กราบบบบชอโทดครับ เรื่องอาจจะยาวมากนะครับ เปนคนชอบเอาความรู้ตัวเองมาเล่า
เรื่องของผมเป็นคู่ทอมหญิง คัยจะดูถูกว่าแค่เรืองคู่ทอมหญิงมันน่าเบื่อ แต่ผมก็แค่อยากแชร์ทุกความรู้สึกที่เจอมากับตัวเอง
อ่าว!! เริ่ม!!! ผมกับแฟนคบกันได้ 1 ปี 3 เดือน เทอเปนคนน่ารัก ผมลังเลใจมานาน15วันว่าที่เราคุยกับเค้าในความรู้สึกแบบไหน รักหรือแค่หลง เพราะเจ็บมาปล่อยแล้วไม่อยากมีรักต้องเลิกแล้ว เทอเร่งผมเพื่อไห้ผมชัดเจน จนนานเข้าว่าความรู้สึกมันเริ่มชัดเจนแล้วผมเลยขอลองคบ ถ้า2เดือนผมยังลังเลค่อยว่ากันใหม่ แต่คบจิงๆก็คิดว่าดีแล้วจริงๆที่ได้คบกับเทอแล้วก็เลยว่า2เดือนแล้วด้วย ผมตัดสินใจคบจิงจัง เทอเป็นคนน่ารัก เเคร์ผมทุกอย่าง ทำตัวน่ารักไห้ผมรักตลอดเลยเราเเคร์กัน ใส่ใจกัน ผมจะเรื่องทะเลาะนิดๆหน่อยบ้างก็มี แต่ความที่บ้านอยุไม่ใกล้ไม่ไกลกลับทางเดียวกัน ผมจำได้เลยวันที่ผมเปนห่วงเทอมากที่สุดคือวันที้เทอแพ้หัวกุ้งครับคืนนั้นผทไปรับเทอตอนตี4ไปถึงโรงบาลผมติดเทอมากพยายาบสลไล่ยังไงก็ไม่ไป555 เทอน่ารักผมเมาไหนอ้วกนั้นเทอยังเอาผ้ามาห่มไห้ดูแลตลอด เทอเปนคนอบอุ่น แต่มันมีจุดพลิกที่เรื่องดีๆเริ่มหายไป ด้วยความที่ผมเปนคนขี้น้อยใจหลังมาเดือนที่6 เทอเริ่มติดโทรสับไม่ใช่ว่ามีคนอื่นแต่เทอชอบดูคลิป igไรงี้บ้าง ผมน้อยใจที่เทอไม่ค่อยสนใจผมก็มีเบื่อๆเหงาๆบ้าง มันก็ต้องมีคุยบ้างสักคนแต่ไม่ถึงขั้นรู้สึกดีจนอยากทิ้งคนนี้ไปหาคนนั้นเลย อารมเเบบเบื่อแต่ยัง เหนื่อยเรื่องไร้สาระแต่ผมก็ยังไม่เคยคิดอยากทิ้งเทอไปไหนเลยผมมีความสุขเวลาเราทำกิจกรรมร่วมกัน แต่ก็มีแค่ส่วนน้อยที่ทำด้วยกัน มีความสุขทุกครั้งเวลาแกล้งกัน เทออบอุ่น เทอค่อยใส่ใจผมตลอด เทอแคร์ผมดีมากคอยฟังทุกปัญหาของผม ปลอบผมเวลาผมร้องไห้กลับไปได้ผมจะไม่ละเลยทุกช่วงเวลานั้นเลย แต่กลับผมที่เปนคนอารมร้อน งี่เง่า บางทีเดินกลับหอคนเดียวก็มี 3-4ครั้งได้ตลอดเวลาที่เดินกลับผมจะทิ้งรถไว้ที่ทอเพราะเปนห่วงจะกลับหอไม่ได้ ห่าน!!