คือ แฟนอยู่ไกลมาก แล้วเวลาที่เราเครียดมาก เขาก็จะบอกว่า ให้เล่าให้ฟังนะ พูดมาให้หมดเลย มีอะไรขอให้บอก อย่าเก็บไว้ เขาจะบอกเสมอว่า เวลาเครียดหรือกังวลใจ ลำบากใจ ให้นึกถึงเขาตลอดนะ ยังมีเขานะ แต่เราไม่อยากบอกเขามาก เพราะ แค่นี้ ปัญหาการทำงานหรือในชีวิตของเขา ก็ยุ่งมากพอแล้ว แล้วเขาต้องมาฟังเราอีกเหรอ? เราพยายามไม่ให้เขารู้ว่าเราเครียด แต่เขาก็รู้ตลอด แถมบีบให้เราเล่าให้ฟังด้วย ถ้าไม่เล่าเขาจะโกรธ=_=(กะว่าจะเก็บไว้คนเดียวคะ แต่ก็ต้องเล่าให้ฟัง เพราะเขาชอบบอกว่า จะโกรธไม่คุยด้วย ถ้าไม่บอก) แบบนี้มันดีแล้วเหรอคะ ? ที่เขาต้องการจะฟังเราตลอด รับรู้เรื่องของเราตลอดฝ่ายเดียว ทั้งๆที่เขาเองก็มีปัญหานะคะ ==;เขายังไม่เล่าให้เราฟังเลย พอเราถามว่า เขาเป็นอะไร เขาก็จะบอกว่า ไม่เป็นอะไร จบ! เฮ้อ สรุป เขาฟังเราอยู่ฝ่ายเดียว โดยที่เราก็ไม่รู้เรื่องของเขาเลย จริงๆอยากให้เล่าให้ฟังไม่ว่าจะเขาหรือเรา ก็อยากรับรู้บ้าง ไม่ใช่ฟังเราอยู่ฝ่ายเดียว เราก็กลัวเขาเหนื่อยนะคะที่ต้องมาฟังเราอยู่ข้างเดียวแบบนี้.
เวลาที่ลำบากใจ แล้วมีแฟนคอยฟังเราฝ่ายเดียว แต่เขาไม่เล่าให้เราฟังเวลาที่มีปัญหา มันดีแล้วเหรอคะ?