นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยนะคับ ..
ผมได้ไปเจอผู้หญิงคนนึง เค้าเป็นพนักงาน KFC เจอครั้งแรกผมสะดุดเลย ผมต้องไปทำงานโดยผ่านป๊ำที่มี KFC ทุกวันผมจะแวะเข้าไปสั่งไก่ป๊อป แล้วเจอเทอเกือบตลอด ไม่กล้าทัก ไม่กล้าคุย ไม่กล้ามองหน้า จนผ่านไปประมาณ 2-3 เดือน ผมได้ไปเจอเฟสเค้าแล้วเพิ่งรู้ว่าเป็นเพื่อนในเฟสกันนานแล้ว เราก็เลยใช้ความหน้าด้านทักไปหา คุยกันไปคุยกันมา ต่างคนต่างมีความสุข
เดท 1 จนเธอชวนผมไปกินข้าว ปกติผมไม่ค่อยออกไปไหน พาใครไปไหนเลย แต่กับคนนี้ไม่รู้ทำไมผมถึงพาเธอไปได้ทุกที่ ผมพาเธอไปที่ไหนก็ได้ที่เธอมีความสุข ผมชอบรอยยิ้มของเธอเวลาเธอยิ้ม ผมเป็นคนที่ค่อนข้างชัดเจน ผมถ่ายรูปเธอลงในไอจี (ปกติไอจีนี่ไม่แตะเลย) เพราะว่าถ้าลงเฟสแล้วกลัวเธอจะยังไม่พร้อมแล้วจะไม่สบายใจ ผมบอกคิดถึงเค้าทุกวัน ตอบเร็วตลอด
เดทที่ 2 ผมพาเธอไปกินข้าว เสร็จแล้วก็พาไปในม.เพราะมีงานมีคอนเสิร์ท ผมได้แต่มองหน้าเธอตอนยิ้ม แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว ผมก็ยังคงแอบถ่ายรูปของเธอ แม้ว่าฝีมือการถ่ายรูปผมจะห่วย ผมก็ยังอัพไอจีไปเรื่อยๆ แล้วผมก็ถามว่า เราเช็คอินแล้วแท็กเธอได้ไหม เธอยิ้มแล้วตอบว่าได้ ผมเลย เริ่มแท็กเธอขึ้นเรื่อยๆ โดยที่เฟสเธอไม่รับการแท็กแล้วไม่ขึ้นหน้าเฟสเธอ ผมก็เข้าใจ
เดทที่ 3 ครั้งนี้ไปไกลหน่อย เราไปกันที่ MEGA BANGNA โดยมีเพื่อนเธอไปด้วย 1 คน แยกกันเดิน ผมก็เดินกับเธอ ไปเดินดูเสื้อ ถามเธออยากได้อะไรไหม อยากกินอะไรไหม เธอบอกอยากกิน เฟร้นฟรายม้วนๆ ผมไม่รู้จะหาได้ที่ไหน ผมเลยหาใน google ปรากฏว่ามันมีจริง แต่จะหาได้ที่ไหน เพราะผมไม่เคยกินของพวกนี้ เธอบอกว่าร้าน AW มี ผมก็ไม่เคยมาที่นี่ด้วย ไม่รู้ว่าร้านอยู่ไหน ผมรู้สึกผิดมากที่หาให้เธอกินไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ได้โกรธผมนะ ก็พาเธอเดินเล่นดูเสื้อผ้า เธอบอกว่าอยากกิน ไอติมที่ IKEA เธอพาผมเดิน ผมเห็นความพยายามที่อยากกินของเธอมันน่ารักมากก เหมือนลูกตามหาแม่เลย เธอพาผมเดิน จนหลงแล้วหลงอีกและแล้วก็ได้เจอจนได้ เป็นตู้กดไอติม มันน่ากินมาก ก็ไปแลกเหรียญ เธอให้ผมกดให้ ตอนแรกผมคิดว่าจะให้เธอกดแล้วผมก็จะเเอบถ่ายรูปเธอ อ่าเธอให้ผมกด ผมก็กด แล้วเธอก็ถ่ายอะไรไม่รู้ของเธอ และแล้วก็กดสำเร็จ เธอเดินไปกินไป ยื่นมาให้ผมกิน ผมก็กินไปนิดหน่อย เธอก็เดินไปเจอ แยมชอคโกแลต