เดินกลับบ้านเพราะเคยทะเลาะกันแค่หมูกะทะก็มีนะค่ะะะ นอยไม่ยอมพาเทอไปกินเพราะพรุ่งนี้มีเรียนเช้าถึงขั้นคุกเข่ากลางหน้ามอเทอไม่ยอมหายงอนผมนี้เหลืออดเลยครับเดินกลับหอถึงหอก็ซื้อวุ้นโอเล่ง้อเทอนั้นแหละหายเลย ต่อดราม่าๆ เทอค่อยทักเพื่อนผม โทรหาเผมแต่ผมปิดเครื่องใส่ ด้วยความที่ว่าโกดก็โกดอย่างเดียวเลยเทอขับรถง้อ จนถึงหอผมก็ไม่ยอมขึ้นรถสักทีเปรงั้นตลอด ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกเทอเลย เทออยากกลับไปอยุบ้านเทอบ้าง แต่กลับหาข้ออ้างต่างๆนาๆเพราะผมไม่ค่อยเข้ากับแม่เทอ ผมกลัวผู้ใหญ่ครับ เทอยอมทุกอย่างมาตลอด จนมาถึงวันหนึ่งผมขึ้นเสียใส่เทอหลังจากนั้นต่างคนต่างเงียบไม่คุยกันเลยจนผมออกหอไปเพื่อจะติวข้อสอบไห้เพื่อน แต่ผมนอยที่มีพี่รด. มาคอมเมนโพสเทอ แต่เทอกับตอบแบบสนุก พอผมกลับหอไป ผมร้องไห้พร้อมกับเก็บขอกเทอใส่กระเป๋าด้วยความน้อยใจที่ว่าเทอคงไม่อยากอยุกับผมแล้ว สุดท้าเช้ามาเทอก็ตะไปจิงๆครับ ผมก็รั้งเทอไว้ ผมเปลี่ยนจากหน้ามือเปนหลังมือเลยดูแล ทำทุกอย่างไห้เทอ เอาใจ เห็นค่าเทอมากขึ้น แต่กลับกลายเปนเทอที่เริ่มลังเลใจ ด้วยความที่ผมเปนคนงีเง่า เริ่มที่ร้อนรนหาความจิง ยืดเทอมาตลอดเทอบอก เทอพอแล้วมันถึงจุดพอแล้ว ทุกความรู้สึดมันครึ่งๆกลางๆแล้ว ผมบอกเสมอว่ามันก็แค่ความเบื่อแต่เด๋วก็ดีขึ้น แต่พลิกครับพลิกเผ็ดมากกกผมนื้อเทอได้แค่10 วัน เทอเอาสถานะออก แล้วบอกว่า ยื้อไปก็ไม่ประโยชน์หรอกตัว ผมนี้ยิ่งร้อนรน ยิ่งตัวเองใหญ่เลย ว่าทำไมผมไม่ดูแล ไม่เห็นค่าเขา ถ้าวันนั้นผมไมละเลยเขา ผมรักษาเทอไว้ เทอที่ยอมเราทุกอย่าง เทอคนที่อบอุ่น คนที่น่ารัก หอมกลิ่นตัวของเทอ ผมไม่น่าขี้อาย ปากแข็งกับเลย ทุกวาเลนไทย์ผมไม่เคนมีดอกกุหลาบไห้เทอเลย ไม่เคยบอกรัก ไม่เคยบอกคิดถึง เอาแต่เก็บทุกคำพูดเอาไว้ ถ้าวันนั้นผมไมวู่ว่ามเก็บเสื้อผ้าเทอเราคงจะปรับความเข้าใจกันอยุด้วยกันได้นานกว่านี้ เปนไงครับ สายเกินกว่าที่จะได้มองความสวยงามนั้นอีกแล้ว ผมโทดตัวเองต่างๆนาๆ หวังโง่ๆครับ ว่าง้อไป ถ้าวันหนึ่งเค้ารู้สึกกับเรื่องความรักแล้ว เค้าคงจะกลับมาคิดถึงผมบ้าง หวังว่าจะกลับมาคบกันอีก ผมพูดได้แต่คำว่าขอโทด ผมเพ้อ ไม่มีเทอยุแล้วมันเงียบจิงๆครับ เหลือเพียงแต่กลิ่นหอมติดจมูก เหลือเพียงความทรงจำที่เราเคยมีช่วงเวลาดีๆอยุด้วยกัน เสียใจที่ทุกเช้าจะไม่ได้ยินเสียงไม่ได้เจอเทออีกแล้ว ทำไงได้อยุนอนกันจะเปนปี ทำใจไม่ได้หรอกครับ เลิกแบบหักดิบ 😢😢😢 เลิกกันวัแรกผมลงทุนครับ ไปซื้อพวงมาลัยมาเพื่อยไหว้แม่ แม่เขาบอกก็รักเราเหมือนกัน อย่าไปคิดมาก ตั้งใจเรียน