ห้องเพลง**คนรากหญ้า** พักยกการเมือง มุมเสียงเพลง มุมนี้ไม่มีสี ไม่มีกลุ่ม...มีแต่เสียง 26/02/2017 "ความรักของนกน้อย"

สวัสดีเพื่อนๆ พี่น้องห้องเพลงและเพื่อนสมาชิกทุกท่านครับผม วันนี้ The Mario รับหน้าที่ MC ห้องเพลงอีกวันครับผม


ห้องเพลงคนรากหญ้าเปิดขึ้นมามีวัตถุประสงค์ เพื่อ

1. มีพื้นที่ให้เพื่อนๆ ได้มาพบปะ พูดคุยระหว่างกัน ในภาวะที่ต้องระมัดระวังการโพสการเมืองอย่างเคร่งครัด
2. เป็นพื้นที่ พักผ่อน ลดความเครียดทางการเมือง ให้เพื่อนๆ มีกิจกรรมสนุกๆ ร่วมกัน
3. สร้างมิตรภาพและความปรองดอง ซึ่งเราหวังให้สังคมไทยเป็นเช่นนี้ แม้นคิดต่างกัน แต่เมื่อคุยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม

กระทู้ห้องเพลงเป็นกระทู้เปิด มิได้ปิดกั้นผู้หนึ่งผู้ใด "ขอให้มาดี เราคือเพื่อนกัน" ซึ่งก็เหมือนกับกระทู้ทั่วไป ที่เราไม่จำเป็นต้องทราบว่า User ท่านไหนเป็นใครมาจากไหน  ...ดังนั้น หากมีบุคคลใดที่มีการโพสสิ่งผิดกฎหมายและศีลธรรมอันดีของสังคมนั้น หรือสิ่งรบกวนใดๆ ในบอร์ด เป็นเรื่องส่วนบุคคล ทางห้องเพลงจึงขอแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น



นิทานความรัก เรื่อง ความรักของนกน้อย



ในป่าที่ชื่อความรัก…นกน้อยบินไปตามถนนสายหนึ่ง ถนนสายนั้นที่เจ้านกน้อยไม่เคยรู้ว่าจะเจออะไร หวังเพียงแต่ว่าจะเจอต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ระหว่างทางเดินเพื่อที่จะได้หยุดพักนาน ๆ แต่วันแล้ววันเล่า เจ้านกน้อยก็ได้แค่พักเพียงชั่วคราวเท่านั้น ยังหาต้นไม้ที่อบอุ่นในฤดูหนาว และเย็นสบายในฤดูร้อนไม่ได้

แล้ววันหนึ่งเจ้านกน้อยก็บินมาเจอต้นไม้ใหญ่ ผลิดอกออกใบสวยงาม และร่มเย็น ต้นไม้ใหญ่พอให้นอนหลับ ไม่เปียกปอนจากสายฝนกระหน่ำ เพียงแค่อยู่ใต้ร่มเงา เจ้านกน้อยก็มีความสุข ทุก ๆ วันของนกน้อยเริ่มมีความหมาย มันบินไปคาบใบไม้ใบหญ้าหวังจะทำรังบนคาคบของต้นไม้ใหญ่ รังน้อยเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เจ้านกน้อยฮัมเพลงส่งเสียงเจื้อยแจ้วอย่างมีความสุข

หลายวันผ่านไป ขณะที่เจ้านกน้อยกำลังฮัมเพลงให้ต้นไม้ใหญ่ฟังอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงชายคนหนึ่งตะโกนดังลั่น และเอาก้อนหินปามาที่รังเจ้านกน้อย
“ฉันเป็นเจ้าของพื้นที่แถวนี้ เจ้าได้รับอนุญาตให้มาอยู่ที่นี่หรืออย่างไร ลงไปจากต้นไม้นั้นเสีย… ไป”

เจ้านกน้อยทำเป็นหูทวนลม แต่ก็ยังคงไม่ยอมผละจากรังใต้ต้นไม้ใหญ่ ในที่สุดชายคนนั้นทนไมไหว ก็ตะโกนขึ้นพร้อมเงื้อมขวานที่อยู่ในมือขึ้น “ก็ได้เจ้านก ถ้าเจ้ายังไม่ยอมลงจากต้นไม้นี้ ข้าจะฟันต้นไม้ให้เละไปเลย ดูซิเจ้าจะยังอยู่ได้มั้ย”