เธอก็หยิบชิมละก็ป้อนผม ผมก็แอบถ่ายรูปเธอ เวลานั้นผมมีความสุขมาก เริ่มดึกแล้วเราก็กลับ เธอขึ้นรถได้เธอก็หลับเลย ผมได้แต่ขับรถ แล้วค่อยๆแอบมองตอนเธอหลับ น่ารักมากกกก ผมคิดในใจว่านี่แหละคือความสุขของผม จนถึงทางด่วนลงชลบุรี เธอก็ตื่น ผมก็เลยแกล้งเธอไปว่า หลับกันหมดเลย เธอบอกผมว่า เหงาหรอ ผมเลยตอบว่า ไม่เหงาหรอก เพิ่งตื่นเมื่อกี้เหมือนกัน 55555 เธอก็ทำหน้าตกใจ ผมอยากเก็บรูปหน้าเธอเวลาตกใจมาก แต่ผมขับรถอยู่ รู้สึกเสียดาย เธอน่ารักมาก พอถึงชลก็เลยแวะไปส่งเพื่อนเธอ แล้วก็ถามเธอว่าอยากกินอะไร เธอก็บอกไปกินร้านนี้กัน ผมก็พาเธอไป นั่งกินข้าว ผมก็แอบถ่ายเธอ ผมก็ยิ้มอย่างมีความสุข ก็โพสไอจี โพสเฟส ของผม ทั้งที่เธอไม่เคยลงรูปหรือโพสถึงผมเลย ผมเข้าใจเธอว่าเธอยังไม่มั่นใจกับผม พอกินเสร็จก็ถามเธอว่าอยากไปไหนไหม เธอบอกอยากนั่งรถเล่น ผมก็พาเธอขับรถเล่นเล่าะหาดบางแสน แล้วก็จอด นั่งคุยกันในรถ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตอนนั้นก็มีคววามสุขดี เค้าบอกกับผมว่าเค้าไม่เคยเจอคนอย่างผมเลย ผมดีกับเค้าทุกอย่าง เค้ามีความสุข ผมก็ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น และแล้วแม่ผมก็โทรมา ... เพราะแม่สั่งข้าวกับผมไว้ต้องรีบกลับเอาไปให้แม่ ก็เลยไปส่งเธอที่ร้านเหล้า กลับมาถึงบ้านผมก็ทักหาเค้า เค้าบอกแบตจะหมดเดี๋ยวถึงหอแล้วเดี๋ยวเธอมาตอบ ผมก็โอเค ตี 3 เธอยังไม่ทักมา ผมก็เลยโพสเฟสไปหาเธอ ว่า กลับหอได้แล้ว ดึกแล้วนะ และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ตื่นมาผมเห็นผช.คนนึงมาโพส" จะกลับได้ยังไงในเมื่อเธอยังนอนกับผมอยู่ " ผมช็อคมาก เลยแคปละไปถามเธอ เธอบอกว่าเป็นน้อง ผมเลยบอกว่า ถ้าเป็นน้องผมว่าเค้าเล่นแรงไป แต่ถ้าเป็นคนที่คุยอยู่ผมพร้อมที่จะไป เธอเล่าให้ผมฟังว่า เธอกับน้องเคยคุยกัน แต่น้องคนนั้นก็ไปกับ ผญ. อื่น ผมเลยคิดว่า "แล้ว
มาหวงก้างไรตอนนี้วะ" ผมก็ไม่คิดไรมาก เพราะเรื่องมันนานมาแล้ว ผมเป็นคนไม่จมอยู่กับอดีต อยู่กับปัจจุบัน จนเธอได้ ทักมาบอกกับผมว่า ขออยู่คนเดียวสักพัก เธอไม่อยากให้ผมมีเรื่อง ไม่อยากให้ผมเข้ามาเกี่ยว ตอนนั้นผมได้แต่อ่าน ได้แต่มองโทรสับ มือผมสั่น ใจผมสั่น น้ำตาผมคลอ เธอบอกว่า เธอขอโทษ เราเลิกคุยกันเถอะ ผมยื้อเธอที่สุดเท่าที่จะยื้อได้ เธอก็ไม่ฟังผม เธอขอผม ให้เลิกคุยกันเถอะ แล้วเธอก็หายไปเลย ..... ผมตอบไปหลายข้อความมาก เธอไม่อ่าน