เราเป็นลูกที่แย่ขนานนั้นเลยหรอ

เรายอมรับว่าเป็นเด็กที่ชอบเถียงแต่ก่อนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยแล้วยกเว้นแบบสุดจะทนจริงๆ ไม่เชิงว่าเถียงอธิบายให้เค้าฟังแต่เค้าคิดว่าเถียง เราเป็นคนชอบเสียงดังนะค่ะแต่แม่ชอบคิดว่าเราตะคอก เราเป็นเด็กที่ไม่ค่อยมีความรับผิดชอบเรื่องงานบ้าน แต่เรื่องการเรียนเราไม่เคยทำให้ที่บ้านผิดหวังเลย เรียนไม่เก่งแต่ขยันส่งงานทำไม่ให้ติด0เรียนให้จบ เราทะเลาะกะแม่ทีไรแม่ก็ชอบพูดจาแรงๆ ไล่ออกจากบ้านบ้าง ไล่ให้ไปตายบ้าง แม่อยากให้เราออกไปจากชีวิตจริงๆหรอค่ะ เราพยามแก้นิสัยหลายอย่างแม่บ่นเราก็เงียบ พอเราเงียบแม่ก็จะบ่นไม่หยุดเหมือนเดิมจนเราต้องเถียงอะไรออกไปซักคำ จนเราคิดว่าแม่ชอบเอาปัญหาจากการงานอะไรหลายๆอย่างมาลงที่เรา แม่ชอบคาดหวังให้เราเป็นแบบดั่งใจเค้า เราไม่ใช่คนดีขนานนั้นแต่เราก็รักแม่ แต่ทุกอย่างแม่ไม่เคยเข้าใจเราเลยเราทำการบ้านแม่ก็หาว่าเราเล่นเกมส์ เราเบื่อมากค่ะ อยากให้แม่เข้าใจเราบ้างและไม่อยากให้แม่ใช้คำพูดทำร้ายจิตใจเวลาทะเลาะกัน