ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้าง แล้วแก้ไขอย่างไรคะ ยาวหน่อยนะคะ แต่อยากจะเล่าระบาย
เรากับแฟนคบกันมา รวมแต่งงานแล้วก็ 15 ปีค่ะ ( คบกันมา 10 ปี แต่งงานมา 5 ปีแล้วค่ะ )
ตอนที่เราคบกันตอนนั้นยังเป็นนักศึกษาค่ะ ช่วงที่คบกันก็ไม่มีปัญหาอะไร ตอนไปเที่ยว ดูหนัง
ร้องคาราโอเกะ แฟนเราก็เป็นคนจ่ายบ้าง เราบ้าง ไม่ก็หารกันบ้าง
พอเริ่มเรียนจบ ก็หางานทำเราจึงตัดสินใจมาอยู่ด้วยกันค่ะ ช่วงแรกต่างกันก็ยังไม่ชินต้องปรับตัวอีกเยอะ
ตอนนั้นก็เลยต่างคนต่างใช้เงินของตัวเองค่ะ ก็ยังเหมือนเดิมค่ะ ถ้ามีการจ่ายเงิน ก็จะช่วยกันจ่ายบ้าง แฟนเราจ่ายให้บ้าง
ช่วงแรกๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ พออยู่ๆ กันไปทางแม่แฟนก็เริ่มโทรมาหาแฟนเรา ถามว่าวันนี้ทำอะไร? กินข้าวหรือยัง
โทรมาทุกวัน วันละ 20-30 นาที
จากการเริ่มโทรมานั้นเอง ก็มีบางอย่างเปลี่ยนไปค่ะ แฟนเราเริ่มไม่ค่อยมีเงิน หนักสุดคือไม่มีเงินกินข้าว เราต้องแบ่ง
เงินเราให้เราเลยถามว่าใช้จ่ายอะไรเยอะหรอ ทำไมเงินไม่เหลือ แฟนเราก็บอกว่าทางบ้านโทรมาขอเงินนะ เราก็ อ่อๆ
( ที่บ้านแฟนอยู่กัน 3 คนค่ะ มีพี่ชายแฟน แม่แฟน แล้วก็พ่อแฟนเรา ซึ่งก็ทำงานกันทั้ง 3 คนนะคะ )
จากนั้นปัญหาเริ่มหนักขึ้นค่ะ นอกจากแฟนเราจะไม่มีเงินเหลือแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกินตอนไปทำงาน แล้วยังไม่เหลือ
ถึงเงินที่ต้องจ่ายค่าเช่า ค่าน้ำมันรถ เราก็เริ่ม เฮ้ย! แบบนี้ไม่ไหวแล้วนะ เราเลยคุยกับแฟนว่าเกิดอะไรขึ้น คือพักหลังๆ
เราเริ่มเป็นคนที่ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายคนเดียวเราก็เริ่มไม่ไหว ถามแฟนก็ได้คำตอบเดิม ว่าแม่แฟนโทรมาขอเงิน ใช้จ่ายที่
บ้านไม่พอ เราก็ถามว่าใช้จ่ายอะไรทำไมไม่พอ เพราะก็ทำงานกันทั้งหมด 3 คนน่ะ อยู่กันแค่ 3 คนเอง แอร์ก็ไม่มี
ค่าเช่าบ้านก็ไม่ต้องเสียเพราะเป็นบ้านตัวเอง แฟนเราตอบคำถามไม่ได้ค่ะ เพราะเขาเองก็ไม่รู้
เหมือนกัน เราเลยให้เขาลองคุยกับแม่เขาดู แม่เขาก็บอกว่าก็ใช้ประหยัดกันสุดๆ แล้ว แต่ว่าไม่พอ
จนวันหนึ่งเรามาเห็นข้อความจากธนาคารอินเตอร์เน็ตแบงค์กิ้งในอีเมล เป็นการโอนเงิน คือไม่ได้โอนเงินก้อนนะคะ
จะเป็นการโอนแบบทยอยโอน 3 วัน 500 บาท 2 วัน 1,000 บาท 5 วัน 2,000 บาท คือถยอยโอนสลับกัน แต่ไม่เคย
