เราขอสรุปนั้นๆนะ
เรากับคนที่คุยต่างคนต่างมีแฟนแล้ว เราชอบพี่เขามาตั้งแต่รับน้อง แต่เราไม่รู้ว่าพี่เขาชอบเราตอนไหน แรกๆก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย จนมาวันนึงพี่เขาทักเรามา แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยไป ซึ่งต่างก็รู้ว่าต่างคนต่างมีแฟนอยู่แล้ว แต่เราก็คุยกันมาเรื่อย จนเราเริ่งอึดอัด เพราะไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ได้ แสดงความรู้สึกอะไรก็ไม่ได้ เพราะติดที่คนของทั้งคู่ เราเลยขอยุติเรื่องไว้เท่านั้น แต่พี่เขาไม่ยอม เขาบอกรู้ว่าเห็นแก่ตัว แต่พี่เขาอยากคุยต่อ ซึ่งเราก็ยอม เรายอมรับนะว่ารักพี่เขามากกว่าแฟนที่คบอยู่ มันห้ามกันไม่ได้จริงๆ พอมาสักพักพี่เขาไม่ติดต่อเรามา เราเลยตัดสินใจโทรไป และเราก็ได้ฟังประโยคที่ว่า... เราเลิกคุยกันเถอะ พี่ไม่อยากทำร้ายใครอีกแล้ว เราได้ฟังเราก็จุก ซึ่งมันก็จริงแต่เราทำใจไม่ได้ คือเรารู้สึกกับพี่เขามาก เราเคยคิดจะขอให้พี่เขาเลิกกันกับแฟนแต่เราไม่พูด เราวสงสารผญ. และสงสารแฟนเราด้วย เพราะพวกเขาไม่ได้ทำไรผิด
แต่เราแค่อยากจะบอกว่าเราอยากคุยกับพี่เขาเหมือนเดิมทักทายกันปกติและคำที่เราบอกว่าเราจะไม่หายไป เราจำได้ หนูรักพี่จริงๆ พี่อาจคิดว่ามันเร็วเกิน คงไม่ใช่ เพราะทุกความรู้สึกต้องใช้เวลาแต่หนูจะบอกพี่ไว้อย่าง บางอย่างมันก็ไม่ต้องการเวลาหรอก หนูรักพี่จริงๆ ถ้าเขาทำพี่เสียใจหนูก็รอพี่อยู่ตรงนี้แหละ ไม่ไปไหนหรอก
เรารู้ว่าเราทำผิดกับแฟนเรา แต่เราไม่ได้รู้สึกแบบเดิมกับแฟนเราจริง ไม่รู้สึกก่อนที่จะมาเจอพี่เขาอีก เรารู้สึกผิดกับแฟนพี่เขา แต่เราห้ามไม่ได้จริง
ปล. เราอยากกลับไปคุยกับพี่เขา อยากโทรหาพี่เขา แต่พี่เขาพูดแบบนั้นเราไม่รู้จะทำไง เขาก็เหมือนจะหลบหน้าเราด้วย แค่ได้คุยเราก็ดีใจแล้ว เราผิดเองแหละที่รู้สึกมากไป แต่เรารักพี่เขาจริงๆ ตอนนี้เราสับสนมาก
เราสับสนในความรู้สึกจริงๆ
เรากับคนที่คุยต่างคนต่างมีแฟนแล้ว เราชอบพี่เขามาตั้งแต่รับน้อง แต่เราไม่รู้ว่าพี่เขาชอบเราตอนไหน แรกๆก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย จนมาวันนึงพี่เขาทักเรามา แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยไป ซึ่งต่างก็รู้ว่าต่างคนต่างมีแฟนอยู่แล้ว แต่เราก็คุยกันมาเรื่อย จนเราเริ่งอึดอัด เพราะไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ได้ แสดงความรู้สึกอะไรก็ไม่ได้ เพราะติดที่คนของทั้งคู่ เราเลยขอยุติเรื่องไว้เท่านั้น แต่พี่เขาไม่ยอม เขาบอกรู้ว่าเห็นแก่ตัว แต่พี่เขาอยากคุยต่อ ซึ่งเราก็ยอม เรายอมรับนะว่ารักพี่เขามากกว่าแฟนที่คบอยู่ มันห้ามกันไม่ได้จริงๆ พอมาสักพักพี่เขาไม่ติดต่อเรามา เราเลยตัดสินใจโทรไป และเราก็ได้ฟังประโยคที่ว่า... เราเลิกคุยกันเถอะ พี่ไม่อยากทำร้ายใครอีกแล้ว เราได้ฟังเราก็จุก ซึ่งมันก็จริงแต่เราทำใจไม่ได้ คือเรารู้สึกกับพี่เขามาก เราเคยคิดจะขอให้พี่เขาเลิกกันกับแฟนแต่เราไม่พูด เราวสงสารผญ. และสงสารแฟนเราด้วย เพราะพวกเขาไม่ได้ทำไรผิด
แต่เราแค่อยากจะบอกว่าเราอยากคุยกับพี่เขาเหมือนเดิมทักทายกันปกติและคำที่เราบอกว่าเราจะไม่หายไป เราจำได้ หนูรักพี่จริงๆ พี่อาจคิดว่ามันเร็วเกิน คงไม่ใช่ เพราะทุกความรู้สึกต้องใช้เวลาแต่หนูจะบอกพี่ไว้อย่าง บางอย่างมันก็ไม่ต้องการเวลาหรอก หนูรักพี่จริงๆ ถ้าเขาทำพี่เสียใจหนูก็รอพี่อยู่ตรงนี้แหละ ไม่ไปไหนหรอก
เรารู้ว่าเราทำผิดกับแฟนเรา แต่เราไม่ได้รู้สึกแบบเดิมกับแฟนเราจริง ไม่รู้สึกก่อนที่จะมาเจอพี่เขาอีก เรารู้สึกผิดกับแฟนพี่เขา แต่เราห้ามไม่ได้จริง
ปล. เราอยากกลับไปคุยกับพี่เขา อยากโทรหาพี่เขา แต่พี่เขาพูดแบบนั้นเราไม่รู้จะทำไง เขาก็เหมือนจะหลบหน้าเราด้วย แค่ได้คุยเราก็ดีใจแล้ว เราผิดเองแหละที่รู้สึกมากไป แต่เรารักพี่เขาจริงๆ ตอนนี้เราสับสนมาก