ผมกับแฟนอยู่กินกันมาร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา 9 ปีกว่าๆแล้ว มีลูกด้วยกัน 1 คนอายุ 8 ขวบ มีทุกข์บ้าง สุขบ้าง ทะเลาะกันบ้างตามประสาเพราะเมื่อก่อนผมกินเหล้าและค่อนข้างเจ้าชู้ แต่เดี๋ยวนี้ผมหยุดทุกอย่างได้ประมาณ 5 ปีแล้ว สงสารแฟนไม่อยากให้เธอต้องเสียใจ แต่เหตุการณ์กลับเล่นตลกคนที่ต้องเสียใจกับเป็นผมเอง เรื่องมีอยู่ว่า.....เมื่อปลายปีที่แล้วนี่เองเพื่อนที่ทำงานของเธอได้ชวนเธอไปนั่งวิปัสนา ที่สำนักสงฆ์แห่งหนึ่งเป็นเวลา 3 วันและหลังจากนั้นประมาณ 2 สัปดาห์ผมเริ่มสังเกตุเห็นเธอทำตัวแปลกไปเริ่มติดโทรศัพท์ เวลาโทรก็เดินไปโทรไกลๆ หน้าจอโทรศัพท์ล็อกรหัส แชทไลน์จนดึกๆดื่นๆจนผมจับได้ว่าเธอคุยกับผู้ชายคนหนึ่ง แต่เธอก็สัญญาว่าจะเลิกคุย ผมจึงให้อภัยเธอ แต่ต่อมาเธอก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก คราวนี้เธอบอกผมหมดทุกอย่างว่าคุยกับใคร อะไร ยังไงกี่คน จนกระทั่งถึงคนนี้เจอกันที่แอพแอพหนึ่งละกัน คุยกันทุกช่องทางทั้งวันทั้งคืน ผมแอบเช็คตลอดจนทนไม่ไหว คุยกับเธอตรงๆว่าจะเอายังไงผมรู้หมดแล้วว่าคุยกันแบบไหนอะไรยังไง เธอหลุดปากสารภาพออกมาว่า เธอรักเค้าแล้วและทังเค้าไม่ได้ขณะเดียวกันเธอก็ยังรักผมอยู่และทิ้งผมไม่ได้เช่นกัน ผมต้องทำยังไงอยู่อย่างบอบช้ำอดทนเพื่อลูกไม่เป็นกำพร้า....หรือถอยให้ห่าง บอกตรงๆผมรักเธอมากไม่อยากให้เธอต้องเสียใจถึงแม้ว่าผมจะเจ็บปวดสุดๆก็ตาม
จะอยู่หรือถอย