นานเกิน 7 วันค่ะที่โอนไป เราก็ทนได้ไม่นานค่ะเลยคุยเคลียไปเลยว่า แบบนี้เราไม่ไหวนะ คุณมีแฟนแล้ว คือต้องรับผิดชอบ
ชีวิตกันบ้าง ไม่ใช่ใช้เงินจนหมดแล้วไม่คิดถึงเราเลย ลองไปคุยกับทางบ้านหน่อยว่ายังไง มีปัญหาอะไรกันแต่ แฟนเรา
ก็ไปคุยกับทางบ้านค่ะ สรุปทางบ้านมีหนี้ 20,000 บาท แต่ดอกร้อยละ 30 บาท ต้องคอยจ่ายดอกเงินต้นก็ยังไม่ได้เคลีย
เลยสักบาท ปัจจุบันคือจ่ายแต่ดอกอย่างเดียว
เราไปบ้านแฟนบ่อยๆ ค่ะ ทางบ้านก็ตอนรับดี พูดจาดี เอ็นดูเราดี แต่ที่เราสังเกต คงเป็นเกี่ยวกับการใช้เงินของ
บ้านแฟนเราค่ะ ที่แบบต้นเดือนกินหรูสิ้นเดือนไม่เหลือเงินใช้ มีเท่าไหร่ใช้หมด ไม่คิดจะออม อะไรประมาณนี้
เราเริ่มทะเลาะกับแฟนถี่ขึ้นค่ะ แม่เขาก็โทรมาขอเงินถี่ขึ้นเช่นกัน จนเราไม่ไหวขอเลิกค่ะ เราคิดว่าอยู่ไปแบบนี้
ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แฟนเราเป็นคนดีนะคะดูแลเราดี ช่วยงานบ้านทุกอย่าง ขยันทำงาน เรารักกันดี แรกๆ วันสำคัญจะ
มีของให้กันและกันตลอด จนมาช่วงที่ทางบ้านขอเงินเขา เขาก็จะทำได้แค่เล่นกีตาร์ให้ฟัง หรือพาไปกินอะไรนิดๆ
หน่อยๆ ไม่มีของขวัญให้ เขาก็จะบอกติดไว้ก่อนนะ อยากซื้อของเราอยากได้ให้นะ
แต่เขายังไม่มีเงิน เดี๋ยวมันจะดีขึ้นนะ....... แต่มันไม่ดีขึ้นค่ะ เราขอเลิก แฟนไม่ยอมเลิก ขอโอกาส หาวิธีแก้
สรุป วิธีแก้คือเขาไปคุยกับทางบ้านว่าจะโอนเงินให้เดือนละ 4,000 น่ะ แล้วส่วนที่เหลือจะแบ่งเก็บและใช้
กับเรา เราจะเก็บเงินแต่งงานกันเอง ทางบ้านเขาก็โอเคค่ะ แต่ผ่านไปได้ไม่กี่เดือน ก็เริ่มทยอยขออีกแล้ว
บอกว่าจะแบ่งไปจ่ายเงินต้น เราเลยแก้ปัญหาด้วยการที่เราเอาเงินที่เราช่วยกันเก็บไปจ่ายหนี้ให้ค่ะ 20,000 บาท
รวมดอกเบี้ยของเดือนนั้น จ่ายให้จบ เราคิดว่าอะไรๆ มันจะดีขึ้น จะได้ไม่ต้องคอยไปจ่ายดอกเบี้ย จะได้มีเงินเหลือ
ก็จบไปกับหนี้ก้อนนั้น มามีเรื่องไปรักษาที่ รพ. ต่อค่ะ แม่แฟนจะโทรมาขอเงินแยกจากเงินที่ให้เดือนละ 4,000 บาท
เพิ่มอีก 2,000 บาท เพื่อไปหาหมอ แม่แฟนเราเป็นเบาหวานกับความดันค่ะ แกบอกว่าต้องไปหาหมอทุกเดือน
นั่งแท็กซี่ไปกลับก็หมดไป 200 บาทแล้ว บัตรทองก็ใช้ไม่ได้เพราะแกแพ้ยาบัตรทองค่ะ(แกบอกแบบนี้น่ะ)
ต้องกินยาที่สั่งแยกมา สรุปคือต่อเดือนขอเพิ่มอีก 2,000 บาท เราก็โอเคๆ ผ่านไปอีกไม่กี่เดือน
เหมือนเดิมค่ะ โทรมาขอเงินเพิ่มแบบทยอยขอเหมือนเดิม จนเกินมาถึงเงินที่เราจะต้องแบ่งมาเก็บแต่งงานกัน
