สวัสดีครับตามหัวข้อหลักเลยครับท้าวความก่อนว่าวันที่7 คือวันครบรอบของเราครับ คือวันอังคารนี้
แต่เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมกับเขาได้ไปเที่ยวผับย่านทองหล่อครับ เราสนุกกันปกติท้าวความก่อนว่าความรักเราคลุมเคลือแต่เราก็ยังรักกัน
เพราะด้วยความไม่เข้าใจกัน ในขณะที่ผมเต้นอยู่ด้วยความที่เขาเมาเขาเลยหยิบโทรศัพขึ้นมาพิมหาคนๆนึงครับ
ซึ่งผมบังเอิญยืนอยู่ข้างหลังเขาและผมเห็นว่าเขาคุยกับคนอื่น ผมก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะผมเหนื่อยใจเพราะเขาเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว
เขาเจ้าชู้มาก แฟนผมอายุ30 ครับส่วนผมอายุ 20(ช ช แฟนผมกับผมเป็นไบครับไม่มีใครรู้ว่าเพราะเป็นไบหรือว่าไม่มีใครรู้ว่าคบกัน) ตลอด1ปีที่เราคบกันมาผมพยายามเพื่อเขาทุกอยาง เขาอยู่ต่างประเทศผมก็บินไปหาเขา
ทุกเดือน1 ปีที่ผ่านมาผมอดทนเขาผมเปลี่ยนตัวเองเผื่อให้เขารักผม ผมพยายามทำทุกๆอย่าง เพราะผมคิดว่าถ้าเรารักใครคนนึงมากๆ
คนๆนั้นซักวันเขาจะรับรู้และหยุดการกระทำของเขาเอง แต่มันกับไม่ใช่ครับ คืนนั้นจบไป ผมตื่นเช้ามาด้วยความกระวนกระวายอยากรู้ว่าเป็นใคร
ผมจึงโทรไปหาเพื่อนสนิทเขาซึ่งเขารับรู้เรื่องหลายๆอย่างระหว่างผมกับพี่เขามาก พี่คนนี้ที่เป็นเพื่อนกับแฟนผมเขาอายุเท่ากัน
ผมโทรไปถามเขาว่า พี่ครับนี่ผมเองนะคือเมื่อคืนอะผมเห็นแฟนผมคุยกับคนอื่นตัวผมอะไม่ได้อะไรมาก(ในใจคิดว่าน่าจะอายุประมาณผมเพราะเขาชอบเด็กกว่า
และคำตอบที่ผมได้คือ อ่อ เอาจริงๆปะน้อง คือตอนนี้พี่คุยกันอยู่อะ
ผมก็เลยเงียบไปแปบนึง และผมก็ขำออกมาด้วยความงง และก็พูดแบบไม่คิดไรแบบอ่อจริงหรอครับพี่ เออๆโอเคไม่มีอะไรและครับ ผมก็วางสายไป
หลังจากนั้นผมโทรไปเคลียกับแฟนผมผมเป็นคนประติดประต่อเรื่องเก่ง ผมเลยเอาเรื่องมาประติดประต่อกันคือพี่คนนี้เขาก็เรียนอยู่ต่างประเทศเหมือนกัน
ตอนนี้ผมไม่อยู่เมื่อ3 อาทิตย์ที่แล้วแฟนผมเขาไปนอนท่บ้านพี่เขาและได้มีอะไรกันเพราะ เพื่อนแฟนผมก็แอบชอบแฟนผมมานานแล้ว
สรุปผมก็อึ้งไป ผมไปนั่งดูหนังคนเดียวพร้อมบอกตัวเองในใจว่า อย่าโทรอย่ากลับไปเขาทำร้ายเรามาตลอด 1 ปี เปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาขนาดนี้เชายังไม่เคยเห็นค่า แต่ผมก็อดไม่ได้ผมโทรไปเคลียกับแฟนผมพร้อมร้องไห้แบบหนักๆ สิ่งที่ผมโทรไปหาเขา ผมถามเขาว่าพี่ไม่รักผมเลยหรอ
ทำไมทำแบบนี้ จนซักพักคุยไปคุยผมผมก็เข้าสถานะเดิม ผมอ้อนวอนเขาให้กลับมาผมขอร้องเขา อย่าทิ้งผมเพราะชีวิตผมขาดเขาไม่ได้
