เนื่องจากเป็นวันสงกรานต์ ทุกคนคงสนุกกับการเล่นน้ำหรือไม่ก็ไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่อาจจะยังคงทำงาน ทำหน้าที่ของตัวเอง รวมถึงตัวเราเองเช่นกันที่ยังคงทำงาน ไม่ได้หยุดเหมือนคนอื่นๆ ด้วยความที่เพิ่งทำงานได้ประมาณ 8 เดือนกว่า ไฟแรงจัดเทศกาลอะไรก็ไม่หยุดเหมือนกับคนอื่นเขา และด้วยความที่ชะล่าใจจึงทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ (เหตุเกิดเมื่อ16เมษายน2560) ขอเกริ่นก่อนว่าเรากลับมาคุยกับคนที่เคยคุยสมัยเรียนมัธยม ช่วงนั้นก็ยังไม่คิดอะไร แค่คุยทำความรู้จักกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน โรงเรียนชื่อดังย่านพิบูลข้างหลังโรงเรียนมีบิ๊กซี แล้วก็ไม่ได้คุยกันหลายปี จนมาเมื่อเดือนตุลา2559 ..ถ้าจำไม่ผิดนะ ไเ้กลับมาคุยกันอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้กับกลายเป็นว่าไม่ได้คุยเล่นๆเหมือนครั้งก่อน ยอมรับว่าตัวเราเองยังคงลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่เราก็เปิดใจที่จะคุย (เพราะเราเองก็อยู่กับตัวเองมาได้สักระยะแล้ว ซึ่งพูดถึงแฟนเก่าแล้วก็ไม่ได้อาลัยขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว มันนานมาแล้ว) ขอตั้งนามสมมุติเพื่อเรียกง่ายๆละกันนะ เราชื่อเหนียง ผู้ชายชื่อยักษ์
~~ เหนียงก็คุยกับยักษ์มาเรื่อยๆ บางทีก็คุยย้อนไปครั้งก่อน ทบทวนกันว่าเราเคยคุยอะไรกันบ้าง ซึ่งมันก็ดี จะว่าดีมากก็ได้ แฮปปี้เลยแหละ ยักษ์ทำให้เหนียงยิ้มได้ ทำให้เหนียงรู้สึกว่าเขาเข้ามาเติมเต็มจริงๆ หลังจากทีคุยกันได้สักพัก รู้จักกันพอสมควรแล้ว เราก็ออกมาเจอกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่ได้เจอกันนานมาก แต่เหนียงมีความรู้สึกคุ้นๆเหมือนเจอยักษ์อยู่ที่ทำงาน แค่เดินสวนกันแต่จำไม่ได้ แบบว่าจะทักก็กลัวจะทักผิดคนไรงี้ 55555 ต้องบอกก่อนว่าบ้านเราสองคนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันเท่าไหร่ วันนั้นที่ออกมาเจอกันเหนียงก็ซื้อน้ำติดไม้ติดมือมาด้วย เพราะรู้ว่ายักษ์กำลังเล่นกีฬาอยู่ มีความเปย์ผู้ไปอีก~~ เอือมมตัวเองจัง วันนั้นที่เจอเหนียงก็เขินนะแทบจะไม่กล้ามองหน้ายักษ์เลย ยักษ์เลยแกล้งๆลูบหัว ยอกเล่นกันไป ก็ได้คุยกันแปบเดียวแหละ เพราะยักษ์จะไปเล่นกีฬาต่อ โอเคแค่นี้ก็ถือว่าได้เจอแล้วแหละเนาะ จากนั้นเหนียงกับยักษ์ก็เจอกันบ่อยขึ้น ทุกเย็นเหนียงกับยักษ์จะไปทานข้าวด้วยกัน มีไม่กี่ร้านหรอกที่เราไปกัน