ขออณุญาตเล่าเรื่องผมกับแฟนนะครับ
เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า
ผมกับแฟนที่คบด้วยกันมาเกือบจะเข้าปีที่สามแล้ว ผมขอบอกก่อนนะคับ ว่าแฟนผมเป็นผู้ชาย
และขอเปิดเผยที่นี่ ที่แรกเลย ว่าผมเป็นเกย์
ผมรักแฟนผมมาก ตามใจเค้าทุกอย่าง อาจจะเป็นเพราะผมกลัวว่าเค้าจะทิ้งผมด้วยละมั้ง
เพราะแฟนผมกับผม อายุห่างกันถึง 10 ปี เค้าเป็นคนต่างจังหวัดแต่เค้ามาอยู่ที่นี่จังหวัดเดียวกับผม
แต่ตัวผมเองก็ทำงานอีกจังหวัดนึง ผมจะกลับบ้านทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์
เวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันก็มีแค่สามวันนี้ ทุกครั้งที่กลับาบ้าน ผมก็จะบอกเค้าทุกครั้ง ว่าวันนี้กลับบ้าน
กี่โมง หรือถึงบ้านกี่โมง เราอยู่ด้วยกัน เราคบกัน มันก็มีความสุขดีนะคับ
ทุกครั้งที่ผมแท้แท้ หมดกำลังใจ นอกจากพ่อแม่แล้ว ก็มีเค้านี่ละ ที่คอยให้กำลังใจผมตลอดมา
แต่บางครั้งผมก็เหมือนจะทำตัวให้เค้าอึดอัดเหมือนกัน ก็อย่างว่าละคับ มีแฟนเด็กนี่ !!
มันก็เลยมีอาการหึง หวง งี่เง่า เป็นธรรมดา
ผมเป็นคนที่ถ้ามีแฟน ผมจะรักแฟนมาก เพราะผมยึดมั่นในคำของแม่ผม ที่แกเคยบอกกับผมไว้
ว่าถ้าผมมีแฟน ก็อย่าทำตัวเหลวใหล หรือเป็นประเภทไม้เลื้อย
แต่ผมก็ไม่เคยประพฤติปฎิบัติแบบนั้นเลย ทั้งต่อหน้าหรือลับลหลัง เพราะผมให้เกียรติน้องเค้า
ว่าเค้าคบเราเป็นแฟน ตั้งแต่นั้นมาผมก็คบเค้ามาเรื่อยๆ
มีทะเลาะกันบ้างไรบ้าง ก็แฟนกันนิ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันเราก็จะปรับ
ปรับเพื่อให้เราเข้าใจกันมากยิ่งขึ้น เรื่องแย่ๆผมก็มี เรื่องแย่ๆเข้าก็มีเหมือนกัน....
เอาเป็นผมขอเล่าสั้นๆไว้เท่านี้ก่อนนะครับ
เรื่องของวันนี้ที่ผมมาตั้งกระทู้ก็คือว่า
>>> วันที่ 5 มีนาคม 60 (วันอาทิตย์)
แฟนผมเลิกงาน แล้วมานอนพักที่บ้านผมของเช้าวันนั้น
ก่อนหน้านั้น เราก็เข้าไปในเมืองไปเดินดูโปรแกรมหนังกัน เพราะเค้าบอกว่าอยากดูหนัง
ก็เข้าไปดูว่ามีหนังเรื่องอะไรเข้าฉายบ้าง พอดูเสร็จก็กลับบ้านผม
แฟนผมก็นอน เค้าก็บอกว่าให้ผมปลุกด้วยละกัน ถ้าจะไปไหนเค้าขอนอนพักก่อน
ผมตั้งใจไว้ว่าจะไปดูหนังในตอนเย็น หลังจากที่เค้าหลับไป ผมก็ปลุกเค้าครั้งแรกตอนเที่ยง
เพื่อจะให้เค้าลุกมาทานข้าวด้วยกัน ผมขับรถไปซื้อกับข้าวมาไว้เพื่อเตรียมให้เค้าหมดแล้ว
