*****คำเตือน ไม่ได้เอาทุกเรื่องของเรามาเล่านะ เอาแบบย่อๆนาจา และ อาจตัดตัวละครบางคนออกด้วย.
และ เราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิงอ่ะ ฮ่าาาาา. (ทนเราบ่นไปละกัน)
เริ่มเล่าแต่แรกเลยนะ ในกลุ่มเรามี 3 คน มี A B C
แทนเราว่า A ละกัน เพื่อนที่เราชอบเป็น B คือตอนแรกตั้งแต่รู้จักกันกันหน่ะ A ไม่ค่อยชอบ B หรอก ไม่ใช่ไม่ถูกชะตาไงอารมณ์แบบพึ่งรู้จักกันไม่รู้จะเข้าหายังไง B เค้าก็เงียบๆดูน่ากลัวด้วยเค้าเป็นผู้หญิงเย็นชาเรา เลยทำเป็นเมินใส่ ฮ่า และเราก็ไปสนิทกับ C สนิทมากเลยแต่พอคบกับ C ไปเรื่อยๆ ทัศนคติไม่ตรงกัน เราเลย ไปปรึกษา B เรื่อยๆเลย นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นทำให้เราได้คุยกับ B มากขึ้น
อะแฮ่ม ต่อเลย คือ C อ่ะ ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรนะ แต่ว่า พอว่าเราเข้ากันไม่ได้ไรงี้เลยทำให้ เรากับ C อ่ะเลิกเดินด้วยกัน
.
.
พอเริ่มมา เดินกับ B เราคุยกันมากขึ้น เดินด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน มันทำให้เรารู้สึกพิเศษอ่ะ คือ ตอนแรกที่เราคิดคือ B อ่ะ น่ากลัวเลยไม่กล้าคุยด้วยแต่พอเราคุยกันเฮ้ย เค้าน่ารักดีอ่ะ (แล้วจะเขินทำไมว่ะเนี้ย)แล้วก็เป็นผู้หญิงที่น่าค้นหาด้วย ><
เราก็เลยคุยกันในแชทมากขึ้น จากถามกันแค่วันนี้การบ้านมีไร จนกลายเป็นว่า คุยกันไปถึงชีวิตส่วนตัว ทุกวันทุกวัน แต่เราก็ไม่กล้าคิดไปไกลนะ (ถึงแม้ความรู้สึกมันจะล้นใจไปแล้วก็เหอะ)
จนมาวันหนึ่ง เราเห็นเค้าไปเล่นกับคนอื่นอ่ะ แต่ว่า เราหึงไง เราเลยอารมณ์ไม่ดีทั้งวัน เป็นงั้นบ่อยมาก แต่เค้าไม่สนใจ (หวายๆ) แต่พอเค้ามาพูดด้วยก็อารมณ์ดี เหมือนเดิม(ไบโพล่าอ๋อ) เราก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองแหละ กลับบ้านก็ต้องคุยกัน อยู่โรงเรียนก็ต้องหึงเค้า นอนก็ต้องฝันถึงเค้า คอยนึกถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา เดี๊ยวนะแล้วความรู้สึกเนี้ยอ่ะเพื่อนกันเค้าเป็นแบบนี้หรอ???
เราก็เริ่มไปถามเพื่อนในห้องหลายๆคนและรวมถึงตัวของ B ด้วยว่า "ถ้าเราหึงใครอ่ะ เราชอบเค้าใช่ป่ะ" คำตอบที่ได้จะเพื่อนๆคือ "ไม่หรอกมั้ง เป็นธรรมดา เพื่อนก็หึงเพื่อนนั่นแหละ" ส่วน B อ่ะตอบว่า "ก็คงงั้นมั้ง"
เท่าที่จำได้นะ)
.
.
.
พอกลับบ้านไปเราคิดหนักเลย เราคงจะชอบเค้าจริงแล้วแหละ มั้ง (แล้วเราจะเขินทำไม)
.
.
.
แล้ว B เริ่มรู้ละว่าเราแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เค้าก็พยายามถามเรา ซักเรา แต่เราก็ยังไม่กล้าบอกว่าเป็นเค้านั่นแหละ
เค้าก็เริ่มคาดเดา เดากับผองเพื่อนอีกคนหนึ่ง คำถามประมาณว่า "อะชื่อนำหน้าเค้าคือไร" , "อยู่ห้องไหนหรอ" อะไรประมาณนี้
[ดูเวลามันก็ 4 ทุ่มครึ่งแล้วเห้อม เดี๊ยวค่อยมาเล่าต่อนะจ้ะ ]
เป็นเพื่อนรักกันอ่ะ มันจะเป็นแค่เพื่อนรักกันได้จริงๆหรอ เมื่อความรู้สึกมันเกินเลยไปแล้ว
และ เราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิงอ่ะ ฮ่าาาาา. (ทนเราบ่นไปละกัน)
เริ่มเล่าแต่แรกเลยนะ ในกลุ่มเรามี 3 คน มี A B C
.
.
พอเริ่มมา เดินกับ B เราคุยกันมากขึ้น เดินด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน มันทำให้เรารู้สึกพิเศษอ่ะ คือ ตอนแรกที่เราคิดคือ B อ่ะ น่ากลัวเลยไม่กล้าคุยด้วยแต่พอเราคุยกันเฮ้ย เค้าน่ารักดีอ่ะ (แล้วจะเขินทำไมว่ะเนี้ย)แล้วก็เป็นผู้หญิงที่น่าค้นหาด้วย ><
จนมาวันหนึ่ง เราเห็นเค้าไปเล่นกับคนอื่นอ่ะ แต่ว่า เราหึงไง เราเลยอารมณ์ไม่ดีทั้งวัน เป็นงั้นบ่อยมาก แต่เค้าไม่สนใจ (หวายๆ) แต่พอเค้ามาพูดด้วยก็อารมณ์ดี เหมือนเดิม(ไบโพล่าอ๋อ) เราก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองแหละ กลับบ้านก็ต้องคุยกัน อยู่โรงเรียนก็ต้องหึงเค้า นอนก็ต้องฝันถึงเค้า คอยนึกถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา เดี๊ยวนะแล้วความรู้สึกเนี้ยอ่ะเพื่อนกันเค้าเป็นแบบนี้หรอ???
เราก็เริ่มไปถามเพื่อนในห้องหลายๆคนและรวมถึงตัวของ B ด้วยว่า "ถ้าเราหึงใครอ่ะ เราชอบเค้าใช่ป่ะ" คำตอบที่ได้จะเพื่อนๆคือ "ไม่หรอกมั้ง เป็นธรรมดา เพื่อนก็หึงเพื่อนนั่นแหละ" ส่วน B อ่ะตอบว่า "ก็คงงั้นมั้ง"
.
.
.
พอกลับบ้านไปเราคิดหนักเลย เราคงจะชอบเค้าจริงแล้วแหละ มั้ง (แล้วเราจะเขินทำไม)
.
.
.
แล้ว B เริ่มรู้ละว่าเราแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เค้าก็พยายามถามเรา ซักเรา แต่เราก็ยังไม่กล้าบอกว่าเป็นเค้านั่นแหละ
[ดูเวลามันก็ 4 ทุ่มครึ่งแล้วเห้อม เดี๊ยวค่อยมาเล่าต่อนะจ้ะ ]