ช่องว่างระหว่างครอบครัว

เดียวนี้เขานิยมส่งลูกไปเรียนในกรุงเทพกัน
แล้วใครอยู่ต่างจังหวัด ก็ต้องอยู่หอ
แรกๆมันก็สบายใจ อะไรก็ดี พอเราอยู่ไป2-3 ปีเราจะเริ่มอยาก
กลับบ้านแล้ว ... เหมือนมันเหนื่อย ไม่มีคนทำกับข้าวให้กิน
ไม่ใครบอกว่า ต้องไปเรียนนะ ต้องกินข้าวเช้านะ...
พอถึงเวลาที่ มหาลัยหยุดเด็กต่างจังหวัดก็จะกลับบ้าน
รถหายติด ประชากรหลังมหาลัยน้อยลง..
แต่พอเวลากับบ้าน ... ไปเจอพอแม่ เหมือนอาการช็อก
แบบนี่พ่อแม่เรานะ ทำอะไรก็จะเขิลๆหน่อย 555
แบบเกร็งๆเขิลๆ
อยากถามว่ามีอะไรทำให้ช่องว่างนี้แคบลงไหมคะ