แต่เค้าก็ไม่ตื่น จนบ่ายโมงนิดๆ ผมก็ปลุกเค้าอีกรอบ แต่เค้าก็ไม่ตื่นผมเลยปล่อยให้นอนต่ออีก
จนบ่านสามปลุกอีกรอบ ก็ไม่ตื่นเหมือนเดิม รอบสุดท้ายตอนบ่ายสี่โมงเย็น
ก็ไม่ตืน...... จนผมไม่ปลุกละ คุณรู้ไหม กับข้าวที่ผมออกไปซื้อมาไว้ให้เค้าทาน
มันบูดหมด รู้สึกเสียดายนะ
พอตกค่ำตอนห้าทุ่ม เค้าก็ต้องไปทำงานต่อ (วันนั้นสรุปคือเค้าตื่นเกือบสามทุ่ม)
เช้าวันจันที่ ที่ 6 มีนาคม 60 (วันจันทร์)
>>>> ผมก็ต้องกลับมาทำงานที่ต่างจังหวัดเหมือนเดิม ในคืนวันอาทิตย์
ผมก็บอกเค้าว่าให้โทรมาปลุกผมตอนตีห้าด้วย เพราะผมต้องเดินทางแต่เช้า เค้าก็โทรมาปลุกปกติ
แต่พ่อผมเป็นห่วงว่าจะกลับเช้าเกิน กลัวขับรถแล้วง่วง รอให้สว่างก่อนดีไหม
ผมก็เลยเชื่อที่พ่อพูด ผมเลยแชตไลน์ไปหาเค้า ว่าเค้าเลิกงานหรือ เพื่อที่ว่าจะไปหาอะไรกินกัน
เค้าก็กำลังรอเลิกงานพอดี ก็เลยไปหาอะไรกินกันก่อนจะกลับไปต่างจังหวัด
มันก็ดูเหมือนปกติทุกอย่าง ไม่มีอะไรเลยว่าเราจะทะเลาะกัน
จนมาเมื่อวาน ( วันที่ 8 มีนาคม 60 ) เป็นวันหยุดงานของแฟนผม
เรื่องมันก็เกิดตรงนี้ละคับ มันอาจจะไร้สาระก็ได้นะ ถ้าอ่านเรื่องที่ผมเล่า
เค้าบอกผมว่าวันนี้เค้าหยุดงาน แล้วจะไปเรียน แต่เค้าบอกว่าอยากจะนอนก่อนสักหน่อย
จนสักพัก เค้าบอกผมว่าเค้าไปดูหนังเพราะเค้าไม่ไปเรียนละ ผมก็ถามไปว่าเรื่องอะไร
ปรากฎว่าหนังที่เค้าจะดูคือเรื่องเดียวกันกับวันที่ผมพยายามปลุกเขาเพื่อจะไปดูด้วยกัน !!
นี่ไงละคับ สาเหตุของเรื่อง.......
ตอนบ่ายสามครึ่ง เค้าบอกจะดูหนังเรื่องนั้น ผมก็บอกเค้าว่า
เรื่องนี้ละ ที่ผมพยายามปลุกว่าจะไปดูด้วยกัน แต่เค้าดันไม่ตื่น
แต่เค้าบอกผมว่า "พี่ไม่ปลุกผมให้ตื่นอะ แล้วก็ไม่บอกด้วยว่าจะชวนไปดูหนัง" !!
ผมก็ยอมรับนะ ว่าตอนนั้นผมเสียอารมจริงๆ ว่าหนังเรื่องนั้นผมอยากดูกับเค้า
ก็เลยแสดงอาการนอยออกมา -ดันเข้าบ้าง เพราะเค้าจะดู แต่ผมไม่ได้ดูด้วยกันกับเค้า
ผมก็เลยพูดนอยๆประมานว่า "คราวหลังจะไม่ชวนแล้วดูคนเดียวก็ได้ แล้วอย่าหาว่าทิ้งไปดูคนเดียวนะ"
เค้าก็ยังบอกผมคำเดิมว่าผมไม่บอกตอนปลุกว่าจะไปดูหนังกับเค้า
แล้วที่ผมพยายามจะปลุกเค้าให้ตื่นเพื่อจะไปดูหนังด้วยคืออะไรละ ??
ผมก็เลยตอบแบบนอยๆกับเค้าไปว่า "งั้นดูให้สนุกนะไม่กวนละ(ไม่ได้งอนแค่รู้สึกว่าแฟนอยากดูหนังแต่ไม่ได้ดู)"
หมายถึงผมไม่ได้ดูกับเค้า แต่เค้ากลับไปดูคนเดียว.....