และผมรู้ว่านิสัยแฟนผมกับเพื่อนแฟนผมเป็นยังไงคือเจ้าชู้มากทั้งคู่คบกันไปก็ไม่รอด และเพื่อนแฟนผมเขาก็ขี้เบื่อเขาไม่สามารถรักแฟนผมได้เท่าผมแน่ๆเพราะผมตอนนี้ยอมเขาได้ทุกอย่างและพร้อมจะปรับชีวิตคู่ไปเลื่อยๆ และทีใ่สำคัญผมรักเขามากกว่าการครอบครองแต่คนที่เขาจะคบด้วยต้องดีกว่าผมนั่นคือสิ่งที่ผมตั่งไว้ ถ้าจะเลิกกับผมคุณต้องเจอคนที่ดีกว่า
เขาก็บอกผมพร้อมร้องไห้ตอนพูดพี่รักเรามากนะรักมากๆ และไม่มีวันไม่รักด้วยแต่พี่ทำให้เราเหนื่อยตลอด เราต้องคอยตามพี่เปลี่ยนเพื่อพี่พี่รู้ว่าพี่มันนิสัย
แต่เราก็ยังยอมพี่มาตลอด พี่ไม่อยากให้เราเหนื่อยแล้ว คบกันไปชีวิตพี่ก็ไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น
และผมถามว่าพี่รักพี่พี่เขาใช่ไหม พี่เขาเลยบอกว่า พี่ไม่แน่ใจว่าที่ทำไปเพราะประชดผมหรืออะไร หรือพี่รักเขา
(เพราะช่วงหลังผมไปต่างประเทศกับครอบครัวและผมเหนื่อยกับการกระทำเขาผมเลยดูนิ่งเพราะใจตอนนั้นเหนื่อยมากจริงๆ )
ผมก็เลยถามแล้วตกลงพี่จะเลือกใคร เขาก็บอกผมพี่เลือกไม่ได้เพราะอีกคนเป็นเพื่อนที่คบมา6ปี
(ในใจผมไอสัส6ปีไม่ขอเป็นแฟนกันตั่งนานหละมาไรกันห่าไรตอนนี้)
จนเขาบอกว่าขอเวลา 3 ทุ่มเดี๋ยวโทรหา เพราะเขาไปทำงาน+กินข้าวกับที่บ้าน
ผมก็เลยรอแต่ด้วยความที่ผมเหนื่อยใจ ผมเลยโทรไปหาเพื่อนพี่เขาอีกที ผมถามพี่เขาว่าว่างคุยไหม
ผมใจเย็นมาก (แต่ในใจไม่เย็นกูพร้อมไฟท์และถ้าปากไม่ดีใส่เพราะตัวผมเองก็ไม่ได้มีอะไรไม่ดีทั้งฐานะที่บ้านหรือหน้าตาผมก็อยู่ในขั้นดีแต่ด้วยความเกรงใจความเป็นพี่ + ผมเป็นคนมีมารยาทมาก)
ผมก็เลยถามว่าตกลงพี่จะเอาไง เรื่องมันเกิดขึ้นได้ไง พี่เขาก็บอกไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ไงไม่รู้ว่าใครเริ่มก่อน(ในหัวผมคิดสรุป
ทั้งคู่ตอบเหมือนกัน)
เพื่อนพี่เขาบอกผมว่า พี่เขาบอกว่าผมเลิกกับเขาแล้ว (แต่การกระทำก่อนหน้านั้นมันไม่ใช่เราอยู่ด้วยกันตลอดตัวมันเองก็รู้ว่าผมกับแฟน
ยังไม่ได้เลิกกันติดต่อกันตลอด โทรหากันวันนึงเกือบ10สาย จะไม่รู้ได้ไง โง่หรอ หรืออะไร)
ผมก็เลยบอกว่าแล้วจะเอาไงอะจะนัดมาคุยกัน3คนเลยไหมอะ ผมก็เลยบอกได้
(ในใจผมรู้ว่าแฟนผมที่พูดแบบนี้ถ้าเลือกจริงๆด้วยความที่ผมอ้อนเก่งเขาเลือกผมอยู่แล้ว)
แต่ .... ถ้าผมทำแบบนั้นผผมจะดูเป็นคนที่เลวมาก ทำลายความเป็นเพื่อน 6 ปี เพราะผมเพิ่งเข้ามาปีเดียว
ผมก็เลยบอกเขาว่าพี่รักแฟนผมใช่ไหม พร้อมจะดูแลเขาไหม เขาเลยบอกว่ารักดิถ้าไม่รักจะทำแบบนี้หรอ
และผมถามว่าแล้วทำไมแฟนเก่าพี่ที่คบมา1ปีก่อนเลิกกันยังไปเอากับคนอื่นหลายๆคนแล้วมาบอกกูอะพี่?
