ใครเคยเป็นแบบเราบ้าง?? ที่แอบรักใครคนนึงมาเป็นเวลานานกว่า 5 ปี ใครเป็นแบบเดียวกันเล่าให้ฟังบ้างน้า

เรื่องนี้เกิดขึ้นมานานมากแล้ว นานจนที่เรานั่งนึกถึงวันเก่าๆ นึกถึงคนคนนึง ทั้งๆที่ไม่รู้จะนึกถึงเขาทำไม แต่ช่วงเวลาเหล่านั้นที่เขาได้เดินผ่านเข้ามาในช่วงชีวิตวัยรุ่นของเราและเดินผ่านพ้นไป แต่กลับทิ้งอะไรมากมายที่ทำให้เราได้จดและจำเขาอยู่ในใจ ทำอย่างไรเราก็มิอาจที่จะลืมเขาได้ เรื่องนี้เกิดขั้นตอนมัธยม ในตอนนั้นเรากำลังเรียนอยู่ ม.1 พี่เค้าอยู่ ม.2 ก่อนอื่นเราต้องบอกก่อนน่ะว่าเราไม่ใช่ผู้หญิง ในเวลานั้นเราคือตุ๊ดหัวโปกกะโปโลหน้าม้าตรงๆ ที่เป็นทรงผมที่ฮิตกันมากในสมัยนั้น คนนึง
       เริ่มต้นจากการที่เราเคยเป็นเด็กนาฏศิลป์ในช่วง ม.ต้น ซึ่งวันหยุดเสาร์อาทิตย์ จะต้องไปซ้อมรำ แล้วบังเอิญวันนั้นเราก็ได้เจอพี่เขา ซึ่งมาซ้อมรำด้วยเหมือนกัน  แต่พี่เขาเป็นชายแท้ๆน่ะ ในวันนั้นเราก็เฉยๆน่ะไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่เขาเป็นพิเศษ เพราะตอนนั้นคงจะเด็กๆอยู่ไม่ได้คิดอะไรมากมาย แต่พอขึ้น ม.2 นั่นสิ ในวันนั้นเราจำได้ว่าโรงเรียนของเรามีกิจกรรมที่พี่ๆต้องผูกข้อมือให้กับน้องๆที่เข้ามาใหม่ ในวันนั้นบรรยากาศในโรงเรียน ร่มรื่นไปด้วยเงาของต้นไม้ ในเวลานั้นเรามองไม่เห็นใครเลยเพราะด้วยความร่มของเงาไม้ประจวบกับผู้คนเยอะแยะมากมาย จู่ๆเราก็หันไปเห็นผู้ชายคนนึง ซึ่งตรงที่เขาอยู่มันมืดไปหมดแต่เรากลับมองเห็นเขาเพียงแค่คนเดียว จะว่าเป็นเหมือน ออร่าก็ว่าได้ เราเห็นครั้งแรกเราเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เหมือนต้องมนตร์สะกด เรามองเขาแล้วก็ยิ้มกับตัวเองแบบไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน มันคงเป็นความประทับใจในครั้งแรกที่เราพบกันของเรา  ก็อาจจะเป็นไปได้