เราเลยไม่โอเคอีกแล้ว แฟนเราก็แก้ปัญหาด้วยการหาอาชีพเสริมจากงานประจำเพื่อจะได้มีเงินโอนไปให้ทางบ้านค่ะ
ไปๆ มาๆ สรุปมีหนี้เพิ่มอีกแล้ว ทางบ้านแฟนไปกู้เงินมา 30,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 30 อีกแล้ว!!! เราปวดหัวมาก
ทะเลาะกันกับแฟนอีกแล้ว เราขอเลิกอีกบอกว่าไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ เราบอกเลิกกันเถอะ ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน
ปัญหาเดิมๆ ซ้ำๆ ไม่คิดจะปรับปรุงเลย ผ่านมาจะสิบปีก็โอนเงินไปให้ตลอดก็น่าจะพอมีเงินเก็บกันได้แล้ว
หรือไม่ก็ไม่ควรมีหนี้เพิ่มแล้ว ทำไมยังมีหนี้เพิ่ม.... เหมือนเดิมค่ะแฟนเราไม่ยอมเลิกเราก็สงสารเขา เหมือนเขา
ก็เป็นคนกลางแม่ขอก็ต้องให้เป็นหน้าที่ลูกเราเข้าใจนะคะ แต่เราก็อยากให้มันมีความพอดี ทำไมแม่แฟนเราไม่ห่วงลูกตัวเอง
บ้างว่าจะมีเงินเหลือใช้เท่าไหร่ จะมีเงินกินข้าวไหม หรือเขาคิดว่าอยู่กับเราก็ใช้เงินเราก็ได้หรอคะ? แล้วเราก็แก้ปัญหา
กันเหมือนเดิมค่ะ คือเอาเงินของพวกเราไปจ่ายหนี้ให้ แต่ครั้งนี้แฟนเราไม่ส่งเงินเดือนละ 4,000 บาทให้แล้วค่ะ
เขาตกลงกับทางบ้านไว้ เขาบอกเขาอยากแต่งงานกับเรา จะเก็บเงินแต่งงาน ทางบ้านก็โอเค
ผ่านมาหลังจากนั้นพวกเราก็แต่งงาน ซื้อบ้านอยู่ด้วยกัน รายจ่ายก็เพิ่มขึ้นจากเดิม เราก็ต้องช่วยกัน
คุยตกลงกันไว้ว่าจะให้เราเป็นคนเก็บเงิน แล้วเขาจะเอาไปใช้อาทิตย์ละ 1,000 บาท เพราะตอนเย็นก็กลับ
มาเกินข้าวที่บ้านอยู่แล้ว ตอนเช้าเขากินกาแฟที่ออฟฟิศค่ะ จะมีก็แต่อาหารกลางวัน ซึ่งเขาก็บอกว่าเหลือด้วยซ้ำ
ทุกอย่างโอเคค่ะ เรื่องความรักของเรา เรารักกันดี ดูแลกันดี เสมอต้นเสมอปลาย ยังช่วยกันทำงานบ้าน ดูแล พาไปเที่ยว
เหมือนเดิม
เราลืมพูดถึงทางบ้านเรานะคะ ทางบ้านเราไม่เคยขอเงินเราค่ะ พ่อกับแม่เราอยู่ต่างจังหวัดขายของมีเงินใช้
เราแบ่งส่งให้ แกก็เก็บไว้ในบัญชีให้เราค่ะตั้งแต่เล็กจนเราโตแกไม่เคยขอเงินเรา มีแต่ให้ เงินค่าสินสอดแกก็ให้เรามาค่ะ
บอกว่าเอามาตั้งตัวกันนะลูก ทางบ้านเราเป็นแบบนี้ค่ะ
หลังจากแต่งงานมา แฟนก็เริ่มส่งเงินไปให้ทางบ้านค่ะ เดือนละ 4,000 บาท เพราะทางพี่ชายแฟนก็คงส่งให้
เหมือนกัน แต่เราไม่ทราบว่าส่งเท่าไหร่มีช่วงหนึ่งพี่ชายแฟนไม่ได้ทำงาน ก็จะโทรมาขอเงินแฟนเราอยู่หลายเดือน