เขาก็บอกผมว่าอันนี้ไม่เหมือนกันตอนนั้น เออยอมรับว่า
ด้วยแหละ (เออเพิ่งรู้หรอครับอายุก็30 แล้วหน้าด้านเนอะครับ)
ผมก็เลยบอกว่าโอเคได้งั้นผมให้พี่ครับ ดูแลพี่เขาดีๆเพราะผมรักพี่เขามาก1 ปีที่ผ่านมาพี่รู้ว่าผมทำอะไรให้พี่เขาบ้าง
และผมก็วางไป
ผมโทรไปหาแฟนผมอีกทีว่า ผมมีข้อสรุปไม่ให้พี่ไม่สบายใจแล้วนะ ผมจะหลีกทางให้พี่กับเขานะ
พี่เขาพูดเสียงนิ่งๆ อืออ.... และก็เงียบ และอีก2 วันจะถึงวันครบรอบแล้วนะ ไม่มีผมแล้วพี่ต้องรักพี่เขาให้มากๆนะพี่เลือกแล้ว
พี่ต้องทำให้สุด ผมก็บอกพี่เขาว่าพี่สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ทำให้เพื่อนพี่เสียใจ พี่ต้องรักเขาซื่อสัตกับเขาพี่เขากตอบผมว่าไม่ขอไม่สัญญา
ผมก็เลยไม่รู้จะพูดยังไงผมวางสายไป
และนั่งร้องไห้ เวลาผ่านไป 4 ทุ่มพี่เขาโทรมาหาผม ถามว่าเป็นไงบ้าง กินอะไรรึยัง ทำอะไรอยู่
ผมก็บอกนอนเฉยๆครับ แต่น้ำตาในตาผมออกตลอดเวลาได้ยินเสียงเขา พี่เขาก็เปิด facetime กับผมมันยิ่งทำให้ผมร้องไห้หนัก
ผมบอกเขาว่าต่อไปนี้ไม่มีใครกอดพี่จนหลับแล้วนะ พี่นอนกรนอย่าลืมซื้อสเปรย์กันกรนของยี่ปุ่นด้วยนะมีคนบอกใช้ได้ผลเพื่อนพี่เขาจะได้ไม่ลำคาน
อย่ากินยาเยอะนะมันสะสมในร่างกาย พร้อมร้องไห้ไปด้วย
พี่เขาก็บอกผมว่าพี่รักเรานะ ไม่เคยไม่รักเลย รักตลอดตอนนี้ก็รัก ทุกครั้งที่พี่ไปกับเพื่อนพี่พี่นึกถึงเราตลอดไม่ว่าจะทำอะไรก็ยังคิดถึง
พี่รักเรานะพี่ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยพี่คิดผิดมากพี่ขอโทษนะพร้อมร้องไห้ไปด้วยเหมือนกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินคำขอโทษของพี่เขาแบบจริงใจเพราะผมข้อนข้างเก่งเรื่องการดูความรู้สึกคน
เราคุยกันไปร้องไห้กันไปผ่านไป 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง ผมก็เลยถามขึ้นมาว่าตกลงพี่รักพี่ พี่ เขาใช่ไหม
แฟนผมก็เลยตอบว่า ตอนนี้มันเริ่มรักแล้วหละ ....