แล้วเค้าบอกว่าเหมือนประชดกลับมาว่า "งั้นเค้าไม่ดู" หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็กลับบ้านแล้วบอกผมประโยคสุดท้าย
"อยู่บ้านละครับ จะนอนพักผ่อนละ ฝันดี" ตอนบ่ายสี่โมง ห้าสิบนาที
หลังจากนั้น เราก็ต่างโพสเฟสกันว่าต่างคนต่างงอน ต่างนอย
ผมขอถามคนที่อ่านอยู่ละกันนะครับ ว่าตกลงผมผิดเหรอ กับเรื่องที่ผมไม่ได้ดูหนังกับเค้า
แต่เค้ากลับไปดูคนเดียว
ถ้าคุณว่าผมผิด ผมก็จะรับผิดตรงนั้น ผมจะไม่แก้ตัวอะไรทั้งสิ้น
แต่ถ้าเค้าผิด ผมก็อยากง้อเค้าอยู่ดี เพราะตอนนี้
เราไม่ได้คุยกันเกือบจะวันนึงแล้ว ผมเองก็ปิดเฟสบุ๊คไปแล้ว
ผมแค่อยากจะรู้ว่า ผมทำให้เค้ารุ้สึกแย่ขนาดเลยเหรอ ถ้ามันแย่มาก
ผมจะผิดหรือไม่ผิด ผมก็อโทษเค้าผ่านกระทู้นี้เลยละกัน
ผมอยากจะบอกว่า ผมรักเค้ามาก มากจนแทบจะถวายหัวให้ได้เลย
แต่ไม่เข้าใจ ว่าทำไม ทำไมเรื่องแค่นี้ เค้าถึงไม่เข้าใจผม
หรือเพราะผมมันเลวเอง ที่ใส่ใจมากไป งี่เง่า หรือไม่ได้เรื่อง
แต่เค้าก็เลือกที่จะไม่พูดตามเคย.......
ผมขอฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคับ ขออณุญาตด้วยครับ
ผมผิดไหม ช่วยตอบที
เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า
ผมกับแฟนที่คบด้วยกันมาเกือบจะเข้าปีที่สามแล้ว ผมขอบอกก่อนนะคับ ว่าแฟนผมเป็นผู้ชาย
และขอเปิดเผยที่นี่ ที่แรกเลย ว่าผมเป็นเกย์
ผมรักแฟนผมมาก ตามใจเค้าทุกอย่าง อาจจะเป็นเพราะผมกลัวว่าเค้าจะทิ้งผมด้วยละมั้ง
เพราะแฟนผมกับผม อายุห่างกันถึง 10 ปี เค้าเป็นคนต่างจังหวัดแต่เค้ามาอยู่ที่นี่จังหวัดเดียวกับผม
แต่ตัวผมเองก็ทำงานอีกจังหวัดนึง ผมจะกลับบ้านทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์
เวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันก็มีแค่สามวันนี้ ทุกครั้งที่กลับาบ้าน ผมก็จะบอกเค้าทุกครั้ง ว่าวันนี้กลับบ้าน
กี่โมง หรือถึงบ้านกี่โมง เราอยู่ด้วยกัน เราคบกัน มันก็มีความสุขดีนะคับ
ทุกครั้งที่ผมแท้แท้ หมดกำลังใจ นอกจากพ่อแม่แล้ว ก็มีเค้านี่ละ ที่คอยให้กำลังใจผมตลอดมา
แต่บางครั้งผมก็เหมือนจะทำตัวให้เค้าอึดอัดเหมือนกัน ก็อย่างว่าละคับ มีแฟนเด็กนี่ !!
