สวัสดีค่ะเพื่อนๆวันนี้ก้อเป็นเหมือนวันอื่นๆที่แม่ของเราจะต้องด่าเราดดยไม่มีเหตุผล แรกๆพ่อกับแม่ของเราทะเลาะกันเวลาพ่อเราเข้างานตอนกลางคืนเราก้ต้องนอนกับแม่ 2 คน แม่ก็ชอบด่าเราเหมือนด่าพ่อเหมือนแบบว่าทะเลาะกับพ่อแล้วมาลงที่เรา เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ตอนนี้พ่อกับแม่เราก็ไม่คุยกันเพราะแม่เราจับเรื่องที่พ่อปิดบังแม่เอาไว้ได้แล้วเค้าก็ทะเลาะกันหนักมาก จนเราต้องการที่จะออกจากบ้านเพราะว่าเหมือนเราเป็นตัวปัญหาเลย จนกระทั่งวันที่เราต้องสอบปลายภาคที่โรงเรียนตอนเด็กๆอ้ะเวลาที่เราก่อนจะไปโรงเรียนพ่อกับแม่เราก้อจะหอมแก้มเรา ให้กำลังใจเรา พอเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆพ่แกับแม่เราก็ได้แค่พูดว่า "ตั้งใจสอบน้ะ" แต่พอมาในเทอมนี้ที่เราต้องสอบพ่อกับแม่เราทะเลาะกันจนไม่มีคำอวยพรหรือพูดกับเราอะไรเลยก่อนที่จะมาโรงเรียนพอได้เวลาเข้าสอบเราก้อร้องไห้จนเพื่อนๆในห้องถามว่า "เธอเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม??" จนครูที่คุมสอบต้องเดินพาเราออกจากห้องสอบแล้วถามเราว่า "เธอเป็นอะไรของเธอ" เราก้อไม่กล้าบอกครูเพราะเราอายที่พ่อแม่เราทะเลาะกันแล้วเราต้องร้องไห้ ครูเราก็เลยบอกกับเราว่า "ถึงว่าครูจะเป็นครูแต่ก็อย่าลืมสิว่าครูก้อเหมือนพ่อกับแม่ของเธออีก 1 คนน้ะ" พอครูแกพูดคำนี้ขึ้นมามันทำไห้เรามีสติมากขึ้นแล้วครูก้อให้เราก้อเข้าไปสอบตามปกติ พอได้เวลากลับบ้าน วันนั้นพ่อเราก็ไม่ว่างปกติแล้ว พ่อเราจะไปรับเราหลังเลิกจากโรงเรียน แต่พ่อไม่ว่างเราก็เลยต้องเดินกลับแต่เรามีรุ่นน้องคนหนึ่งเค้าเป้นคนที่เข้าใจเรามากเราสองคนอยู่บ้านใกล้กันน้องเค้าก็บอกกับเราว่า "ไม่ต้องเสียใจไปเลยน้ะคับพี่ ผมอยู่ข้างพี่เสมอ" แล้วน้องเค้าก็ไปส่งเราถึงบ้านน้องเค้าก็เห็นแม่เราน้องเค้าก็สวัสดีแม่เราแล้วน้องเค้าก้กลับบ้านไปเราก้อเลยออกไปส่งน้องเค้าแล้วเราก้อเดินเข้ามาเจอแม่แม่ก็ถามเราว่า "เป็นไงบ้างสอบวันนี้ ยากไหม???" เราก็ตอบแม่เราไปแค่ว่า "สบายมากไม่อยากเลย" แต่ความจริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยเพราะเราไม่อยากให้แม่เครียดไปมากกว่านี้แล้วหลังจากนั้นเราก็ขึ้นไปร้องไห้กับตัวเอง เพื่อนๆคิดว่า การที่เราไม่บอกแม่ว่าเราร้องไห้ในห้องสอบเพราะเรื่องของพ่อกับแม่เรา เราทำถูกไหม???
ช่วยตอบเราที????