ผมก็อึ้งไปพร้อมในใจคือเจ็บมากแต่ทำอะไรไม่ได้เขารักกันและถ้าคิดว่ามันดีก็คบไป
แต่ผมสงใสอย่างนึง ทำไมคนที่เขารักกัน เขาไม่โทรมาบอกฝันดีไม่โทรหาไม่ชวนกินข้าวซักเท่าไหร่
หรือความรักของคนอายุ 30 มันเป็นแบบนั้นไม่มีการโทรบอกว่านอนแล้วนะหรืออะไร
เพราะผมถามพี่เขา พี่เขากบอกพี่เขาก็ไม่ได้โทรมาจนสุดท้าย เราก็จากกันด้วยความเวิ้นเว้อของผม
ในใจผมคิดว่าพีเขาหลอกผมพี่เขาไม่มีวันทิ้งผมไป พรุ่งนี้เรายังรักกันอยู่ (แต่ผมไม่มีวันทักพี่เขาไปอีกผมต้องปล่อยคนที่ผมรักไปเจอกันคนที่ดีกว่าผม)
แต่ประเดนหลักยังไม่จนเท่านี้ครับ คือวันที่ 18 นี้ผมจะไปเรียนต่อที่เดียวกับเพื่อนแฟนผม ใจผมก็รู้แหละว่าผมเกลียดเขาเข้ากระดูกแต่ข้างนอกก็คือปกติ
ผมเลยต้องเปลี่ยนเวลาไปเป็นเรียนตอนเช้า และตอนนี้ผมยังรักพี่เขาเหมือนเดิม ... เป็นทุกๆคนถ้าเจอแบบนี้จะทำอย่างไรครับ ?
ผมโดนแฟนที่คบกันมา1ปีบอกเลิกทั้งๆที่ยังรักกัน และเพิ่งมารู้ว่าเขาแอบคบกับเพื่อนตัวเองและเพื่อนคนนั้นผมก็รู้จัก
แต่เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมกับเขาได้ไปเที่ยวผับย่านทองหล่อครับ เราสนุกกันปกติท้าวความก่อนว่าความรักเราคลุมเคลือแต่เราก็ยังรักกัน
เพราะด้วยความไม่เข้าใจกัน ในขณะที่ผมเต้นอยู่ด้วยความที่เขาเมาเขาเลยหยิบโทรศัพขึ้นมาพิมหาคนๆนึงครับ
ซึ่งผมบังเอิญยืนอยู่ข้างหลังเขาและผมเห็นว่าเขาคุยกับคนอื่น ผมก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะผมเหนื่อยใจเพราะเขาเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว
เขาเจ้าชู้มาก แฟนผมอายุ30 ครับส่วนผมอายุ 20(ช ช แฟนผมกับผมเป็นไบครับไม่มีใครรู้ว่าเพราะเป็นไบหรือว่าไม่มีใครรู้ว่าคบกัน) ตลอด1ปีที่เราคบกันมาผมพยายามเพื่อเขาทุกอยาง เขาอยู่ต่างประเทศผมก็บินไปหาเขา
ทุกเดือน1 ปีที่ผ่านมาผมอดทนเขาผมเปลี่ยนตัวเองเผื่อให้เขารักผม ผมพยายามทำทุกๆอย่าง เพราะผมคิดว่าถ้าเรารักใครคนนึงมากๆ