ไปจนพ่อค้าแม่ค้าจำหน้าได้แล้ว เหนียงกับยักษ์ก็ทำแบบนี้มาจนปีใหม่ก็แล้ว วาเลนไทน์ก็แล้ว ก็ยังคงคุยกันอยู่ จนมีแพลนจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน เหนียงก็ศึกษาข้อมูล หาวันว่างที่ตรงกัน เราตกลงกันว่าจะไปเที่ยวหลังจากที่ยักษ์เกณฑ์ทหารเสร็จ ซึ่งยักษ์ก็จับได้ใบดำ (ยอมรับว่าดีใจนะที่ยักษ์ได้ใบดำ แต่เหนียงก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกไป) หลังจากที่ตกลงเรื่องวันไปเที่ยวทะเลได้ เหนียงก็จองที่พัก จองตั๋วรถทัวว์ ไป-กลับ เตรียมความพร้อมทุกอย่าง ตอนนี้รอแค่ให้ถึงวันอย่างเดียว พร้อมมากกกกกก.. ขอบอก! พร้อมจนไม่คิดว่าจะนก.. หรรษาไปอีกคร้าาา อาทิตย์ก่อนจะสงการนต์เหนียงไปอบรมไปสอบที่กรุงเทพเต็มๆทั้งอาทิตย์ที่ไม่ได้อยู่บ้านไม่ได้เจอยักษ์ แต่เหนียงกับยักษ์ก็คอลวิดีโอหากันทุกวัน จริงๆเราก็คุยเฟสกันตลอดแหละ เหนียงไปเที่ยวก็นึกถึงยักษ์ตลอด เห็นอะไรที่ยักษ์ใช้ ก็ซื้อกลับไปฝาก คือจะเรียกว่าเหนียงใส่ใจก็ว่าได้ เหนียงคอยโทรถามโทรหาถามไถ่ตลอดด้วยความที่ก็แอบเป็นห่วง ถึงแม้จะไม่เคยแสดงออกตรงๆก็ตาม เหนียงก็ไม่รู้นะว่ายักษ์จะรู้สึกหรือป่าวว่าเหนียงเองก็เป็นห่วงและก็ใส่ใจเขามากแค่ไหน จนถึงวันที่เรากลับมาจากกรุงเทพ(วันนั้นเป็นวันเสาร์) เหนียงก็ยังคงไม่ได้เจอกับยักษ์ เป็นเพราะเหนียงเองที่ติดธุระที่บ้านทำให้ไม่ได้ออกไปเจอยักษ์ พอมาวันอาทิตย์เหนียงกะว่าจะไปเจอยักษ์ไปทานข้าวเหมือนปกติ แต่ยักษ์ดันไม่อยู่บอกว่าไปเมืองกับพี่ ซึ่งเราก็ไม่เคยถามเลยว่าพี่นี่คือพี่ไหน พี่ผู้หญิงหรือพี่ผู้ชาย ด้วยความที่ไว้ใจในระดับนึง ก็ไม่ได้เอะใจอะไรเหมือนทุกๆครั้งที่บอกว่าจะไปไหน พอวันจันทร์เหนียงก็ยังไม่ได้เจอจนมาถึงวันสงกรานต์เหนียงก็ยังคงไม่ได้เจอยักษ์อีก เหนียงก็โทรหายักษ์ทุกวัน ก็บอกแล้วว่าเหนียงก็แอบห่วงยักษ์ ยิ่งเป็นเทศกาลสงการนต์อีก กลัวยักษ์จะกินเหล้าจนเมาไม่รู้ตัว กลัวยักษ์จะเป็นอะไร ช่วงพักทำงานก็โทรหา แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับใดๆทั้งสิ้น จนมาถึงวันที่เกิดเหตุการณ์(ขอโทษเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน เราเกริ่นยาวไปหน่อย) คราวนี้มาถึงจุดพีคละ 16เมษายน2560 เหนียงก็รอการตอบกลับมาของยักษ์ตั้งแต่เช้าจนมาถึงตอนบ่ายสาม เหนียงก็โทรหายักษ์ และอีกเช่นเคย ยังคงไม่ได้รับการตอบรับใดๆทั้งสิ้น จนบ่ายสี่โมง ยักษ์ทักเฟสมาถามว่า ทำไร? เหนียงก็ตอบกลับว่าทำงาน หลังจากนั้นยักษ์อ่านแล้วก็หายยยยยยไป จนตอนห้าโมงเหนียงทักไปถามว่าเลิกงานจะมารับมั้ย? พีคคคคจริงๆ พีคคคคคสุดๆ ได้รับคำตอบมาว่าดูก่อน แล้วก็บอกเหนียงอีกว่า.."