เราเป็นวัยรุ่นใจแตกเมื่อก่อนเราโดนพ่อแม่บังคับหลายอย่างมาก หยุดเสาร์ทิตย์ต้องทำงานตั้งแต่ป.6ล่ะ ไม่ให้เที่ยว เที่ยวเพื่อนข้างบ้านก็ไม่ค่อยให้ไป ปล.ขนาดเป็นญาติกันน่ะ ไม่ให้เล่นกับผู้ชาย อยากได้โน่นได้นี่ไม่เคยซื้อให้ เมื่อก่อนเห็นเพื่อนมีmp3 ก็แค่อยากมีไว้ฟังเพลงแก้เหงา อยากได้โทรศัพท์ท่านก็ไม่เคยซื้อให้จนถึงเราขึ้น ม.3ถึงจะได้ใช้เราแอบเก็บตังซื้อน่ะ เรามีความกดดันมากตั้งแต่เด็กทีวีก็ไม่ค่อยให้ดู พอหยุดงานวันไหน ทีวี วิทยุ ไม่ให้ใช้ ท่านออกไปทำงานเขาก็ดึงคัตเอาว์ลงไว้ บอกเปลืองไฟ ให้อยู่แต่ในห้อง บางคนอาจจะว่าเราเวอร์แต่เราเจอแบบนั้นจริงๆ พอเราจบม.3เราไปต่อ ปี1ซึ่งเราเจอผู้คนเยอะขึ้น จากที่เราเหมือนตัวคนเดียว มีเพื่อนก็ตอนอยู่ รร. เราไม่ค่อยรู้รสชาติของชีวิตของคำว่าความรักจากผู้ชายมีคนมาจีบเราตอนนั้นใจเราเต้นแรงมากมีผู้ชายชอบเรา เราเลยตกลงเป็นแฟน หลังจากมีแฟน นิสัยที่ไม่เคยทำก็เริ่มทำ แอบหนีเที่ยวในวันหยุดเรียน ไม่ไปทำงาน หาข้ออ้างสารพัด เพื่อจะแอบหนีเที่ยว แอบไปมีอะไรกัน จนวันหนึ่งพ่อแม่รู้ว่าเรามีแฟน บอกให้เราเลิกแต่เราไม่ยอมท่านบอกว่างั้นก็จะไม่ให้เรียนจะส่งไปอยู่กับป้าทางใต้เรารักการเรียนและเราก็ไม่อยากจะเสียผู้ชายคนนั้นไปด้วยเราเลยบอกให้เขามาขอ เขาก็มาช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราจบปี1พอดี เราหมั้นกับแฟน แล้วแฟนบอกว่าจะส่งเราเรียนเองเพราะตอนนั้นฐานะบ้านแฟนค่อนข้างดี เราหมั้นเสร็จ เรามีอาการแปลกๆซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจปรากฏว่าเราท้องได้2เดือนกว่าแล้ว เราเครียจมาก อายมากไม่กล้าบอกพ่อแม่ กลัวท่านด่า แต่สุดท้ายทำไงได้ก็ต้องบอกอยู่ดี เดียวมาต่อค่ะ
มีใครท้องแล้วเพื่อนหายหมดเหมือนเราไหม