นกน้อยตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น หันกลับมามองลำต้นไม้ใหญ่นั้นด้วยความรัก ถึงแม้ฉันอยากอยู่ตรงนี้ แต่ถ้าต้นไม้ใหญ่นั้นต้องเสียกิ่งก้าน เพราะความอยากได้ของฉัน ต้นไม้นั้นก็คงหมดความสง่างามเสียแล้ว เจ้านกน้อย จึงตัดใจ รีบบินจากต้นไม้นั้นมาในทันที ก่อนที่ชายคนนั้นจะฟันต้นไม้ทิ้ง
แม้นกน้อยจะจากต้นไม้ใหญ่นั้นมาแล้ว แต่ก็ยังคงคิดถึงต้นไม้ต้นนั้นอยู่เสมอ วัน ๆ มันจะคอยวนเวียนมาดูต้นไม้ใหญ่ในวันที่อาทิตย์กำลังอัสดง ทุก ๆ วัน เพื่อหลบสายตาของชายใจร้ายที่คอยจ้องจะไล่มัน

เจ้าค้างคาวที่เห็นพฤติกรรมของนกน้อยแล้ว ก็รู้สึกเวทนาเจ้านกน้อย ที่ไปกลัวกับคำพูดของชายคนนั้น
“ข้าว่าชายคนนั้นโง่แล้ว เจ้านกน้อย… เจ้ากลับโง่เสียกว่า…เจ้ากลัวมันเหรอ มันจะตัดต้นไม้ทิ้งก็ตัดไปสิ ต้นไม้ของมัน มันจะโค่นเพราะอยากจะไล่เจ้า ก็ให้มันทำไป เป็นข้าหน่อยไม่ได้ ข้าจะย้ายรังหนีไปเรื่อย ๆ ให้มันตัดต้นไม้ของมันเสียให้หมดป่าไปเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ”
“ถ้าเจ้าทำอย่างนั้น เพราะเจ้าไม่มีใจผูกพันกับสิ่งที่เจ้ารักนะ ฉันรักต้นไม้นั้น ถ้ามันจะถูกโค่นเพราะฉัน ฉันก็คงไม่มีความสุข” นกน้อยโต้ตอบกับเจ้าค้างคาว
ค้างคาวก็ยังไม่ลดละ

“แล้วที่เจ้าต้องคอยบินมาดูมันทุกวันนี่น่ะ มันสุขแล้วเหรอ”

“ฉันสุขแล้ว อย่างน้อยฉันก็ยังได้ชื่นชมและมองต้นไม้นั้นเติบโตอย่างสวยงามและสง่า การไม่ได้ครอบครอง ไม่ใช่ว่าต้องเป็นทุกข์เสมอไปหรอกนะ ” นกน้อยตอบเจ้าค้างคาว ก่อนค่อย ๆ บินไปที่เหนือต้นไม้ใหญ่ มันบินรอบ ๆ พร้อมส่งเสียงเพลงเจื้อยแจ้วอย่างที่ทำในทุก ๆ วัน เสมือนการทักทายเพื่อนเก่าที่เคยอาศัยพักพิงในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต มันบินอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ ก่อนเปลี่ยนทิศบินกลับรังนอนที่จากมา เพียงเพื่อหวังว่าจะพบต้นไม้ใหญ่ในวันพรุ่งนี้อีกครั้ง




ส่วนเหตุการณ์จริงนี้ ....  เหตุเกิดที่หน้าบ้านผม นกน้อยโดนรถชนตายไป 1 ตัว คู่มันดูแลไม่ยอมห่างไปไหน ผมเห็นแล้วรู้สึกประทับใจก็เลยถ่ายคลิปเอาไว้ ทันทีที่กดถ่าย ดันมีรถกะบะมาจากไหนไม่รู้วิ่งมาอย่างเร็วอีกคัน ผมจะไล่นกก็ไม่ทัน จะขวางรถกะบะก็กลัวโดนรถชนตายตามนกไปอีกคน โชคดีที่เจ้านกตัวที่ยังไม่ตายกระโดดหลบทัน และรีบกลับมาดูคู่มันทันที หลังจากกดหยุดถ่ายคลิปผมได้ย้ายร่างนกที่ตายไปไว้ข้างทาง ให้เจ้านกตัวที่รอดไปเฝ้าร่างของคู่มันในที่ๆปลอดภัยครับ




แม้ทุกอย่างจะจบลงด้วยความเศร้าแต่ผมก็ได้เห็นความรักแท้ของเจ้านกคู่นี้ครับ หัวใจมันน่ากราบมาก

ทุกชีวิตมีค่า... มีค่ามากจริงๆ... แม้บางชีวิตบางคนอาจมองว่าไม่มีค่ากับตนเอง...แต่ก็มีค่ากับชีวิตผู้อื่น...เสมอ