แอบรักรุ่นพี่ที่อยู่ข้างบ้ายนมา5-6ปีแล้ว

สวัสดีค่ะ ก็ตามหัวข้อกระทู้เลย คือว่าเราเป็นแบบนี้มาเข้าปีที่6แล้วมั้ง เพราะว่าเราย้ายมาอยู่บ้านนี้ตั้งแต่ปี2019-2020 แต่เราก็ไม่ได้มีท่าทีที่กระวนกระวายหรอืว่าร้อนใจอะไรนะคะ เราก็แค่แอบมอง แอบชอบเขาไปเรื่อยๆ เรากับเขาห่างกันประมาณ3ปี ตอนนี้เขาน่าจะเรียนอยู่ ม.5-6 มั้งคะ  แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ที่ผ่านมาเราก็ยังเด็กๆอยู่คิดว่าตัวเองก็คงไม่ได้คิดอะไรมาก จนพอเราโตขึ้นมาอีกหน่อยจนเป็นวัยรุ่น ความรู้สึกนั้นมันก็ยังไม่ออกไป ตอนนี้เราจะเข้าม.4แล้ว พี่เขาก็อาสามาช่วยหาที่เรียน สมัครเรียน หรือว่าหาแนวข้อสอบให้ มันทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นมันวนกลับมาอีกครั้ง ทุกครั้งเราพยายามหลอกใจตัวเองว่าไม่ได้คิดอะไร แต่พอได้อยู่ใกล้ๆเขาบ่อยๆ ก็ทำให้เราหวั่นไหวมากๆ ตอนนี้ก็แอบกลัวในใจลึกๆ ว่าที่เขาทำไปก็คงแค่ อยากช่วย หรือเห็นเราเป็นน้องข้างบ้านเพราะแม่ของเราทั้งสองสนิทกัน แต่ว่าตลอด6ปีเราสองคนไม่เคยคุยกันเลยนะคะ มาคุยช่วงเราจะเข้าม.4 เรื่องเรียนอย่างเดียว พวกโซลเซี่ยลก็ไม่ำด้ติดตามกัน แต่เราก็มีแอบๆไปส่องเขาบ้างเล็กน้อย ไม่กล้าจีบ เพราะบ้านเราอยู่แบบติดกันเลย มีแค่บ้านหลังเดียวกั้นไว้เท่านั้น ที่ไมากล้าจีบเพราะกลัวเขาคิดกับเราแค่พี่น้องแค่นั้นไม่มีอะไรเกินเลย แล้วอีกอย่างเราสองคนแทบไม่คุยกันเรื่องส่วนตัวเลย ตอนคุยกันแบบซึ่งๆหน้าก็แทบไม่มองหน้ากัน (เพราะเขินกัน วัยรุ่นอะเนอะ ผ.ชกับผ.ญคุยๆกันซึ่งๆหน้าก็คงจะเขินกันบ้าง) อยากถามว่าเราควรเอายังไงกับความรู้สึกนี้ดี  ยิ่งใกล้เขาเท่าไหร่มันเหมือนมีผีเสื้อมาบินในท้องเราตลอด แต่ในความคิดเราอยากปล่อยไว้งั้นเลย แต่ๆๆอีกใจก็อยากให้เขาได้รู้ว่าตลอดที่ผ่านมารู้สึกแบบไหน แล้วมันเหมาะสมมั้ยที่รู้สึกแบบนี้😭😭