มันก็เลยมีอาการหึง หวง งี่เง่า เป็นธรรมดา
ผมเป็นคนที่ถ้ามีแฟน ผมจะรักแฟนมาก เพราะผมยึดมั่นในคำของแม่ผม ที่แกเคยบอกกับผมไว้
ว่าถ้าผมมีแฟน ก็อย่าทำตัวเหลวใหล หรือเป็นประเภทไม้เลื้อย
แต่ผมก็ไม่เคยประพฤติปฎิบัติแบบนั้นเลย ทั้งต่อหน้าหรือลับลหลัง เพราะผมให้เกียรติน้องเค้า
ว่าเค้าคบเราเป็นแฟน ตั้งแต่นั้นมาผมก็คบเค้ามาเรื่อยๆ
มีทะเลาะกันบ้างไรบ้าง ก็แฟนกันนิ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันเราก็จะปรับ
ปรับเพื่อให้เราเข้าใจกันมากยิ่งขึ้น เรื่องแย่ๆผมก็มี เรื่องแย่ๆเข้าก็มีเหมือนกัน....
เอาเป็นผมขอเล่าสั้นๆไว้เท่านี้ก่อนนะครับ
เรื่องของวันนี้ที่ผมมาตั้งกระทู้ก็คือว่า
>>> วันที่ 5 มีนาคม 60 (วันอาทิตย์)
แฟนผมเลิกงาน แล้วมานอนพักที่บ้านผมของเช้าวันนั้น
ก่อนหน้านั้น เราก็เข้าไปในเมืองไปเดินดูโปรแกรมหนังกัน เพราะเค้าบอกว่าอยากดูหนัง
ก็เข้าไปดูว่ามีหนังเรื่องอะไรเข้าฉายบ้าง พอดูเสร็จก็กลับบ้านผม
แฟนผมก็นอน เค้าก็บอกว่าให้ผมปลุกด้วยละกัน ถ้าจะไปไหนเค้าขอนอนพักก่อน
ผมตั้งใจไว้ว่าจะไปดูหนังในตอนเย็น หลังจากที่เค้าหลับไป ผมก็ปลุกเค้าครั้งแรกตอนเที่ยง
เพื่อจะให้เค้าลุกมาทานข้าวด้วยกัน ผมขับรถไปซื้อกับข้าวมาไว้เพื่อเตรียมให้เค้าหมดแล้ว
แต่เค้าก็ไม่ตื่น จนบ่ายโมงนิดๆ ผมก็ปลุกเค้าอีกรอบ แต่เค้าก็ไม่ตื่นผมเลยปล่อยให้นอนต่ออีก
จนบ่านสามปลุกอีกรอบ ก็ไม่ตื่นเหมือนเดิม รอบสุดท้ายตอนบ่ายสี่โมงเย็น
ก็ไม่ตืน...... จนผมไม่ปลุกละ คุณรู้ไหม กับข้าวที่ผมออกไปซื้อมาไว้ให้เค้าทาน
มันบูดหมด รู้สึกเสียดายนะ
พอตกค่ำตอนห้าทุ่ม เค้าก็ต้องไปทำงานต่อ (วันนั้นสรุปคือเค้าตื่นเกือบสามทุ่ม)
เช้าวันจันที่ ที่ 6 มีนาคม 60 (วันจันทร์)
>>>> ผมก็ต้องกลับมาทำงานที่ต่างจังหวัดเหมือนเดิม ในคืนวันอาทิตย์
ผมก็บอกเค้าว่าให้โทรมาปลุกผมตอนตีห้าด้วย เพราะผมต้องเดินทางแต่เช้า เค้าก็โทรมาปลุกปกติ
แต่พ่อผมเป็นห่วงว่าจะกลับเช้าเกิน กลัวขับรถแล้วง่วง รอให้สว่างก่อนดีไหม
ผมก็เลยเชื่อที่พ่อพูด ผมเลยแชตไลน์ไปหาเค้า ว่าเค้าเลิกงานหรือ เพื่อที่ว่าจะไปหาอะไรกินกัน
เค้าก็กำลังรอเลิกงานพอดี ก็เลยไปหาอะไรกินกันก่อนจะกลับไปต่างจังหวัด
มันก็ดูเหมือนปกติทุกอย่าง ไม่มีอะไรเลยว่าเราจะทะเลาะกัน
จนมาเมื่อวาน ( วันที่ 8 มีนาคม 60 ) เป็นวันหยุดงานของแฟนผม
เรื่องมันก็เกิดตรงนี้ละคับ มันอาจจะไร้สาระก็ได้นะ ถ้าอ่านเรื่องที่ผมเล่า
เค้าบอกผมว่าวันนี้เค้าหยุดงาน แล้วจะไปเรียน แต่เค้าบอกว่าอยากจะนอนก่อนสักหน่อย
จนสักพัก เค้าบอกผมว่าเค้าไปดูหนังเพราะเค้าไม่ไปเรียนละ ผมก็ถามไปว่าเรื่องอะไร
ปรากฎว่าหนังที่เค้าจะดูคือเรื่องเดียวกันกับวันที่ผมพยายามปลุกเขาเพื่อจะไปดูด้วยกัน !!
