ขอเกริ่นนิดนึงนะคะ
เรากับแฟน อายุเท่ากัน แต่เราอ่อนเดือนกว่านิดหน่อย คบกันมาปีกว่าๆ จะสองปีในอีกสี่เดือนนี้ ข้ามบุพเพที่ทำให้เราสองคนได้เจอกันนะคะ เพราะคิดว่าคบมานานขนาดนี้แล้วไม่น่าจะเกี่ยว ช่วงนี้สถานการณ์เราเริ่มเฉยๆ ตั้งแต่เราไปงาน ตจว. 5 วันติดกลับมาเค้าก็ดูเฉยมากขึ้น แต่ก่อนไปจะร้องไห้กันเลยทีเดียว เราสองคนตัวติดกันมาก ต่างคนต่างติดแฟน เค้าเป็นคนจิตใจอ่อนไหวง่าย แล้วก็เริ่มทำงานประจำกันทั้งคู่แล้ว กลับมาเราก็เหนื่อย เค้าก็เหนื่อย กิจกรรมยามค่ำคืนก็ลดน้อยถอยไปด้วย สาเหตุน่าจะมาจากเรา น้อยสุดก็สัปดาห์ละครั้งสองครั้ง แต่ตอนคบใหม่ บ่อยกว่านี้ แต่มันก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ก็ไม่ถึงขั้นขาดหรืออะไร (ไปๆ มาๆ ก็เลยขั้นเกริ่นแล้ว ต่อยาวเลยแล้วกันนะคะ)
อะ ต่อจากหลัง 5 วันนั้น ระหว่างที่ไม่เจอก็แชทคุยปกตินะคะ แต่พอกลับมาเค้าดูไม่ดีใจเท่าเราคิดไว้ เราก็เริ่มคิดมาก เริ่มนอยบ่อยขึ้น เว้นช่วงไม่ถึงเดือนดี เรามีไปงานตจว. อีก สามวัน นี่แหละค่ะ วันที่เราไปวันแรก เค้าขอไปเที่ยวกับเพื่อน ไปร้านเหล้านั่งชิวกับเพื่อนเก่าๆ โอเค เราก็คิดว่าเราไม่อยู่ เค้าจะไปหาเพื่อนบ้างก็ไม่แปลก เพราะเค้าไม่เคยเหลวไหล แล้วก็ไม่ได้เป็นคนชอบไปผับ ไปบาร์ กินเหล้า สูบบุหรี่อะไร คืนนี้เราเดินทางเหนื่อย ก็หลับไปก่อนไม่ได้รอ (พักที่ ตจว.) ตื่นเช้ามาเค้าต้องไปทำงาน ก็เหนทักมาว่าถึงบ้านแล้วตอนตีหนึ่งไม่ได้เอะใจอะไรเลย
ตัดมาอีกวันที่ถึงบ้านแล้ว กลิ่นอายในบ้านเปลี่ยนไปแบบทิ้งดิ่ง แฟนดูหน้าดำคร่ำเครียด ดูจะยิ้มๆ แต่ยิ้มไม่ค่อยออก ไม่กล้าสบตา ขึ้นห้องไปเท่านั้นแหละ เจอผ้าปูที่นอนที่แฟนปูใหม่ ก็ยังไม่เอะใจ เพราะเค้าก็เพิ่งทำความสะอาดบ้านไป ที่แปลกคือเจอผ้าอนามัยใช้แล้ววางกางอยู่ปลายเตียง แต่คือไม่ได้เลอะเทอะเปรอะเปรื้อนอะไรเละเทะ มีเลอะขอบๆ นิดๆ หน่อยๆ ก็ยังไม่เอะใจหยิบให้แฟนดู ว่ามันมาอยู่นี่ได้ไง แฟนก็ยังแบบ ของตัวเองนั่นแหละ ลืมหรอ หน้าตายมาก อาจจะตกใจด้วย แต่เราไม่ได้สังเกตุ เพราะคิดว่าเค้าคงไม่กล้าทำร้ายเราขนาดนั้น วันต่อมาลงมาข้างล่าง ป๊ะ กับกล่องนมที่มีรอยลิปสติกชมพูแบบ ชมพูบานเย็นเข้มจัด มือไม้สั่นเข่าจะทรุดเลยทีเดียว แล้วก็เจอ "ซากแผ่นห่อผ้าอนามัยที่เจอบนห้อง" เจอทิชชู่เปียก ของเรา ที่มันเอาไปเช็ดหน้า ซากดินสอเขียนริมฝีปาก ที่มันเหลาทิ้งไว้ มันแสนสาหัสมาก วันนั้นเราอยู่บ้าน แฟนไปทำงาน เพื่อนแฟนทักมายกใหญ่ รู้แค่แฟนตัวสั่น ตาแดง จะร้องไห้
