- ผมเป็นรุกคับ 24/55/172 หุ่นก็ถือว่าค่อนข้างผอม ผิวขาวระดับนึ่ง ตา2ชั้น หน้าออกจีนๆ รักใครรักจริง ไม่คุยซ้อน ผมไม่ได้ตั้งสเป๊กไว้ แต่ชอบคนที่มีอายุมากกว่า เพราะมีเหตุผลไม่ชวนทะเลาะ
- ตอนนี้ผมเริ่มทำงานแล้ว รู้สึกเหงามากก็เลยเล่น Tinder ดูเผื่อจะเจอเนื้อคู่ไรงี้ ผมหาคนที่อายุ 25-35 ก็มีโอกาสได้คุยหลายคนแต่ก็คุยกันแปบๆก็หายไป ส่วนใหญ่คนที่คุยด้วยจะเป็นหมอ (ผมไม่ใช่หมอนะคับ)
- เพราะว่าผมยังเด็ก ตัวไม่โตไม่มีกล้าม ไม่มีรถแพงขับ ก็เลยโดยทิ้งหรือว่าไง ช่วงหลังๆมานี้ ผมเริ่มท้อ คิดที่จะเหงาเจ็บอยู่กับตัวเองดีกว่า หลังจากนั้นก็จะเป็นตัวของตัวเอง รักตัวเอง เฮ้ยย รักแท้มันหาได้จากไหนกันนะ
- คนล่าสุดเป็นหมอ ผมทุ่มเททุกอย่างให้เขา ถึงแม้เขาจะบล็อกเบอร์ผมผมก็ตามไปง้อที่หอตลอด ยอมลางานเพื่อไปกินข้าวด้วยกัน ยอมติดไข้เพื่อแค่อยากนอนกอดเขา เขาคือคนแรกที่ผมมีอะไรด้วยด้วยความรัก รู้จักคำว่าจูบ กอด มันดีแค่ไหน สุดท้ายมาเขาเป็นคนที่เบื่อผมเอง บล็อกทุกอย่างที่จะติดต่อได้ ผมก็คิดจะง้อ แต่ง้อไปก็เหมือนไปกวนเขามากกว่า เขาไล่แล้วซะขนาดนี้ ผมทั้งเจ็บใจ ทั้งรัก ทั้งฟุ้งซ่านไปหมด แอบส่อง IG เขาทุกวัน (เปิด account ปลอมส่อง) และก็เจ็บปวดทุกครั้งที่เขาโพสรูปว่าเขาลืมเราได้ตั้งนานแล้ว
-สิ่งที่ผมทำก็คือหาคนคุยเรื่อยๆเผื่อที่ว่าจะไม่เจ็บมาก ลืมเขาไปบ้าง แต่คิดไปคิดมา มันคือการแก้ที่ปลายเหตุ >>>>ผมควรหยุดแล้วเจ็บให้มันหาย แล้วกลับมาเป็นตัวเอง แต่บางครั้งไม่รู้ว่าฟ้าแกล้งรึเปล่า จะบังเอิญเจอกันตามร้านอาหารบ้าง เฮ้ยยย ยิ่งเจ็บ ยิ่งไม่ลืมมม
- ตอนนี้ ผมก็จะสร้างกำแพงขึ้นมา เพื่อที่จะไม่ให้เจ็บอีก ความรักมีจริงรึไม่ผมไม่รู้ แต่ผมคงไม่เจอมัน
เกย์รุกตัวไม่ใหญ่ หาแฟนยากมากคับ
- ตอนนี้ผมเริ่มทำงานแล้ว รู้สึกเหงามากก็เลยเล่น Tinder ดูเผื่อจะเจอเนื้อคู่ไรงี้ ผมหาคนที่อายุ 25-35 ก็มีโอกาสได้คุยหลายคนแต่ก็คุยกันแปบๆก็หายไป ส่วนใหญ่คนที่คุยด้วยจะเป็นหมอ (ผมไม่ใช่หมอนะคับ)
- เพราะว่าผมยังเด็ก ตัวไม่โตไม่มีกล้าม ไม่มีรถแพงขับ ก็เลยโดยทิ้งหรือว่าไง ช่วงหลังๆมานี้ ผมเริ่มท้อ คิดที่จะเหงาเจ็บอยู่กับตัวเองดีกว่า หลังจากนั้นก็จะเป็นตัวของตัวเอง รักตัวเอง เฮ้ยย รักแท้มันหาได้จากไหนกันนะ
- คนล่าสุดเป็นหมอ ผมทุ่มเททุกอย่างให้เขา ถึงแม้เขาจะบล็อกเบอร์ผมผมก็ตามไปง้อที่หอตลอด ยอมลางานเพื่อไปกินข้าวด้วยกัน ยอมติดไข้เพื่อแค่อยากนอนกอดเขา เขาคือคนแรกที่ผมมีอะไรด้วยด้วยความรัก รู้จักคำว่าจูบ กอด มันดีแค่ไหน สุดท้ายมาเขาเป็นคนที่เบื่อผมเอง บล็อกทุกอย่างที่จะติดต่อได้ ผมก็คิดจะง้อ แต่ง้อไปก็เหมือนไปกวนเขามากกว่า เขาไล่แล้วซะขนาดนี้ ผมทั้งเจ็บใจ ทั้งรัก ทั้งฟุ้งซ่านไปหมด แอบส่อง IG เขาทุกวัน (เปิด account ปลอมส่อง) และก็เจ็บปวดทุกครั้งที่เขาโพสรูปว่าเขาลืมเราได้ตั้งนานแล้ว
-สิ่งที่ผมทำก็คือหาคนคุยเรื่อยๆเผื่อที่ว่าจะไม่เจ็บมาก ลืมเขาไปบ้าง แต่คิดไปคิดมา มันคือการแก้ที่ปลายเหตุ >>>>ผมควรหยุดแล้วเจ็บให้มันหาย แล้วกลับมาเป็นตัวเอง แต่บางครั้งไม่รู้ว่าฟ้าแกล้งรึเปล่า จะบังเอิญเจอกันตามร้านอาหารบ้าง เฮ้ยยย ยิ่งเจ็บ ยิ่งไม่ลืมมม
- ตอนนี้ ผมก็จะสร้างกำแพงขึ้นมา เพื่อที่จะไม่ให้เจ็บอีก ความรักมีจริงรึไม่ผมไม่รู้ แต่ผมคงไม่เจอมัน