ผมซื้อกุหลาบไห้เค้าพร้อมบอกว่าขอโทดนะที่เวลาตัวอยากได้ เค้าขี้อายเลยไม่กล้าซื้อไห้ไม่กล้าบอกรัก เทอบอกไม่เปนไรตอนนี้อย่างน้อยก็ไห้กันแล้ว ขอบคุณนะ🙂 เทอยิ้มแต่ผมยังคงกอดเทอแล้วร้องไห้ ทำไงได้ครับก็ต้องยอมไม่กล้าตื้อกลัวเทอรำคลาดมามากแล้ว แต่ภายใน10ที่ก่อนจะเลิกกันเทอน่ารักดหมือนเดิมค่อยดูแลผมดูแผลผ่าฟันผม ยังเอาใจมีความในบางช่วง บางทีเทอก็มีขึ้นเสียงใส่บ้าง น้อยใจมาก ยังคงแคร์กัน แต่ความรู้สึกเทอครึ่งๆ😞😞
หลังจากเลิกกันไปผมยังง้อ ผมถึงหอผมเติมตังโทรสับไห้เทอ แล้วเทอก็โพส"ขอบคุณหลายๆอย่างนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วย" ผมก็คงหวังว่าเทอยังรู้สึก ผมเดาใจเทอไม่ถูก วันนี้ผมก็เติมตังไห้เทอ ผมซื้อน้ำที่เทอชอบกินไห้เทอพร้อมกับเขียนข้อความไห้เทอ "น้ำที่เทอชอบกิน รีบๆกินนะก่อนมันจะละลายแล้วไม่อร่อย"
ผมซื้อสุกี้น้ำไห้เทอ แยกเส้น แยกน้ำจิ้ม "หิวเมื่อไหร่ก็กินนะ อย่าทิ้งไว้นานเด๋วเส้นอืด" พร้อมความรู้สึกหลายๆอย่าง เพราะผมต้องเอาไปคืนที่ย้านเทอด้วย ถึงห้องนอนเทอ ผมเก็บของจัดของเคลียไห้เทอ เทอนั่งกินสุกกี้ที่ซื้อไห้ แล้วถามผมว่ากินข้าวละยัง ผมบอกกินไปนิดหนึ่งแล้ว เทอก็เอาหมูมาป้อนผม เทอเปนงี้ตลอดตั้งแต่คบกัน เห็นหมูตักหมูมาป้อนผม ผมก็หวั่นใจ ผมบอกไห้เค้ากินเหอะ เค้าก็ยังยืนยันจะป้อนผม แล้วทีนี้ตะไห้ผมคิดยังไงงง ?? แต่ตอนอยุด้วยกันเค้าก็ยังเรียกตัวๆ เค้าๆอยุเลย แต่ในแชทกลับเย็นชา ตอนแรกบอกว่าเด๋วคงไปแล้ว เทอถามจะไปแล้วหรอ? ไม่อยุแล้วหรอ?ผมก็เลยอยุต่อ แต่นั่งพันสายชาตเเบตเค้าอยุเพราะไม่ไห้เค้าต้องค่อยหาซื้อเส้นใหม่ ยังค่อยล้างจานเก็บจานคุยกันเหมือนคบกันอยุ แต่พอแม่เขาไห้เค้าแอกไปไหนพร้อมเราเขาเลี่ยงที่จะไม่ไปกับเรา พอเริ่มหกโมงหน่อยๆ เทอบอกไห้กลับหอได้แล้วมันอัตรายเริ่มค่ำแล้ว แล้วบอกเราว่าอย่าดื้อโอ้ยยย
คนเพิ่งกันแพ้คำนี้โว้ยยใจอ่อนอยากร้องไห้ ผมกอดเค้าแล้วถามว่ากอดแบบที่ค่อยกอดแบบอยอุ่นได้มั้ย เค้าบอกกอดยังไงก็ไม่รู้สึกแล้ว ผมไม่รู้ว่าเทอปากแข็งทั้งที่รู้สึกอยุมั้ย? หรือเหนื่อยจนไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง ผมบอกเขาเสมอว่าขอร้องอย่าเปรอย่างที่เราเคยเปนมันทำไห้นึกถึงนิสัยเราเมื่อก่อน หรือแค่เค้าเคยชินเฉยๆ เค้าบอกเสมอว่ากลับไปก็เหมือนเดิม ซ้ำกับเรื่องเดิมๆที่ผมทำกลับไปก็ไม่มีประโยชน์ ผมรู้เขายึดติดกับอดีตแย่ๆของผมมากเกินไป ผมจิงจังแล้วว่าผมจะเปลี่ยนไปจิงๆ ขอไห้เทอเปิดใจรับผมใหม่ได้มั้ย ผมเห็นค่าเทอแล้วจะไม่นอมทำพลาดอีกแล้ว ผมหวังว่าเทอจะกลับมารู้สึกอีก ผมหวังแบบโง่ๆทั้งที่รู้อยุแล้วว่าเทอคงไม่กลับมา