เค้าก็บอก ยื้อ ยอม ทุกอย่าง เท่าที่สมองนางจะคิดได้แล้ว วันนั้นนางเมา เรารู้ แต่เค้าไม่เคยเมาขาดสติ หรืออาจจะเพราะก่อนไปตจว. เราก็ไม่ได้มีอะไรกันมาหลายวัน มันขาดความยับยั้งชั่งใจ หรือยังไงไม่ทราบ รู้แค่ว่านางสำนึกจริงๆ
เราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนในชีวิต แล้วก็ไม่คิดว่าจะเจอด้วย สุดท้าย ทะเลาะกันทั้งวัน เก็บของทุกอย่างเรียบร้อย เราอยู่ต่อไม่ได้แน่ๆ แต่อะไรไม่รู้กลับทำให้เราอยากให้โอกาสเค้าดูอีกสักครั้ง นอกเหนือจากนั้นเค้าดีจริงๆ เค้าเพิ่งเคยผิดขนาดนี้ ครั้งนี้ครั้งแรก ถามว่าสำนึกมั้ย เราคิดว่าสำนึกจริงๆ นะคะ แต่จะเป็นยังไงต่อไป ถ้าไม่ให้โอกาสเราคงไม่รู้ แต่พอให้โอกาส เรากลับกลัวมากยิ่งขึ้น จิตตก ระแวง คิดติดลบต่างๆ นาๆ หมดเรี่ยวหมดแรงเลย
มีใครเคยผ่านพ้นช่วงแบบนี้มาได้มั้ยคะ ถ้าคนที่เค้าทำ เค้าดีกับเราจริงๆ แต่สิ่งที่เค้าทำมันผิดมหันต์ขนาดนี้ มีวิธีดูแลใจกันยังไง หรือให้คำแนะนำอะไรยินดีรับฟังค่ะ ขออย่าซ้ำเติมเลยนะคะ แผลสดมาก ทุกข์ใจมากจริงๆ เรายังอยากจับมือกันและเดินต่อไปอย่างมีความสุขค่ะ
ปล.หากแท๊กผิดขออภัยนะคะ ต้องการความคิดเห็นจากหลากหลายมุมมอง ขอบคุณค่ะ
เมื่อฝันร้ายของผู้หญิง ได้เกิดขึ้นกับตัวเราในวันนี้ มีใครเคยก้าวข้ามผ่านฝันร้ายนี้และรักกันได้ปกติมั้ยคะ??
เรากับแฟน อายุเท่ากัน แต่เราอ่อนเดือนกว่านิดหน่อย คบกันมาปีกว่าๆ จะสองปีในอีกสี่เดือนนี้ ข้ามบุพเพที่ทำให้เราสองคนได้เจอกันนะคะ เพราะคิดว่าคบมานานขนาดนี้แล้วไม่น่าจะเกี่ยว ช่วงนี้สถานการณ์เราเริ่มเฉยๆ ตั้งแต่เราไปงาน ตจว. 5 วันติดกลับมาเค้าก็ดูเฉยมากขึ้น แต่ก่อนไปจะร้องไห้กันเลยทีเดียว เราสองคนตัวติดกันมาก ต่างคนต่างติดแฟน เค้าเป็นคนจิตใจอ่อนไหวง่าย แล้วก็เริ่มทำงานประจำกันทั้งคู่แล้ว กลับมาเราก็เหนื่อย เค้าก็เหนื่อย กิจกรรมยามค่ำคืนก็ลดน้อยถอยไปด้วย สาเหตุน่าจะมาจากเรา น้อยสุดก็สัปดาห์ละครั้งสองครั้ง แต่ตอนคบใหม่ บ่อยกว่านี้ แต่มันก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ก็ไม่ถึงขั้นขาดหรืออะไร (ไปๆ มาๆ ก็เลยขั้นเกริ่นแล้ว ต่อยาวเลยแล้วกันนะคะ)
อะ ต่อจากหลัง 5 วันนั้น ระหว่างที่ไม่เจอก็แชทคุยปกตินะคะ แต่พอกลับมาเค้าดูไม่ดีใจเท่าเราคิดไว้ เราก็เริ่มคิดมาก เริ่มนอยบ่อยขึ้น เว้นช่วงไม่ถึงเดือนดี เรามีไปงานตจว. อีก สามวัน นี่แหละค่ะ วันที่เราไปวันแรก เค้าขอไปเที่ยวกับเพื่อน ไปร้านเหล้านั่งชิวกับเพื่อนเก่าๆ โอเค เราก็คิดว่าเราไม่อยู่ เค้าจะไปหาเพื่อนบ้างก็ไม่แปลก เพราะเค้าไม่เคยเหลวไหล แล้วก็ไม่ได้เป็นคนชอบไปผับ ไปบาร์ กินเหล้า สูบบุหรี่อะไร คืนนี้เราเดินทางเหนื่อย ก็หลับไปก่อนไม่ได้รอ (พักที่ ตจว.) ตื่นเช้ามาเค้าต้องไปทำงาน ก็เหนทักมาว่าถึงบ้านแล้วตอนตีหนึ่งไม่ได้เอะใจอะไรเลย
