ตามหัวข้อเลยค่ะ แค่อยากมาระบาย มาเล่าให้เพื่อนๆฟัง
คืออเป็นคนนึงค่ะ ที่คิดว่าการคบรุ่นพี่หรือมีแฟนเป็นรุ่นพี่เนี่ย มันเป็นอะไรที่น่ารักมากกกกกกกกก
คิดแบบนี้มาตั้งแต่มอต้นอะค่ะ จนตอนนี้จะจบม.6 อยู่แล้ว ละก็เริ่มมาคิดตอนม.4 ว่าแบบ อ่าวงี้ถ้าเราโตขึ้นเรื่อยๆจะแอบชอบพี่ที่ไหนวะ ประมาณว่าตอนม.4 ก็ยังเหลือ พี่ม.5-6 ให้พอชอบ ละพอเราม.5 ก็เหลือแค่พี่ม.6 ให้ชอบงี้หรอ มันก็คุ้นหน้ากันทั้งนั้น55555555
แต่ตอนม.ปลาย(ไม่บอกนะว่าม.ไร555555) ได้เจอพี่คนนึง ไม่ใช่คนในสเปคเลย ตอนแรกก็แอบชอบ ชอบกันไปชอบกันมาก็ได้คบจนได้555555
ละนี่เป็นคนชอบอ่านนิยาย ละพี่คนเนี่ยย คือโครตตอบโจทย์ อารมณ์แบบช่ายยยเลยยย โดนใจฉันเลยย ไม่รู้ดิน่ารักอะแค่นี้แหละ555
ไปๆมาๆเริ่มมีความคิดที่อยากคบพี่มหาลัยบ้าง ก็เลยกะจะรอให้พี่ที่เป็นแฟนอยู่จบม.6นี่แหละ ประคับประคองมาตั้งนาน ผ่านหลายๆเทศกาลไปด้วยกัน ได้ทำหลายๆอย่างที่เราไม่เคยทำ (ไม่คิดลึกนาจาา) ความทรงจำมามากจนคิดว่าตอนเลิกจะเป็นยังไง จนมาถึงวันปัจฉิมเราก็ยังบอกพี่เขาอีกว่า "ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้นะ เรียนจบได้แต่อย่าจบกับเค้านะ555555" ก็คุยเล่นกัน ถ่ายรูปนู้นนี่ตามประสาวันปัจฉิม ละก่อนกลับนี่ก็ไปพูดกับพี่เขาว่า พี่เรียนจบแล้วจะได้เจอกันอีกมั้ย พี่เขาก็บอกแบบ "ทำไมพูดยังงั้น เจอดิยังมีหลายที่ที่ไม่ได้เที่ยวด้วยกัน" นี่ก็ไม่ใช่คนเรียนจบนะแต่ร้องไห้เฉยเลย5555555 ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าหลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็มีเรื่องให้เลิกซะอย่างนั้นน เฮ้ออออ
ละก็เป็นอย่างที่คิดเลยว่าความทรงจำมันเยอะขนาดนี้ตอนเลิกจะเป็นยังไง ก็ฟุ้งซ่านไปตามระเบียบค่ะ555555
แล้วความคิดที่อยากมีแฟนอยู่มหาลัยก็ปลิวฟิ้วววว ไปเลยย
ก็แค่นี้แหละค่ะ แค่อยากมาเล่าเฉยยยๆ เพื่อนๆคนไหนที่มีประสบการณ์อะไรก็มาเล่ามาเม้นคุยกันได้นะคะ
มีแฟนโตกว่า
คืออเป็นคนนึงค่ะ ที่คิดว่าการคบรุ่นพี่หรือมีแฟนเป็นรุ่นพี่เนี่ย มันเป็นอะไรที่น่ารักมากกกกกกกกก
คิดแบบนี้มาตั้งแต่มอต้นอะค่ะ จนตอนนี้จะจบม.6 อยู่แล้ว ละก็เริ่มมาคิดตอนม.4 ว่าแบบ อ่าวงี้ถ้าเราโตขึ้นเรื่อยๆจะแอบชอบพี่ที่ไหนวะ ประมาณว่าตอนม.4 ก็ยังเหลือ พี่ม.5-6 ให้พอชอบ ละพอเราม.5 ก็เหลือแค่พี่ม.6 ให้ชอบงี้หรอ มันก็คุ้นหน้ากันทั้งนั้น55555555
แต่ตอนม.ปลาย(ไม่บอกนะว่าม.ไร555555) ได้เจอพี่คนนึง ไม่ใช่คนในสเปคเลย ตอนแรกก็แอบชอบ ชอบกันไปชอบกันมาก็ได้คบจนได้555555
ละนี่เป็นคนชอบอ่านนิยาย ละพี่คนเนี่ยย คือโครตตอบโจทย์ อารมณ์แบบช่ายยยเลยยย โดนใจฉันเลยย ไม่รู้ดิน่ารักอะแค่นี้แหละ555
ไปๆมาๆเริ่มมีความคิดที่อยากคบพี่มหาลัยบ้าง ก็เลยกะจะรอให้พี่ที่เป็นแฟนอยู่จบม.6นี่แหละ ประคับประคองมาตั้งนาน ผ่านหลายๆเทศกาลไปด้วยกัน ได้ทำหลายๆอย่างที่เราไม่เคยทำ (ไม่คิดลึกนาจาา) ความทรงจำมามากจนคิดว่าตอนเลิกจะเป็นยังไง จนมาถึงวันปัจฉิมเราก็ยังบอกพี่เขาอีกว่า "ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้นะ เรียนจบได้แต่อย่าจบกับเค้านะ555555" ก็คุยเล่นกัน ถ่ายรูปนู้นนี่ตามประสาวันปัจฉิม ละก่อนกลับนี่ก็ไปพูดกับพี่เขาว่า พี่เรียนจบแล้วจะได้เจอกันอีกมั้ย พี่เขาก็บอกแบบ "ทำไมพูดยังงั้น เจอดิยังมีหลายที่ที่ไม่ได้เที่ยวด้วยกัน" นี่ก็ไม่ใช่คนเรียนจบนะแต่ร้องไห้เฉยเลย5555555 ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าหลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็มีเรื่องให้เลิกซะอย่างนั้นน เฮ้ออออ
ละก็เป็นอย่างที่คิดเลยว่าความทรงจำมันเยอะขนาดนี้ตอนเลิกจะเป็นยังไง ก็ฟุ้งซ่านไปตามระเบียบค่ะ555555
แล้วความคิดที่อยากมีแฟนอยู่มหาลัยก็ปลิวฟิ้วววว ไปเลยย
ก็แค่นี้แหละค่ะ แค่อยากมาเล่าเฉยยยๆ เพื่อนๆคนไหนที่มีประสบการณ์อะไรก็มาเล่ามาเม้นคุยกันได้นะคะ