ระบายทนไม่ไหวกับแม่ตัวเองแล้ว เครียดสุดๆ

คือแม่เรา เป็นคนอารมณ์ร้ายมากๆ เจ้าอารมณ์สุดๆ ใครขัดคำสั่งบ้านแตกแน่ๆ  ไม่เคยพูดดีๆกับเราเลยด่าคำหยาบๆ ตลอด ชอบตะคอก ทั้งๆที่เราพูดดีๆกับท่านตลอด

ทุกครั้ง เวลาแม่อารมณ์เสียด่า เราพยายามเงียบ พอเงียบก็หาว่าเป็นใบ้ หยิกตีเราบ้าง ถ้าเราตอบอธิบายเหตุผล ก็จะหาว่าขัดจังหวะ  ด่าเราอีก

แม่เราชอบพูดดูถูกคนอื่น ทับถม เช่น พูดให้เพื่อนบ้านเราฟังว่า เราเรียนสายวิทย์ เรารร.ญ ล้วน(เราไม่ได้อวดนะแต่มันเป็นแบบนี้จริงๆ ) ดูถูกคนเรียนศิลป์ อาชีวะ เช่น ตอนนั้นเพื่อนเราที่เรียนสายภาษา(อยู่คนละรร.)มาเที่ยวบ้านเรา แม่เราไม่พอใจทำปึงปังต่อหน้าเพื่อนเรา พูดต่อหน้าเพื่อนเรา ทันทีว่า สายภาษาตกงานแน่ หลังๆนี้เพื่อนเราไม่มาบ้านเราแล้วเพราะแม่เราชอบทำท่าทางไม่พอใจใส่

แล้วตอนปิดเทอม แม่เราจะลงเรียนพิเศษเพิ่มให้อีก แต่เราไม่อยากลงแล้วเพราะมันเยอะเกิน ที่แน่ๆ ตอนนี้เรียนอยู่แล้ว7ที่ ส-อา ก็8.00-20.00 เราไม่กล้าขัดคำสั่งท่านนะ เดี๋ยวบ้านแตกอีก

เราพยายามคุยปรับความเข้าใจแล้ว ไม่ได้สักที แม่เราอารมณ์เสียใส่ตลอด ทั่งๆทีเราคุยดีๆ แต่แม่เรากลับบอกว่า ให้เราเกิดมาแล้ว ยังไงต้องรับให้ได้

ตอนนี้เราเครียดมากๆๆๆๆๆๆ แยกตัวมาอยู่หอคนเดียวแล้ว แต่แม่เราไม่พอใจ ก็เลยมานอนห้องเดียวกับเรา เวลาแม่ไม่พอใจ ก็ทำเสียงดัง คนอื่นห้องข้างๆ เพื่อนได้ยินหมด

ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แม่เป็นเด็กดี ดีที่สุดแล้วเท่าที่จะทำได้ด้วยซ้ำบางครั้งก็ท้อนะ ทำดีแต่โดนด่า งานบ้านเราทำเอง พยายามทำงานหาเงินเองแต่โดนแม่ขัดขวางอีก เรียนพิเศษครบ เรียน3.00ขึ้นตลอด เหนื่อยไม่ไหวแล้ว ปรึกษาพ่อไม่ได้อีก เพราะแม่เราจะไม่พอใจเศร้า

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่