สูญสิ้น ทรงจำ

ความทรงจำสีไม้
ฉาบสีใหม่อย่างหมองมัว
อกร่ำใจระรัว
ดอกบานชื่นเป็นอื่นแล้ว
กลิ่นหอมเคยดอมดม
กลิ่นลันทมผสมแก้ว
สาปสางจนร้างแวว
ดับสิ้นแล้วลดาดาว
ผีเปรตมาเสพสู่
ดอกประดู่สิ้นกลีบขาว
ถูกฉาบด้วยคราบคาว
และโฉ่ฉาวสุดกล่าวคำ
ทรงจำสีสะอาด
กลับถูกวาดปาดสีดำ
ภาพวาดสีทองคำ
หม่นหมองคล้ำเพราะบางใคร
เรือนเอยเคยหอมรัก
ตัองกระอั่กกระอ่วนใจ
หม่นหมองใจร้องไห้
อวลกระไอสลายร้าง
อุ่นเอยเคยระอุ
ก็ประทุเป็นไฟพร่าง
โคลนตรมมาถมพราง
จนเรือนร้างรกระทม
โสมมมาสมสู่
หลั่งระดูมาทับถม
เฟะฟอนกองอาจม
เสนียดจับทุกหับห้อง
สิ้นแล้ว สิ่งทรงจำ
เป็นหยดน้ำละเหยล่อง
ไหลบ่าเป็นฝ้าฟอง
เอ่อท้นจนล้นสองตา