ผมยอมรับ ว่าเห็นแก่ตัว ชอบทำตัวเปนเด็กงอแง ผมมันงี่เง่าไร้สาระ อารมร้อนถึงขั้นทำร้ายข้าวของทำร้ายตัวเองก็มีเหมือนคนเปนประสาท แต่ก็ยังปลอบใจผมเสมอเทอไห้กำลังใจเสมอ ผมมันละเลยที่ความรู้สึกที่เทอมีไห้มาตลอด ผิดเองที่ไม่เคยนั่งคุยกับเทอด้วยใจเลย ขอโทด ผมรู้ตัวว่าเทอมีค่าสำหรับผมมาก ผมยังคงรักเทอ ยังคงคิดถึงแบบที่คงไม่มีโอกาสแล้ว หลังจากวันที่ผมเก็บกระเป๋า ผมรั้งเทอไว้ ว่า"กูยังไม่อยากไห้ไปไหนจากกู" ปัจุบันผมคงเข็ดความรักไปอีกนานเลย หนังสุดท้ายดูด้วนกะน วาเลนไทน์ คือด็อกเตอร์เฮิร์ตครับเทอก็ดูมีความสุขกับเราอยุเลย ยิ่งผมรนคำตอบก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ไม่กล้าคบใครนอกจากเทอเลย ผมไม่เคยคบคัยที่ทนกับผมขนาดนี้เลย รักแรกที่คบเปนปี เปนครั้งแรกของทุกอย่างมาด้วยกัน😞😞😢😢
ผมอยากรู้ครับ ถ้าเปนแบบนี้จะมีสิทธิ์กลับมาคบกันมั่ย?
สิ่งที่เทอเปนมันคืออะไรกันแน่?
ที่เวลาอยุด้วยกัน กับในแชทคนละยังกันเลยอาจเปนเพระ ไม่ชินเวลาคุยในแชทหรือป่าว??
ทำดีกับเทอ เติมเงินไห้เทอวันละ20บ ถ้าวันหนึ่งเลิกเติม เทอจะยังคิดถึงมั้ย??
สิ่งที่ทำอยุแค่รักษาน้ำใจหรือป่าว???
พรุ่งนี้ผมจะทำเชอรร์ไพรฺง้อไห้เทอ เพราะตั้งแต่คบกันมาผมไม่เคยทำไห้เค้าเลย มันจะโอเคมั้ย??
พลีสสส ช่วยตอบทีครับผู้มีประสบการ์ณ😬😬
สุดท้ายละ ก็อย่างที่บอก อย่าสายเกินกว่าที่จะได้เห็นความสวยงามอีกแล้ว😢😢
อย่าสายที่จะเห็นค่าของความรักที่อีกฝ่ายมีไห้
อย่ายึดกับคำว่าเบื่อมากเกินไป อย่ายึดติดเรื่องแย่กันมากเกินไป กว่าจะคบกับต้องลังเลมาตั้งนายผ่านความรู้สึกดีๆมาด้วยกัน😞
เสียใจแล้วจิงๆ ผมคิดถึงทุกอย่างที่เปนเทอ ของที่กินคู่กันล้วอะไร วันนี้กลับไม่อร่อยเลย คนที่เคยนอนใกล้ชิดกันวันนี้กลับว่างป่าว😢😢
ไม่มีเทศกาลไหนๆอีกแล้วที่ค่อยมีเทออยุ ไม่มีอนาคตวันพรุ่งนี้อีกแล้วที่เราวางแผนกันว่าวันไหนจะทำอะไรกัน คิดถึงนะ😞
เรื่องสดเรื่องจิงไม่อิงนิยาย😢😞💔แตกดังโป๊ะ!
ขอบคุณที่เลิกกันไปแล้วเทอยังดูอบอุ่นจิงๆ 💕ยังคงคิดถึงและรอ ถ้าเทอได้อ่านแล้วทักมาได้มั้ย😞 24.11.15-.17.2.17
สายไปแล้ว "เทอหมดรัก เพราะนิสัยผม มีสิทธิ์จะกลับมาคบกันมั้ย?"
เรื่องของผมเป็นคู่ทอมหญิง คัยจะดูถูกว่าแค่เรืองคู่ทอมหญิงมันน่าเบื่อ แต่ผมก็แค่อยากแชร์ทุกความรู้สึกที่เจอมากับตัวเอง
อ่าว!! เริ่ม!!! ผมกับแฟนคบกันได้ 1 ปี 3 เดือน เทอเปนคนน่ารัก ผมลังเลใจมานาน15วันว่าที่เราคุยกับเค้าในความรู้สึกแบบไหน รักหรือแค่หลง เพราะเจ็บมาปล่อยแล้วไม่อยากมีรักต้องเลิกแล้ว เทอเร่งผมเพื่อไห้ผมชัดเจน จนนานเข้าว่าความรู้สึกมันเริ่มชัดเจนแล้วผมเลยขอลองคบ ถ้า2เดือนผมยังลังเลค่อยว่ากันใหม่ แต่คบจิงๆก็คิดว่าดีแล้วจริงๆที่ได้คบกับเทอแล้วก็เลยว่า2เดือนแล้วด้วย ผมตัดสินใจคบจิงจัง เทอเป็นคนน่ารัก เเคร์ผมทุกอย่าง ทำตัวน่ารักไห้ผมรักตลอดเลยเราเเคร์กัน ใส่ใจกัน ผมจะเรื่องทะเลาะนิดๆหน่อยบ้างก็มี แต่ความที่บ้านอยุไม่ใกล้ไม่ไกลกลับทางเดียวกัน ผมจำได้เลยวันที่ผมเปนห่วงเทอมากที่สุดคือวันที้เทอแพ้หัวกุ้งครับคืนนั้นผทไปรับเทอตอนตี4ไปถึงโรงบาลผมติดเทอมากพยายาบสลไล่ยังไงก็ไม่ไป555 เทอน่ารักผมเมาไหนอ้วกนั้นเทอยังเอาผ้ามาห่มไห้ดูแลตลอด เทอเปนคนอบอุ่น แต่มันมีจุดพลิกที่เรื่องดีๆเริ่มหายไป ด้วยความที่ผมเปนคนขี้น้อยใจหลังมาเดือนที่6 เทอเริ่มติดโทรสับไม่ใช่ว่ามีคนอื่นแต่เทอชอบดูคลิป igไรงี้บ้าง ผมน้อยใจที่เทอไม่ค่อยสนใจผมก็มีเบื่อๆเหงาๆบ้าง มันก็ต้องมีคุยบ้างสักคนแต่ไม่ถึงขั้นรู้สึกดีจนอยากทิ้งคนนี้ไปหาคนนั้นเลย อารมเเบบเบื่อแต่ยัง เหนื่อยเรื่องไร้สาระแต่ผมก็ยังไม่เคยคิดอยากทิ้งเทอไปไหนเลยผมมีความสุขเวลาเราทำกิจกรรมร่วมกัน แต่ก็มีแค่ส่วนน้อยที่ทำด้วยกัน มีความสุขทุกครั้งเวลาแกล้งกัน เทออบอุ่น เทอค่อยใส่ใจผมตลอด เทอแคร์ผมดีมากคอยฟังทุกปัญหาของผม ปลอบผมเวลาผมร้องไห้กลับไปได้ผมจะไม่ละเลยทุกช่วงเวลานั้นเลย แต่กลับผมที่เปนคนอารมร้อน งี่เง่า บางทีเดินกลับหอคนเดียวก็มี 3-4ครั้งได้ตลอดเวลาที่เดินกลับผมจะทิ้งรถไว้ที่ทอเพราะเปนห่วงจะกลับหอไม่ได้ ห่าน!!