เขากลับไปขึ้นสถานะกับแฟนเก่านะ" สตั๊นไป10วิเลยค่ะ พอผ่านไปไม่กี่นาที หน้าฟีดก็โชว์ขึ้นว่ากำลังคบกับ..... ตามด้วยโพสรูปคู่ไปเล่นน้ำด้วย พีคสุดสุดอีกก็คือ ขึ้นสถานะกันตั้งแต่วันที่14เมษายน2560 ว้าวววว! เซอร์ไพส์จังพ่อคู้นนนนนน.. ณ ตอนนั้น เหนียงไม่มีคำพูดใดใดนอกจาก แยกย้าย โชคดีนะ แล้วเหนียงก็ลบทุกๆอย่างออก คือตอนนั้นไม่ไปไม่ถูก โมโหนะ โกรธมากกกก แต่เหนียงก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรเลยสักคำ ยอมรับว่าเสียใจนะ เสียใจกว่าโดยบอกเลิกอีกอ่ะ - - ตอนนั้นรู้สึกว่าตัวเองโง่มากกกก ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย ไม่รู้ว่าเขาไปคุยกันตอนไหน อาจจะเป็นเพราะว่าที่ผ่านเหนียงไว้ใจยักษ์มากเกินไป มากจนไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับโทรศัพท์ยักษ์เลย มากสุดก็แค่ถือให้ เหนียงไม่รู้ว่าทุกๆอย่างที่ทำให้ ทุกๆอย่างที่ให้ไปมันไม่มีประโยชน์หรือไม่มีความหมายอะไรเลยใช่ไหม!! ที่โกรธสุดๆก็คือตัวเองที่ยอมทุกอย่าง ใจอ่อนทุกอย่าง เหนียงไม่รู้ว่ายักษ์กำลังคิดอะไรอยู่ แต่มาถึงขนาดนี้ ยักษ์ยอมบอกตรงๆว่ากลับไปขึ้นสถานะกับคนเก่า เหนียงคิดว่ายักษ์คงคิดดีแล้วถึงได้ตัดสินใจมาบอก ร้องไห้หนักมากกกกก งือออออ - - อีกเรื่องที่เสียดายคือทริปทะเลที่แพลนกันไว้ ที่พัก ตั๋วรถที่เตรียมไว้ สมน้ำหน้าตัวเองนะคะ อยากเสนอหน้าออกเงินไปก่อนเอง เป็นไงละคะ นกมั้ยละคะ นกนกนกนกนกนกนกนกนกนก ~~ ตั้งแต่เมื่อคืนก็ไม่ได้คุยกับยักษ์เลย ยักษ์เองก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ติดต่อกลับมาใดใดทั้งสิ้น 7 เดือนที่กลับมาคุยกันคิดว่าจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน กลับกลายเป็นแบบนี้ เหนียงเองก็ไปไม่ถูกเหมือนกัน คือแบบความรู้สึกจะร้องไห้ตลอดเวลาอ่ะ ใครเคยเป็นบ้าง... เจอกันทุกวัน ทานข้าวด้วยกันทุกวัน(อาจจะมีบางวันที่เหนียงติดงาน แต่ก็ส่วนน้อย) แต่เหนียงก็หาเวลาว่างเพื่อจะได้เจอยักษ์ตลอด นี่ก็ยังสงสัยอยู่นะว่าเหนียงมีเวลาให้ไม่มากพอหรอหรือยังไง เหนียงผิดพลาดอะไรหรอ เหนียงทำอะไรให้หรอ ถึงทำกับเหนียงแบบนี้ ทำเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรกันเลย ทำเหมือน... เห้ออออออ พร่ำเพ้อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จริงๆที่มาตั้งกระทู้ไม่ได้อยากจะกล่าวหาหรือว่าอะไรให้ยักษ์หรอกค่ะ แค่อยากให้หลายๆคนคิดให้ดีดีก่อนจะเลือกคบใครสักคน อย่าชะล่าใจจนเกินไป จนทำให้อีกคนเคยตัว ง่ายๆคืออย่าทำเหมือนกับเราถ้าไม่อยากที่จะมานั่งร้องไห้เสียใจ เสียดายอะไรหลายๆอย่างที่ผ่านมาเหมือนอย่างเรา อยากฝากไว้แค่นี้แหละคะ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมหรือคืบหน้า จะมาเล่าสู่กันฟังอีกนะคะ
#ทีมแพ้แฟนเก่า
#ทีมโดนเทหลังสงกรานต์
หากผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้
รักแท้แพ้แฟนเก่า #ทีมโดนเทหลังกรานต์
~~ เหนียงก็คุยกับยักษ์มาเรื่อยๆ บางทีก็คุยย้อนไปครั้งก่อน ทบทวนกันว่าเราเคยคุยอะไรกันบ้าง ซึ่งมันก็ดี จะว่าดีมากก็ได้ แฮปปี้เลยแหละ ยักษ์ทำให้เหนียงยิ้มได้ ทำให้เหนียงรู้สึกว่าเขาเข้ามาเติมเต็มจริงๆ หลังจากทีคุยกันได้สักพัก รู้จักกันพอสมควรแล้ว เราก็ออกมาเจอกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่ได้เจอกันนานมาก แต่เหนียงมีความรู้สึกคุ้นๆเหมือนเจอยักษ์อยู่ที่ทำงาน แค่เดินสวนกันแต่จำไม่ได้ แบบว่าจะทักก็กลัวจะทักผิดคนไรงี้ 55555 ต้องบอกก่อนว่าบ้านเราสองคนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันเท่าไหร่ วันนั้นที่ออกมาเจอกันเหนียงก็ซื้อน้ำติดไม้ติดมือมาด้วย เพราะรู้ว่ายักษ์กำลังเล่นกีฬาอยู่ มีความเปย์ผู้ไปอีก~~ เอือมมตัวเองจัง วันนั้นที่เจอเหนียงก็เขินนะแทบจะไม่กล้ามองหน้ายักษ์เลย ยักษ์เลยแกล้งๆลูบหัว ยอกเล่นกันไป ก็ได้คุยกันแปบเดียวแหละ เพราะยักษ์จะไปเล่นกีฬาต่อ โอเคแค่นี้ก็ถือว่าได้เจอแล้วแหละเนาะ จากนั้นเหนียงกับยักษ์ก็เจอกันบ่อยขึ้น ทุกเย็นเหนียงกับยักษ์จะไปทานข้าวด้วยกัน มีไม่กี่ร้านหรอกที่เราไปกัน ไปจนพ่อค้าแม่ค้าจำหน้าได้แล้ว เหนียงกับยักษ์ก็ทำแบบนี้มาจนปีใหม่ก็แล้ว วาเลนไทน์ก็แล้ว ก็ยังคงคุยกันอยู่ จนมีแพลนจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน เหนียงก็ศึกษาข้อมูล หาวันว่างที่ตรงกัน เราตกลงกันว่าจะไปเที่ยวหลังจากที่ยักษ์เกณฑ์ทหารเสร็จ ซึ่งยักษ์ก็จับได้ใบดำ (ยอมรับว่าดีใจนะที่ยักษ์ได้ใบดำ แต่เหนียงก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกไป) หลังจากที่ตกลงเรื่องวันไปเที่ยวทะเลได้ เหนียงก็จองที่พัก จองตั๋วรถทัวว์ ไป-กลับ เตรียมความพร้อมทุกอย่าง ตอนนี้รอแค่ให้ถึงวันอย่างเดียว