คนๆนั้นซักวันเขาจะรับรู้และหยุดการกระทำของเขาเอง แต่มันกับไม่ใช่ครับ คืนนั้นจบไป ผมตื่นเช้ามาด้วยความกระวนกระวายอยากรู้ว่าเป็นใคร
ผมจึงโทรไปหาเพื่อนสนิทเขาซึ่งเขารับรู้เรื่องหลายๆอย่างระหว่างผมกับพี่เขามาก พี่คนนี้ที่เป็นเพื่อนกับแฟนผมเขาอายุเท่ากัน
ผมโทรไปถามเขาว่า พี่ครับนี่ผมเองนะคือเมื่อคืนอะผมเห็นแฟนผมคุยกับคนอื่นตัวผมอะไม่ได้อะไรมาก(ในใจคิดว่าน่าจะอายุประมาณผมเพราะเขาชอบเด็กกว่า
และคำตอบที่ผมได้คือ อ่อ เอาจริงๆปะน้อง คือตอนนี้พี่คุยกันอยู่อะ
ผมก็เลยเงียบไปแปบนึง และผมก็ขำออกมาด้วยความงง และก็พูดแบบไม่คิดไรแบบอ่อจริงหรอครับพี่ เออๆโอเคไม่มีอะไรและครับ ผมก็วางสายไป
หลังจากนั้นผมโทรไปเคลียกับแฟนผมผมเป็นคนประติดประต่อเรื่องเก่ง ผมเลยเอาเรื่องมาประติดประต่อกันคือพี่คนนี้เขาก็เรียนอยู่ต่างประเทศเหมือนกัน
ตอนนี้ผมไม่อยู่เมื่อ3 อาทิตย์ที่แล้วแฟนผมเขาไปนอนท่บ้านพี่เขาและได้มีอะไรกันเพราะ เพื่อนแฟนผมก็แอบชอบแฟนผมมานานแล้ว
สรุปผมก็อึ้งไป ผมไปนั่งดูหนังคนเดียวพร้อมบอกตัวเองในใจว่า อย่าโทรอย่ากลับไปเขาทำร้ายเรามาตลอด 1 ปี เปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาขนาดนี้เชายังไม่เคยเห็นค่า แต่ผมก็อดไม่ได้ผมโทรไปเคลียกับแฟนผมพร้อมร้องไห้แบบหนักๆ สิ่งที่ผมโทรไปหาเขา ผมถามเขาว่าพี่ไม่รักผมเลยหรอ
ทำไมทำแบบนี้ จนซักพักคุยไปคุยผมผมก็เข้าสถานะเดิม ผมอ้อนวอนเขาให้กลับมาผมขอร้องเขา อย่าทิ้งผมเพราะชีวิตผมขาดเขาไม่ได้
และผมรู้ว่านิสัยแฟนผมกับเพื่อนแฟนผมเป็นยังไงคือเจ้าชู้มากทั้งคู่คบกันไปก็ไม่รอด และเพื่อนแฟนผมเขาก็ขี้เบื่อเขาไม่สามารถรักแฟนผมได้เท่าผมแน่ๆเพราะผมตอนนี้ยอมเขาได้ทุกอย่างและพร้อมจะปรับชีวิตคู่ไปเลื่อยๆ และทีใ่สำคัญผมรักเขามากกว่าการครอบครองแต่คนที่เขาจะคบด้วยต้องดีกว่าผมนั่นคือสิ่งที่ผมตั่งไว้ ถ้าจะเลิกกับผมคุณต้องเจอคนที่ดีกว่า
เขาก็บอกผมพร้อมร้องไห้ตอนพูดพี่รักเรามากนะรักมากๆ และไม่มีวันไม่รักด้วยแต่พี่ทำให้เราเหนื่อยตลอด เราต้องคอยตามพี่เปลี่ยนเพื่อพี่พี่รู้ว่าพี่มันนิสัย