เดินกลับบ้านเพราะเคยทะเลาะกันแค่หมูกะทะก็มีนะค่ะะะ นอยไม่ยอมพาเทอไปกินเพราะพรุ่งนี้มีเรียนเช้าถึงขั้นคุกเข่ากลางหน้ามอเทอไม่ยอมหายงอนผมนี้เหลืออดเลยครับเดินกลับหอถึงหอก็ซื้อวุ้นโอเล่ง้อเทอนั้นแหละหายเลย ต่อดราม่าๆ เทอค่อยทักเพื่อนผม โทรหาเผมแต่ผมปิดเครื่องใส่ ด้วยความที่ว่าโกดก็โกดอย่างเดียวเลยเทอขับรถง้อ จนถึงหอผมก็ไม่ยอมขึ้นรถสักทีเปรงั้นตลอด ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกเทอเลย เทออยากกลับไปอยุบ้านเทอบ้าง แต่กลับหาข้ออ้างต่างๆนาๆเพราะผมไม่ค่อยเข้ากับแม่เทอ ผมกลัวผู้ใหญ่ครับ เทอยอมทุกอย่างมาตลอด จนมาถึงวันหนึ่งผมขึ้นเสียใส่เทอหลังจากนั้นต่างคนต่างเงียบไม่คุยกันเลยจนผมออกหอไปเพื่อจะติวข้อสอบไห้เพื่อน แต่ผมนอยที่มีพี่รด. มาคอมเมนโพสเทอ แต่เทอกับตอบแบบสนุก พอผมกลับหอไป ผมร้องไห้พร้อมกับเก็บขอกเทอใส่กระเป๋าด้วยความน้อยใจที่ว่าเทอคงไม่อยากอยุกับผมแล้ว สุดท้าเช้ามาเทอก็ตะไปจิงๆครับ ผมก็รั้งเทอไว้ ผมเปลี่ยนจากหน้ามือเปนหลังมือเลยดูแล ทำทุกอย่างไห้เทอ เอาใจ เห็นค่าเทอมากขึ้น แต่กลับกลายเปนเทอที่เริ่มลังเลใจ ด้วยความที่ผมเปนคนงีเง่า เริ่มที่ร้อนรนหาความจิง ยืดเทอมาตลอดเทอบอก เทอพอแล้วมันถึงจุดพอแล้ว ทุกความรู้สึดมันครึ่งๆกลางๆแล้ว ผมบอกเสมอว่ามันก็แค่ความเบื่อแต่เด๋วก็ดีขึ้น แต่พลิกครับพลิกเผ็ดมากกกผมนื้อเทอได้แค่10 วัน เทอเอาสถานะออก แล้วบอกว่า ยื้อไปก็ไม่ประโยชน์หรอกตัว ผมนี้ยิ่งร้อนรน ยิ่งตัวเองใหญ่เลย ว่าทำไมผมไม่ดูแล ไม่เห็นค่าเขา ถ้าวันนั้นผมไมละเลยเขา ผมรักษาเทอไว้ เทอที่ยอมเราทุกอย่าง เทอคนที่อบอุ่น คนที่น่ารัก หอมกลิ่นตัวของเทอ ผมไม่น่าขี้อาย ปากแข็งกับเลย ทุกวาเลนไทย์ผมไม่เคนมีดอกกุหลาบไห้เทอเลย ไม่เคยบอกรัก ไม่เคยบอกคิดถึง เอาแต่เก็บทุกคำพูดเอาไว้ ถ้าวันนั้นผมไมวู่ว่ามเก็บเสื้อผ้าเทอเราคงจะปรับความเข้าใจกันอยุด้วยกันได้นานกว่านี้ เปนไงครับ สายเกินกว่าที่จะได้มองความสวยงามนั้นอีกแล้ว ผมโทดตัวเองต่างๆนาๆ หวังโง่ๆครับ ว่าง้อไป ถ้าวันหนึ่งเค้ารู้สึกกับเรื่องความรักแล้ว เค้าคงจะกลับมาคิดถึงผมบ้าง หวังว่าจะกลับมาคบกันอีก ผมพูดได้แต่คำว่าขอโทด ผมเพ้อ ไม่มีเทอยุแล้วมันเงียบจิงๆครับ เหลือเพียงแต่กลิ่นหอมติดจมูก เหลือเพียงความทรงจำที่เราเคยมีช่วงเวลาดีๆอยุด้วยกัน เสียใจที่ทุกเช้าจะไม่ได้ยินเสียงไม่ได้เจอเทออีกแล้ว ทำไงได้อยุนอนกันจะเปนปี ทำใจไม่ได้หรอกครับ เลิกแบบหักดิบ 😢😢😢 เลิกกันวัแรกผมลงทุนครับ ไปซื้อพวงมาลัยมาเพื่อยไหว้แม่ แม่เขาบอกก็รักเราเหมือนกัน อย่าไปคิดมาก ตั้งใจเรียน ผมซื้อกุหลาบไห้เค้าพร้อมบอกว่าขอโทดนะที่เวลาตัวอยากได้ เค้าขี้อายเลยไม่กล้าซื้อไห้ไม่กล้าบอกรัก เทอบอกไม่เปนไรตอนนี้อย่างน้อยก็ไห้กันแล้ว ขอบคุณนะ🙂 เทอยิ้มแต่ผมยังคงกอดเทอแล้วร้องไห้ ทำไงได้ครับก็ต้องยอมไม่กล้าตื้อกลัวเทอรำคลาดมามากแล้ว แต่ภายใน10ที่ก่อนจะเลิกกันเทอน่ารักดหมือนเดิมค่อยดูแลผมดูแผลผ่าฟันผม ยังเอาใจมีความในบางช่วง บางทีเทอก็มีขึ้นเสียงใส่บ้าง น้อยใจมาก ยังคงแคร์กัน แต่ความรู้สึกเทอครึ่งๆ😞😞
หลังจากเลิกกันไปผมยังง้อ ผมถึงหอผมเติมตังโทรสับไห้เทอ แล้วเทอก็โพส"ขอบคุณหลายๆอย่างนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วย" ผมก็คงหวังว่าเทอยังรู้สึก ผมเดาใจเทอไม่ถูก วันนี้ผมก็เติมตังไห้เทอ ผมซื้อน้ำที่เทอชอบกินไห้เทอพร้อมกับเขียนข้อความไห้เทอ "น้ำที่เทอชอบกิน รีบๆกินนะก่อนมันจะละลายแล้วไม่อร่อย"
ผมซื้อสุกี้น้ำไห้เทอ แยกเส้น แยกน้ำจิ้ม "หิวเมื่อไหร่ก็กินนะ อย่าทิ้งไว้นานเด๋วเส้นอืด" พร้อมความรู้สึกหลายๆอย่าง เพราะผมต้องเอาไปคืนที่ย้านเทอด้วย ถึงห้องนอนเทอ ผมเก็บของจัดของเคลียไห้เทอ เทอนั่งกินสุกกี้ที่ซื้อไห้ แล้วถามผมว่ากินข้าวละยัง ผมบอกกินไปนิดหนึ่งแล้ว เทอก็เอาหมูมาป้อนผม เทอเปนงี้ตลอดตั้งแต่คบกัน เห็นหมูตักหมูมาป้อนผม ผมก็หวั่นใจ ผมบอกไห้เค้ากินเหอะ เค้าก็ยังยืนยันจะป้อนผม แล้วทีนี้ตะไห้ผมคิดยังไงงง ?? แต่ตอนอยุด้วยกันเค้าก็ยังเรียกตัวๆ เค้าๆอยุเลย แต่ในแชทกลับเย็นชา ตอนแรกบอกว่าเด๋วคงไปแล้ว เทอถามจะไปแล้วหรอ? ไม่อยุแล้วหรอ?ผมก็เลยอยุต่อ แต่นั่งพันสายชาตเเบตเค้าอยุเพราะไม่ไห้เค้าต้องค่อยหาซื้อเส้นใหม่ ยังค่อยล้างจานเก็บจานคุยกันเหมือนคบกันอยุ แต่พอแม่เขาไห้เค้าแอกไปไหนพร้อมเราเขาเลี่ยงที่จะไม่ไปกับเรา พอเริ่มหกโมงหน่อยๆ เทอบอกไห้กลับหอได้แล้วมันอัตรายเริ่มค่ำแล้ว แล้วบอกเราว่าอย่าดื้อโอ้ยยย