พร้อมมากกกกกก.. ขอบอก! พร้อมจนไม่คิดว่าจะนก.. หรรษาไปอีกคร้าาา อาทิตย์ก่อนจะสงการนต์เหนียงไปอบรมไปสอบที่กรุงเทพเต็มๆทั้งอาทิตย์ที่ไม่ได้อยู่บ้านไม่ได้เจอยักษ์ แต่เหนียงกับยักษ์ก็คอลวิดีโอหากันทุกวัน จริงๆเราก็คุยเฟสกันตลอดแหละ เหนียงไปเที่ยวก็นึกถึงยักษ์ตลอด เห็นอะไรที่ยักษ์ใช้ ก็ซื้อกลับไปฝาก คือจะเรียกว่าเหนียงใส่ใจก็ว่าได้ เหนียงคอยโทรถามโทรหาถามไถ่ตลอดด้วยความที่ก็แอบเป็นห่วง ถึงแม้จะไม่เคยแสดงออกตรงๆก็ตาม เหนียงก็ไม่รู้นะว่ายักษ์จะรู้สึกหรือป่าวว่าเหนียงเองก็เป็นห่วงและก็ใส่ใจเขามากแค่ไหน จนถึงวันที่เรากลับมาจากกรุงเทพ(วันนั้นเป็นวันเสาร์) เหนียงก็ยังคงไม่ได้เจอกับยักษ์ เป็นเพราะเหนียงเองที่ติดธุระที่บ้านทำให้ไม่ได้ออกไปเจอยักษ์ พอมาวันอาทิตย์เหนียงกะว่าจะไปเจอยักษ์ไปทานข้าวเหมือนปกติ แต่ยักษ์ดันไม่อยู่บอกว่าไปเมืองกับพี่ ซึ่งเราก็ไม่เคยถามเลยว่าพี่นี่คือพี่ไหน พี่ผู้หญิงหรือพี่ผู้ชาย ด้วยความที่ไว้ใจในระดับนึง ก็ไม่ได้เอะใจอะไรเหมือนทุกๆครั้งที่บอกว่าจะไปไหน พอวันจันทร์เหนียงก็ยังไม่ได้เจอจนมาถึงวันสงกรานต์เหนียงก็ยังคงไม่ได้เจอยักษ์อีก เหนียงก็โทรหายักษ์ทุกวัน ก็บอกแล้วว่าเหนียงก็แอบห่วงยักษ์ ยิ่งเป็นเทศกาลสงการนต์อีก กลัวยักษ์จะกินเหล้าจนเมาไม่รู้ตัว กลัวยักษ์จะเป็นอะไร ช่วงพักทำงานก็โทรหา แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับใดๆทั้งสิ้น จนมาถึงวันที่เกิดเหตุการณ์(ขอโทษเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน เราเกริ่นยาวไปหน่อย) คราวนี้มาถึงจุดพีคละ 16เมษายน2560 เหนียงก็รอการตอบกลับมาของยักษ์ตั้งแต่เช้าจนมาถึงตอนบ่ายสาม เหนียงก็โทรหายักษ์ และอีกเช่นเคย ยังคงไม่ได้รับการตอบรับใดๆทั้งสิ้น จนบ่ายสี่โมง ยักษ์ทักเฟสมาถามว่า ทำไร? เหนียงก็ตอบกลับว่าทำงาน หลังจากนั้นยักษ์อ่านแล้วก็หายยยยยยไป จนตอนห้าโมงเหนียงทักไปถามว่าเลิกงานจะมารับมั้ย? พีคคคคจริงๆ พีคคคคคสุดๆ ได้รับคำตอบมาว่าดูก่อน แล้วก็บอกเหนียงอีกว่า.."เขากลับไปขึ้นสถานะกับแฟนเก่านะ" สตั๊นไป10วิเลยค่ะ พอผ่านไปไม่กี่นาที หน้าฟีดก็โชว์ขึ้นว่ากำลังคบกับ..... ตามด้วยโพสรูปคู่ไปเล่นน้ำด้วย พีคสุดสุดอีกก็คือ ขึ้นสถานะกันตั้งแต่วันที่14เมษายน2560 ว้าวววว! เซอร์ไพส์จังพ่อคู้นนนนนน.. ณ ตอนนั้น เหนียงไม่มีคำพูดใดใดนอกจาก แยกย้าย โชคดีนะ แล้วเหนียงก็ลบทุกๆอย่างออก คือตอนนั้นไม่ไปไม่ถูก โมโหนะ โกรธมากกกก