และก็มีปัญหาตามมาอีกค่ะ ครั้งนี้เราทะเลาะกันรุนแรงเกี่ยวกับเรื่องเงิน เพราะทางแม่แฟนเริ่มโทรมาขอถี่อีกแล้ว
จนพี่ชายแฟนเลยต้องไปหางานทำ ก็เลยลดเงินในส่วนที่ต้องโอนให้พี่ชายแฟนออกไป ปัญหาเดิมๆ เคลียแบบเหมือนเดิม
จนมาเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนค่ะ เราเจออีเมลโอนเงินอีกแล้ว ทยอยโอน ครั้งละ 500,1,000 ห่างกันไม่เกิน 5 วัน
เหมือนเดิม แฟนเราไม่ได้บอกเราค่ะว่าโอนเงินไปทางบ้าน เงินที่เขาเอาไปใช้อาทิตย์ละพันไม่เหลือ แถมไม่พอ
ต้องหาอาชีพเสริมเพิ่มอีกเหมือนแบบขายของออนไลน์ แฟนเราเลยต้องเช็คต้องคุยกับลูกค้าตลอดเวลา เวลามีคน
มาสั่งของ ก็เลยละเลยเรา เพราะมัวแต่กังวลที่จะหาเงินโอนไปให้ทางบ้าน แต่ก่อนแฟนเรากับแม่แฟนจากโทรคุยตอนนี้
เปลี่ยนมาเป็นไลน์คุยกันแล้ว เราได้อ่านบ้าง ก็จะประมาณว่า "แม่ขอเงินหน่อย มีสัก 500 ไหม รบกวนลูกหรือเปล่า
ทางแฟนเราก็บอกว่าได้ขอเวลาอีก 2-3 วันนะตอนนี้ขายของรอลูกค้าโอนมาครับ" แฟนเราไม่เคยปฏิเสธ ไม่มีก็ต้องหาให้
โดยไม่รู้ว่าแม่เอาเงินไปทำอะไร โดยไม่ห่วงว่าจะมีเงินซื้อของขวัญให้เราไหม วันเกิดเราปีนี้แฟนเราได้ซื้ออะไรให้เราเลยค่ะ
แม้แต่เค้ก เขาบอกว่าเขาไม่มีเงินนะ เขาขอโทษเรา เราก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ว่าถึงขนาดไม่มีเงินมาเก็บมาร่วม
ไว้สำหรับใช้จ่ายในบ้าน นี่สิที่เราไม่ไหว เราเลยเคลียค่ะ เราบอกว่าชีวิตคู่ของเราจะเอายังไงกันดี ถ้าปล่อยไปแบบนี้
มันก็ปัญหาเดิมๆ เขาก็บอกเราว่าจะไม่ให้เขาส่งเงินให้แม่เขาก็ไม่ได้หรอก เขาต้องเลี้ยงพ่อแม่ ก็ใช่ เกิดเป็นลูก
ก็ต้องเลี้ยงพ่อแม่เราก็รู้ แต่ส่งไปถึงขนาดไม่มีเงินจะกิน แต่แล้วเมียละ? ไม่ต้องเลี้ยงหรอคะ นี่ยังไม่มีลูกเพราะ
ไม่กล้ามีค่ะ เมียหากินเองใช่ไหมค่ะ ถ้าแบบนี้เราจะแต่งงานกันทำไม เราเครียดมากค่ะ เราจะมีสามีไปทำไมคะ
ถ้าเรามีแล้วต้องเลี้ยงตัวเอง แถมยังต้องเลี้ยงเขาด้วย...... เราคงเห็นแก่ตัวนะคะ แต่เราคิดว่าเราก็ทนสุดๆ แล้ว
เราเล่าแบบคร่าวๆ นะคะ ความรักไม่เคยมีปัญหานะคะ จะมีก็แต่เรื่องเงินนี่แหละคะ เราควรทำยังไงดีค่ะ
เรารักเขา แต่เราก็ไม่อยากทนแบบนี้ เราอยากก้าวไปข้างหน้าเรารู้สึกว่าชีวิตมันย่ำอยู่กับที่ค่ะ
ใครมีปัญหาแบบเราบ้างคะ แล้วแก้ไขกันยังไง
เราควรหยุด..... หรือไปต่อดี เพราะตอนนี้เราอยากจะ หยุดแล้วค่ะ ต่อให้รักมาก