ผมคิดว่าเธอคงเพลียแล้วเธอหลับไป ผมรอให้เธอตื่นมาค่อยอ่าน แต่เธอไม่อ่านเลย เธอบลอคผมไลน์ไปแล้ว ผมอัดคลิปเล่นกีต้า ร้องเพลงเพื่อง้อเธอให้เธอกลับมา ร้องมาจากความรู้สึกของผมเลย เฟสเธอก็บลอคผม ไลน์ก็บลอคผม ผมนึกได้ว่าผมมีไอจีเธอ ผมเลยทักไปหาเธออีกครั้ง บอกกับเธอว่า "เธอ .. เค้าไม่เคยขออะไรเธอเลยนะ เค้าขอเจอเธอเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม ที่ไหนก็ได้ ผมสัญญาจะใช้เวลาไม่นาน แล้วจะไม่มากวนเธออีก" ผมอยากจะรู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร อยากฟังคำอธิบาย ไม่ใช่ปล่อยผมยืนอยู่คนเดียว ยืนขาตาย ยืนงง เธอตอบผมว่า "เค้าไม่อยากเจอเธออ่ะ ขอโทษนะ เราจบกันเถอะ" สิ่งที่ผมไม่เคยขอเธอเลย ผมขอแค่เจอครั้งสุดท้ายเธอให้ผมไม่ได้ ตอนนี้ผมยังไม่ค่อยโอเคหรอก ผมไม่เคยร้องไห้ให้กับผญ คนไหนเลย ผมรู้ว่ามันเป็นเวลาสั้นๆ เราเจอหน้ากันจริงๆจังๆ กันแค่ 3 ครั้งเท่านั้น และเป็น 3 เดท เท่านั้น ผมได้แต่คิดว่าทำไม เธอถึงเป็นแบบนี้ ทั้งที่ทางออกมีเยอะแยะ เธอไม่ควรหายไปจากผม เราควรแก้ไขปัญหาด้วยกัน เดินไปด้วยกัน สู้ไปด้วยกัน ดูแลกัน ถ้าผมรู้ว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่จะได้กินข้าวด้วยกัน จะได้มองหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย ผมจะทำให้มันดีกว่านี้อีก ผมจะอยู่กับเธอให้นานกว่านี้ ผมอยากจะกอดเธอให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มันก็สายไปแล้ว ... เธอหายไป เธอบลอคทุกสิ่งทุกอย่างของผม ผมเก็บไว้เพียงรูปถ่าย ผมดูรูปแล้วน้ำตามันไหล เพราะความคิดถึงล้วนๆ แล้วผมไปเห็นในไอจีเธอ เธอโพสรูปคู่แรก และรูปคู่เดียวของเรา พร้อมแคปชั่น "เสียดาย" ผมเลยไปเม้นใต้โพสเธอ "ทำมันพังแล้ว เราก็ช่วยกันสร้างใหม่ได้นะ" เวลาผ่านไปสักพักเธอลบโพสนั้นทิ้ง ผมก็เลยตัดสินใจว่ามันคงจบจิงๆแล้วแหละ ผมลบรูปในโทรสับ ลบรูปในไอจี ลบทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมสร้างมา ทั้งที่ผมไม่เคยทำให้ใครแบบนี้มาก่อนเลย ผมร้องไห้ฟูมฟายเหมือนเด็กเลย ผมไม่เคยร้องไห้ให้กับผู้หญิงเลย ทำไมผมถึงรักเธอขนาดนี้ ผมคิดถึงเธอขนาดนี้ ทั้งที่เราเจอกันแค่ 1 อาทิด 3 เดทเอง ตอนนี้ผมพังแล้วครับ ผมไม่รู้จะทำยังไง ผมจะรอเธอได้นานแค่ไหน เธอจะกลับมาไหม ผมยังรอเธออยู่ที่เดิม ผมไม่ได้บลอคอะไรเธอเลย ผมรอเธอปลดบลอค ผมรอเธอทักมาหาผม ผมได้แต่คิดถึง ......