แต่เหนียงก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรเลยสักคำ ยอมรับว่าเสียใจนะ เสียใจกว่าโดยบอกเลิกอีกอ่ะ - - ตอนนั้นรู้สึกว่าตัวเองโง่มากกกก ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย ไม่รู้ว่าเขาไปคุยกันตอนไหน อาจจะเป็นเพราะว่าที่ผ่านเหนียงไว้ใจยักษ์มากเกินไป มากจนไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับโทรศัพท์ยักษ์เลย มากสุดก็แค่ถือให้ เหนียงไม่รู้ว่าทุกๆอย่างที่ทำให้ ทุกๆอย่างที่ให้ไปมันไม่มีประโยชน์หรือไม่มีความหมายอะไรเลยใช่ไหม!! ที่โกรธสุดๆก็คือตัวเองที่ยอมทุกอย่าง ใจอ่อนทุกอย่าง เหนียงไม่รู้ว่ายักษ์กำลังคิดอะไรอยู่ แต่มาถึงขนาดนี้ ยักษ์ยอมบอกตรงๆว่ากลับไปขึ้นสถานะกับคนเก่า เหนียงคิดว่ายักษ์คงคิดดีแล้วถึงได้ตัดสินใจมาบอก ร้องไห้หนักมากกกกก งือออออ - - อีกเรื่องที่เสียดายคือทริปทะเลที่แพลนกันไว้ ที่พัก ตั๋วรถที่เตรียมไว้ สมน้ำหน้าตัวเองนะคะ อยากเสนอหน้าออกเงินไปก่อนเอง เป็นไงละคะ นกมั้ยละคะ นกนกนกนกนกนกนกนกนกนก ~~ ตั้งแต่เมื่อคืนก็ไม่ได้คุยกับยักษ์เลย ยักษ์เองก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ติดต่อกลับมาใดใดทั้งสิ้น 7 เดือนที่กลับมาคุยกันคิดว่าจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน กลับกลายเป็นแบบนี้ เหนียงเองก็ไปไม่ถูกเหมือนกัน คือแบบความรู้สึกจะร้องไห้ตลอดเวลาอ่ะ ใครเคยเป็นบ้าง... เจอกันทุกวัน ทานข้าวด้วยกันทุกวัน(อาจจะมีบางวันที่เหนียงติดงาน แต่ก็ส่วนน้อย) แต่เหนียงก็หาเวลาว่างเพื่อจะได้เจอยักษ์ตลอด นี่ก็ยังสงสัยอยู่นะว่าเหนียงมีเวลาให้ไม่มากพอหรอหรือยังไง เหนียงผิดพลาดอะไรหรอ เหนียงทำอะไรให้หรอ ถึงทำกับเหนียงแบบนี้ ทำเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรกันเลย ทำเหมือน... เห้ออออออ พร่ำเพ้อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จริงๆที่มาตั้งกระทู้ไม่ได้อยากจะกล่าวหาหรือว่าอะไรให้ยักษ์หรอกค่ะ แค่อยากให้หลายๆคนคิดให้ดีดีก่อนจะเลือกคบใครสักคน อย่าชะล่าใจจนเกินไป จนทำให้อีกคนเคยตัว ง่ายๆคืออย่าทำเหมือนกับเราถ้าไม่อยากที่จะมานั่งร้องไห้เสียใจ เสียดายอะไรหลายๆอย่างที่ผ่านมาเหมือนอย่างเรา อยากฝากไว้แค่นี้แหละคะ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมหรือคืบหน้า จะมาเล่าสู่กันฟังอีกนะคะ
#ทีมแพ้แฟนเก่า
#ทีมโดนเทหลังสงกรานต์
หากผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้