เฟลให้เเม่ครับ. หมดเเรงไปต่อ. ไครมีวิธีเเก้ต้องทำไง

คือเรารู้สึกว่าตัวเราขี้เกียจมาก ทำอะไรเฉื่อยไปหมดคิดช้าด้วย ชอบเหม่อนอนคิดจิตรนาการไปเลื่อยพร้อมกับฟังเพลง ไม่ได้คิดจะทำเวลาว่างให้เป็นประโยชน์ เเม้ในหัวจะคิดไว้เเล้วว่าต้องทำงั้นเเต่ก็ไม่ทำ ตรงนี้คื

เราเรียนเก่งเกรดดีมาตั้งเเต่เด็กๆเเม่ไม่เคยสนใจเวลาเอาเกรดไปให้ดูไม่เคยชมหรือให้กำลังใจกันเลยพอเริ่มโตเรารู้สึกว่าเเม่เราไม่เคยทำกับเราดีเหมือนพี่เลยพี่อยากไปไหนได้ไปหมดขออะไรให้หมด เราเคยขอเเม่ไปวันเ

ไม่มีอะไรมากคับเเค่อยากระบายสักนิดตอนนี้ผมรู้เหนื่อยมากๆมันอธิบายไม่ถูกอะเหมือนร่างกายมันหมดเเรง อ่อนล้าไงไม่รู้เเบบไม่อยากเอาอะไร เเล้วยอมเเพ้เเล้วไม่อยากพยายามเเล้วเเม้เเต่ข้าวก็กินไม่ลงมันไม่อยากทำ

เเฟนเราโดนจับ มาสองวันเเระ เครียดมาก หมดเเรงหมดกำลังใจ มันท้อ หัวใจมันเจ้บมันตันร้องก้อร้องไม่ออกมันชา เราตั้งตัวไม่ทันเค้าติดยาเเต่เค้าก้อทำงานน่ะเลี้ยงลุกเลี้ยงเราอย่างดีเรยเค้าเสียตรงที่ติดยาอย่างเ

เเล้ววว ผม ทำไรผิด เเม่ไม่ชอบ ผมรักตุ้ด เเต่เเม่ไม่ชอบเเล้วว ผมผิดอ่ะไร เเล้วเเม่งงก็ด่า ๆ เเล้วว ผมผิดอะไร ผมชอบ อะ ผมรักไปเเล้ว อ่ะ ไครทำไง เเล้วเเม่ไม่เข้าใจ อ่ะ เเล้ววว เเม่งง อะไรก็ ผิดด ๆ เห้ออ

เราไม่เก่งเราสร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัวเสมอจริงๆเหรอ เเต่เรื่องที่ทำให้พ่อเเม่เดือดร้อนคือเรื่องภายในบ้าน ฟังหรือไม่ฟังเราก็ปรับตัวไม่ได้ทุกเรื่อง เรารู้สึกรำคาญ เพราะว่าเราทำไม่ได้ เเล้วชอบเอาเรื่

ยายเป็นคนพูดมาก แบบแกชอบพูดเรื่องคนอื่นค่ะเรียกง่ายๆว่าป้าข้างบ้านนั่นแหละ แบบหนูทำอะไรก็ชอบติ ชอบด่าประจำ หนูอยู่ม.ปลายแล้ว ยายแกก็ด่าว่าหนูเหมือนเดิม คือ หนูล้างจานอยู่แกไม่เห็นหนู หนูอยู่หลังบ้านแก

สวัสดีค่ะ เรามาเล่าเรื่องการโดนเกลียดของเราตอนนี้อยู่ม.2 เรื่องมันเริ่มตั้งแต่ม.1เทอมแรกเลยค่ะ ต้องเล่าก่อนว่าห้องเรียนของเราเป็นห้องพิเศษการสอบเข้าากกว่าปกติและยัดไม่ได้ ทำให้จำนวนคนในห้องตายตัวด้วยค

ปกติเเม่เราจะเป็นคนอารมณ์ร้อน เเยกเรื่องงานกับเรื่องที่บ้านไม่ได้ค่ะ ถ้าวันไหนทะเลาะกับคนที่ทำงานก้จะพาลมาหาเราด้วย เเม่เราจะชอบใช้คำหยาบ เเทนตัวเองว่า"กู"เเล้วก้เรียกเราว่า""เป็นบ

ตามหัวข้อเลยค่ะ แล้วยายเล่าต่อด้วย เราเครียดมาก็ไม่รู้จะทำไง