ช่วยแนะนำเราหน่อยเถอะค่ะ
จะทำอย่างไร เมื่อเงิน กลายเป็นปัญหา " ชีวิตคู่ที่ไม่ได้มีแค่คน 2 คน "
เรากับแฟนคบกันมา รวมแต่งงานแล้วก็ 15 ปีค่ะ ( คบกันมา 10 ปี แต่งงานมา 5 ปีแล้วค่ะ )
ตอนที่เราคบกันตอนนั้นยังเป็นนักศึกษาค่ะ ช่วงที่คบกันก็ไม่มีปัญหาอะไร ตอนไปเที่ยว ดูหนัง
ร้องคาราโอเกะ แฟนเราก็เป็นคนจ่ายบ้าง เราบ้าง ไม่ก็หารกันบ้าง
พอเริ่มเรียนจบ ก็หางานทำเราจึงตัดสินใจมาอยู่ด้วยกันค่ะ ช่วงแรกต่างกันก็ยังไม่ชินต้องปรับตัวอีกเยอะ
ตอนนั้นก็เลยต่างคนต่างใช้เงินของตัวเองค่ะ ก็ยังเหมือนเดิมค่ะ ถ้ามีการจ่ายเงิน ก็จะช่วยกันจ่ายบ้าง แฟนเราจ่ายให้บ้าง
ช่วงแรกๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ พออยู่ๆ กันไปทางแม่แฟนก็เริ่มโทรมาหาแฟนเรา ถามว่าวันนี้ทำอะไร? กินข้าวหรือยัง
โทรมาทุกวัน วันละ 20-30 นาที
จากการเริ่มโทรมานั้นเอง ก็มีบางอย่างเปลี่ยนไปค่ะ แฟนเราเริ่มไม่ค่อยมีเงิน หนักสุดคือไม่มีเงินกินข้าว เราต้องแบ่ง
เงินเราให้เราเลยถามว่าใช้จ่ายอะไรเยอะหรอ ทำไมเงินไม่เหลือ แฟนเราก็บอกว่าทางบ้านโทรมาขอเงินนะ เราก็ อ่อๆ
( ที่บ้านแฟนอยู่กัน 3 คนค่ะ มีพี่ชายแฟน แม่แฟน แล้วก็พ่อแฟนเรา ซึ่งก็ทำงานกันทั้ง 3 คนนะคะ )
จากนั้นปัญหาเริ่มหนักขึ้นค่ะ นอกจากแฟนเราจะไม่มีเงินเหลือแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกินตอนไปทำงาน แล้วยังไม่เหลือ
ถึงเงินที่ต้องจ่ายค่าเช่า ค่าน้ำมันรถ เราก็เริ่ม เฮ้ย! แบบนี้ไม่ไหวแล้วนะ เราเลยคุยกับแฟนว่าเกิดอะไรขึ้น คือพักหลังๆ
เราเริ่มเป็นคนที่ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายคนเดียวเราก็เริ่มไม่ไหว ถามแฟนก็ได้คำตอบเดิม ว่าแม่แฟนโทรมาขอเงิน ใช้จ่ายที่
บ้านไม่พอ เราก็ถามว่าใช้จ่ายอะไรทำไมไม่พอ เพราะก็ทำงานกันทั้งหมด 3 คนน่ะ อยู่กันแค่ 3 คนเอง แอร์ก็ไม่มี
ค่าเช่าบ้านก็ไม่ต้องเสียเพราะเป็นบ้านตัวเอง แฟนเราตอบคำถามไม่ได้ค่ะ เพราะเขาเองก็ไม่รู้
เหมือนกัน เราเลยให้เขาลองคุยกับแม่เขาดู แม่เขาก็บอกว่าก็ใช้ประหยัดกันสุดๆ แล้ว แต่ว่าไม่พอ
จนวันหนึ่งเรามาเห็นข้อความจากธนาคารอินเตอร์เน็ตแบงค์กิ้งในอีเมล เป็นการโอนเงิน คือไม่ได้โอนเงินก้อนนะคะ
จะเป็นการโอนแบบทยอยโอน 3 วัน 500 บาท 2 วัน 1,000 บาท 5 วัน 2,000 บาท คือถยอยโอนสลับกัน แต่ไม่เคย
