า เราสบายอยู่แล้วไม่นอนก็ได้ เอาเราอยู่ด้วย พอเราโวยวยกะหาว่าเรา ไม่เข้าใจเขา
เอาตรงๆนะคะ คนเรามีความอดทนที่มีขีดจำกัด เราเลยรู้สึกปล่อย และหันมาทำในสิ่งที่เราชอบ เราเรียนนิเทศ เราจึงได้เล่น เอ็มวี ถ่ายแบบ ถ่ายงาน ช่วยเพื่อน เป็นพิธีกรภาคสนาม เขาหึงเรา และอาละวาด เวลาทะเลาะกันเขาเคยบอกเราว่า ไม่ต้องมายุ่งปล่อยเขาหายเองละจะกลับมาหา ให้เขาไปกินเหล้าเที่ยวกับเพื่อนละจะดีเอง และทิ้งเราไปเสมอ และครั้งนี้เราเลือกปล่อยเขาไปให้อยู่กับตัวเองในตอนที่ทะเลาะกันครั้งนี้ แต่เขากินเหล้าแล้วกลับบอกว่า เมื่อก่อนเรา รักเขาเวลาเขางอนเราตามง้อเขาตลอด แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม เรามีคนอื่น เรารักคนอื่นมากกว่า เราเลยสับสนว่า เราควรทำยังไง เราทำอะไรถึงจะดี
เขาบอกคนอื่นว่าเราไม่เรียบร้อยไม่ซักผ้าไม่ดูแลของในห้อง แต่เราไม่เคยบอกใครเลยว่า เราทำ แต่เราก็เหนื่อยกับงาน เราทำงานด้วย เรียนด้วยเป็นเด็กกิจกรรมด้วย เรา เก็บของให้เขา เราซักแม้กระทั่งกางเกงในให้ เราทำทุกอย่าง แต่แค่ เรา ทำให้เขาทุกอย่างไม่ไหวแล้วจริงๆ เราเก็บขวดน้ำที่วางรกบนหัวเตียงที่เขากินทุกวันไม่ไหว เรากวาด ขี้รองเท้าของเขาทุกวันไม่ไหวเพราะเราทำงานร้านอาหารเราเหนื่อย เราเก็บชั้นหนังสือรกๆที่เขาทำรกไม่ไหว เราอยากพักบ้าง แต่เราผิดในตาเขาว่าเราไม่เรียบร้อย เราจะทำยังไงดี
ยอมรับนะว่า ตอนนี้ เรารู้สึกดีกับคนอื่นไปแล้ว เราชอบคนๆหนึ่งเราคุยกับเขาแล้วเรามีความสุข เขาเข้าใจสิ่งที่เราทำและเราเป็น ไม่ได้หมายความว่าเราเห็นแก่ตัวเอาความรู้สึกตอนนี้เป็นหลัก แต่คำพูดที่เราพูดกับคนๆนี้ เราเคยพูดกับแฟนเรามาแล้ว เราเคยถามว่า เราอยากทำหนังสั้นอ่ะ จะทำแนวไหนดี
แฟนเราตอบ ไม่รู้อะไม่ชอบนิเทศไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาตอบ เอาดิเราก็ไม่ถนัดแต่ลองดูๆไปด้วยกัน ความรู้สึกและกำลังใจเรามันต่างกันจริงๆนะ หาลายๆอย่างมันทำให้เราคิดว่า ระยะเวลามันไม่ได้ช่วยอะไร แต่เราไม่อยากรู้สึกผิดถ้าเราทิ้งแฟนเราไป แต่เราอยู่แบบนี้เรา ทรมาน เรายอมรับ เรารู้สึกดีกับเขามากนะ เราคุยกับเขาทุกครั้งที่มีปัญหาและคนที่เรากำลังคุยอยู่ สถานะตอนแรกก็เป็นเพื่อน เราเป็นเพื่อนกันนะ และเขาซิ่วมาแก่กว่าเรา 3ปี เราสองคนอยู่กลุ่มเดียวกัน แต่ช่วงแรกเราก็ไม่ได้สนิทกันหรอก แต่ไม่รู้ทำไมช่วงนี้เราสนิทกันมากคุยกันทุกวัน เขาไม่ค่อยจะพูดเรื่องส่วนตัวกับใคร ยกเว้นเราแค่คนเดียว เขาบอกเราเป็นคนแรกว่าเขาเลิกคุยกับ ผู้หญิงคนนึงแล้ว เขาโพสรูปเราลงไอจีเขา และตอนนี้เราสับสนว่าเราจะทำยังไงดี เรารู้สึกดีกับเขานะเพราะไปเรียนก็ไปด้วยกันเจอกันคุยกันอยู่ด้วยกันตลอด แต่เราก็ไม่อยากทำผิดกับแฟนเรา เราไม่รู้ว่าเราจะแก้ปัญหานี้ยังไง เราก็รู้สึกดีกับเขา เราเลยอยากให้เพื่อนๆมาช่วยแนะนำเราหน่อยคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมา และเราไม่รู้จะทำยังไงให้มันดีขึ้นคะ ช่วยแนะนำเราหน่อยนะ ?