ตัดมาอีกวันที่ถึงบ้านแล้ว กลิ่นอายในบ้านเปลี่ยนไปแบบทิ้งดิ่ง แฟนดูหน้าดำคร่ำเครียด ดูจะยิ้มๆ แต่ยิ้มไม่ค่อยออก ไม่กล้าสบตา ขึ้นห้องไปเท่านั้นแหละ เจอผ้าปูที่นอนที่แฟนปูใหม่ ก็ยังไม่เอะใจ เพราะเค้าก็เพิ่งทำความสะอาดบ้านไป ที่แปลกคือเจอผ้าอนามัยใช้แล้ววางกางอยู่ปลายเตียง แต่คือไม่ได้เลอะเทอะเปรอะเปรื้อนอะไรเละเทะ มีเลอะขอบๆ นิดๆ หน่อยๆ ก็ยังไม่เอะใจหยิบให้แฟนดู ว่ามันมาอยู่นี่ได้ไง แฟนก็ยังแบบ ของตัวเองนั่นแหละ ลืมหรอ หน้าตายมาก อาจจะตกใจด้วย แต่เราไม่ได้สังเกตุ เพราะคิดว่าเค้าคงไม่กล้าทำร้ายเราขนาดนั้น วันต่อมาลงมาข้างล่าง ป๊ะ กับกล่องนมที่มีรอยลิปสติกชมพูแบบ ชมพูบานเย็นเข้มจัด มือไม้สั่นเข่าจะทรุดเลยทีเดียว แล้วก็เจอ "ซากแผ่นห่อผ้าอนามัยที่เจอบนห้อง" เจอทิชชู่เปียก ของเรา ที่มันเอาไปเช็ดหน้า ซากดินสอเขียนริมฝีปาก ที่มันเหลาทิ้งไว้ มันแสนสาหัสมาก วันนั้นเราอยู่บ้าน แฟนไปทำงาน เพื่อนแฟนทักมายกใหญ่ รู้แค่แฟนตัวสั่น ตาแดง จะร้องไห้
เค้าก็บอก ยื้อ ยอม ทุกอย่าง เท่าที่สมองนางจะคิดได้แล้ว วันนั้นนางเมา เรารู้ แต่เค้าไม่เคยเมาขาดสติ หรืออาจจะเพราะก่อนไปตจว. เราก็ไม่ได้มีอะไรกันมาหลายวัน มันขาดความยับยั้งชั่งใจ หรือยังไงไม่ทราบ รู้แค่ว่านางสำนึกจริงๆ
เราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนในชีวิต แล้วก็ไม่คิดว่าจะเจอด้วย สุดท้าย ทะเลาะกันทั้งวัน เก็บของทุกอย่างเรียบร้อย เราอยู่ต่อไม่ได้แน่ๆ แต่อะไรไม่รู้กลับทำให้เราอยากให้โอกาสเค้าดูอีกสักครั้ง นอกเหนือจากนั้นเค้าดีจริงๆ เค้าเพิ่งเคยผิดขนาดนี้ ครั้งนี้ครั้งแรก ถามว่าสำนึกมั้ย เราคิดว่าสำนึกจริงๆ นะคะ แต่จะเป็นยังไงต่อไป ถ้าไม่ให้โอกาสเราคงไม่รู้ แต่พอให้โอกาส เรากลับกลัวมากยิ่งขึ้น จิตตก ระแวง คิดติดลบต่างๆ นาๆ หมดเรี่ยวหมดแรงเลย
มีใครเคยผ่านพ้นช่วงแบบนี้มาได้มั้ยคะ ถ้าคนที่เค้าทำ เค้าดีกับเราจริงๆ แต่สิ่งที่เค้าทำมันผิดมหันต์ขนาดนี้ มีวิธีดูแลใจกันยังไง หรือให้คำแนะนำอะไรยินดีรับฟังค่ะ ขออย่าซ้ำเติมเลยนะคะ แผลสดมาก ทุกข์ใจมากจริงๆ เรายังอยากจับมือกันและเดินต่อไปอย่างมีความสุขค่ะ
ปล.หากแท๊กผิดขออภัยนะคะ ต้องการความคิดเห็นจากหลากหลายมุมมอง ขอบคุณค่ะ