นานเกิน 7 วันค่ะที่โอนไป เราก็ทนได้ไม่นานค่ะเลยคุยเคลียไปเลยว่า แบบนี้เราไม่ไหวนะ คุณมีแฟนแล้ว คือต้องรับผิดชอบ
ชีวิตกันบ้าง ไม่ใช่ใช้เงินจนหมดแล้วไม่คิดถึงเราเลย ลองไปคุยกับทางบ้านหน่อยว่ายังไง มีปัญหาอะไรกันแต่ แฟนเรา
ก็ไปคุยกับทางบ้านค่ะ สรุปทางบ้านมีหนี้ 20,000 บาท แต่ดอกร้อยละ 30 บาท ต้องคอยจ่ายดอกเงินต้นก็ยังไม่ได้เคลีย
เลยสักบาท ปัจจุบันคือจ่ายแต่ดอกอย่างเดียว
เราไปบ้านแฟนบ่อยๆ ค่ะ ทางบ้านก็ตอนรับดี พูดจาดี เอ็นดูเราดี แต่ที่เราสังเกต คงเป็นเกี่ยวกับการใช้เงินของ
บ้านแฟนเราค่ะ ที่แบบต้นเดือนกินหรูสิ้นเดือนไม่เหลือเงินใช้ มีเท่าไหร่ใช้หมด ไม่คิดจะออม อะไรประมาณนี้
เราเริ่มทะเลาะกับแฟนถี่ขึ้นค่ะ แม่เขาก็โทรมาขอเงินถี่ขึ้นเช่นกัน จนเราไม่ไหวขอเลิกค่ะ เราคิดว่าอยู่ไปแบบนี้
ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แฟนเราเป็นคนดีนะคะดูแลเราดี ช่วยงานบ้านทุกอย่าง ขยันทำงาน เรารักกันดี แรกๆ วันสำคัญจะ
มีของให้กันและกันตลอด จนมาช่วงที่ทางบ้านขอเงินเขา เขาก็จะทำได้แค่เล่นกีตาร์ให้ฟัง หรือพาไปกินอะไรนิดๆ
หน่อยๆ ไม่มีของขวัญให้ เขาก็จะบอกติดไว้ก่อนนะ อยากซื้อของเราอยากได้ให้นะ
แต่เขายังไม่มีเงิน เดี๋ยวมันจะดีขึ้นนะ....... แต่มันไม่ดีขึ้นค่ะ เราขอเลิก แฟนไม่ยอมเลิก ขอโอกาส หาวิธีแก้
สรุป วิธีแก้คือเขาไปคุยกับทางบ้านว่าจะโอนเงินให้เดือนละ 4,000 น่ะ แล้วส่วนที่เหลือจะแบ่งเก็บและใช้
กับเรา เราจะเก็บเงินแต่งงานกันเอง ทางบ้านเขาก็โอเคค่ะ แต่ผ่านไปได้ไม่กี่เดือน ก็เริ่มทยอยขออีกแล้ว
บอกว่าจะแบ่งไปจ่ายเงินต้น เราเลยแก้ปัญหาด้วยการที่เราเอาเงินที่เราช่วยกันเก็บไปจ่ายหนี้ให้ค่ะ 20,000 บาท
รวมดอกเบี้ยของเดือนนั้น จ่ายให้จบ เราคิดว่าอะไรๆ มันจะดีขึ้น จะได้ไม่ต้องคอยไปจ่ายดอกเบี้ย จะได้มีเงินเหลือ
ก็จบไปกับหนี้ก้อนนั้น มามีเรื่องไปรักษาที่ รพ. ต่อค่ะ แม่แฟนจะโทรมาขอเงินแยกจากเงินที่ให้เดือนละ 4,000 บาท
เพิ่มอีก 2,000 บาท เพื่อไปหาหมอ แม่แฟนเราเป็นเบาหวานกับความดันค่ะ แกบอกว่าต้องไปหาหมอทุกเดือน
นั่งแท็กซี่ไปกลับก็หมดไป 200 บาทแล้ว บัตรทองก็ใช้ไม่ได้เพราะแกแพ้ยาบัตรทองค่ะ(แกบอกแบบนี้น่ะ)
ต้องกินยาที่สั่งแยกมา สรุปคือต่อเดือนขอเพิ่มอีก 2,000 บาท เราก็โอเคๆ ผ่านไปอีกไม่กี่เดือน
เหมือนเดิมค่ะ โทรมาขอเงินเพิ่มแบบทยอยขอเหมือนเดิม จนเกินมาถึงเงินที่เราจะต้องแบ่งมาเก็บแต่งงานกัน