แต่พอเขาเข้าปี 1 มา เขาก็เปลี่ยนไป และมีคุยกับคนอื่น ละเขาก็ทิ้ง เราไป เราก็เสียใจคะ และเราก็ใช้เวลาเยียวยา ให้ตัวเองดีขึ้น และยอมรับคะว่ามีคนมา คุยด้วย และเขาก็รักเรามาก แต่แฟนเรากลับมา เราเลยกลับไปคบแฟนเราคะ
แต่แฟนเราดีมากนะเรากลับมาคบกันได้สักพักเราเข้าใจเขาทุกอย่างที่เขาเปลี่ยนและเป็นอยู่ตอนนี้ แต่เรื่องไม่เข้าใจก็เกิดขึ้นอีกคะ เพราะเขาเปลี่ยนไปจน ชนิดที่แบบว่า เรารับไม่ได้เลยจริงๆ เขาติดเพื่อน ติดเหล้า บอกเราจะกลับเที่ยงคืน แต่กลับ ตี5 ชอบเอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยเข้าใจอะไรทำให้เรารู้สึกรำคาญ
ที่แย่กว่านั้น คือ มีวันหนึ่งที่ไปสอบ ที่มหาลัยคะ เขาสอบอยู่เราเลยไม่โทรหา เรานั่งรอเขา 4ชัวโมงเต็มเพื่อรอเขาสอบเสร็จ พอถึงเวลาหมดเวลาสอบ เราก็โทรหาโดยยืมโทรศัพท์เพื่อนเพราะโทรศัพท์เราหาย แต่เขาบอกว่ากินข้าวแป๊บนึงแล้วจะรีบมารับ เพื่อนเราเลยกลับก่อน แล้วเราก็ไม่มีโทรศัพท์ นั่งรอเขาครึ่งชั่วโมง เขาก็ไม่มา เราเลยเดินไปที่ตู้โทรศัพท์โทรหาเขาไม่รับ เราเลย โทรหาเพื่อนเขา และเขาบอกว่า เล่นสนุ๊กอยู่ เรารอเขาจน มหาลัยจะปิด รวมๆ 6 ชั่วโมงที่นั่งรอ เราหมดความอดทนในหลายๆเรื่องมาก เวลากินเบียร์บอกจะกินแค่1ลัง แต่พอหมด ก็ติดลมไม่ยอมหยุด เรามีงานตอนตี5 เขากินจนตี3 บอกว่า เราสบายอยู่แล้วไม่นอนก็ได้ เอาเราอยู่ด้วย พอเราโวยวยกะหาว่าเรา ไม่เข้าใจเขา
เอาตรงๆนะคะ คนเรามีความอดทนที่มีขีดจำกัด เราเลยรู้สึกปล่อย และหันมาทำในสิ่งที่เราชอบ เราเรียนนิเทศ เราจึงได้เล่น เอ็มวี ถ่ายแบบ ถ่ายงาน ช่วยเพื่อน เป็นพิธีกรภาคสนาม เขาหึงเรา และอาละวาด เวลาทะเลาะกันเขาเคยบอกเราว่า ไม่ต้องมายุ่งปล่อยเขาหายเองละจะกลับมาหา ให้เขาไปกินเหล้าเที่ยวกับเพื่อนละจะดีเอง และทิ้งเราไปเสมอ และครั้งนี้เราเลือกปล่อยเขาไปให้อยู่กับตัวเองในตอนที่ทะเลาะกันครั้งนี้ แต่เขากินเหล้าแล้วกลับบอกว่า เมื่อก่อนเรา รักเขาเวลาเขางอนเราตามง้อเขาตลอด แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม เรามีคนอื่น เรารักคนอื่นมากกว่า เราเลยสับสนว่า เราควรทำยังไง เราทำอะไรถึงจะดี