ปล. ผมรักเธอมากครับ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร และถ้าเธอเข้ามาอ่าน ผมอยากให้เธอรู้ว่าผมรักเธอ ผมรอเธอกลับมาเสมอนะ ...
นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผิดพลาดประการณ์ใดขออภัยด้วยนะครับ
(สามารถลงความคิดเห็นได้ครับ ว่าผมควรทำยังไงต่อไป)
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ
รักในระยะสั้นๆ
ผมได้ไปเจอผู้หญิงคนนึง เค้าเป็นพนักงาน KFC เจอครั้งแรกผมสะดุดเลย ผมต้องไปทำงานโดยผ่านป๊ำที่มี KFC ทุกวันผมจะแวะเข้าไปสั่งไก่ป๊อป แล้วเจอเทอเกือบตลอด ไม่กล้าทัก ไม่กล้าคุย ไม่กล้ามองหน้า จนผ่านไปประมาณ 2-3 เดือน ผมได้ไปเจอเฟสเค้าแล้วเพิ่งรู้ว่าเป็นเพื่อนในเฟสกันนานแล้ว เราก็เลยใช้ความหน้าด้านทักไปหา คุยกันไปคุยกันมา ต่างคนต่างมีความสุข
เดท 1 จนเธอชวนผมไปกินข้าว ปกติผมไม่ค่อยออกไปไหน พาใครไปไหนเลย แต่กับคนนี้ไม่รู้ทำไมผมถึงพาเธอไปได้ทุกที่ ผมพาเธอไปที่ไหนก็ได้ที่เธอมีความสุข ผมชอบรอยยิ้มของเธอเวลาเธอยิ้ม ผมเป็นคนที่ค่อนข้างชัดเจน ผมถ่ายรูปเธอลงในไอจี (ปกติไอจีนี่ไม่แตะเลย) เพราะว่าถ้าลงเฟสแล้วกลัวเธอจะยังไม่พร้อมแล้วจะไม่สบายใจ ผมบอกคิดถึงเค้าทุกวัน ตอบเร็วตลอด
เดทที่ 2 ผมพาเธอไปกินข้าว เสร็จแล้วก็พาไปในม.เพราะมีงานมีคอนเสิร์ท ผมได้แต่มองหน้าเธอตอนยิ้ม แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว ผมก็ยังคงแอบถ่ายรูปของเธอ แม้ว่าฝีมือการถ่ายรูปผมจะห่วย ผมก็ยังอัพไอจีไปเรื่อยๆ แล้วผมก็ถามว่า เราเช็คอินแล้วแท็กเธอได้ไหม เธอยิ้มแล้วตอบว่าได้ ผมเลย เริ่มแท็กเธอขึ้นเรื่อยๆ โดยที่เฟสเธอไม่รับการแท็กแล้วไม่ขึ้นหน้าเฟสเธอ ผมก็เข้าใจ
เดทที่ 3 ครั้งนี้ไปไกลหน่อย เราไปกันที่ MEGA BANGNA โดยมีเพื่อนเธอไปด้วย 1 คน แยกกันเดิน ผมก็เดินกับเธอ ไปเดินดูเสื้อ ถามเธออยากได้อะไรไหม อยากกินอะไรไหม เธอบอกอยากกิน เฟร้นฟรายม้วนๆ ผมไม่รู้จะหาได้ที่ไหน ผมเลยหาใน google ปรากฏว่ามันมีจริง แต่จะหาได้ที่ไหน เพราะผมไม่เคยกินของพวกนี้ เธอบอกว่าร้าน AW มี ผมก็ไม่เคยมาที่นี่ด้วย ไม่รู้ว่าร้านอยู่ไหน ผมรู้สึกผิดมากที่หาให้เธอกินไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ได้โกรธผมนะ ก็พาเธอเดินเล่นดูเสื้อผ้า เธอบอกว่าอยากกิน ไอติมที่ IKEA เธอพาผมเดิน ผมเห็นความพยายามที่อยากกินของเธอมันน่ารักมากก เหมือนลูกตามหาแม่เลย เธอพาผมเดิน จนหลงแล้วหลงอีกและแล้วก็ได้เจอจนได้ เป็นตู้กดไอติม มันน่ากินมาก ก็ไปแลกเหรียญ เธอให้ผมกดให้ ตอนแรกผมคิดว่าจะให้เธอกดแล้วผมก็จะเเอบถ่ายรูปเธอ อ่าเธอให้ผมกด ผมก็กด แล้วเธอก็ถ่ายอะไรไม่รู้ของเธอ และแล้วก็กดสำเร็จ เธอเดินไปกินไป ยื่นมาให้ผมกิน ผมก็กินไปนิดหน่อย เธอก็เดินไปเจอ แยมชอคโกแลต เธอก็หยิบชิมละก็ป้อนผม ผมก็แอบถ่ายรูปเธอ เวลานั้นผมมีความสุขมาก เริ่มดึกแล้วเราก็กลับ เธอขึ้นรถได้เธอก็หลับเลย ผมได้แต่ขับรถ แล้วค่อยๆแอบมองตอนเธอหลับ น่ารักมากกกก ผมคิดในใจว่านี่แหละคือความสุขของผม จนถึงทางด่วนลงชลบุรี เธอก็ตื่น ผมก็เลยแกล้งเธอไปว่า หลับกันหมดเลย เธอบอกผมว่า เหงาหรอ ผมเลยตอบว่า ไม่เหงาหรอก เพิ่งตื่นเมื่อกี้เหมือนกัน 55555 เธอก็ทำหน้าตกใจ ผมอยากเก็บรูปหน้าเธอเวลาตกใจมาก แต่ผมขับรถอยู่ รู้สึกเสียดาย เธอน่ารักมาก พอถึงชลก็เลยแวะไปส่งเพื่อนเธอ แล้วก็ถามเธอว่าอยากกินอะไร เธอก็บอกไปกินร้านนี้กัน ผมก็พาเธอไป นั่งกินข้าว ผมก็แอบถ่ายเธอ ผมก็ยิ้มอย่างมีความสุข ก็โพสไอจี โพสเฟส ของผม ทั้งที่เธอไม่เคยลงรูปหรือโพสถึงผมเลย ผมเข้าใจเธอว่าเธอยังไม่มั่นใจกับผม พอกินเสร็จก็ถามเธอว่าอยากไปไหนไหม เธอบอกอยากนั่งรถเล่น ผมก็พาเธอขับรถเล่นเล่าะหาดบางแสน แล้วก็จอด นั่งคุยกันในรถ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตอนนั้นก็มีคววามสุขดี เค้าบอกกับผมว่าเค้าไม่เคยเจอคนอย่างผมเลย ผมดีกับเค้าทุกอย่าง เค้ามีความสุข ผมก็ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น และแล้วแม่ผมก็โทรมา ... เพราะแม่สั่งข้าวกับผมไว้ต้องรีบกลับเอาไปให้แม่ ก็เลยไปส่งเธอที่ร้านเหล้า กลับมาถึงบ้านผมก็ทักหาเค้า เค้าบอกแบตจะหมดเดี๋ยวถึงหอแล้วเดี๋ยวเธอมาตอบ ผมก็โอเค ตี 3 เธอยังไม่ทักมา ผมก็เลยโพสเฟสไปหาเธอ ว่า กลับหอได้แล้ว ดึกแล้วนะ และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ตื่นมาผมเห็นผช.คนนึงมาโพส" จะกลับได้ยังไงในเมื่อเธอยังนอนกับผมอยู่ " ผมช็อคมาก เลยแคปละไปถามเธอ เธอบอกว่าเป็นน้อง ผมเลยบอกว่า ถ้าเป็นน้องผมว่าเค้าเล่นแรงไป แต่ถ้าเป็นคนที่คุยอยู่ผมพร้อมที่จะไป เธอเล่าให้ผมฟังว่า เธอกับน้องเคยคุยกัน แต่น้องคนนั้นก็ไปกับ ผญ. อื่น ผมเลยคิดว่า "แล้ว
ปล. ผมรักเธอมากครับ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร และถ้าเธอเข้ามาอ่าน ผมอยากให้เธอรู้ว่าผมรักเธอ ผมรอเธอกลับมาเสมอนะ ...
นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผิดพลาดประการณ์ใดขออภัยด้วยนะครับ
(สามารถลงความคิดเห็นได้ครับ ว่าผมควรทำยังไงต่อไป)
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