คือเราคุยกับรุ่นพี่คนหนึ่งคุยได้ไม่นานแต่เราอะชอบพี่เขาตั้งนานแล้วพอได้มาคุยคือมันใช่มากและต่อมาเราก็ทำให้พี่เขาเสียใจคือเราไปบอกพี่เขาว่าเรามีพี่เขาคนเดียวทั้งๆที่เรามีคนคุยอยู่อีกคนเหมือนพี่เขาจะโกดเรามากเลยเราโคตรรู้สึกผิดเลยเราคิดว่าเรากับพี่เขาคงไม่ได้มาคุยกันอีกแล้วความรู้สึกตอนนั้นมันแบบเหมือนโดนมีดแทงเลยและสุดท้ายผมก็ไปง้อพี่เขาแล้วเราก็ได้กลับมาคุยกันอีกคือเราดีใจมากเราคิดอยู่นะว่าถ้าเราคบกับพี่เขาอะคงมีความสุขมากแน่ๆเลยแต่พี่เขาอยู่ เชียงใหม่ แต่ตัวผมอยู่หนองคายถ้าถามว่าไปหาได้มั้ยผมอะไปได้ระยะทางมันไม่ใช่ปัญหาหรอกแต่เรากลัวความห่างใกลกันมากกว่าเรากลัวว่าเขาอาจจะเจอคนใหม่ที่ดีกว่า พร้อมกว่า ให้สิ่งที่พี่เขาต้องการได้มากกว่าเรา เราเลยไม่ชอบความห่างใกลแต่ถ้าถามเราว่าถ้าเจอคนที่ สวยกว่า ดีกว่าหรืออะไรที่มากกว่าพี่เขาเราก็ยังที่จะเลือกพี่เขาเพราะพี่เขาอะทำให้เรามีความสุขพี่เขาเติมเต็มสิ่งที่มันหายไปของเรา เราอะไม่นอกใจพี่เขาหรอกเพราะพี่เขาคือคนที่เรารัก เราไม่เคยแม้แต่จะคิดทำร้ายจิตใจพี่เขาเลยเราอยากให้พี่เขามีความสุขที่ได้อยู่กับเราที่ได้คุยกับเราแค่นี้เอง
คุณคิดยังไงกับการชอบหรือรักคนที่อยู่ไกล