เขาบอกคนอื่นว่าเราไม่เรียบร้อยไม่ซักผ้าไม่ดูแลของในห้อง แต่เราไม่เคยบอกใครเลยว่า เราทำ แต่เราก็เหนื่อยกับงาน เราทำงานด้วย เรียนด้วยเป็นเด็กกิจกรรมด้วย เรา เก็บของให้เขา เราซักแม้กระทั่งกางเกงในให้ เราทำทุกอย่าง แต่แค่ เรา ทำให้เขาทุกอย่างไม่ไหวแล้วจริงๆ เราเก็บขวดน้ำที่วางรกบนหัวเตียงที่เขากินทุกวันไม่ไหว เรากวาด ขี้รองเท้าของเขาทุกวันไม่ไหวเพราะเราทำงานร้านอาหารเราเหนื่อย เราเก็บชั้นหนังสือรกๆที่เขาทำรกไม่ไหว เราอยากพักบ้าง แต่เราผิดในตาเขาว่าเราไม่เรียบร้อย เราจะทำยังไงดี
ยอมรับนะว่า ตอนนี้ เรารู้สึกดีกับคนอื่นไปแล้ว เราชอบคนๆหนึ่งเราคุยกับเขาแล้วเรามีความสุข เขาเข้าใจสิ่งที่เราทำและเราเป็น ไม่ได้หมายความว่าเราเห็นแก่ตัวเอาความรู้สึกตอนนี้เป็นหลัก แต่คำพูดที่เราพูดกับคนๆนี้ เราเคยพูดกับแฟนเรามาแล้ว เราเคยถามว่า เราอยากทำหนังสั้นอ่ะ จะทำแนวไหนดี
แฟนเราตอบ ไม่รู้อะไม่ชอบนิเทศไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาตอบ เอาดิเราก็ไม่ถนัดแต่ลองดูๆไปด้วยกัน ความรู้สึกและกำลังใจเรามันต่างกันจริงๆนะ หาลายๆอย่างมันทำให้เราคิดว่า ระยะเวลามันไม่ได้ช่วยอะไร แต่เราไม่อยากรู้สึกผิดถ้าเราทิ้งแฟนเราไป แต่เราอยู่แบบนี้เรา ทรมาน เรายอมรับ เรารู้สึกดีกับเขามากนะ เราคุยกับเขาทุกครั้งที่มีปัญหาและคนที่เรากำลังคุยอยู่ สถานะตอนแรกก็เป็นเพื่อน เราเป็นเพื่อนกันนะ และเขาซิ่วมาแก่กว่าเรา 3ปี เราสองคนอยู่กลุ่มเดียวกัน แต่ช่วงแรกเราก็ไม่ได้สนิทกันหรอก แต่ไม่รู้ทำไมช่วงนี้เราสนิทกันมากคุยกันทุกวัน เขาไม่ค่อยจะพูดเรื่องส่วนตัวกับใคร ยกเว้นเราแค่คนเดียว เขาบอกเราเป็นคนแรกว่าเขาเลิกคุยกับ ผู้หญิงคนนึงแล้ว เขาโพสรูปเราลงไอจีเขา และตอนนี้เราสับสนว่าเราจะทำยังไงดี เรารู้สึกดีกับเขานะเพราะไปเรียนก็ไปด้วยกันเจอกันคุยกันอยู่ด้วยกันตลอด แต่เราก็ไม่อยากทำผิดกับแฟนเรา เราไม่รู้ว่าเราจะแก้ปัญหานี้ยังไง เราก็รู้สึกดีกับเขา เราเลยอยากให้เพื่อนๆมาช่วยแนะนำเราหน่อยคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