ความคิดของเด็ก อายุ 18-20

ในสังคมขี้เหล้าไม่ว่าจะจังหวัดอะไรก็เหมือนๆกันหมดครับ คิดแต่ไม่ทำ วาดฝันไว้แต่ตัวจริงไม่ทำอะไรเลย
ถึงจะคิดแต่ก็น้อยครับ จากประสบการณ์ตรง ที่ผมเคยได้พูดคุยกับวัยรุ่นคนนึงอายุ20ปีแล้ว
ผมพูด : เรียนน่ะมันแค่พื้นฐานไม่ว่าสาขาอะไรเรียนยังไงก็ไม่จบหรอก
เขาพูด : อ่อ แล้วพี่มาเรียนที่นี่ได้ไงครับ
ผมพูด : เดิมทีก็อยากเรียนสาขานี้ตั้งแต่แรกแต่พ่อแม่ดันไปอีกทางนึงเลยไปได้หน่อยแล้วเปลี่ยนมา
ในช่วงเวลาที่พ่อแม่ยังหาเงินส่งให้เรียนได้ก็รีบๆเรียน
เขาสอดทันที : ตอนที่ยังมีเวลาอยู่
ผมพูดต่อ : ตอนที่ยังมีเงินอยู่ ไม่งั้นเดี๋ยวเงินมันไปกับเรื่องอื่นหมด
พอมาถึงตอนที่เขาพูดแทรกผมรู้เลยว่าเขาไมไ่ด้เข้าใจสิ่งที่ผมพูดสักนิดเดียวเลย
ผมรู้เลยว่าเขาแค่อยากบอกว่าเขารู้ว่าผมจะพูดว่าตอนที่ยังมีเวลาอยู่เพราะเขาได้ยินคนพูดกันบ่อยเท่านั้นเองครับ
กับเพื่อนอีกกลุ่มนึงอยู่เชียงใหม่กลุ่มนี้ออกแนวสนุกสนานและพูดคุยกันเข้าใจกันง่ายกว่าครับ