[CR] แลพุกาม-มัณฑเลย์ กับตะละแม่แห่งแดนสยาม ตอนที่ 3

กระทู้รีวิว

แลพุกาม-มัณฑเลย์ กับตะละแม่แห่งแดนสยาม ตอนที่ 1
https://pantip.com/topic/36239123

แลพุกาม-มัณฑเลย์ กับตะละแม่แห่งแดนสยาม ตอนที่ 2
https://pantip.com/topic/36239994

วันสุดท้ายของเหล่าอ๊านตี้แล้ว ต้องตื่นเช้า ชำระจิตใจเพื่อไปนมัสการ และชมพิธีล้างพระพักตร์พระมหามัยมุนี พี่มิวจะมารับตี 4 เพื่อนเลยติดขนตาเซทผมก่อนนอน ตะละแม่พร้อมมากเหมือนเคย

สักการะพระพุทธรูปทองคำเนื้อนิ่ม(เนื่องจากความหนาของทองคำเปลว) ปางมารวิชัยในพิธีศักดิ์สิทธิ์สูงสุด 1 ใน 5 ของพม่า กอปรกับชาวเมียนมาร์ที่มาด้วยความเลื่อมใสแรงกล้าอยู่ล้อมรอบทำเอาเรารู้สึกเหมือนอยู่ใจกลางพลังแห่งศรัทธาเยียวยาจิตและเกิดปิติในใจ ก้มลงกราบด้วยระลึกกุศลบุญที่ทำให้เรามาที่นี่ได้ ความรู้สึกล้วนๆ ส่วนประวัติหาอ่านได้นะคะ มีผู้รู้เขียนไว้มากมาย

เสร็จจากพิธี พี่มิวแอบไปต่อคิวกรอกน้ำที่ใช้ล้างพระพักตร์ให้เราเอากลับบ้านเพื่อเป็นสิริมงคล

เสร็จจากพิธี เรามุ่งไปมัณฑเลย์ฮิลล์เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้นวันสุดท้ายก่อนกลับบ้าน เช้านี้อากาศเย็นมาก ระหว่างทางขึ้นมีผู้คนมาออกกำลังกายเดินขึ้นเขา แต่เราขอนั่งรถ ถ้ามีเวลาพออาจจะขอเดินดมกลิ่นดินและต้นไม้ระหว่างทางขึ้นเขา พอขึ้นมาคนไม่เยอะเลย ระหว่างรอก็ถ่ายรูปเหมือนเคย จน 8 โมงเช้า พระอาทิตย์ก็มาให้เราได้เก็บภาพและร่ำลาไปทานอาหารเช้า เตรียมเช็คเอาท์

ขนมพม่าขายที่ทางขึ้นมัณฑเลย์ฮิลล์ ไม่ได้ซื้อชิมหรอกค่ะ หาคนขายไม่เจอ

ไฟล์ทเราออก 12.50 มีเวลาเที่ยวระหว่างทางไปสนามบิน พี่มิวพาเราแวะ วัดกุโสดอ (Kuthodaw Pagoda) พระเจ้ามินดงสร้าง วัดกุโสดอ ขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการสังคายนาพระไตรปิฎก ครั้งที่ 5 และ ถือเป็นการสังคายนาครั้งแรกในรอบ 2,000 ปี ในสมัยของพระเจ้ามินดง โดยได้จารึกพระไตรปิฎก 84,000 พระธรรมขันธ์ เป็นอักษรพม่าที่ถอดความมาจากภาษาบาลีลงบนหินอ่อน 729 แผ่น และต้องใช้พระสงฆ์ถึง 2,400 รูป ในการคัดลอกและใช้เวลานานถึง 6 เดือนกว่าจะแล้วเสร็จ พระไตรปิฏกที่ชำระขึ้นใน ครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็น “พระไตรปิฎกเล่มใหญ่ที่สุดในโลก” ขอบคุณข้อมูลจากอินเตอร์เนท

ที่นี่ได้พบรักอีกครั้งกับน้อง make up artist ที่พี่มิวไปตามหารอบวัด โดยปกติจะมีเด็กๆหลายคน คอยวาดรูปใบไม้ด้วยทาคานาบนแก้มนักท่องเที่ยว แต่วันนี้ไม่มีเลย เห็นเด็กผู้หญิงคนนึงกำลังยืนล้างจานพี่มิวเลยไปถาม น้องบอกว่าเด็กๆไปโรงเรียน และอีกอย่างทางวัดไม่อยากให้มาวุ่นวายเหมือนกับรบกวนนักท่องเที่ยว แต่บอกให้เดินไปประตูอีกทางของวัด ซึ่งเป็นแผงขายของที่ระลึก แล้วน้องก็หยิบกระเป๋าออกมา มีกระปุกทานาคาสำเร็จรูป และไม้หนึ่งชิ้น เราผลัดกันนั่งให้น้องบรรจงวาดใบไม้ทีละคน ในระหว่างที่น้องทำ ความตั้งใจมุ่งมั่นในใบหน้าอันเรียบเฉยของน้อง อยากให้น้องยิ้ม มีความสุข และภูมิใจในสิ่งที่น้องทำ ป้าควักเงินให้ 3000 จ๊าด น้องมองหน้าแต่ไม่หยิบเงินไปจากมือและมองหน้าพี่มิว คิดว่ามันมากเกินไปสำหรับน้อง เลยบอกพี่มิวให้บอกน้องว่า ป้าๆให้เป็นกำลังใจ แล้วนางก็รับไปด้วยความดีใจ มีรอยยิ้มในดวงตากลมๆของน้อง ป้าก็ชื่นใจ มิตรภาพไม่มีลิมิต ชีวิตเกินร้อย..ไม่ใช่โฆษณาแฝงนะคะ

จากนั้นเราก็มุ่งสู่สนามบินมัณฑเลย์ ตามเวลาที่กำหนด ถ่ายรูปกับพี่มิวไว้เป็นที่ระลึก จริงๆแล้วเหล่าอ๊านตี้ง่ายๆ shopping, taking photo เท้าพ้อยท์ ตาปรือ จือปาก and borrow money for toilet please. ขอบคุณสำหรับการเดินทางที่สวยงาม ประทับใจ ทริปจบแต่มิตรภาพดีๆ ของเราไม่จบ