ครั้งหนึ่งในชวิต ที่ไม่มีวันลืม

ในกลุ่มมีเพื่อนอยู่ 11 คน นานวันเขาเราถูกบีบออกจากกลุ่ม ด้วยการไม่คุยกับเรา เฉยฉา เอ้าเห้ย? เป็นไรกัน  จนถูกบีบออกจากลุ่ม ในที่สุดเราก็มานั่งคิดว่าเราทำอะไรผิดถามเพื่อนว่าเราทำอะไรผิด ซึ่งไม่มีใครพูดเลย เราเลยคิดว่านี้หรอเพื่อนกัน นี้หรอเพื่อนที่คิดว่าจริงใจที่รักกัน เพื่อนรักกันมันต้องบอกกันเตือนกันสิไม่ไช่เฉยฉาเวลาไม่มา รร. ก็นินนทาเรา เราเลยคิดขึ้นได้ว่า โชคดีเเล้วละที่ออกมาจาก
กลุ่มเพราะเพื่อนที่รักเราจะคอยบอกเรา ขอ อโหสิกรรมให้ อย่าได้มีเวรกกรรมต่อกันอีกเลย