แต่เราก็ยังยอมพี่มาตลอด พี่ไม่อยากให้เราเหนื่อยแล้ว คบกันไปชีวิตพี่ก็ไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น
และผมถามว่าพี่รักพี่พี่เขาใช่ไหม พี่เขาเลยบอกว่า พี่ไม่แน่ใจว่าที่ทำไปเพราะประชดผมหรืออะไร หรือพี่รักเขา
(เพราะช่วงหลังผมไปต่างประเทศกับครอบครัวและผมเหนื่อยกับการกระทำเขาผมเลยดูนิ่งเพราะใจตอนนั้นเหนื่อยมากจริงๆ )
ผมก็เลยถามแล้วตกลงพี่จะเลือกใคร เขาก็บอกผมพี่เลือกไม่ได้เพราะอีกคนเป็นเพื่อนที่คบมา6ปี
(ในใจผมไอสัส6ปีไม่ขอเป็นแฟนกันตั่งนานหละมาไรกันห่าไรตอนนี้)
จนเขาบอกว่าขอเวลา 3 ทุ่มเดี๋ยวโทรหา เพราะเขาไปทำงาน+กินข้าวกับที่บ้าน
ผมก็เลยรอแต่ด้วยความที่ผมเหนื่อยใจ ผมเลยโทรไปหาเพื่อนพี่เขาอีกที ผมถามพี่เขาว่าว่างคุยไหม
ผมใจเย็นมาก (แต่ในใจไม่เย็นกูพร้อมไฟท์และถ้าปากไม่ดีใส่เพราะตัวผมเองก็ไม่ได้มีอะไรไม่ดีทั้งฐานะที่บ้านหรือหน้าตาผมก็อยู่ในขั้นดีแต่ด้วยความเกรงใจความเป็นพี่ + ผมเป็นคนมีมารยาทมาก)
ผมก็เลยถามว่าตกลงพี่จะเอาไง เรื่องมันเกิดขึ้นได้ไง พี่เขาก็บอกไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ไงไม่รู้ว่าใครเริ่มก่อน(ในหัวผมคิดสรุป
เพื่อนพี่เขาบอกผมว่า พี่เขาบอกว่าผมเลิกกับเขาแล้ว (แต่การกระทำก่อนหน้านั้นมันไม่ใช่เราอยู่ด้วยกันตลอดตัวมันเองก็รู้ว่าผมกับแฟน
ยังไม่ได้เลิกกันติดต่อกันตลอด โทรหากันวันนึงเกือบ10สาย จะไม่รู้ได้ไง โง่หรอ หรืออะไร)
ผมก็เลยบอกว่าแล้วจะเอาไงอะจะนัดมาคุยกัน3คนเลยไหมอะ ผมก็เลยบอกได้
(ในใจผมรู้ว่าแฟนผมที่พูดแบบนี้ถ้าเลือกจริงๆด้วยความที่ผมอ้อนเก่งเขาเลือกผมอยู่แล้ว)
แต่ .... ถ้าผมทำแบบนั้นผผมจะดูเป็นคนที่เลวมาก ทำลายความเป็นเพื่อน 6 ปี เพราะผมเพิ่งเข้ามาปีเดียว
ผมก็เลยบอกเขาว่าพี่รักแฟนผมใช่ไหม พร้อมจะดูแลเขาไหม เขาเลยบอกว่ารักดิถ้าไม่รักจะทำแบบนี้หรอ
และผมถามว่าแล้วทำไมแฟนเก่าพี่ที่คบมา1ปีก่อนเลิกกันยังไปเอากับคนอื่นหลายๆคนแล้วมาบอกกูอะพี่?