เราเลยไม่โอเคอีกแล้ว แฟนเราก็แก้ปัญหาด้วยการหาอาชีพเสริมจากงานประจำเพื่อจะได้มีเงินโอนไปให้ทางบ้านค่ะ
ไปๆ มาๆ สรุปมีหนี้เพิ่มอีกแล้ว ทางบ้านแฟนไปกู้เงินมา 30,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 30 อีกแล้ว!!! เราปวดหัวมาก
ทะเลาะกันกับแฟนอีกแล้ว เราขอเลิกอีกบอกว่าไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ เราบอกเลิกกันเถอะ ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน
ปัญหาเดิมๆ ซ้ำๆ ไม่คิดจะปรับปรุงเลย ผ่านมาจะสิบปีก็โอนเงินไปให้ตลอดก็น่าจะพอมีเงินเก็บกันได้แล้ว
หรือไม่ก็ไม่ควรมีหนี้เพิ่มแล้ว ทำไมยังมีหนี้เพิ่ม.... เหมือนเดิมค่ะแฟนเราไม่ยอมเลิกเราก็สงสารเขา เหมือนเขา
ก็เป็นคนกลางแม่ขอก็ต้องให้เป็นหน้าที่ลูกเราเข้าใจนะคะ แต่เราก็อยากให้มันมีความพอดี ทำไมแม่แฟนเราไม่ห่วงลูกตัวเอง
บ้างว่าจะมีเงินเหลือใช้เท่าไหร่ จะมีเงินกินข้าวไหม หรือเขาคิดว่าอยู่กับเราก็ใช้เงินเราก็ได้หรอคะ? แล้วเราก็แก้ปัญหา
กันเหมือนเดิมค่ะ คือเอาเงินของพวกเราไปจ่ายหนี้ให้ แต่ครั้งนี้แฟนเราไม่ส่งเงินเดือนละ 4,000 บาทให้แล้วค่ะ
เขาตกลงกับทางบ้านไว้ เขาบอกเขาอยากแต่งงานกับเรา จะเก็บเงินแต่งงาน ทางบ้านก็โอเค
ผ่านมาหลังจากนั้นพวกเราก็แต่งงาน ซื้อบ้านอยู่ด้วยกัน รายจ่ายก็เพิ่มขึ้นจากเดิม เราก็ต้องช่วยกัน
คุยตกลงกันไว้ว่าจะให้เราเป็นคนเก็บเงิน แล้วเขาจะเอาไปใช้อาทิตย์ละ 1,000 บาท เพราะตอนเย็นก็กลับ
มาเกินข้าวที่บ้านอยู่แล้ว ตอนเช้าเขากินกาแฟที่ออฟฟิศค่ะ จะมีก็แต่อาหารกลางวัน ซึ่งเขาก็บอกว่าเหลือด้วยซ้ำ
ทุกอย่างโอเคค่ะ เรื่องความรักของเรา เรารักกันดี ดูแลกันดี เสมอต้นเสมอปลาย ยังช่วยกันทำงานบ้าน ดูแล พาไปเที่ยว
เหมือนเดิม
เราลืมพูดถึงทางบ้านเรานะคะ ทางบ้านเราไม่เคยขอเงินเราค่ะ พ่อกับแม่เราอยู่ต่างจังหวัดขายของมีเงินใช้
เราแบ่งส่งให้ แกก็เก็บไว้ในบัญชีให้เราค่ะตั้งแต่เล็กจนเราโตแกไม่เคยขอเงินเรา มีแต่ให้ เงินค่าสินสอดแกก็ให้เรามาค่ะ
บอกว่าเอามาตั้งตัวกันนะลูก ทางบ้านเราเป็นแบบนี้ค่ะ
หลังจากแต่งงานมา แฟนก็เริ่มส่งเงินไปให้ทางบ้านค่ะ เดือนละ 4,000 บาท เพราะทางพี่ชายแฟนก็คงส่งให้
เหมือนกัน แต่เราไม่ทราบว่าส่งเท่าไหร่มีช่วงหนึ่งพี่ชายแฟนไม่ได้ทำงาน ก็จะโทรมาขอเงินแฟนเราอยู่หลายเดือน
