สวัสดีทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ผมเคยมีเเฟนคนหนึ่งชื่อน้องเนย น้องเขาเปนคนตัวอ้วนๆนิดหน่อย เราคบกันมาสามปี ตั้งเเต่สมัยผมอยู่ ม. 5 เทอม 2 ในวันนั้นคือตอนกลางคืนผมได้ไปนอน รร เพราะผมเปนเด็กวงโย เราก็เลยตกลงคบกัน อีก 3 วันต่อมาวันเกิดผม เขาซื้อเค้กมาให้น้องเขาน่ารักในมุมมองผมนั้นคือเเกจะชอบยิ้ม ทำทุกอย่างเพื่อเรา เราสองคนชอบขี่รถเที่ยวไปนั้นไปนี่ด้วยกันบ่อยมาก ชอบถ่ายรูปส่วนผมกโดนด่าว่าถ่ายรูปไม่สวย มาประเด็นเเรกเลยที่ผมทำผิดกับเขาคือผมเเอบไปมีใครตอน ผมอยู่ ม.6 ก็เเอบคุยกะน้องคนหนึ่งที่อยู่ม.5ในโรงเรียนนั้น ผมคุยกะน้องคนนั้นมาประมาน 1 ได้ เนยจึงมาจับได้ว่าผมคุยกัน ต้อนนั้นผมจึงตัดสินใจเลือกเนย เเละขอโทษน้องคนนั้นไป ต่อมาเราก็คบกันมาเรื่อยๆจนถึง ปีที่ 2
ผมได้มีโอกาสมาเรียนมหาลัย มาตอนเเรกก็ปกตินะครับ อ่อ
ผมลืมบอกไปว่าตอนอยู่บ้านเราไปหากันบ่อย พอมาเรียนที่เมืองเลยเเล้วเลยไม่ค่อยมีเวลา เราสองคนก็ยังคบกันมาเรื่อยๆพอมาวันหนึ่ง
ผม
โหลด บีทอค มาเล่น เพราะมันมีเพื่อนพาเล่นกันพอไปสักพักผมก็ได้นอกใจเนยอีกครั้งโดยการที่มีคนใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้เปนครั้งที่ทำให้ชีวิตผมต้องดวงตกเพราะผมไม่ทำอะรัยเลยเอาเเต่กินเหล้าไปวันๆจนมาวันหนึ่งผมกลับไปง้อเนย ง้ออยู่หลายวันเหมือนกันเขาจึงตัดสินใจคืนดี เราก็คบกันมาเรื่อยๆผมได้ไปหาที่อุดรบ่อยๆเพราะน้องเขาย้ายไปเรียนอุดร เราก็ไปเที่ยวกันเหมือนเดิมครับหลายที่เลย เราก็คบกันมาเรื่อยๆจนเข้าปีที่สาม มาวันหนึ่งเรื่องก็เกิดขึ้นโดยที่ผมได้ไปทำงานในที่เเห่งหนึ่ง
โดยงานตอนนั้นเขาให้หาคนเพิ่มไปทำงานด้วยผมก็ทำงานโดยหาคนไปเรื่อยคนมาเจอคนหนึ่งคุ้นๆผมเลยได้ทักเเละมีโอกาสคุยกันเเต่บอกกับตัวเองว่าอย่านอกใจเนยอีกเลยก็เลยเลิกคุยกันไป
พออยู่มาวันหนึ่งปัญหาทุกอย่างในชีวิตก็เข้ามา พ่อไม่สบาย เรื่องครอบครัว เรื่องอะรัยหลายอย่างมันวิ่งเข้ามา ผมจึงคิดว่าไม่อยากให้น้องเขามาลำบากเพราะผม ผมจึงไปคุยกะคนๆนั้นเเล้วบอกทุกออย่างว่าผมจะทำยังงัย ผมเลยบอกเลิกน้องเนยไปตอนนั้นคือเจบที่สุดเเล้วพออยู่มาผมยิ่งคิดถึงน้องเขามากผมเลยกลับไปง้อ เเต่ครั้งนี้น้องเขาคงไม่กลับมา ผมทำน้องเขาเจบมากผมผิดมาก ผมอยากขอโอกาสอีกสักครั้งในชีวิตลูกผู้ชายว่าอยากให้กลับมาได้ไหม มันไม่ไหวจริงๆครับ ใช่คนเรามักเสียดายสิ่งของตอนที่มันไม่อยู่กะเรา ผมเปนคนโง่นะครับผมเเย่มากที่สุดตอนนี้ ผมอยากบอกน้องเขาว่า (กลับมาเถอะนะเราไม่ไหว เรายอมรับผิดทั้งหมดที่ทิ้งไป เราขอโทษนะ ให้อภัยอีกสักครั้ง) ถ้าคนไหนที่อ่านจนจบ ผมขอถามว่า
ความผิดทั้งหมดจะพอสู้กะความดีที่ทำมาหรือไม่ครับ ผมเเค่อยากกลับไปเปนเหมือนเดิมครับ
จะมีโอกาสอีกไหม
ผมได้มีโอกาสมาเรียนมหาลัย มาตอนเเรกก็ปกตินะครับ อ่อ
ผมลืมบอกไปว่าตอนอยู่บ้านเราไปหากันบ่อย พอมาเรียนที่เมืองเลยเเล้วเลยไม่ค่อยมีเวลา เราสองคนก็ยังคบกันมาเรื่อยๆพอมาวันหนึ่ง
ผม
โดยงานตอนนั้นเขาให้หาคนเพิ่มไปทำงานด้วยผมก็ทำงานโดยหาคนไปเรื่อยคนมาเจอคนหนึ่งคุ้นๆผมเลยได้ทักเเละมีโอกาสคุยกันเเต่บอกกับตัวเองว่าอย่านอกใจเนยอีกเลยก็เลยเลิกคุยกันไป
พออยู่มาวันหนึ่งปัญหาทุกอย่างในชีวิตก็เข้ามา พ่อไม่สบาย เรื่องครอบครัว เรื่องอะรัยหลายอย่างมันวิ่งเข้ามา ผมจึงคิดว่าไม่อยากให้น้องเขามาลำบากเพราะผม ผมจึงไปคุยกะคนๆนั้นเเล้วบอกทุกออย่างว่าผมจะทำยังงัย ผมเลยบอกเลิกน้องเนยไปตอนนั้นคือเจบที่สุดเเล้วพออยู่มาผมยิ่งคิดถึงน้องเขามากผมเลยกลับไปง้อ เเต่ครั้งนี้น้องเขาคงไม่กลับมา ผมทำน้องเขาเจบมากผมผิดมาก ผมอยากขอโอกาสอีกสักครั้งในชีวิตลูกผู้ชายว่าอยากให้กลับมาได้ไหม มันไม่ไหวจริงๆครับ ใช่คนเรามักเสียดายสิ่งของตอนที่มันไม่อยู่กะเรา ผมเปนคนโง่นะครับผมเเย่มากที่สุดตอนนี้ ผมอยากบอกน้องเขาว่า (กลับมาเถอะนะเราไม่ไหว เรายอมรับผิดทั้งหมดที่ทิ้งไป เราขอโทษนะ ให้อภัยอีกสักครั้ง) ถ้าคนไหนที่อ่านจนจบ ผมขอถามว่า
ความผิดทั้งหมดจะพอสู้กะความดีที่ทำมาหรือไม่ครับ ผมเเค่อยากกลับไปเปนเหมือนเดิมครับ