เราเป็นคนเล่าอะไรไม่ค่อยสนุกนะคะ แต่ทุกอย่างที่จะเขียนต่อจากนี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด
ประมาณ 3 ปีก่อน เราแอบชอบรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงค่ะ เราตามสืบเรื่องราวของเค้าทั้งใน facebook เค้าและเพื่อนของเค้า เค้าเป็นคนหน้าตาดีคนนึงในโรงเรียนเลยค่ะ เราคิดหนักอยู่หลายเดือนว่าจะทักเขาไปดีไหม สุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง... เราทักเขา ตอนแรกทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดเลยค่ะ เขาเย็นชามาก ถามคำตอบคำ(อาจเป็นเพราะว่าไม่สนิท) บอกก่อนว่า ที่ตัดสินใจทักไป ตอนแรกก็แค่อยากให้เขารู้จักเราเท่านั้น ไม่ได้คิดถึงขั้นจะคบกัน แต่พอเริ่มคุยไป เราก็ชอบเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ จากที่เค้าตอบแบบห่างเหินก็เริ่มสนิทกัน เจออยู่โรงเรียนก็ทักกันเป็นปกติ ตอนนั้นเรามีความสุขมากๆเลยค่ะ

ปีแรกที่คุยกัน ไม่ได้คุยกันทุกวันนะคะ คุยแบบพี่น้องธรรมดา แต่พอเข้าปีที่2 เราสนิทกันมากขึ้นไปอีก คุยกันทุกวัน คอลหากัน บอกคิดถึงกันตลอด ที่สำคัญ!!! เขาเคยบอกว่าเขาชอบเรา แต่ตอนนั้นเขามีแฟนแล้ว (เลิกคุยกับเราไปพักนึง เขาก็ไปคบกับคนอื่น) เขาบอกว่าขอเวลาได้ไหม รอเวลาที่เหมาะสม เขาจะบอกเลิกกับคนนั้น เราก็ไม่อะไรค่ะ รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องของเขา เขาอยากเลิกหรืออยากคบต่อ มันก็เป็นสิทธิของเขา ไม่เกี่ยวอะไรกับเราอยู่แล้ว ตอนนั้นเราก็เสียใตนะ เพิ่งเลิกคุยกับเราแป๊ปเดียวก็ไปคบกับคนอื่นแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เลิกกับแฟนจริงๆค่ะ แล้วก็กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม ตอนแรกเราก็ไม่ได้ดีใจอะไรนะ รู้สึกแปลกๆด้วยซ้ำ แต่พอคุยกันไปกันมาก็รู้สึกดีค่ะ รู้สึกดีกว่าตอนคุยครั้งก่อนๆ เราก็คุยแบบนี้กันได้ 2 ปีค่ะ เรารู้สึกว่าเราไม่ได้อยากเป็นแค่พี่น้อง เราอยากได้สถานะที่ชัดเจนมากกว่านี้ เราเลยลองบอกเค้าไปแบบอ้อมๆ ว่าเราอยากให้เค้าชัดเจน เราคิดว่าเค้าเข้าใจในสิ่งที่เราบอกนะ เค้าเป็นคนฉลาด แต่ก็เหมือนเดิม เค้าไม่ได้พูดอะไรเรื่องสถานะ เป็นเราเองที่นอยด์หนักกว่าเดิม เราเลยตัดสินใจบอกเค้าว่า เราเลิกคุยกันดีไหม สุดท้ายเราก็จบกันที่ตรงนั้น หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยกันมา10เดือนแล้วค่ะ เราก็ยังคิดถึงเขาอยู่ตลอด ถ้าเค้าบังเอิญเปิดมาเห็นกระทู้นี้ เราเชื่อว่าเขารู้ว่าเป็นเค้า ยังไงก็ขอให้โชคดีนะ พี่ชายของเรา
ที่เล่ามา บางอย่างเราไม่ได้พูดถึง มันมีค่ากับเรามาก มีสิ่งดีๆหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับเราตอนคุยกัน ตลอดระยะเวลาทั้ง 3 ปี เค้าเป็นคนเดียวที่ครองหัวใจเรา เราชอบเค้ามาก ที่เล่ามานี้มันอาจจะดูเล็กน้อย แต่ก็อย่างที่บอก มันมีเรื่องราวที่มากกว่านั้น
แต่ละวันเราก็คิดนะว่าเมื่อไหร่เราจะลืมเค้าได้ 😂 แต่ก็ไม่เลย เราไม่เคยลืมเค้าได้
มีใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ไหมคะ คุณทำยังไง คุณเลือกที่จะเดินออกมาเหมือนเราไหม หรือคุณคุยกับเค้าต่อไปเรื่อยๆ ???
เลิกคุยกันมา10เดือนแล้ว ยังลืมเค้าไม่ได้ซักที
ประมาณ 3 ปีก่อน เราแอบชอบรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงค่ะ เราตามสืบเรื่องราวของเค้าทั้งใน facebook เค้าและเพื่อนของเค้า เค้าเป็นคนหน้าตาดีคนนึงในโรงเรียนเลยค่ะ เราคิดหนักอยู่หลายเดือนว่าจะทักเขาไปดีไหม สุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง... เราทักเขา ตอนแรกทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดเลยค่ะ เขาเย็นชามาก ถามคำตอบคำ(อาจเป็นเพราะว่าไม่สนิท) บอกก่อนว่า ที่ตัดสินใจทักไป ตอนแรกก็แค่อยากให้เขารู้จักเราเท่านั้น ไม่ได้คิดถึงขั้นจะคบกัน แต่พอเริ่มคุยไป เราก็ชอบเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ จากที่เค้าตอบแบบห่างเหินก็เริ่มสนิทกัน เจออยู่โรงเรียนก็ทักกันเป็นปกติ ตอนนั้นเรามีความสุขมากๆเลยค่ะ
ที่เล่ามา บางอย่างเราไม่ได้พูดถึง มันมีค่ากับเรามาก มีสิ่งดีๆหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับเราตอนคุยกัน ตลอดระยะเวลาทั้ง 3 ปี เค้าเป็นคนเดียวที่ครองหัวใจเรา เราชอบเค้ามาก ที่เล่ามานี้มันอาจจะดูเล็กน้อย แต่ก็อย่างที่บอก มันมีเรื่องราวที่มากกว่านั้น
แต่ละวันเราก็คิดนะว่าเมื่อไหร่เราจะลืมเค้าได้ 😂 แต่ก็ไม่เลย เราไม่เคยลืมเค้าได้
มีใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ไหมคะ คุณทำยังไง คุณเลือกที่จะเดินออกมาเหมือนเราไหม หรือคุณคุยกับเค้าต่อไปเรื่อยๆ ???