และก็มีปัญหาตามมาอีกค่ะ ครั้งนี้เราทะเลาะกันรุนแรงเกี่ยวกับเรื่องเงิน เพราะทางแม่แฟนเริ่มโทรมาขอถี่อีกแล้ว
จนพี่ชายแฟนเลยต้องไปหางานทำ ก็เลยลดเงินในส่วนที่ต้องโอนให้พี่ชายแฟนออกไป ปัญหาเดิมๆ เคลียแบบเหมือนเดิม
จนมาเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนค่ะ เราเจออีเมลโอนเงินอีกแล้ว ทยอยโอน ครั้งละ 500,1,000 ห่างกันไม่เกิน 5 วัน
เหมือนเดิม แฟนเราไม่ได้บอกเราค่ะว่าโอนเงินไปทางบ้าน เงินที่เขาเอาไปใช้อาทิตย์ละพันไม่เหลือ แถมไม่พอ
ต้องหาอาชีพเสริมเพิ่มอีกเหมือนแบบขายของออนไลน์ แฟนเราเลยต้องเช็คต้องคุยกับลูกค้าตลอดเวลา เวลามีคน
มาสั่งของ ก็เลยละเลยเรา เพราะมัวแต่กังวลที่จะหาเงินโอนไปให้ทางบ้าน แต่ก่อนแฟนเรากับแม่แฟนจากโทรคุยตอนนี้
เปลี่ยนมาเป็นไลน์คุยกันแล้ว เราได้อ่านบ้าง ก็จะประมาณว่า "แม่ขอเงินหน่อย มีสัก 500 ไหม รบกวนลูกหรือเปล่า
ทางแฟนเราก็บอกว่าได้ขอเวลาอีก 2-3 วันนะตอนนี้ขายของรอลูกค้าโอนมาครับ" แฟนเราไม่เคยปฏิเสธ ไม่มีก็ต้องหาให้
โดยไม่รู้ว่าแม่เอาเงินไปทำอะไร โดยไม่ห่วงว่าจะมีเงินซื้อของขวัญให้เราไหม วันเกิดเราปีนี้แฟนเราได้ซื้ออะไรให้เราเลยค่ะ
แม้แต่เค้ก เขาบอกว่าเขาไม่มีเงินนะ เขาขอโทษเรา เราก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ว่าถึงขนาดไม่มีเงินมาเก็บมาร่วม
ไว้สำหรับใช้จ่ายในบ้าน นี่สิที่เราไม่ไหว เราเลยเคลียค่ะ เราบอกว่าชีวิตคู่ของเราจะเอายังไงกันดี ถ้าปล่อยไปแบบนี้
มันก็ปัญหาเดิมๆ เขาก็บอกเราว่าจะไม่ให้เขาส่งเงินให้แม่เขาก็ไม่ได้หรอก เขาต้องเลี้ยงพ่อแม่ ก็ใช่ เกิดเป็นลูก
ก็ต้องเลี้ยงพ่อแม่เราก็รู้ แต่ส่งไปถึงขนาดไม่มีเงินจะกิน แต่แล้วเมียละ? ไม่ต้องเลี้ยงหรอคะ นี่ยังไม่มีลูกเพราะ
ไม่กล้ามีค่ะ เมียหากินเองใช่ไหมค่ะ ถ้าแบบนี้เราจะแต่งงานกันทำไม เราเครียดมากค่ะ เราจะมีสามีไปทำไมคะ
ถ้าเรามีแล้วต้องเลี้ยงตัวเอง แถมยังต้องเลี้ยงเขาด้วย...... เราคงเห็นแก่ตัวนะคะ แต่เราคิดว่าเราก็ทนสุดๆ แล้ว
เราเล่าแบบคร่าวๆ นะคะ ความรักไม่เคยมีปัญหานะคะ จะมีก็แต่เรื่องเงินนี่แหละคะ เราควรทำยังไงดีค่ะ
เรารักเขา แต่เราก็ไม่อยากทนแบบนี้ เราอยากก้าวไปข้างหน้าเรารู้สึกว่าชีวิตมันย่ำอยู่กับที่ค่ะ
ใครมีปัญหาแบบเราบ้างคะ แล้วแก้ไขกันยังไง
เราควรหยุด..... หรือไปต่อดี เพราะตอนนี้เราอยากจะ หยุดแล้วค่ะ ต่อให้รักมาก
ช่วยแนะนำเราหน่อยเถอะค่ะ