สาวๆที่กำลังอยู่ในช่วงสับสนว่าจะเอาไงต่อกับรักครั้งนี้

ตามหัวข้อกระทู้เลยนะ เข้าเรื่องๆ ^^
เห็นใจ และสงสาร จนบางครั้งถึงขั้นเวทนา เวลามีคนมาปรึกษาปัญหาความรัก
อยากจะบอกว่าให้ใช้ความรู้สึกตัดสินเหอะ เพราะรัก คือ รัก มันคือสัญชาตญาณดิบที่ทุกคนมีมาแต่กำเนิด ถ้าจะใช้สมองและเหตุผลว่ารักเพราะอย่างนี้อย่างนั้น แล้วถ้าวันหนึ่งเขาไม่มีสิ่งนั้นแล้วล่ะ คุณยังจะคบเขาไหม? (ขี้เกียจอธิบายไปคิดเองละกัน)
ต่อเรื่องสัญชาตญาณดิบ ยกตย. เช่น
หมา มันรู้ว่าเบียร์ไม่อร่อย มันก็ไม่ดื่ม
คนตีมัน มันก็หนีไปอยู่ที่อื่น
คนไหนรักมัน มันก็อยู่กับคนนั้น
แล้วทำไมคุณต้องทนกับคนห่วยๆที่แม้กระทั้งความรู้ของคุณเขายังรักษาไม่ได้
คนเรา ถ้าจะรักกัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าควรทำยังไงถึงจะไม่ทำร้ายจิตใจกัน
คนเรา ถ้ารักกัน เขาจะคิดถึง อยากที่จะโทรหา แม้จะไม่มีเรื่องคุย แม้จะยุ่งแค่ไหน เขาจะรู้ว่าควรแบ่งเวลายังไง
ถ้าเรื่องเล็กๆแค่นี้คุณยังต้องร้องขอ พูดคำเดียว "เลิกเหอะ"
อย่าเอาใจดีๆของคุณไปมอบให้กับคนประเภทนี้ เพราะถ้าเขารักคุณ เขาจะทำให้คุณมากกว่าที่คุณต้องการอีก โดยที่คุณไม่ต้องขออะไรเลย
#เป็นคนรักดีได้ แต่อย่าโง่