นี่ไงละคับ สาเหตุของเรื่อง.......
ตอนบ่ายสามครึ่ง เค้าบอกจะดูหนังเรื่องนั้น ผมก็บอกเค้าว่า
เรื่องนี้ละ ที่ผมพยายามปลุกว่าจะไปดูด้วยกัน แต่เค้าดันไม่ตื่น
แต่เค้าบอกผมว่า "พี่ไม่ปลุกผมให้ตื่นอะ แล้วก็ไม่บอกด้วยว่าจะชวนไปดูหนัง" !!
ผมก็ยอมรับนะ ว่าตอนนั้นผมเสียอารมจริงๆ ว่าหนังเรื่องนั้นผมอยากดูกับเค้า
ก็เลยแสดงอาการนอยออกมา -ดันเข้าบ้าง เพราะเค้าจะดู แต่ผมไม่ได้ดูด้วยกันกับเค้า
ผมก็เลยพูดนอยๆประมานว่า "คราวหลังจะไม่ชวนแล้วดูคนเดียวก็ได้ แล้วอย่าหาว่าทิ้งไปดูคนเดียวนะ"
เค้าก็ยังบอกผมคำเดิมว่าผมไม่บอกตอนปลุกว่าจะไปดูหนังกับเค้า
แล้วที่ผมพยายามจะปลุกเค้าให้ตื่นเพื่อจะไปดูหนังด้วยคืออะไรละ ??
ผมก็เลยตอบแบบนอยๆกับเค้าไปว่า "งั้นดูให้สนุกนะไม่กวนละ(ไม่ได้งอนแค่รู้สึกว่าแฟนอยากดูหนังแต่ไม่ได้ดู)"
หมายถึงผมไม่ได้ดูกับเค้า แต่เค้ากลับไปดูคนเดียว.....
แล้วเค้าบอกว่าเหมือนประชดกลับมาว่า "งั้นเค้าไม่ดู" หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็กลับบ้านแล้วบอกผมประโยคสุดท้าย
"อยู่บ้านละครับ จะนอนพักผ่อนละ ฝันดี" ตอนบ่ายสี่โมง ห้าสิบนาที
หลังจากนั้น เราก็ต่างโพสเฟสกันว่าต่างคนต่างงอน ต่างนอย
ผมขอถามคนที่อ่านอยู่ละกันนะครับ ว่าตกลงผมผิดเหรอ กับเรื่องที่ผมไม่ได้ดูหนังกับเค้า
แต่เค้ากลับไปดูคนเดียว
ถ้าคุณว่าผมผิด ผมก็จะรับผิดตรงนั้น ผมจะไม่แก้ตัวอะไรทั้งสิ้น
แต่ถ้าเค้าผิด ผมก็อยากง้อเค้าอยู่ดี เพราะตอนนี้
เราไม่ได้คุยกันเกือบจะวันนึงแล้ว ผมเองก็ปิดเฟสบุ๊คไปแล้ว
ผมแค่อยากจะรู้ว่า ผมทำให้เค้ารุ้สึกแย่ขนาดเลยเหรอ ถ้ามันแย่มาก
ผมจะผิดหรือไม่ผิด ผมก็อโทษเค้าผ่านกระทู้นี้เลยละกัน
ผมอยากจะบอกว่า ผมรักเค้ามาก มากจนแทบจะถวายหัวให้ได้เลย
แต่ไม่เข้าใจ ว่าทำไม ทำไมเรื่องแค่นี้ เค้าถึงไม่เข้าใจผม
หรือเพราะผมมันเลวเอง ที่ใส่ใจมากไป งี่เง่า หรือไม่ได้เรื่อง
แต่เค้าก็เลือกที่จะไม่พูดตามเคย.......
ผมขอฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคับ ขออณุญาตด้วยครับ