เขาก็บอกผมว่าอันนี้ไม่เหมือนกันตอนนั้น เออยอมรับว่า
ผมก็เลยบอกว่าโอเคได้งั้นผมให้พี่ครับ ดูแลพี่เขาดีๆเพราะผมรักพี่เขามาก1 ปีที่ผ่านมาพี่รู้ว่าผมทำอะไรให้พี่เขาบ้าง
และผมก็วางไป
ผมโทรไปหาแฟนผมอีกทีว่า ผมมีข้อสรุปไม่ให้พี่ไม่สบายใจแล้วนะ ผมจะหลีกทางให้พี่กับเขานะ
พี่เขาพูดเสียงนิ่งๆ อืออ.... และก็เงียบ และอีก2 วันจะถึงวันครบรอบแล้วนะ ไม่มีผมแล้วพี่ต้องรักพี่เขาให้มากๆนะพี่เลือกแล้ว
พี่ต้องทำให้สุด ผมก็บอกพี่เขาว่าพี่สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ทำให้เพื่อนพี่เสียใจ พี่ต้องรักเขาซื่อสัตกับเขาพี่เขากตอบผมว่าไม่ขอไม่สัญญา
ผมก็เลยไม่รู้จะพูดยังไงผมวางสายไป
และนั่งร้องไห้ เวลาผ่านไป 4 ทุ่มพี่เขาโทรมาหาผม ถามว่าเป็นไงบ้าง กินอะไรรึยัง ทำอะไรอยู่
ผมก็บอกนอนเฉยๆครับ แต่น้ำตาในตาผมออกตลอดเวลาได้ยินเสียงเขา พี่เขาก็เปิด facetime กับผมมันยิ่งทำให้ผมร้องไห้หนัก
ผมบอกเขาว่าต่อไปนี้ไม่มีใครกอดพี่จนหลับแล้วนะ พี่นอนกรนอย่าลืมซื้อสเปรย์กันกรนของยี่ปุ่นด้วยนะมีคนบอกใช้ได้ผลเพื่อนพี่เขาจะได้ไม่ลำคาน
อย่ากินยาเยอะนะมันสะสมในร่างกาย พร้อมร้องไห้ไปด้วย
พี่เขาก็บอกผมว่าพี่รักเรานะ ไม่เคยไม่รักเลย รักตลอดตอนนี้ก็รัก ทุกครั้งที่พี่ไปกับเพื่อนพี่พี่นึกถึงเราตลอดไม่ว่าจะทำอะไรก็ยังคิดถึง
พี่รักเรานะพี่ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยพี่คิดผิดมากพี่ขอโทษนะพร้อมร้องไห้ไปด้วยเหมือนกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินคำขอโทษของพี่เขาแบบจริงใจเพราะผมข้อนข้างเก่งเรื่องการดูความรู้สึกคน
เราคุยกันไปร้องไห้กันไปผ่านไป 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง ผมก็เลยถามขึ้นมาว่าตกลงพี่รักพี่ พี่ เขาใช่ไหม
แฟนผมก็เลยตอบว่า ตอนนี้มันเริ่มรักแล้วหละ ....
ผมก็อึ้งไปพร้อมในใจคือเจ็บมากแต่ทำอะไรไม่ได้เขารักกันและถ้าคิดว่ามันดีก็คบไป
แต่ผมสงใสอย่างนึง ทำไมคนที่เขารักกัน เขาไม่โทรมาบอกฝันดีไม่โทรหาไม่ชวนกินข้าวซักเท่าไหร่
หรือความรักของคนอายุ 30 มันเป็นแบบนั้นไม่มีการโทรบอกว่านอนแล้วนะหรืออะไร
เพราะผมถามพี่เขา พี่เขากบอกพี่เขาก็ไม่ได้โทรมาจนสุดท้าย เราก็จากกันด้วยความเวิ้นเว้อของผม
ในใจผมคิดว่าพีเขาหลอกผมพี่เขาไม่มีวันทิ้งผมไป พรุ่งนี้เรายังรักกันอยู่ (แต่ผมไม่มีวันทักพี่เขาไปอีกผมต้องปล่อยคนที่ผมรักไปเจอกันคนที่ดีกว่าผม)
แต่ประเดนหลักยังไม่จนเท่านี้ครับ คือวันที่ 18 นี้ผมจะไปเรียนต่อที่เดียวกับเพื่อนแฟนผม ใจผมก็รู้แหละว่าผมเกลียดเขาเข้ากระดูกแต่ข้างนอกก็คือปกติ
ผมเลยต้องเปลี่ยนเวลาไปเป็นเรียนตอนเช้า และตอนนี้ผมยังรักพี่เขาเหมือนเดิม ... เป็นทุกๆคนถ้าเจอแบบนี้จะทำอย่างไรครับ ?