ผมยอมรับ ว่าเห็นแก่ตัว ชอบทำตัวเปนเด็กงอแง ผมมันงี่เง่าไร้สาระ อารมร้อนถึงขั้นทำร้ายข้าวของทำร้ายตัวเองก็มีเหมือนคนเปนประสาท แต่ก็ยังปลอบใจผมเสมอเทอไห้กำลังใจเสมอ ผมมันละเลยที่ความรู้สึกที่เทอมีไห้มาตลอด ผิดเองที่ไม่เคยนั่งคุยกับเทอด้วยใจเลย ขอโทด ผมรู้ตัวว่าเทอมีค่าสำหรับผมมาก ผมยังคงรักเทอ ยังคงคิดถึงแบบที่คงไม่มีโอกาสแล้ว หลังจากวันที่ผมเก็บกระเป๋า ผมรั้งเทอไว้ ว่า"กูยังไม่อยากไห้ไปไหนจากกู" ปัจุบันผมคงเข็ดความรักไปอีกนานเลย หนังสุดท้ายดูด้วนกะน วาเลนไทน์ คือด็อกเตอร์เฮิร์ตครับเทอก็ดูมีความสุขกับเราอยุเลย ยิ่งผมรนคำตอบก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ไม่กล้าคบใครนอกจากเทอเลย ผมไม่เคยคบคัยที่ทนกับผมขนาดนี้เลย รักแรกที่คบเปนปี เปนครั้งแรกของทุกอย่างมาด้วยกัน😞😞😢😢
ผมอยากรู้ครับ ถ้าเปนแบบนี้จะมีสิทธิ์กลับมาคบกันมั่ย?
สิ่งที่เทอเปนมันคืออะไรกันแน่?
ที่เวลาอยุด้วยกัน กับในแชทคนละยังกันเลยอาจเปนเพระ ไม่ชินเวลาคุยในแชทหรือป่าว??
ทำดีกับเทอ เติมเงินไห้เทอวันละ20บ ถ้าวันหนึ่งเลิกเติม เทอจะยังคิดถึงมั้ย??
สิ่งที่ทำอยุแค่รักษาน้ำใจหรือป่าว???
พรุ่งนี้ผมจะทำเชอรร์ไพรฺง้อไห้เทอ เพราะตั้งแต่คบกันมาผมไม่เคยทำไห้เค้าเลย มันจะโอเคมั้ย??
พลีสสส ช่วยตอบทีครับผู้มีประสบการ์ณ😬😬
สุดท้ายละ ก็อย่างที่บอก อย่าสายเกินกว่าที่จะได้เห็นความสวยงามอีกแล้ว😢😢
อย่าสายที่จะเห็นค่าของความรักที่อีกฝ่ายมีไห้
อย่ายึดกับคำว่าเบื่อมากเกินไป อย่ายึดติดเรื่องแย่กันมากเกินไป กว่าจะคบกับต้องลังเลมาตั้งนายผ่านความรู้สึกดีๆมาด้วยกัน😞
เสียใจแล้วจิงๆ ผมคิดถึงทุกอย่างที่เปนเทอ ของที่กินคู่กันล้วอะไร วันนี้กลับไม่อร่อยเลย คนที่เคยนอนใกล้ชิดกันวันนี้กลับว่างป่าว😢😢
ไม่มีเทศกาลไหนๆอีกแล้วที่ค่อยมีเทออยุ ไม่มีอนาคตวันพรุ่งนี้อีกแล้วที่เราวางแผนกันว่าวันไหนจะทำอะไรกัน คิดถึงนะ😞
เรื่องสดเรื่องจิงไม่อิงนิยาย😢😞💔แตกดังโป๊ะ!
ขอบคุณที่เลิกกันไปแล้วเทอยังดูอบอุ่นจิงๆ 💕ยังคงคิดถึงและรอ ถ้าเทอได้อ่านแล้วทักมาได้มั้ย😞 24.11.15-.17.2.17