ยังมีอยู่หรอค่ะ ที่ความรักจะแพ้ความกตัญญูของญาติผู้ใหญ่

เราคุยกับผู้ชายและคบกัน ได้ 3 เดือนเองค่ะ ก็คบกันคุยกันได้ดีค่ะ ไปมาหาสู่กัน ต่างคนต่างมีความสุขดีค่ะวันนึงผู้ชายมาบอกว่าญาติถามว่าทำไมไม่ทำงานราชการหรือหาแฟนเป็นขรก.ไปเลย ถ้าจะมีต้องหาแฟนที่รับราชการเท่านั้นนะเพราะสวัสดิการดีสามารถช่วยทางครอบครัวได้ ซึ่งญาติผู้ชายจะแนะนำให้ผู้ชายรู้จักกับพวกรับราชการด้วยกันหรือลูกของส.ท (ญาติทางผู้ชายเป็นขรก.ทั้งนั้น ผู้ชายทำงานเป็นหัวหน้าในหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ เราเองทำงานค้าขาย ที่ผ่านมาผู้ชายมีแฟนราชการตลอดแต่ไม่ลงรอยกันจะกี่คนก็เลิกหมดแต่กับเราคบแล้วสบายใจไม่เคยทำให้เสียใจเลย) ซึ่งผู้ชายเขาก็คิดมากจนคิดว่ามันไปกันใหญ่มากขึ้น แต่เขาก็ไม่ได้บอกญาติว่ามีเราเป็นแฟนเพราะคนก็จะถามเขาไม่อยากให้คนอื่นมองเราแย่ๆไปด้วย วันนึงเราตัดสินคุยกับเขาตรงๆ เขาเลยขอลดสถานะ เพื่อที่จะเปลี่ยนสถานะของเรา แล้วสามารถคุยปรึกษาซึ่งกันได้แบบพี่น้อง แต่เราไม่โอเค เราเลยขอถอยออกมา เพื่อจะตัดใจน่าจะดีกว่า
  เราทำถูกไหมค่ะ ปล่อยให้เขาไปเจอคนที่ญาติเขาแนะนำให้คงจะดีกว่าเราหลายเท่าใช่ไหมค่ะ เขาว่าเขาไม่กล้าทรยศคนที่ส่งเสียเลี้ยงดูเขามา เขาบอกก็คิดและไตร่ตรองดีแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ฟังเสียงหัวใจเขาเลย เขาคงคิดถึงอนาคตของเขามากกว่าเพราะอายุเริ่มเยอะแล้วก็ยังไม่มีครอบครัว ความรักของเรามันไม่มีค่าพอความกตัญญูกับคนที่เลี้ยงดูเขามาใช่ไหมค่ะ